Vijverpredatoren: reigers, katten en hoe je ze buitenhoudt

Snel antwoord

Vijverpredatoren: reigers, katten en hoe je ze buitenhoudt

Een vis ontmoet nooit wilde dieren tijdens een wandeling, maar wilde dieren komen regelmatig naar de vis toe. Tuinvijvers worden bezocht door reigers, katten, wasberen, otters, ijsvogels en ringslangen, afhankelijk van waar je woont, en een onbeschermde vijver kan in één seizoen leeggehaald worden.

Binnenaquaria kennen hun eigen versie van dit probleem, meestal een huiskat met toegang tot een open aquarium.

• Het verlies van vissen in vijvers gebeurt meestal bij zonsopgang en zonsondergang, wanneer het baasje niet oplet.
• Predatoren zijn veel makkelijker uit te sluiten dan af te schrikken zodra ze geleerd hebben dat de vijver het bezoeken waard is.
• Diepte, beschutting en steile kanten zijn belangrijker dan welk hulpmiddel dan ook.
• Een vis die een aanval overleeft, sterft meestal later aan de wond, niet aan de confrontatie zelf.
• Een open binnenaquarium met een kat in huis is hetzelfde probleem op kleinere schaal.

Beslis in 60 seconden

Waarom uitsluiting wint van afschrikking

Predatoren zijn leerlingen. Een reiger die een vis uit je vijver pakt, heeft de locatie, de benadering en het tijdstip geleerd. Hij komt terug, en zijn soortgenoten ook.

Afschrikmiddelen werken bij naïeve dieren en verliezen snel effectiviteit bij ervaren dieren. Nepreigers, reflecterende tape en bewegingssensoren laten allemaal hetzelfde patroon zien: een goede eerste paar weken, daarna afnemende resultaten zodra het dier leert dat er in feite niets gebeurt.

Fysieke uitsluiting went niet. Een strak gespannen net over de vijver werkt bij het eerste bezoek en bij het honderdste.

De tweede reden waarom uitsluiting wint, is de aard van de verwondingen. Vissen die ontsnappen aan een aanval dragen vaak diepe steekwonden. In vijverwater met een normale bacteriële belasting raken die wonden geïnfecteerd en sterft de vis een week later aan iets wat het baasje niet linkt aan de vogel.

Er is ook een chronische kostenpost. Een vijver die regelmatig bezocht wordt, bevat vissen die hun tijd al schuilend onder de rand doorbrengen in plaats van te eten. De groei vertraagt, de conditie neemt af en de hele populatie wordt kwetsbaarder voor ziekten.

Hoe een goed beschermde vijver eruitziet

Voldoende diepte in ten minste een deel van de vijver, zodat vissen water hebben waar een waadvogel niet in kan werken.

Steile kanten in plaats van geleidelijk aflopende randen rond het grootste deel van de omtrek. Waadvogels hebben ergens nodig om te staan.

Dichte beschutting aan het oppervlak en daaronder. Lelies, drijfplanten en onderwaterplanten doorbreken de zichtlijn van bovenaf en geven vissen een plek om te verdwijnen.

Een schuilplaats die de vis kan gebruiken. Een stuk brede buis of een speciaal gemaakt toevluchtsoord op de vijverbodem geeft hen een ontsnappingsmogelijkheid.

Netten of een rooster, strak gespannen op een frame boven het wateroppervlak. Netten die op het water liggen, laten een vogel erop staan en door het net vissen, en kunnen wilde dieren verstrikt laten raken.

Voor binnenaquaria, een goed passend deksel. Dat ene item voorkomt ook springen, wat meer aquariumvissen doodt dan katten.

Zorg voor een overlevende

Waterkwaliteit eerst.

De wond geneest of infecteert afhankelijk van het water waarin hij zich bevindt. Ververs vaker water en houd de vijver of tank zo schoon mogelijk.

Hanteer de vis niet tenzij nodig.

Het netten van een gewonde vis veroorzaakt stress en verdere schade aan de slijmlaag. Observeer eerst en onderneem alleen actie als er iets specifieks te doen is.

Isoleer alleen als het praktisch is.

Een quarantainebak met aangepast water helpt voor een waardevolle vis met een behandelbare wond, maar de verplaatsing zelf is een stressfactor. Voor een vijvervis met een kleine verwonding is in de vijver laten met beter water vaak de betere keuze.

Bekijk de randen van de wond.

Een wond die schoon blijft en kleiner wordt, geneest. Een wond met een witachtige rand, een uitbreidende rode rand of pluizige groei is geïnfecteerd en heeft een diagnose van de dierenarts nodig.

Verwacht dat gedrag verandert.

Overlevenden verstoppen zich en stoppen een tijdje met eten. Bied voer aan op een plek waar ze erbij kunnen zonder zichzelf bloot te stellen.

De routine die een vijver veilig houdt

Wat je nooit moet doen

Probeer wilde predatoren niet te vangen, te schaden of te verplaatsen. Reigers en veel andere vijverbezoekers zijn in de meeste landen wettelijk beschermd, en het verwijderen van één dier opent het territorium alleen maar voor een ander.

Leg netten niet plat op het water. Vogels staan erop, en amfibieën en egels raken verstrikt.

Gebruik geen visdraad gespannen over de vijver. Het verwondt wilde dieren en werkt niet betrouwbaar.

Behandel een steekwond niet als eerste stap met medicatie. Waterkwaliteit en observatie komen eerst, daarna een diagnose.

Ga er niet vanuit dat een vermiste vis uit de vijver is gesprongen. Controleer de omgeving, maar een herhaald patroon van verlies is predatie totdat het tegendeel is bewezen.

Wanneer hulp inschakelen

Neem contact op met een dierenarts voor vissen of exoten als:

• Een vis een diepe steekwond heeft of een wond die spierweefsel blootlegt
• Een wond een witachtige rand heeft of een uitbreidende rode rand
• Een overlevende langer dan een paar dagen gestopt is met eten
• Meerdere vissen gewond zijn na één incident

Neem je water-testresultaten, een beschrijving van de wond en wanneer deze ontstond, en de details van de vijver of tank mee.

De meeste predatieproblemen worden opgelost aan de vijverrand, niet in de kliniek.