Storms, vuurwerk en stroomstoringen: wat bereikt eigenlijk het water

Snel antwoord

Vissen liggen niet wakker van de angst voor onweer. Ze negeren het echter ook niet. Geluid reist veel beter door water dan door lucht, en een vis detecteert een storm met zijn hele lichaam nog lang voordat u het door een raam hoort.

Een vis die rustig in het midden blijft, vinnen gespreid, gebruikmakend van de hele bak. Dat is uw basislijn voor vergelijking.

Wat vissen daadwerkelijk schaadt tijdens stormen en vuurwerknachten is zelden het geluid zelf. Het is zuurstof, temperatuur, waterchemie en stroom. Een stille, broeierige nacht met lage druk is wanneer vijvervissen stikken. Koude regen in een warme vijver veroorzaakt een temperatuurcrash. Een stroomstoring stopt het filter en de bacteriën daarin beginnen binnen enkele uren af te sterven.

Het geluid draagt bij aan één specifiek gevaar: schrikachtige vissen springen. Koi springen over vijverranden en in netten, en aquariumvissen raken het deksel of ontsnappen via een voederluik.

• Controleer de zuurstofvoorziening voor een voorspelde storm, vooral bij warm weer. Dat is het risico dat doodt.
• Beveilig deksels en vijvernetten. Springen is het belangrijkste letselmechanisme tijdens vuurwerknachten.
• Laat liever een gedimd licht aan dan totale duisternis, zodat een flits minder een verandering is.
• Voer niet zwaar voor of tijdens een storm en voer helemaal niet tijdens een stroomstoring.
• Goudvissen, koi, tetra's, barbelen en meervallen horen veel beter dan de meeste andere vissen, om een anatomische reden.

Beslis in 60 seconden

Wat een vis daadwerkelijk detecteert

Een vis heeft geen oorgang, en toch leeft hij in een medium dat geluid buitengewoon goed draagt. Hij pikt zijn akoestische wereld op twee manieren op.

De zijlijn. Een rij sensorische putjes langs elke flank, en rond de kop, die waterbeweging en laagfrequente drukveranderingen detecteren. Dit is hoe een vis een andere vis voelt naderen, een hand bij het glas, of de drukgolf van een voetstap op een vloerplank. Het is in essentie een tastzin die een korte afstand in het omringende water uitstrekt.

Het binnenoor. Vissen hebben binnenoorstructuren met dichte stenen die ten opzichte van het lichaam bewegen wanneer een geluidsgolf passeert, wat haarcellen stimuleert. Bij de meeste vissen geeft dit gevoeligheid voor lage frequenties op korte afstand.

Hier is waar de soort ertoe doet. Een grote groep zoetwatervissen, waaronder goudvissen, koi, tetra's, barbelen, danio's, rasbora's, modderkruipers en meervallen, bezit een keten van kleine botjes die de zwemblaas verbinden met het binnenoor. De zwemblaas fungeert als drukontvanger en de botjes zenden de trillingen door naar het oor. Vissen met deze opstelling horen een aanzienlijk breder bereik aan frequenties, en veel zachter, dan vissen zonder.

Het praktische gevolg is dat een goudvis of koi een vuurwerk of donderslag veel levendiger ervaart dan een cichlide of een zeewater-doktersvis onder dezelfde omstandigheden. Als uw vissen in die groep vallen, neem het risico van schrikken serieuzer.

Geluid komt ook in een aquarium via het meubel en de vloer, niet alleen via de lucht. Een subwoofer, een dichtslaande deur, of iemand die iets laat vallen in de kamer erboven bereikt de vis als een drukgebeurtenis door de constructie, wat de reden is dat een aquarium in een kamer met een harde vloer luider is voor de vis dan voor u lijkt.

Wat stormen daadwerkelijk doen

Zuurstof daalt.

