Vissen die graven: zeven, kuilen graven en het aquarium dat dit overleeft

Snel antwoord

Een aquarium is een leefomgeving, geen ornament. Het meeste graafgedrag is een vis die precies doet waarvoor zijn bek en lichaam zijn gebouwd.

Graven is geen destructie. Voor een groot aantal aquariumvissen is het voeding, voortplanting of het bouwen van een schuilplaats, en een vis die hiermee is gestopt, is zorgwekkender dan een vis die dit dagelijks doet.

Het werkelijke risico zijn niet de planten. Het is gesteente dat van onderaf is ondermijnd, waardoor het op vissen of op het glas kan vallen, en substraat dat vanwege het uiterlijk is gekozen en de vis die erdoorheen zeeft verwondt.

• Zand door de kieuwen zeven is een voedingsmethode, geen gedragsprobleem.
• Kuilen die bij een platte steen of in een open hoek worden gegraven, betekenen meestal voortplanting, en voortplanting betekent meestal dat agressie zal toenemen.
• Hardscape moet op het bodemglas of op een beschermende basislaag rusten, nooit op zand dat een vis kan uitgraven.
• Scherp grind slijt de baarddraden van bodemzevers af en kan worden ingeslikt door vissen die wroeten.
• Graven dat gepaard gaat met verstoppen, samengeknepen vinnen, gewichtsverlies of constant herhaaldelijk graven in één hoek is een stresssignaal, geen normaal gedrag.

:::danger
Gesteente dat op zand is gestapeld, is de gevaarlijkste structuur in een aquarium.

Een cichlide, modderkruiper of goudvis die onder een rotsformatie graaft, verwijdert de fundering terwijl niemand toekijkt, meestal 's nachts. De instorting kan een vis verpletteren, en een zware steen die tegen de bodem of een hoek valt, kan het glas doen barsten en het aquarium in de kamer laten leeglopen. Bouw hardscape direct op het bodemglas, of op een raster of schuimbasis, en voeg het substraat er pas daarna omheen toe.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom vissen graven

Er zijn vier afzonderlijke motivaties en deze vereisen verschillende reacties.

Voeding. Substraatzevers bewerken zand om wormen, larven en voedseldeeltjes te vinden. Aardeeters, veel Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse cichliden, diverse modderkruipers, grondels en Corydoras doen dit allemaal. Bij deze vissen is zeven de manier waarop ze eten, en dit voorkomen verwijdert zowel voeding als een groot deel van hun gedragsrepertoire.

Voortplanting. Substraatbroeders graven kuilen, reinigen vlakke oppervlakken en verplaatsen zand naar heuvels. Dit intensiveert naarmate een koppel zich vormt en kan dramatisch zijn. Het graven is niet het probleem; de territoriale uitbreiding die erop volgt, is wat medebewoners schaadt.

Schuilplaats en territorium. Veel cichliden graven onder rotsen en hout om een grot te creëren, en sommige vissen graven een hol waar ze zich in terugtrekken. Kaakvissen en sommige grondels bouwen en onderhouden constant holen.

Verhulling en rust. Kuhli-modderkruipers, sommige zandbewonende soorten en diverse zeevissen begraven zichzelf om te slapen of te verstoppen. Een vis die zichzelf kort begraaft, rust. Een vis die zichzelf de hele dag begraaft, verstopt zich voor iets.

Welke vissen doen wat

Normaal graven en graven dat een symptoom is

Normaal. Het is doelgericht, gebeurt tijdens voedertijden of rond een gekozen plek, de vis eet goed, kleuren zijn goed, vinnen staan open en de vis keert tussendoor terug naar normaal zwemgedrag.

Voortplanting. Kleur intensiveert, een koppel vormt zich, een plek wordt herhaaldelijk schoongemaakt en andere vissen worden ervan weggejaagd. Vaak getriggerd door een grote waterverversing met iets koeler water, of door seizoensgebonden veranderingen in kamertemperatuur en licht, wat de reden is waarom zoveel baasjes een plotselinge uitbarsting van graven in het voorjaar melden.

Stress. Herhaaldelijk graven in een hoek, vaak dezelfde, met samengeknepen vinnen, vervaagde kleur, verstoppen, verminderde voeding of schuren tegen het substraat. Dit hoort bij een watertest in plaats van een gedragsverklaring.

Verplaatsing door agressie. Een vis die graaft en zich begraaft, of die beperkt is tot één kant van het aquarium, wordt daarheen gedreven. Kijk tien minuten toe in een rustige kamer en zie wie er aan het duwen is.

