Cavia heeft op een elektriciteitskabel gekauwd: mondbrandwonden en de schade die later optreedt

Snel antwoord

Een elektrisch letsel ziet er op de dag zelf bijna onzichtbaar uit. Het werk zit in de dagen die volgen.

Een cavia die door een stroomkabel heeft gebeten, heeft een elektrisch letsel, geen erfelijke aandoening. Kauwen is normaal gedrag voor een cavia, gedreven door tanden die levenslang doorgroeien, dus elke cavia met toegang tot een kabel op de grond loopt risico. Er is niets erfelijk aan.

Het gevaarlijke aan een elektrisch letsel is hoe onschuldig het er in de eerste uren uitziet. De mond laat misschien slechts een klein bleek plekje zien. Het dier lijkt misschien verdoofd en herstelt daarna ogenschijnlijk. De drie zaken die een cavia na een elektrisch letsel daadwerkelijk doden, openbaren zich pas later.

• Schakel de stroom uit bij het stopcontact of de stoppenkast voordat u het dier of de kabel aanraakt.
• Win dezelfde dag nog advies in bij de Dierenarts, ook als de cavia er volkomen normaal uitziet.
• Let ten minste 48 uur op de ademhaling. Een snelle, oppervlakkige of moeizame ademhaling na een elektrische schok is een noodgeval.
• Let vanaf het eerste uur op de voedselinname en de keutels. Een cavia die stopt met eten bevindt zich in een tweede, afzonderlijk noodgeval.
• Verwacht dat het mondletsel rond één tot drie weken later zichtbaar verslechtert, niet verbetert.

:::danger
Raak de cavia, de kabel of een nat oppervlak in de buurt niet aan totdat de stroom bij het stopcontact of de stroomonderbreker is uitgeschakeld.

Een cavia kan in contact blijven met een stroomvoerende geleider en de stroom zal door u heen gaan als u het dier oppakt. Schakel uit bij de wand, trek de stekker uit het stopcontact aan de behuizing, of zet de stroomonderbreker uit. Als u de schakelaar niet kunt bereiken, gebruik dan een droog houten of plastic voorwerp om het dier van de kabel te scheiden terwijl u op iets droogs staat.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een elektrisch letsel anders is dan een brandwond

Een verbranding door hete vloeistof of hitte deponeert energie op een oppervlak. Een elektrisch letsel deponeert energie langs een pad.

Stroom komt het lichaam binnen waar het dier de geleider aanraakt, meestal de lippen, tong of het gehemelte bij een cavia, en verlaat het lichaam waar het dier geaard is, meestal een voet of de hele onderzijde als het op een vochtig of geleidend oppervlak zit. Alles tussen die twee punten bevindt zich in het circuit.

Weefsel warmt op in verhouding tot de weerstand, dus zenuwen, bloedvaten en spieren langs het pad kunnen worden 'gekookt' terwijl de huid eroverheen er onaangetast uitziet. Daarom kan een ogenschijnlijk klein mondletsel zich boven een groot gebied van dood weefsel bevinden.

Voltage is van belang en verschilt per regio. Het stroomnet levert ongeveer 100 tot 127 volt in Japan en een groot deel van Noord-Amerika, en ongeveer 220 tot 240 volt in het grootste deel van Europa, Azië, Afrika, Australië en Zuid-Amerika. Bij dezelfde contactweerstand drijft een hoger voltage proportioneel meer stroom aan, dus dezelfde aangevreten kabel veroorzaakt meer schade in een regio met 230 volt.

Speeksel verlaagt de contactweerstand aanzienlijk. Een natte mond op een stroomvoerende geleider is bijna het slechtst denkbare scenario, wat de reden is waarom mondletsels domineren bij dieren die op kabels kauwen.

Twee dingen gebeuren op het moment van contact die niets met hitte te maken hebben. Stroom door de borstkas kan het hart in een abnormaal ritme brengen, en een plotselinge massale ontlading vanuit het zenuwstelsel drijft de bloeddruk in de longvaten kortstondig op naar een niveau waarvoor ze niet zijn gebouwd. Beide kunnen op dat moment worden overleefd en beide hebben gevolgen die u pas na uren ziet.