Dit is wat doodt. Opgeloste zuurstof neemt af naarmate het water opwarmt, en warme vissen hebben er meer van nodig omdat hun stofwisseling stijgt met de temperatuur. Op een stille, vochtige nacht is er geen wind die het oppervlak beweegt, planten en algen ademen in plaats van fotosynthese te plegen, en elk rottend materiaal in de vijver verbruikt ook zuurstof. Lage druk vóór een storm helpt niet. Het resultaat is een vijver die zijn laagste zuurstofniveau bereikt vlak voor dageraad, wat het moment is dat vissen happen naar lucht of dood worden gevonden.

Temperatuur verandert abrupt.

Koude regen die op een warme vijver valt, koelt de oppervlaktelaag snel af. Vissen die bij zonsondergang in een stabiele omgeving waren, bevinden zich 's morgens in een veranderde omgeving. In een sterk gelaagde vijver kan een plotselinge menging van lagen ook zuurstofarm bodemwater naar boven duwen.

Waterchemie verschuift.

Regenwater is zacht, laag in mineralen en licht zuur. Een groot volume dat een kleine vijver binnenkomt, verdunt de carbonaathardheid, de buffer die de pH stabiel houdt. Zodra de buffer uitgeput is, kan de pH scherp bewegen, en snelle pH-verandering is veel zwaarder voor vissen dan een stabiele waarde op het verkeerde cijfer.

Afvoer komt aan.

Water dat van een dak, oprit, terras of gazon komt, brengt vuil, kunstmest, mosbestrijdingsmiddelen, koolwaterstoffen en wat er nog meer op die oppervlakken lag mee. Een vijver gevoed door een regenpijp ontvangt dit allemaal.

Afval waait erin.

Bladeren, bloesems en tuinafval landen in het water en beginnen te rotten, wat zuurstof verbruikt en ammoniak vrijgeeft.

Stroom valt uit.

Filters, luchtpompen, UV-units, verwarmingen en eiwitafschuimers stoppen allemaal tegelijk.

Waarom een stroomstoring een biologisch probleem is

Een filter is niet zomaar een pomp. Het is een kolonie aërobe bacteriën die op de media leeft en ammoniak omzet in nitriet en nitriet in nitraat.

Die bacteriën hebben zuurstof nodig, en in een draaiend filter krijgen ze dat uit het passerende water. Wanneer de stroming stopt, wordt de zuurstof in de media binnen enkele uren verbruikt. Daarna begint de kolonie af te sterven en wordt de media anaëroob, wat een vieze geur ontwikkelt.

Dat creëert de valstrik die mensen vangt na een lange storing: het herstarten van de pomp spoelt in één keer een hoop ontbonden materiaal en zuurstofarm water de bak in, wat erger kan zijn dan de storing zelf.

Het plan tijdens een storing.

Stop met voeren. Vissen hebben dagenlang heel weinig nodig, en onopgegeten voer plus een dood filter is de slechtst mogelijke combinatie.

Houd het aquarium geïsoleerd. Dekens of handdoeken rond een aquarium houden warmte verrassend goed vast. Open het deksel niet onnodig.

Zorg handmatig voor zuurstof indien mogelijk. Een luchtpomp op batterijen is goedkoop en het beste enkelvoudige stuk nooduitrusting voor een visliefhebber. Als dat niet lukt, beweegt het oppervlak en voegt zuurstof toe door zachtjes water uit een kan van hoogte te gieten, of herhaaldelijk water te scheppen en terug te gieten.

Als de storing lang duurt, haal dan het filtermedium eruit en houd het ondergedompeld in aquariumwater waar u het kunt beluchten, in plaats van het in een stagnerend filterhuis te laten zitten.

Herstarten.

Als het filter urenlang uit heeft gestaan, ruik dan aan de media voordat u het herstart. Als het vies ruikt, spoel het dan in aquariumwater, nooit in kraanwater, voordat u het terugplaatst en de pomp start. Behandel de bak daarna alsof hij weer gedeeltelijk is ingedraaid: test het water, voer licht en let op ammoniak.

Vuurwerk specifiek

Het geluid bereikt het water als een percussieve drukpuls en de flitsen bereiken het als plotseling licht in een verder donkere omgeving. Beide triggeren hetzelfde reflex: een snelle ontsnappingsreactie.