Omgevingsfactoren. Graven dat begint na een verandering in stroming, verlichting of de toevoeging van nieuwe vissen, is meestal een reactie op die verandering.

Het seizoenspatroon waar niemand over spreekt

Aquariumgedrag volgt het jaar meer dan baasjes verwachten, vooral in onverwarmde kamers en vijvers.

Voorjaar en vroege zomer. Langere daglichturen door ramen in de buurt, warmere kamertemperaturen en koeler inkomend kraanwater tijdens verversingen bootsen de signalen van het regenseizoen na die het paren triggeren. Graven, het bouwen van kuilen en agressie nemen allemaal tegelijk toe.

Hoogzomer. Warmer water bevat minder zuurstof. Zevende vissen werken harder en de zuurstofbehoefte van de kieuwen stijgt, dus gedrag dat in het voorjaar ongevaarlijk was, wordt stressvol in een aquarium dat te warm is.

Herfst en winter. In koelere kamers neemt de activiteit af. Een graver die in de winter stopt met graven, is waarschijnlijk gezond; een graver die in juli stopt, niet.

Na een grote waterverversing. Een uitgesproken uitbarsting van graven in de uren daarna is gebruikelijk, en het is een reactie op de verandering in plaats van een probleem ermee.

Een aquarium bouwen dat een graver overleeft

Rotsen rustend op het substraat, planten geworteld in een ondiepe laag, voer bezorgd op een specifieke plek. Elk van deze is een beslissing die een gravende vis overleeft of niet.

Hardscape op de bodem. Plaats rotsen en zwaar hout op het kale glas, of op een plaat van raster of schuim, en giet het substraat eromheen. Niets structureels mag rusten op materiaal dat een vis kan verwijderen.

Minder, grotere stukken. Een enkele stabiele steen verslaat een hoge stapel. Als u een stapel wilt, verbind deze dan met aquariumveilige siliconen zodat het zich als één stuk gedraagt.

Het juiste substraat. Voor zevers en vissen met baarddraden: fijn, glad, afgerond zand. Vermijd scherp gebroken grind en alles met randen. Voor goudvissen: ofwel zand ofwel grind dat te groot is om in de bek te passen; middelgroot grind is de maat die vast komt te zitten.

Ondiep en bewerkt in plaats van diep en statisch. Substraat dat een vis regelmatig omwoelt, blijft zuurstofrijk. Diepe, onverstoorde lagen, vooral onder rotsen waar niets bij kan, zijn waar anaerobe zakken zich vormen. Als u zwart substraat vindt dat naar rotte eieren ruikt wanneer het wordt verstoord, verminder de diepte en verstoor het geleidelijk in plaats van alles tegelijk.

Planten die niet afhankelijk zijn van wortels. Anubias, javavaren en bucephalandra hechten zich aan hout en rotsen. Drijfplanten zitten volledig boven de uitgraving. Wortelvoeders kunnen in potten worden geplaatst die tot de rand begraven zijn, of in een sectie die beschermd wordt door grotere stenen die aan elkaar verbonden zijn.

Bescherm de apparatuur. Breng filterinlaten omhoog zodat ze vrij zijn van het substraat, zodat er geen zand in de waaier wordt gezogen, beveilig of monteer verwarmingen niet op de bodem van het aquarium en controleer of er niets onder een heuvel begraven kan worden.

Voer op de bodem. Zevers en meervallen hebben voer nodig dat aankomt waar ze eten. Zinkende tabletten en doelgericht voeren op een vaste plek voorkomen de hectische strijd aan de oppervlakte waar oppervlakte-eters winnen.

Verminder de reden voor stress-graven. Beschutting, zichtlijnbrekers, voldoende groepsgroottes voor scholenvissen en voldoende territorium per vis doen meer dan welk apparaat dan ook.

Substraatverwondingen, het deel dat baasjes missen

Open vinnen, goede kleur en normale voeding naast het graven betekent dat het gedrag normaal is. Samengeknepen vinnen en verstoppen veranderen het antwoord volledig.

Erosie van baarddraden. Corydoras en soortgelijke vissen slepen hun baarddraden constant door het substraat. Op scherp grind slijten de baarddraden af en kunnen ze geïnfecteerd raken, en verkorte baarddraden verminderen het vermogen van de vis om voedsel te vinden. Een slechte waterkwaliteit versnelt dit. Baarddraden kunnen teruggroeien op een geschikt substraat als de schade vroeg wordt opgemerkt.