Hoe de mond eruitziet en hoe deze verandert

Til de lip voorzichtig op en bekijk de mondhoeken, de voorzijde van de tong en het gehemelte. Niet sonderen, schrobben of spoelen.

Dag één.

Zoek naar een bleek, grijsachtig, geel-wit of kalkachtig gebied, het meest bij de hoek waar de boven- en onderlip samenkomen, op de punt of rand van de tong, of over het harde gehemelte. Het is meestal droog in plaats van bloedend. Het kan eruitzien als een lijn, passend bij de vorm van de kabel.

Het gebrek aan bloed is geen geruststelling. Een elektrisch letsel stolt vaten terwijl het ze vernietigt, waardoor de wond zichzelf afsluit. Dat afgesloten dode weefsel wordt een korst genoemd.

Controleer ook op geschroeide snorharen of vacht rond de snuit, wat het contactpunt aangeeft, zelfs als het mondletsel verborgen is.

Dag twee tot zeven.

De grens tussen dood en levend weefsel wordt duidelijker. Het dode gebied kan donkerder worden en de zwelling van de omliggende lip en het gezicht neemt toe naarmate de ontsteking op gang komt. Kwijlen begint, omdat slikken pijn doet. Dit is het moment waarop het eten stopt als de pijn niet wordt bestreden.

Eén tot drie weken.

Het dode weefsel laat los van het levende weefsel eronder. Dit is het stadium waar baasjes nooit voor worden gewaarschuwd. Daaronder bevindt zich een open wond in plaats van het kleine plekje dat ze op dag één zagen, en de vaten die door het oorspronkelijke letsel werden afgesloten, kunnen openen wanneer de korst loslaat. Bloeden in dit stadium kan hevig zijn en is een echt noodgeval.

Na drie weken.

Genezing door littekencontractie trekt het lip- en wangweefsel naar binnen. In een ernstig geval vernauwt dit de mondopening en belemmert het eten en de normale verzorging. Waar het letsel het groeigebied van een snijtand betrof, kan de tand die daarna groeit misvormd of verkeerd uitgelijnd doorkomen, en omdat caviatanden nooit stoppen met groeien, wordt een malocclusie die hier begint een levenslang probleem dat herhaaldelijke tandheelkundige behandelingen vereist.

De drie vertraagde problemen die doden

Vocht op de longen.

De sympathische piek op het moment van de schok verhoogt de druk in de longcapillairen en laat ze lekken. Vocht verzamelt zich in de luchtruimten van een hart en een paar longen die voorheen gezond waren. Het ontwikkelt zich over uren, meestal binnen de eerste dag, en kan tot twee dagen later verschijnen.

Let op een verhoogde ademhalingsfrequentie in rust, inspanning zichtbaar in de flanken of de buik, een uitgestrekte nek, blauw of grijs gekleurd tandvlees of oren, of elk nat, krakend of raspend geluid. Cavia's zijn obligate neusademhalers, dus ademhalen met een open mond is een heel laat en zeer ernstig teken.

Tel de ademhalingen terwijl het dier rust en stil is, elke dag op hetzelfde tijdstip, en schrijf het getal op. De trend is belangrijker dan elke afzonderlijke telling.

Darmstasis.

Dit is wat de meeste baasjes overkomt. Een cavia is een achterdarmfermenteerder wiens spijsverteringskanaal moet blijven bewegen. Pijn, stress en verminderde voedselinname vertragen dit allemaal. Zodra het vertraagt, hoopt gas zich op, dat doet meer pijn en het dier eet nog minder.

Tekenen zijn minder keutels, dan kleinere en drogere keutels, dan helemaal geen. De cavia zit gebogen, is terughoudend om te bewegen, kan met de tanden knarsen en stopt met het normale gekwetter en 'popcorning'.

Pijnbestrijding is hier geen optionele luxe. Het is de behandeling die de stasis voorkomt. Een cavia met een onbehandelde pijnlijke mond zal niet eten, ongeacht hoe goed het hooi is.

Hartritmestoornissen.

Stroom door de borstkas kan ervoor zorgen dat het hart uren na het voorval onregelmatig klopt. Er is niets dat u hier thuis aan kunt doen, behalve het dier laten nakijken, rustig houden en vermijden van hantering die de hartslag verhoogt.

