Het overschakelen van fretvoeding zonder hongerstaking

Kort antwoord

Fretten veranderen niet van gedachten over hun voeding zoals honden dat doen. Ze leren wat voedsel is tijdens een beperkte periode in hun vroege leven, voornamelijk door geur en textuur. Een volwassen fret die onbekende brokken krijgt voorgeschoteld, zal deze vaak volledig negeren in plaats van ze te proeven. Dit is geen koppigheid; het is hoe de soort werkt. Daarom kan een voedselovergang die bij een hond een week duurt, bij een fret wel een maand in beslag nemen.

Het risico is niet alleen ongemak. Een fret heeft zeer korte darmen en vrijwel geen reserves, waardoor een fret die staakt met eten binnen een dag in gevaar komt. Elk overgangsplan moet zo zijn opgebouwd dat de fret altijd iets eet, ook al is het nog niet het voer dat u verkiest.

Het oude voer verlaat nooit de kom tijdens een overgang. U voegt nieuw voer toe naast het oude, in plaats van het te vervangen.

• Verwijder nooit het oude voer voordat de fret betrouwbaar het nieuwe voer eet.
• Laat een fret nooit vasten om hem te dwingen nieuw voer te accepteren.
• Verander één ding tegelijk en niet terwijl de fret onwel is, hevig in de rui is of onlangs is verhuisd.
• Zachte of zaadachtige ontlasting tijdens een verandering is een signaal om te vertragen, niet om door te zetten.
• Als een verandering van voer samenvalt met gewichtsverlies, tandenknarsen of lusteloosheid, stop dan en raadpleeg een dierenarts. Dat ligt niet aan het voer.

Beslis in 60 seconden

Waarom fretten zo moeilijk zijn met voeding

Twee mechanismen werken hier samen.

Het eerste is inprenting. Jonge fretten proeven en leren een reeks acceptabele voedingsmiddelen tijdens een beperkt ontwikkelingsvenster. Nadat dit venster sluit, vernauwt het bereik van wat ze accepteren aanzienlijk. Pups die aan verschillende texturen en smaken zijn blootgesteld, groeien op tot volwassenen die nieuwe dingen willen proberen. Pups die op één soort brok zijn grootgebracht, worden vaak volwassenen die dat niet doen.

Het tweede is hoe ze voedsel herkennen. Fretten hebben een scherpe reukzin en een slecht kleurzicht; ze vertrouwen sterk op geur en mondgevoel in plaats van op uiterlijk. Daarom wordt een nieuwe brok die anders ruikt al bij benadering geweigerd, nog voordat deze geproefd is. Dit is ook de reden waarom geuroverdracht beter werkt dan mengen.

Er is ook een fysiologische laag. De darmen van een fret zijn kort en eenvoudig, zonder het fermentatievermogen van een konijn of het flexibele microbioom van een hond. De bacteriële populatie verschuift binnen een dag of twee na een dieetverandering en de ontlasting laat dit direct zien. Langzame overgangen zijn geen overdreven voorzichtigheid; ze geven de darmflora de tijd om zich aan te passen.

Wat goede fretvoeding bevat

Voordat u een overgang plant, moet u zeker weten dat de bestemming de juiste is, want een moeilijke overgang naar slecht voer is erger dan geen overgang.

Dierlijk eiwit eerst, en het grootste deel daarvan.
De eerste ingrediënten moeten benoemd vlees, vleesmeel of orgaanvlees zijn. Fretten hebben een hoog aandeel dierlijk eiwit en vet nodig en verteren dit veel beter dan plantaardig eiwit.

Zeer weinig koolhydraten en vezels.
Erwten, aardappel, rijst, maïs, haver, bietenpulp en erwteneiwit zijn gebruikelijk in goedkopere voeding en sommige graanvrije opties die graan vervangen door peulvruchten. Fretten kunnen hier niet goed mee uit de voeten. Vezels passeren grotendeels onverteerd en maken de ontlasting volumineus.

Geen plantaardig eiwit om het eiwitpercentage op te krikken.
Dit is het specifieke mechanisme dat u moet kennen. Plantaardige eiwitbronnen maken de urine alkalisch, wat de vorming van struvietkristallen bevordert. Een verstopte mannetjesfret is een chirurgisch spoedgeval. Daarom zegt een eiwitpercentage op de voorkant van de zak niets zonder te lezen waar het eiwit vandaan komt.

