Onbehandeld kraanwater in het aquarium: chloor, chloramine en het eerste uur

Snel antwoord

De snelste manier om een heel aquarium te verliezen, is een waterverversing met onbehandeld kraanwater. Chloor en chloramine worden aan drinkwater toegevoegd om bacteriën te doden, en de kieuw van een vis is een weefsellaag van slechts enkele cellen dik met een enorm oppervlak dat direct in dat water ligt.

Vissen slikken het gif niet in. Ze ademen het in, via het enige orgaan dat ze niet kunnen beschermen, en de schade begint binnen enkele minuten.

• Doseer de ontchloringsmiddel voor het volledige tankvolume, niet voor het volume aan toegevoegd water.
• Verhoog direct de beluchting. Beschadigde kieuwen hebben alle beschikbare opgeloste zuurstof nodig.
• Water een nacht laten staan verwijdert geen chloramine. Dat advies stamt uit een ander tijdperk van waterzuivering.
• Garnalen en slakken sterven als eerste. Als ongewervelden bezwijken en vissen happen naar adem, verdenk dan het water, niet een ziekte.
• Verwacht een stijging van ammoniak en nitriet in de komende twee weken, omdat chloor ook de filterbacteriën doodt.

:::danger
Vul of ververs nooit water direct vanuit de kraan in een bevolkt aquarium.

Chloor is een krachtige oxidator en het kieuwepitheel is een van de meest blootgestelde en kwetsbare weefsels bij elk huisdier. De vis stikt in water dat volledig verzadigd is met zuurstof, omdat het oppervlak dat deze overdraagt vernietigd is. Vissen die het eerste uur overleven, sterven vaak dagen later aan een secundaire bacteriële infectie van de beschadigde kieuw.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de kieuw het doelwit is

Een kieuw is gebouwd om het contact tussen bloed en water te maximaliseren. Filamenten dragen rijen lamellen, en elke lamel is een platte plaat van slechts enkele cellen dik, zodat zuurstof de kleinst mogelijke afstand hoeft af te leggen. Het totale oppervlak is erg groot in verhouding tot de grootte van de vis.

Dat ontwerp is fantastisch voor ademhaling en biedt geen enkele bescherming tegen een opgeloste oxiderende chemische stof. Chloor valt het lamellaire epitheel direct aan. Het weefsel zwelt op, cellen sterven af en naburige lamellen smelten samen, waardoor het beschikbare oppervlak voor gasuitwisseling instort.

Het resultaat is een vis die stikt in water dat rijk is aan zuurstof. Meer beluchting helpt omdat het de concentratiegradiënt over het resterende functionele kieuwoppervlak verhoogt, maar geen enkele hoeveelheid zuurstof compenseert een kieuw die het grootste deel van zijn uitwisselingsgebied is verloren.

De schade stopt ook niet wanneer de chemische stof wordt geneutraliseerd. Beschadigd kieuwweefsel is een open deur voor bacteriën, en verliezen in de week daarna door secundaire infectie zijn gebruikelijk in aquaria die hersteld leken.

Chloor en chloramine zijn niet hetzelfde probleem

Waterbedrijven gebruiken ofwel vrij chloor of chloramine, en het verschil bepaalt wat u moet doen.

Vrij chloor is vluchtig. Het ontsnapt uit stilstaand water en kan sneller worden verdreven door beluchting. Dit is de oorsprong van het oude advies om een emmer kraanwater een nacht te laten staan.

Chloramine is chloor gebonden aan ammoniak. Het werd juist ingevoerd omdat het stabiel is en door lange leidingen blijft bestaan, wat precies is wat de stilstaande emmer nutteloos maakt. Het vervliegt niet in een dag, of in meerdere dagen.

Er is een tweede consequentie. Wanneer een waterconditioner een chloraminemolecuul uit elkaar breekt, komt de ammoniak vrij in het aquarium. Een product dat chloor neutraliseert maar niets doet tegen ammoniak, verruilt daarom het ene gif voor het andere. Gebruik een conditioner die aangeeft dat het chloramine en ammoniak ontgift, en doseer voor de hele tank in plaats van voor het toegevoegde volume.