De schade komt van wat de vis raakt.

Eruit springen. Koi en goudvissen zijn sterke springers en een geschrokken vis haalt gemakkelijk een lage vijverrand. Binnenshuis gaan vissen door open deksels en voederluiken naar buiten. Veel vissterfte tijdens vuurwerknachten is simpelweg het resultaat van vissen die 's morgens op de vloer worden gevonden.

Hard oppervlak raken. Rotsen, filterinlaten, decoratie en de wand van het aquarium. Het typische letsel is een geschuurde plek op de flank of kop, een beschadigd oog of gescheurde vinnen, en het echte probleem is de secundaire bacteriële of schimmelinfectie die volgt op een breuk in de slijmlaag.

Verstrikt raken. Vijvernetten die loszitten of het wateroppervlak raken, vangen vissen en kunnen ze verdrinken. Netten moeten strak staan en vrij van het oppervlak worden gehouden.

Neerslag. Vuurwerk deponeert papier, as en chemische resten over een groot gebied. Een vijver direct benedenwinds van een grote show verzamelt dit, en een gedeeltelijke afdekking op die nacht verwijdert het grootste deel.

Dichte beplanting, schaduwrijke plekken en lage schuilplaatsen geven een geschrokken vis een plek om heen te gaan die niet de wand of het deksel is.

Wat te doen voor een bekende luidruchtige nacht

Belucht meer en begin vroeg. Een extra bruissteen, een sproeibalk gericht op het oppervlak, of een vijverpomp die omhoog is geplaatst om het oppervlak te breken. Oppervlaktebeweging is wat daadwerkelijk gas uitwisselt, dus een rimpelend oppervlak is belangrijker dan bellen in de waterkolom.

Beveilig elke opening. Volledig deksel, voederluik gesloten en elke opening rond kabels afgedekt. Bij een vijver: strak net goed vrij van het water en een controle van het laagste deel van de rand.

Verminder het lichtcontrast. De meest gewelddadige schrikreactie gebeurt wanneer een flits een vis in volledige duisternis raakt. Een gedimd kamerlicht of een laag buitenlicht aan laten, vermindert het verschil tussen de flits en de achtergrond. Laat het aquariumlicht zelf niet de hele nacht branden; dat verstoort de dag- en nachtcyclus en stresst de vissen op een andere manier.

Geef geen grote maaltijd. Spijsvertering verbruikt zuurstof, onopgegeten voer vervuilt het water en een gestreste vis zal waarschijnlijk toch niet goed eten. Sla de avondvoeding over of verminder deze.

Voeg dekking toe. Dichte beplanting, drijfplanten, een stuk pijp of een schaduwrijke overhang geeft vissen een plek om heen te gaan die niet het glas of het oppervlak is. Een vis met een schuilplaats schrikt minder heftig en stopt eerder.

Ontkoppel het aquarium van de vloer. Een dikke schuimmat onder het meubel vermindert hoeveel structurele trillingen het water bereiken.

Controleer de vijverranden en de uitlaat. Een geblokkeerde overloop tijdens hevige regen is hoe vijvers overstromen en vissen in de tuin terechtkomen.

Hoe een gestreste vis eruitziet en hoe lang het zou moeten duren

Tijdens en direct erna. Schieten, plotselinge snelheidsexplosies, tegen decoratie crashen, verstoppen, bevriezen op de bodem, geknepen vinnen strak tegen het lichaam, en kleurvervaging. Bij vijvervissen: springen.

Volgende dag. Verminderde eetlust, blijven in schuilplaatsen, verminderde activiteit. Dit is normaal en zou moeten verbeteren.

Twee of drie dagen later. Een vis die zich nog steeds verstopt, nog steeds weigert te eten, nog steeds geknepen vinnen heeft of snel ademt, vertoont geen schrikreactie meer. Test het water, want de meest waarschijnlijke verklaring is dat er chemisch iets veranderd is tijdens hetzelfde weer.