Geen suiker.
Zoete traktaties, rozijnen, fruit en suikerhoudende pastasuplementen zijn ongeschikt. Ze worden ook in verband gebracht met het verergeren van bloedsuikerschommelingen bij fretten met een insulinoom.

Kleine, harde brokken die de fret daadwerkelijk kan eten.
Fretten hebben kleine bekjes. Brokken voor een grote hond vormen zowel een mechanisch als een nutritioneel probleem.

Kittenvoer wordt soms gebruikt als overbrugging als fretvoeding niet beschikbaar is, omdat het eiwit- en vetprofiel dichter in de buurt komt dan dat van volwassen kattenvoer. Hondenvoer is nooit geschikt. Vraag uw dierenarts voordat u langer dan een korte periode op een vervanger vertrouwt.

Weeg tijdens een overgang liever dan dat u op het oog werkt. Het is de enige manier om te weten welke verhouding de fret daadwerkelijk binnenkrijgt.

De overgang, stap voor stap

Voordat u begint.
Weeg de fret en noteer het gewicht. Weeg elke paar dagen gedurende het proces. Bevestig dat de fret gezond is: eet normaal, speelt normaal, ontlasting is normaal. Begin geen overgang tijdens een zware rui, direct na een verhuizing of terwijl de fret herstelt van iets anders.

Koop genoeg van het oude voer voor de gehele overgang plus een reserve. Halverwege zonder voer komen te zitten is de meest voorkomende reden waarom het misgaat.

Stap één: geur, geen vervanging.
Doe een handvol nieuwe brokken in een afgesloten zak met een schepje van het oude voer voor een dag of twee, zodat het de vertrouwde geur aanneemt. Sommige eigenaren verpulveren een kleine hoeveelheid nieuwe brokken en strooien dit over het oude voer; dit introduceert de smaak zonder de textuur te veranderen die de fret verwacht.

Stap twee: twee kommen, geen mengsel.
Bied het oude voer aan in de gebruikelijke kom en een kleine hoeveelheid nieuw voer in een aparte kom ernaast. Fretten onderzoeken nieuw voer vaak makkelijker als het niet het voer besmet dat ze vertrouwen.

Stap drie: verhoog de verhouding langzaam.
Zodra de fret wat van het nieuwe voer eet, kunt u overstappen op een gemengde kom en de verhouding geleidelijk verschuiven. Kleine stappen die enkele dagen worden aangehouden, zijn beter dan grote sprongen. Veel volwassen fretten hebben enkele weken nodig, en een fret die jarenlang één product heeft gegeten, heeft mogelijk aanzienlijk langer nodig.

Stap vier: controleer de ontlasting bij elke stap.
Normale frettenontlasting is zacht gevormd, bruin en glad. Zachte, groene, slijmerige of zaadachtige ontlasting betekent dat u te snel bent gegaan. Keer enkele dagen terug naar de vorige verhouding en ga daarna langzamer vooruit.

Stap vijf: bevestig voordat u stopt met het oude voer.
Verwijder het oude voer pas als de fret gedurende meerdere opeenvolgende dagen vrijwillig een kom eet die bijna volledig uit het nieuwe voer bestaat.

De soepmethode voor een koppige weigeraar.
Het mengen van de nieuwe brokken met warm water tot een papje, soms met een kleine hoeveelheid smakelijke vleesgebaseerde herstelvoeding, maakt dat het sterker ruikt en verandert de textuur op een manier die veel fretten accepteren. Bied het warm aan (niet heet), op een lepel of in een ondiep schaaltje, en verminder het watergehalte over enkele dagen totdat het geweekte brokken worden en uiteindelijk droge brokken. Vraag uw dierenarts welke herstelvoeding geschikt is in plaats van zelf te improviseren met menselijk voedsel.

Fretten beoordelen voer op geur en mondgevoel. Brokken van een andere grootte, hardheid of vorm zijn voor hen ander voer, zelfs als de ingrediënten vergelijkbaar zijn.

Wat er misgaat en hoe u dit onderscheidt van ziekte

Zachte ontlasting die verdwijnt als u vertraagt, is een effect van de overgang.

Zachte ontlasting die aanhoudt bij een verhouding die de fret eerder aankon, is dat niet en vereist een dierenarts.

Groene slijmerige diarree die plotseling verschijnt, vooral nadat een nieuwe fret in huis is gekomen, wijst eerder op een infectieuze oorzaak dan op het voer.

Gewichtsverlies tijdens een overgang betekent dat de fret in totaal minder eet, wat hij ook lijkt te doen bij de kom. Ga terug naar het oude voer en evalueer opnieuw.

