Huisdier-voedselallergie: waarom een eliminatiedieet niet de juiste eerste stap is voor een jeukende fret

Snel antwoord

Een fret die goed eet is een fret met opties. Op het moment dat u het dieet van een jeukende fret gaat beperken, verbruikt u die veiligheidsmarge.

Voedselallergie is een bekende aandoening bij honden en katten. Bij fretten is het nauwelijks beschreven en het is bijna nooit de reden waarom een fret krabt.

Een eliminatiedieet als eerste stap bij een jeukende fret kost weken, riskeert een hongerstaking bij een dier dat niet veilig kan vasten, en vertraagt de diagnose van de twee dingen die daadwerkelijk de meeste huidaandoeningen bij fretten veroorzaken: parasieten en bijnierziekten.

• Pak eerst parasieten aan. Vlooien, oormijt en sarcoptes-schurft zijn verantwoordelijk voor een groot deel van de jeukende fretten en zijn goedkoop en snel uit te sluiten.
• Bijnierziekte is de meest voorkomende oorzaak van haaruitval bij fretten, en het is hormonaal, niet dieetgerelateerd.
• Voeding beïnvloedt de vacht, maar door nutritionele geschiktheid, niet door allergie. De oplossing is beter voer, niet minder ingrediënten.
• Fretten hebben al vroeg in hun leven een voedselvoorkeur, dus een plotselinge overstap naar een nieuw eiwit zorgt er vaak voor dat een fret simpelweg stopt met eten.
• Een fret die stopt met eten is binnen een dag in de problemen, niet binnen een week.

:::danger
Vast een fret nooit en laat een dieetverandering nooit ontaarden in een hongerstaking.

Fretten hebben een zeer korte darmdoorlooptijd en bijna geen reserve. Een fret met een niet-gediagnosticeerd insulinoom, wat vaak voorkomt en in de vroege stadia vaak onopgemerkt blijft, kan binnen enkele uren na het weigeren van voedsel in een hypoglykemische crisis raken. Instorten, een glazige blik, kwijlen en met de pootjes naar de bek wrijven na een gemiste maaltijd is een noodgeval.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom voedselallergie de verkeerde eerste verdachte is

Twee verschillende zaken worden een voedselallergie genoemd, en het onderscheiden ervan verklaart waarom eliminatiediëten teleurstellen bij deze soort.

Voedselintolerantie is een spijsverteringsprobleem. Een ingrediënt dat het dier niet kan verwerken, of een te snelle verandering, veroorzaakt dunne ontlasting, winderigheid, misselijkheid of braken. Fretten hebben hier snel last van, en omdat hun darmpassage in een paar uur in plaats van een dag wordt gemeten, is het resultaat bijna onmiddellijk zichtbaar. Als voer de maag van uw fret gaat verstoren, weet u dat binnen een paar dagen.

Voedselallergie is een immuunreactie, meestal op een dieet-eiwit, en bij honden en katten uit zich dit meestal in de huid en oren. Dit is waar een eliminatiedieet op is ontworpen om te testen, en dit is wat nauwelijks wordt gerapporteerd bij fretten.

Het eliminatiedieet is dus een test voor een aandoening die zeldzaam is bij deze soort, uitgevoerd ten koste van enkele weken, bij een dier voor wie de alternatieve diagnoses veelvoorkomend, goedkoop om op te testen en progressief zijn indien ze onbehandeld blijven.

Er is een tweede probleem specifiek voor fretten. Voedselvoorkeur bij fretten wordt ongewoon vroeg vastgelegd. Kittens leren de geur en textuur van wat ze te eten krijgen tijdens een kort tijdsbestek, en volwassenen zijn notoir terughoudend om iets buiten die set te accepteren. Een dieet met een nieuw eiwit dat aan een volwassen fret wordt gegeven, wordt vaak genegeerd, en het baasje moet uiteindelijk kiezen tussen een hongerige fret en een afgebroken onderzoek.

Wat een fret daadwerkelijk doet jeuken

Voordat u verandert wat er in de bak gaat, controleer waar de fret op ligt. Beddengoed, bodembedekking en schoonmaakmiddelen komen veel directer in contact met de huid dan voedsel ooit zal doen.