Het eerste uur, stap voor stap

Schakel de stroom uit bij het stopcontact of de stoppenkast voordat u iets aanraakt.

Verplaats de cavia naar een rustige, warme, zwak verlichte doos of reismand bekleed met een handdoek. Warmte is van belang omdat cavia's snel warmte verliezen bij een schok en een koude cavia snel achteruitgaat, maar houd elke warmtebron mild en laat altijd een koele plek waar het dier naartoe kan.

Niet schoonmaken, spoelen of de mond uitspoelen. Spoelen brengt het risico met zich mee dat vloeistof in de luchtwegen komt van een dier dat niet kan overgeven en mogelijk een verminderde slikreflex heeft.

Breng geen crème, zalf, honing, boter, olie, bloem, antisepticum of iets anders aan in de mond. Het helpt niet, het belemmert de beoordeling door de dierenarts en veel ervan is schadelijk bij inslikken.

Bied geen voedsel of water aan terwijl het dier verward of wankel is. Wacht tot het duidelijk alert is en normaal slikt.

Kijk naar het tandvlees met een zaklamp als u dit zonder strijd kunt doen. Bleke, witte, grijze of blauwe slijmvliezen zijn een noodgeval voor de bloedsomloop of zuurstofvoorziening.

Tel de ademhalingsfrequentie terwijl het dier in rust is en noteer dit met de tijd.

Vervoer donker, warm en stabiel. Bekleed de reismand met een handdoek over een dunne laag bekend hooi, zodat de geur goed is en het oppervlak niet glad is.

Maak een foto van de aangevreten kabel en van elk zichtbaar mondletsel, en noteer de tijd waarop u het dier vond. Neem de kooigenoot van de cavia mee als die er is, want een gekoppeld paar scheiden zorgt voor stress bij beiden en het verbreken van de band na een verblijf in het ziekenhuis is een reëel probleem.

De 24 tot 72 uur die volgen

Het doel van deze periode is monitoring, niet behandeling. Bijna alles wat in deze tijd misgaat, kondigt zich eerst aan in een van drie cijfers.

Weeg de cavia elke dag op hetzelfde tijdstip op een keukenweegschaal. Gewicht is de meest gevoelige vroege indicator van verminderde inname die een baasje heeft, omdat de vacht de lichaamsconditie verbergt.

Tel de keutels, of houd simpelweg het bevulde bodemstrooisel van de vorige dag bij en vergelijk. Een afname in aantal of grootte gaat vooraf aan zichtbare ziekte.

Tel dagelijks de ademhalingen in rust.

Blijf het gebruikelijke hooi van het dier aanbieden, plus gras en verse groenten die water bevatten. Zacht, nat voer is gemakkelijker voor een pijnlijke mond. Als de dierenarts herstelvoeding voor spuitvoeding heeft verstrekt, volg dan hun instructies over volume en frequentie in plaats van te gokken.

De behoefte aan vitamine C stijgt tijdens de genezing omdat cavia's dit niet zelf kunnen synthetiseren en het nodig is voor collageenvorming. Bespreek suppletie met de dierenarts in plaats van te doseren met een algemeen product, en vertrouw niet op vitaminedruppels in het waterflesje, die snel afbreken in het licht en het dier ervan weerhouden te drinken.

Wat het beeld verandert

Leeftijd.

Jonge cavia's kauwen meer en verkennen meer, en hebben minder fysiologische reserve. Oudere cavia's kunnen bestaande tand- of hartaandoeningen hebben die door het letsel worden blootgelegd.

Dracht.

Een drachtige zeug die stopt met eten loopt risico op drachtvergiftiging, wat snel fataal is. Elke drachtige zeug die betrokken is bij een elektrisch letsel is een onmiddellijk noodgeval, ongeacht hoe ze eruitziet.

Vachttype.

Rassen met lang haar verbergen geschroeide vacht en zwelling in het gezicht. Scheid de vacht rond de snuit en kaak en kijk naar de huid.

Leefomstandigheden.

Een cavia die met een maatje wordt gehuisvest, blijft vaak eten uit competitie, wat een afnemende eetlust maskeert. Voer ze tijdens de monitoringperiode kortstondig op aparte plekken zodat u weet wie wat heeft gegeten.

Waar het gebeurde.