Tandenknarsen, kwijlen en met de poten aan de bek krabben zijn tekenen van pijn en misselijkheid. Dit is geen reactie op een nieuwe smaak; bij een fret wijst dit op zweren, verstopping of een lage bloedsuikerspiegel.

Een fret die goed leek over te schakelen en daarna volledig stopte met eten, moet worden onderzocht. Toeval in timing komt vaak voor; het voer de schuld geven vertraagt een diagnose.

De algemene regel is dat een probleem met de dieetovergang verbetert als u een stap terug doet. Een medisch probleem doet dat niet.

Variatie die het plan verandert

Pups en jonge fretten zijn het makkelijkste geval en een kans. Bied in de eerste maanden bewust verschillende geschikte voedingsmiddelen aan, zodat de volwassen fret een flexibel gehemelte heeft. Dit is de beste verzekering tegen een later uit de handel genomen product.

Volwassen fretten die jarenlang op één soort voer staan, zijn het moeilijkste geval. Plan voor weken, niet dagen, en overweeg om permanent twee acceptabele voedingsmiddelen aan te bieden zodra het lukt.

Oudere fretten kunnen gebitsproblemen hebben waardoor hardere brokken echt pijnlijk zijn. Als een oudere fret nieuw voer weigert, laat dan het gebit controleren voordat u voorkeur aanneemt.

Fretten met een gediagnosticeerd insulinoom mogen hun voedingspatroon helemaal niet verstoren zonder overleg met de dierenarts, omdat de maaltijdfrequentie onderdeel is van hun behandeling.

Huishoudens met meerdere fretten vereisen dat elke fret individueel in de gaten wordt gehouden. Gedeelde kommen verbergen het dier dat is gestopt met eten. Voer indien mogelijk apart tijdens een overgang en weeg elke fret.

Het rui-seizoen is een slecht moment om te beginnen. Fretten slikken meer haar in en lopen in het voor- en najaar al een hoger risico op darmverstoppingen.

Overschakelen naar vers vlees of hele prooidieren is een groter project dan het wisselen van brokken, vereist aandacht voor de balans van het hele karkas en calcium, en brengt voedselveiligheidsoverwegingen met zich mee voor het huishouden. Doe dit met een dierenarts die ervaring heeft met frettenvoeding in plaats van met een recept van een forum.

Wat u nooit moet doen

Onthoud het oude voer niet om acceptatie te forceren.

Laat een fret om geen enkele reden vasten zonder instructie van een dierenarts.

Schakel niet abrupt over omdat de ontlasting de eerste dag goed was. De microbiële verschuiving duurt langer.

Gebruik geen zoete traktaties, fruit of suikerhoudende pasta's om het nieuwe voer aantrekkelijk te maken.

Voer geen hondenvoer en vertrouw niet op volwassen kattenvoer als langdurige vervanger.

Beoordeel voer niet op het eiwitpercentage op de voorkant van de zak zonder te lezen waar het eiwit vandaan komt.

Combineer een overgang niet met een verhuizing, de introductie van een nieuwe fret of een vaccinatie in dezelfde week.

Negeer geen verandering in de vorm van de ontlasting. Zaadachtige ontlasting betekent dat het voer niet wordt verteerd en daar moet actie op worden ondernomen.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een dierenarts als de fret een hele dag niets eet, zwak of wiebelig wordt in de achterhand, kwijlt, met de poten aan de bek krabt, tandenknarst, zwarte teerachtige ontlasting produceert of merkbaar gewicht verliest tijdens een overgang.

Boek een routineafspraak voordat u begint als uw fret ouder is dan drie jaar, een voorgeschiedenis heeft van insulinoom of maag-darmziekten, gebitsproblemen heeft of ondergewicht heeft. Een overgang is een stresstest en het is beter om het startpunt te kennen.

Vraag eerder hulp dan later als het huidige voer uit de handel is genomen en u geen acceptabel alternatief in huis heeft.

Het eindpunt is een fret die vrijwillig het nieuwe voer eet, op gewicht blijft en gedurende meerdere dagen normale ontlasting produceert.

Neem het gewichtsoverzicht mee, beide voedingslabels met volledige ingrediëntenlijsten, een foto van de ontlasting op het moment dat de dingen veranderden en de tijdlijn van welke verhouding u op welke dag gebruikte. Die tijdlijn is wat een overgangsprobleem scheidt van een toevallige ziekte, en het is hetgeen wat eigenaren bijna nooit hebben opgeschreven.