Werk deze lijst in volgorde af. Dit is ruwweg de volgorde van waarschijnlijkheid, en het is ook de volgorde waarin ze snel en goedkoop uitgesloten kunnen worden.

Vlooien.

Fretten krijgen gemakkelijk kattenvlooien, en een huishouden met een hond of kat die naar buiten gaat, is een huishouden met een vlooienbron. Kijk bij de staartbasis en de achterkant van de nek naar donkere, korrelige spikkels. Leg er een paar op vochtig wit papier: vlooienpoep lost op in een roestbruine halo omdat het verteerd bloed is.

Oormijt.

Extreem veelvoorkomend, en de jeuk is niet beperkt tot de oren. Een fret met oormijt krabt vaak ook aan de nek, schouders en staartbasis. De afscheiding is donker, droog en kruimelig. Normaal oorsmeer bij fretten is roodbruin en wasachtig, dus baasjes missen dit vaak door aan te nemen dat de afscheiding normaal is. Een dierenarts die een uitstrijkje onder een microscoop bekijkt, lost dit binnen enkele minuten op.

Sarcoptes-schurft.

Twee presentaties worden beschreven. Een gegeneraliseerde vorm veroorzaakt intense jeuk en pleksgewijze haaruitval. Een gelokaliseerde vorm treft de pootjes, die gezwollen, korstig en pijnlijk worden, en de fret bijt eraan. Diepe huidafkrabsels zijn nodig, en een negatief resultaat sluit het niet uit, dus een behandelingsproef is vaak gerechtvaardigd.

Bijnierziekte.

De grootste oorzaak van haaruitval bij fretten. De bijnierschors produceert overmatig veel geslachtshormonen, en de haarzakjes reageren door te stoppen met werken. Haaruitval begint klassiek bij de staartbasis en verplaatst zich naar voren over het achterwerk en de flanken, het is grotendeels symmetrisch, en een deel van de fretten heeft hierbij jeuk. Aanvullende aanwijzingen zijn een gezwollen vulva bij een gecastreerde voedster, een terugkeer van de sterke seizoensgeur, verhoogde agressie en moeite met urineren bij mannetjes naarmate de prostaat vergroot.

Persen bij het plassen bij een mannetjesfret is een noodgeval, omdat prostaatvergroting de urinebuis volledig kan blokkeren.

Ringworm.

Dermatofytose produceert ronde, schilferige plekken, komt vaker voor bij kittens en dieren met een onderdrukt immuunsysteem, en is overdraagbaar op mensen. Het vereist een schimmelkweek of PCR, omdat een lamp van Wood veel soorten mist.

Mestcel-tumoren.

Veelvoorkomend bij fretten en vaak onterecht aangezien voor een korst. Ze verschijnen als verheven, knopachtige, soms korstige of zwerende knobbeltjes waar de fret aan likt of krabt, en ze kunnen van uiterlijk veranderen. De meeste gedragen zich goedaardig bij fretten, maar ze moeten worden geïdentificeerd in plaats van aangenomen.

Contactirritatie.

Stoffig kattenbakkorrel, houtkrullen met hun aromatische oliën, geparfumeerde wasproducten die op beddengoed worden gebruikt, en vloerreinigers komen allemaal direct in contact met de frettenhuid. Fretten slapen de meeste tijd van de dag tegen hun beddengoed aangedrukt, wat veel contacttijd is.

Droge lucht binnenshuis.

Verwarmde huizen in de winter veroorzaken een schilferige huid bij fretten, precies zoals bij mensen. Dit is geen allergie en vereist geen dieetaanpassing.

Te vaak wassen.

Dit is wat baasjes het minst verwachten. Wassen verwijdert talg uit de vacht, en de huid compenseert door meer te produceren, waardoor de fret binnen enkele dagen zowel vetter als stinkender wordt. Het baasje wast opnieuw, de cyclus verstrakt, en de huid wordt droog, schilferig en jeukerig onder een vacht die erger ruikt dan toen ze begonnen. Wassen flink verminderen verbetert meestal zowel de geur als de jeuk binnen enkele weken.