Als de cavia op een vochtig oppervlak, een betegelde vloer of een metalen kooibodem stond, was het stroompad door het lichaam langer en bevond meer van het dier zich in het circuit.

Preventie die echt standhoudt

Een kabel die op de vloer ligt, staat onder stroom over de hele lengte wanneer deze is ingeplugd, ongeacht of het apparaat is ingeschakeld. De lamp uitzetten maakt het snoer niet veilig.

Wat u nooit moet doen

Raak het dier niet aan voordat de stroom uit is.

Behandel een cavia die er normaal uitziet niet als niet-gewond. De gevaarlijke complicaties zijn in het begin stil.

Niet schrobben, spoelen of aan het mondletsel plukken in welk stadium dan ook, ook niet wanneer het dode weefsel begint los te laten.

Geef geen overgebleven antibiotica van een ander dier. Verschillende antibioticaklassen zijn dodelijk voor cavia's omdat ze de gram-positieve bacteriën vernietigen waar de achterdarm van afhankelijk is en een fatale overgroei toelaten. Alleen een dierenarts die bekend is met de soort moet het medicijn kiezen.

Geef geen menselijke pijnstillers. Verschillende zijn giftig voor kleine herbivoren en de doseringen zijn niet schaalbaar.

Houd geen voedsel achter om de darmen "rust" te geven. Een cavia-darm die rust, stopt.

Ga er niet van uit dat een gesloten, droog uitziende wond geneest. Dat uiterlijk is de definitie van het letsel, niet het bewijs van herstel.

Kweek niet om het probleem heen. Er is geen erfelijke component. Het selecteren van dieren of bloedlijnen op deze basis bereikt niets en leidt af van het enige dat werkt, namelijk het ontoegankelijk maken van kabels.

Wanneer hulp zoeken

Zoek onmiddellijk noodhulp, indien nodig buiten kantooruren, voor een van de volgende situaties:

Elke verandering in ademhalingsfrequentie, moeite, geluid of houding op enig moment in de eerste 48 uur.

Bleek, wit, grijs of blauw tandvlees, oren of voeten.

Instorting, niet reageren, zwakte of een wankele gang.

Enkele uren geen keutels, of weigering van hooi.

Bloeden uit de mond in elk stadium, inclusief op het punt van één tot drie weken.

Maak een afspraak op dezelfde dag voor een cavia die wel lijkt te zijn, maar in contact was met een stroomvoerende kabel, omdat het punt van dat Bezoek het onderzoek en het monitoringsplan is, niet de wond.

Wat de dierenarts zal doen.

Ze zullen de mond goed onderzoeken, waarvoor meestal sedatie nodig is om de achterkant van de mondholte bij een cavia te kunnen zien. Ze zullen naar de borstkas luisteren voor het gekraak van longoedeem en het hartritme controleren. Ze zullen hydratatie en pijn beoordelen en pijnbestrijding verstrekken, wat de interventie is die de fatale complicatie het meest direct voorkomt. Beeldvorming van de borstkas kan worden gebruikt om longoedeem te bevestigen of uit te sluiten. Ze zullen een controle plannen voor de periode van het loslaten van de korst.

Waar ze u om zullen vragen.

Het tijdstip waarop het gebeurde of het tijdstip waarop u het dier vond. Welke kabel en wat deze van stroom voorziet, en of deze was ingeplugd. Een foto van de kabel en de mond. Op welk oppervlak de cavia stond. Het gewicht van het dier vóór en na. Keutelaantal. Ademhalingsfrequentie in rust met tijden. Of het heeft gegeten, en wat. Of het een maatje heeft en of dat dier ook was blootgesteld.

Herstel wordt beoordeeld op eten, keutels en gewicht, niet op hoe de wond eruitziet. Een cavia die normaal hooi eet, is het resultaat waar u naar streeft.

De meeste cavia's die snel pijnbestrijding krijgen, blijven eten en de eerste 48 uur doorkomen zonder veranderingen in de ademhaling, herstellen goed. Het langetermijnprobleem om in de gaten te houden is de mond: boek de controle en houd het uitlijnen van de tanden maanden daarna in de gaten, omdat een tand die bij de wortel beschadigd is, zich pas laat zien zodra deze is uitgegroeid.