Dagen tot weken later. Witte katoenachtige groei, rode strepen in de vinnen, troebele plekken op de huid of een pluizige rand aan een beschadigde vin. Dit zijn secundaire infecties op de plek van een letsel, en ze zijn het meest voorkomende uitgestelde gevolg van een luidruchtige nacht.

Vinnen open gedragen en weg van het lichaam, gestage kieuwbeweging, normale kleur. Geknepen vinnen en vervaagde kleur zijn de signalen om op te handelen.

Wat verschilt per opstelling

Vijvers zijn het meest blootgesteld: regen, afvoer, afval, temperatuurschommelingen, roofdieren die arriveren terwijl vissen zijn afgeleid, en geen deksel. Het is ook de omgeving waar zuurstofcrashes echt doden.

Goudvissen en koi horen goed, springen krachtig en leven in de omgeving die het meest wordt beïnvloed door het weer. Behandel hen als de groep met het hoogste risico.

Kleine aquariums veranderen sneller in temperatuur en chemie dan grote omdat er minder water is om de verandering te bufferen. Een kleine bak in een kamer die warmte verliest tijdens een stroomstoring is sneller in de problemen.

Zwaar beplante bakken hebben al een zuurstofcyclus die 's nachts daalt. Een warme, stille nacht daarbovenop verkleint de marge nog verder, dus beluchting 's nachts is meer waard in een beplante bak dan in een kale.

Zoutwaterbakken zijn afhankelijk van de eiwitafschuimer en de opvoerpomp voor gasuitwisseling evenals filtratie, en rifbewoners tolereren verandering slecht. Een luchtpomp op batterijen en een plan voor de storing zijn hier belangrijker, niet minder.

Labyrintvissen, zoals betta's en goerami's, kunnen lucht van het oppervlak halen en zijn minder kwetsbaar voor een zuurstofcrash, mits het oppervlak toegankelijk is. Sluit het deksel niet zo volledig af dat ze er niet bij kunnen.

Wat u nooit moet doen

Tik nooit op het glas, en al helemaal niet om een geschrokken vis te controleren.

Doe geen grote waterverversing midden in een storm of direct na een stroomstoring zonder eerst te testen. Een chemische verandering bovenop een zuurstof- of temperatuurgebeurtenis stapelen is hoe een overleefbare nacht een fatale wordt.

Herstart geen filter dat vele uren uit heeft gestaan zonder de media te controleren en te spoelen in aquariumwater.

Vul een vijver niet bij met een slang tijdens hevige regen zonder een dechlorinator, en vul een vijver niet opzettelijk met opgevangen regenwater zonder te weten wat het doet met uw hardheid en pH.

Voer niet tijdens een stroomstoring.

Sluit een aquarium niet volledig luchtdicht af in een poging geluid buiten te houden. Gasuitwisseling aan het oppervlak is wat de vissen in leven houdt.

Voeg geen stress-coat producten, zout of medicatie toe als voorzorgsmaatregel. Niets in een flesje voorkomt een schrikreactie, en chemie toevoegen aan een bak die al verandert, maakt de situatie minder voorspelbaar.

Wanneer hulp zoeken

Handel direct zelf, in plaats van op advies te wachten, als vissen zich aan het oppervlak verzamelen en happen naar lucht. Maximale beluchting en een gedeeltelijke waterverversing met op temperatuur gebracht, gedechlorineerd water is de reactie, en het is tijdskritisch.

Neem contact op met een aquariumdierenarts of een ervaren visspecialist als vissen in de dagen na een incident zichtbare wonden, troebele of rode plekken, katoenachtige groei of beschadigde ogen hebben. Letsels die de slijmlaag doorbreken, worden infecties en die hebben behandeling nodig in plaats van tijd.

Neem dringend contact op als er meerdere vissen sterven in een korte periode, als overlevers op de bodem liggen en snel ademen, of als watertests ammoniak of nitriet aantonen na een stroomstoring, aangezien dat betekent dat het filter niet is hersteld en de vissen worden vergiftigd door het water waarin ze zich bevinden.

Het doel is een vis die ergens heen kan, water dat genoeg zuurstof vasthoudt en een deksel waar hij niet voorbij kan.