Voeding beïnvloedt de vacht, alleen niet door allergie

Het wegen van het dagelijkse rantsoen is de moeite waard, ongeacht of u ooit een dieet-test doet. Het is de enige manier om te weten of een fret die er niet goed uitziet, daadwerkelijk minder eet.

Fretten zijn obligate carnivoren met darmen die gebouwd zijn voor een kort, snel, op vlees gebaseerd dieet. Ze kunnen niet efficiënt gebruikmaken van plantaardige eiwitten of zetmeel, en voeding die voldoet aan het eiwitpercentage op het etiket met behulp van erwteneiwit, aardappel of maïsgluten, voldoet hieraan met materiaal dat een fret grotendeels niet kan gebruiken.

Het zichtbare resultaat is een vachtprobleem. Dierlijk vet levert de vetzuren die de huidbarrière intact houden en de vacht glanzend maken. Bij een tekort hieraan wordt de vacht droog, dof en splitst deze in pieken in plaats van plat te liggen, en de huid schilfert. Baasjes zien een schilferige, doffe fret, concluderen allergie en verwijderen ingrediënten uit een toch al ontoereikende voeding.

De juiste stap is het tegenovergestelde. Kies een voeding waar genoemde dierlijke ingrediënten de lijst domineren, waar vet uit dierlijke bronnen komt en waar plantaardig eiwit niet wordt gebruikt om het eiwitcijfer op te pompen. Schakel vervolgens langzaam over, vanwege het imprinting-probleem.

Overmatige koolhydraten zijn belangrijk om een tweede reden. Suiker en licht verteerbaar zetmeel stimuleren de insulineafgifte, en herhaalde insulinstimulatie wordt in verband gebracht met het ontstaan van insulinoom, een van de meest voorkomende kankers bij fretten. Zoete lekkernijen, rozijnen en suikerhoudende pastasupplementen zijn een reëel risico in plaats van een onschuldige verwennerij.

Voeding van slechte kwaliteit produceert daarom precies de vacht die op allergie wordt afgeschoven, en de interventie die het verhelpt is meer dierlijk eiwit en vet, niet minder genoemde ingrediënten.

Hoe een gezonde frettenhuid en -vacht eruitzien

Spreid de vacht over de schouders en langs de rug met uw vingers en bekijk de huid eronder. Een gezonde frettenhuid is bleek en glad, zonder schilfers, zonder roodheid, zonder korsten en zonder zichtbare spikkels.

De vacht ligt plat en heeft een lichte glans. De dichtheid verandert dramatisch met het seizoen: een wintervacht is dik met een dichte ondervacht, een zomervacht is kort en dun, en de overgang tussen beide gaat gepaard met een zware rui die nieuwe baasjes elk jaar alarmeert.

Fretten hebben een natuurlijke muskusgeur van talgklieren in de huid, en deze is het sterkst bij niet-gecastreerde dieren en tijdens het paarseizoen. Die geur is normaal en is geen bewijs van een huidprobleem.

De staart is een bijzonder geval. Mee-eters en een deels kale staart, soms rattenstaart genoemd, komen vaak voor, zijn meestal gerelateerd aan de talgklieractiviteit en hormonen, en jeuken doorgaans niet. Dit op zichzelf is geen bijnierziekte en zeker geen voedselallergie.

Veranderingen waarbij u vandaag moet handelen

Een mannetjesfret die perst in de kattenbak.

Prostaatvergroting door bijnierziekte kan de urinebuis blokkeren. Dit is een noodgeval voor dezelfde dag.

Elke fret die voeding weigert.

Fretten hebben minimale metabole reserves. Weigering gedurende meer dan enkele uren, vooral indien gepaard met zwakte of een glazige uitdrukking, vereist een telefoontje naar de dierenarts.

Snel verspreidend huidverlies, korstvorming of zweervorming.

Zeker in combinatie met een slechte algemene toestand kan dit een cutane vorm van lymfoom zijn of een ernstige secundaire bacteriële infectie.

Gezwollen, korstige, pijnlijke pootjes.

De pootvorm van schurft maakt fretten oprecht ellendig en gaat niet vanzelf over.

Elke knobbel die van grootte verandert of bloedt.

Mestcel-tumoren kunnen opvlammen en weer rustiger worden, maar een knobbel die gaat zweren verdient een afspraak in plaats van observatie.

