Drijfvermogenproblemen bij vissen: een vis triëren die zijn diepte niet kan houden

Kort antwoord

Een vis heeft geen benen en kan niet mank lopen. Het equivalente probleem, en datgene waar de meeste eigenaren hulp bij zoeken, is een vis die de controle over zijn positie in het water heeft verloren.

Blijven drijven aan het oppervlak, naar de bodem zinken, naar één kant hellen of met de kop naar beneden zwemmen zijn allemaal tekenen van een probleem met het drijfvermogen. De meeste hebben te maken met de zwemblaas, het met gas gevulde orgaan dat de diepte van de vis bepaalt.

Let op hoe de vis zich in het water houdt. De houding in het water is het equivalent van de gang bij een vis.

• Problemen met het drijfvermogen zijn een symptoom, geen diagnose. Verschillende zeer uiteenlopende problemen veroorzaken dit.
• Plotseling drijven na het voeren heeft vaak te maken met de voermethode en het type voer.
• Een geleidelijke, verergerende kanteling wijst eerder op een interne ziekte of infectie.
• Sluierstaarten en kortharige rassen worden veel vaker getroffen vanwege hun lichaamsvorm.
• Een vis die aan het oppervlak vastzit, kan huidbeschadiging oplopen door blootstelling aan lucht en heeft snelle hulp nodig.

Beslis in 60 seconden

Waarom er geen mankheid is om te beoordelen

Landdieren onthullen orthopedische pijn door hun gang. Een vis draagt geen gewicht op zijn vinnen, dus er is geen mankheid te zien en geen equivalente test.

Wat een vis in plaats daarvan doet, is een positie vasthouden. Op een gekozen diepte horizontaal blijven zonder constante inspanning is de dagelijkse taak die onthult of het systeem werkt.

De zwemblaas regelt dat. Deze bevindt zich langs de ruggengraat en bevat een hoeveelheid gas die het gewicht van het visweefsel compenseert.

Alles wat het gasvolume verandert, of van buitenaf op de blaas drukt, verandert de manier waarop de vis in het water zit. Daarom is drijfvermogen zo'n breed, niet-specifiek symptoom.

Vinbeschadiging geeft een ander beeld. Een vis met een gescheurde borstvin zwemt scheef, maar kan nog steeds de diepte beheersen, en de schade is van buitenaf zichtbaar.

Hoe een normale houding en beweging eruitzien

Een gezonde vis houdt een horizontale positie zonder zichtbare inspanning en blijft daar wanneer hij stopt met zwemmen.

Hij gebruikt het hele aquarium, van boven tot onder, tenzij de soort van nature een oppervlakte- of bodembewoner is.

De vinnen worden opengehouden en symmetrisch gebruikt. De staart zorgt voor aandrijving en de gepaarde vinnen sturen en remmen.

Een horizontale lichaamsomtrek en gelijkmatig, symmetrisch vingebruik zijn waar je mee vergelijkt.

Bekijk de lichaamsomtrek zowel van boven als van opzij. Zwelling aan één kant, of een lichaam dat dieper is geworden, verandert de interne druk op de zwemblaas.

Veranderingen die actie vereisen

Plotseling onvermogen om de bodem te verlaten.

Een vis die hard zwemt en weer zinkt, heeft drijfvermogen verloren. Controleer eerst het water en zoek daarna naar zwelling of een verandering in de lichaamsomtrek.

Een vis die aan het oppervlak wordt gehouden en dit niet kan verlaten.

Dit is urgent omdat de blootgestelde huid uitdroogt en gaat zweren. Verlaag het waterpeil zodat de vis nat kan blijven en verminder de verlichting.

Progressief hellen.

Een kanteling die over dagen verergert in plaats van na een maaltijd op te lossen, wijst op een interne oorzaak die een diagnose vereist.

Drijfvermogenproblemen die meerdere vissen treffen.

Dat wijst op het water, het voer of de temperatuur in plaats van op een individuele ziekte.

Spiraalvormig of kurkentrekkerzwemmen.

Verlies van oriëntatie in plaats van verlies van dieptecontrole suggereert een neurologisch of binnenoorprobleem en vereist veterinaire beoordeling.

Noteer het tijdstip en de relatie tot het voeren. Dat patroon scheidt een voedingsgerelateerd probleem van een progressief probleem.

De routine die drijfvermogenproblemen vermindert

Wat je nooit moet doen

Niet op de vis drukken of proberen gas te laten ontsnappen. Er is geen veilige thuisversie hiervan.

Laat de vis niet voor onbepaalde tijd vasten als standaardoplossing. Een korte pauze van voeren terwijl je het voer controleert is redelijk. Langdurige uithongering is geen behandeling.

Voeg niet reflexmatig zout toe. Veel getroffen soorten verdragen het slecht en het pakt het mechanisme niet aan.

Geef geen antibiotica in de veronderstelling dat elk drijfvermogenprobleem een infectie is. Velen zijn mechanisch of dieetgerelateerd.

Net en hanteer een worstelende vis niet herhaaldelijk. Elke vangst voegt stress toe en beschadigt de slijmlaag.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een dierenarts voor vissen of exoten als een vis vastzit aan het oppervlak, niet bij het voer kan of in een spiraal zwemt.

Boek binnen een week voor een kanteling of verandering in drijfvermogen die meerdere dagen aanhoudt met schoon water, vooral als de lichaamsomtrek is veranderd.

Herstel ziet eruit als een vis die weer zonder inspanning een horizontale positie behoudt en de volledige diepte van het aquarium gebruikt.

Neem je watertestcijfers, het watervolume, de visbezetting, de voerroutine inclusief het exacte voer en hoe het wordt bereid, en een korte video van de zwemmende vis mee.

Voor drijfvermogenproblemen is een video meer waard dan een stilstaande foto, omdat de diagnose in de beweging ligt.