U kunt vaak niet ruiken of zien welke soort uw leverancier gebruikt. Vraag het uw waterbedrijf of bekijk het rapport over waterkwaliteit dat zij publiceren. Het is de moeite waard om dit te weten vóór een noodgeval in plaats van tijdens een noodgeval.

De andere dingen die meekomen met kraanwater

Koper.

Opgelost uit koperen leidingen, vooral uit nieuw leidingwerk en uit water dat een nacht in de leidingen heeft gestaan. Koper is zeer giftig voor ongewervelden, dus garnalen en slakken sterven bij concentraties die vissen verdragen. De kraan een tijdje laten lopen voordat u water opvangt, vermindert dit.

Onthard water.

Huishoudelijke ionenwisselaars vervangen calcium en magnesium door natrium. Dat water is niet zacht in de zin die een aquariaan bedoelt, het is chemisch anders en ongeschikt voor de meeste aquaria. Neem aquariumwater uit een niet-ontharde kraan.

Heet water.

De warmwatertoevoer bevat meer opgelost metaal en meer sediment, en in veel huizen staat het in een boiler. Meng tot de juiste temperatuur met vooral koud water en een waterkoker, of gebruik een thermometer en een langzame menging, in plaats van uit de hete kraan te tappen.

Temperatuurschok.

Een groot volume water dat zelfs een paar graden afwijkt van de tanktemperatuur is op zichzelf een fysiologische aanslag, en het lijkt op chemische blootstelling. Pas de temperatuur aan voordat het water erin gaat.

Schoonmaakmiddel.

Een emmer die is gebruikt voor huishoudelijke schoonmaak bevat achtergebleven schoonmaakmiddel dat niet volledig verdwijnt bij het afspoelen. Houd één emmer die voor niets anders wordt gebruikt, en markeer deze.

Wat te doen in het eerste uur

Stop met water toevoegen.

Doseer een conditioner voor het volledige tankvolume. Niet voor de hoeveelheid die u heeft toegevoegd. Dit is de allerbelangrijkste correctie op de manier waarop de meeste mensen doseren, en het kost niets.

Verhoog de oppervlaktebeweging en beluchting. Voeg een luchtsteen toe, richt de filteruitlaat op het oppervlak, of verlaag het waterpeil iets zodat de uitlaat het oppervlak doorbreekt. Maximaliseer opgeloste zuurstof.

Ga niet direct over tot een volgende grote waterverversing tenzij u veilig opgeslagen water op de juiste temperatuur heeft. Een andere verversing met dezelfde bron herhaalt de blootstelling.

Test het water. Ammoniak, nitriet, nitraat, pH en temperatuur. Dit vertelt u of u nu te maken heeft met een ammoniakprobleem door afgebroken chloramine, een temperatuurprobleem, of iets dat al fout was.

De testkit is hier het diagnostische instrument. Gissen naar wat er is gebeurd, verandert één slecht uur in een slechte veertien dagen.

Voeg geen medicatie, zout of een algemeen tonicum toe. Niets daarvan behandelt chloorblootstelling, verschillende producten belasten een vis met beschadigde kieuwen extra, en het toevoegen van een onbekende stof maakt het onmogelijk om te interpreteren wat er daarna gebeurt.

Verminder het voeren gedurende enkele dagen. Minder voer betekent minder afval, en een aquarium waarvan het filter zojuist is gesteriliseerd, kan geen ammoniak verwerken.

Laat de lichten uit en houd de kamer stil. Een vis met aangetaste kieuwen moet niet hard zwemmen.

Verplaats vissen alleen als het aquariumwater zelf onbruikbaar is, bijvoorbeeld na het morsen van schoonmaakmiddel. Het vangen en verplaatsen van een vis die al in ademnood verkeert, brengt eigen risico's met zich mee, en behandeld water in het bestaande aquarium is meestal de betere optie.

Het tweede probleem: het filter is dood

Chloor maakt geen onderscheid tussen de bacteriën in een waterleiding en de bacteriën in uw filter. Een significante blootstelling steriliseert het biologische materiaal, en het aquarium verliest zijn vermogen om ammoniak naar nitriet en nitriet naar nitraat om te zetten.