Schaafwonden aan bek en kieuwen. Fijne scherpe deeltjes die over de kieuwen gaan, veroorzaken irritatie bij de vis die dit het minst kan vermijden.

Vastzittend grind. Goudvissen nemen routinematig grind in de bek en spugen het uit. Een steen die achter de tanden of in de keel blijft steken, voorkomt dat de bek sluit en verhindert eten. Dit moet voorzichtig worden verwijderd door iemand die competent is, en het is een echt noodgeval.

Verstopping. Vissen die substraat inslikken, kunnen verstoppingen ontwikkelen, zichtbaar als een opgezwollen buik, verlies van eetlust en afwezige uitwerpselen.

Troebel water en verstopte filters. Meer een overlast dan gevaar, maar een filter dat uitgehongerd is door zand in de waaier wordt een biologisch falen, en dat wordt wel gevaarlijk.

De faalmodi van het gebruikelijke advies

"Gebruik grind zodat ze niet kunnen graven." Het stopt het gedrag niet, het maakt het schadelijk. Zevers blijven het proberen en grof grind beschadigt de baarddraden en houdt afval vast in de openingen.

"Lijm de planten vast." Een wortelvoeder aan de hardscape bevestigen, verhongert de plant. Bevestig de planten die zich hechten, pot de planten die aarde nodig hebben en laat de rest drijven.

"Voeg een diep zandbed toe, het ziet er natuurlijk uit." Diepte zonder verstoring is waar anaerobe zakken zich vormen. In een aquarium met een actieve graver wordt het substraat constant omgewoeld, wat veiliger is, en het risico ligt in de gebieden waar de vis niet bij kan.

"Geef de graver een nieuw thuis." In de meeste gevallen gedraagt de vis zich normaal en is de inrichting het probleem. De uitzondering is een oprecht incompatibele mix, waarbij het graven territoriaal is en iemand gewond raakt.

"Voer meer zodat hij stopt met zoeken naar voedsel." Zeven is geen honger. Overvoeren veroorzaakt problemen met de waterkwaliteit bovenop het graven.

"Zet de rotsen elke week terug." Als de rotsen door een vis kunnen worden verplaatst, kunnen ze op een vis vallen. Herbouw de structuur zo dat deze niet kan bewegen, één keer.

"Hij doet het alleen 's nachts, dus het is prima." Uitgraving 's nachts is precies het moment waarop ondermijnd gesteente onopgemerkt instort.

Wat u moet vastleggen in uw Dossier voordat u om hulp vraagt

Wat u nooit moet doen

Stapel geen rotsen op zand.

Gebruik geen scherp of gebroken grind bij bodemeters met baarddraden.

Verwijder het substraat niet volledig bij een zevende soort; kaal glas neemt hun voedingsgedrag weg en biedt niets terug.

Verstoor niet in één keer een groot, diep, lang onverstoord substraat.

Probeer niet met kracht of met scherpe instrumenten een vastzittende steen uit de bek van een vis te verwijderen.

Voeg geen extra vissen toe om een graver te "afleiden". Meer vissen in hetzelfde water is een beslissing over waterkwaliteit, geen gedragsmatige.

Ga er niet van uit dat graven plus verstoppen nog steeds normaal graven is. Zodra verstoppen, samengeknepen vinnen of verminderde voeding optreden, behandel het dan als een vraag over Gezondheid en waterkwaliteit.

Een aquarium gebouwd rond het gedrag in plaats van ertegenin: stabiele structuur, geschikt substraat, planten die blijven waar ze zijn neergezet.

Wanneer hulp zoeken

Handel onmiddellijk als een vis een steen in de bek heeft, als het gesteente is verschoven of als een vis vastzit of gewond is onder de inrichting.

Test het water en zoek dezelfde dag nog advies als het graven gepaard gaat met samengeknepen vinnen, schuren tegen oppervlakken, verstoppen, happen naar lucht aan de oppervlakte of verlies van eetlust.

Controleer deze week de opstelling als u bodemeters met baarddraden op scherp grind heeft, als hardscape op het substraat rust, als het substraat zwarte plekken heeft of ruikt bij verstoring, of als een gravende vis zonder seizoensgebonden verklaring is gestopt met graven. Dat laatste is de verandering die het meest opgemerkt moet worden, want bij een vis wiens hele voedingsstrategie is gebouwd rond het substraat, is stoppen het eerste teken dat er iets mis is.