Daarom kan een aquarium er een dag na het incident stabiel uitzien en vervolgens een week later zieke vissen produceren. Ammoniak stijgt omdat er niets is dat het verwerkt, en ammoniak beschadigt dezelfde kieuwen die al gewond zijn.

Houd één emmer die voor niets anders wordt gebruikt, een reservefles conditioner en voldoende behandeld water opgeslagen om een verversing te doen zonder de kraan aan te raken.

Doe de komende twee weken het volgende: test dagelijks op ammoniak en nitriet, voer licht, doe kleine gedeeltelijke waterverversingen met correct behandeld water wanneer ammoniak of nitriet detecteerbaar is, en vermijd het toevoegen van nieuwe vissen. Een commercieel bereide bacteriële starter kan het herstel verkorten, maar het vervangt niet het testen.

Dit onderscheiden van de zaken die erop lijken

Lage zuurstof door hitte of stroomuitval.

Happen aan het oppervlak, alle vissen getroffen, maar geen recente waterverversing en meestal een warme kamer of een gestopt filter.

Ammoniak- of nitrietvergiftiging.

Happen, rode of donkere kieuwen, lethargie, soms troebele ogen en een testkit die het aangeeft. Veelvoorkomend in nieuwe aquaria en nadat een filter is verstoord of in kraanwater is schoongemaakt.

Kieuwparasieten.

Flitsen, schuren, één kieuwdeksel opengehouden, zwaar ademen, vaak terwijl het aquarium verder stabiel is en slechts sommige vissen worden getroffen. Ontwikkelt zich over dagen, niet minuten.

Bacteriële kieuwziekte.

Progressief, volgt vaak op een stressfactor en meestal bij één of enkele vissen in plaats van het hele aquarium tegelijk.

Koolstofdioxide in een beplant aquarium.

Vissen aan het oppervlak in de avond na een dag injectie, lost 's nachts op. Controleer de injectiesnelheid en oppervlaktebeweging.

Het onderscheidende kenmerk van een chloorgebeurtenis is de gelijktijdigheid. Elke vis wordt op hetzelfde moment getroffen, direct nadat het water erin ging, en ongewervelden lijden het ergst.

Het voorkomen

Wat u nooit moet doen

Vul een verdampend aquarium niet direct aan vanuit de kraan omdat het slechts een kleine hoeveelheid is. Kleine volumes bevatten nog steeds chloor, en chloramine verspreidt zich niet.

Vertrouw er niet op dat water laten staan werkt.

Gebruik geen stresscoat-product of een algemeen tonicum in plaats van een ontchloorder. Dit zijn verschillende producten met verschillende taken.

Doe geen tweede grote verversing uit dezelfde bron om de eerste te herstellen.

Voeg geen medicatie toe voor een vis die hapt na een waterverversing.

Gebruik geen heet kraanwater om de temperatuur te bereiken.

Gebruik geen water van een ontharder.

Voeg minimaal twee weken niets nieuws toe terwijl het filter herstelt.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag nog contact op met een dierenarts voor vissen of een ervaren aquatisch specialist als vissen na conditioner en beluchting nog steeds zwaar ademen, als kieuwen er bleek, felrood of gehavend uitzien, of als vissen in de loop van uren na elkaar sterven.

Handel direct, zonder te wachten op advies, wat betreft de dosering en beluchting. Ze zijn veilig en uitstel kost kieuwweefsel.

Een aquarium dat hier doorheen komt, ziet er binnen twee weken weer normaal uit. Het bereiken daarvan hangt af van wat u in het eerste uur doet.

Zoek in de dagen daarna advies voor vissen die witte of pluizige plekken, gerafelde vinnen, troebele ogen of lethargie ontwikkelen, wat duidt op secundaire infectie van beschadigd weefsel.

Houd bij de hand: het volume van het aquarium, de bron en temperatuur van het toegevoegde water, welke conditioner u heeft gebruikt en in welke dosis, het tijdstip waarop de blootstelling plaatsvond, uw metingen van ammoniak, nitriet, nitraat en pH, de getroffen soorten en de volgorde waarin ze werden getroffen, en of er ongewervelden aanwezig waren. Die reeks identificeert meestal de oorzaak zonder verdere testen.