Als een dieet-test echt is geïndiceerd

Soms, met parasieten behandeld, bijnierziekte uitgesloten, infectie uitgesloten en de fret krabt nog steeds, is een dieet-test de logische volgende stap. Als het goed wordt uitgevoerd, ziet het er zo uit.

Kies een oprecht nieuw dierlijk eiwit. Het wisselen van een op kip gebaseerde voeding naar een andere op kip gebaseerde voeding met het label graanvrij test niets. Als uw fret zijn hele leven kip en kalkoen heeft gegeten, moet het test-eiwit iets heel anders zijn.

Schakel langzaam over en week het voer indien nodig. Vanwege voedselimprinting, meng een klein percentage van het nieuwe voer door het bekende voer en verhoog dit over meerdere dagen. Brokjes weken in warm water geeft geur vrij en verzacht de textuur, wat vaak de manier is om een terughoudende fret over de streep te trekken. Presenteer nooit alleen het nieuwe voer en wacht tot de honger het werk doet.

Verwijder elke andere voedselbron. Traktaties, oliesupplementen, zuivel, de bak van de kat en alles wat de fret steelt. Fretten verstoppen voedsel, dus controleer ook achter en onder meubels. Eén vergeten dagelijks oliesupplement maakt een proef van zes weken ongeldig.

Voer het lang genoeg uit zodat de huid kan vernieuwen. Huid reageert niet in dagen. Weken, geen twee weken, en maak foto's aan het begin en met tussenpozen zodat de vergelijking reëel is in plaats van gebaseerd op herinnering.

Weeg de fret wekelijks gedurende de hele periode. Als het gewicht daalt, stopt de test. De test is nooit belangrijker dan de inname van het dier.

Daarna uitdagen. Een test die lijkt te werken is alleen informatief als het opnieuw introduceren van de oorspronkelijke voeding de symptomen reproduceert. Zonder die stap heeft u een toevalstreffer, geen resultaat.

Wees voorzichtig met gehydrolyseerde dieetvoedingen. Deze zijn geformuleerd voor honden en katten, en hun eiwit- en vetprofielen zijn over het algemeen niet geschikt voor een fret op de lange termijn, zelfs niet als ze op korte termijn nuttig zijn. Dat is een gesprek voor met een dierenarts die gespecialiseerd is in exoten, geen beslissing om zomaar uit de schappen te nemen.

De routine die de huid gezond houdt

Dit is het doel: vacht plat en glanzend, huid rustig eronder, fret eet voeding die hij zonder aarzeling herkent.

Wat u nooit moet doen

Begin niet aan een eliminatiedieet voordat parasieten zijn behandeld en bijnierziekte is overwogen. Het is de verkeerde eerste stap bij deze soort en het verspilt de weken waarin bijnierziekte verergert.

Onthoud voer niet om acceptatie van een nieuw dieet te forceren. Dit is standaardadvies voor katten en het is gevaarlijk bij fretten.

Was een jeukende fret niet herhaaldelijk om hem te verzachten. Het maakt zowel de jeuk als de geur erger.

Breng geen vlooien- of mijtproduct aan dat niet geselecteerd is voor een fret. Veel antiparasitica worden off-label gebruikt bij fretten, concentraties verschillen tussen producten die voor verschillende soorten worden verkocht, en het verdelen van een pipet voor grote honden op basis van lichaamsgewicht is geen veilige methode. Welke producten gelicentieerd en beschikbaar zijn, verschilt ook aanzienlijk per land.

Neem niet aan dat een kale staartbasis bijnierziekte is, en neem niet aan dat het niets is. Kijk naar het patroon: haarverlies door bijnierziekte verspreidt zich naar voren en is symmetrisch, en het gaat meestal gepaard met andere hormonale symptomen.

Behandel niet alleen de fret en negeer de rest van het huishouden. Vlooien leven in de omgeving en op de andere dieren, en een fret die alleen wordt behandeld, zal opnieuw besmet raken.

Wanneer hulp inschakelen

Neem op dezelfde dag contact op met een dierenarts voor exoten of met ervaring met fretten voor:

• Een mannetjesfret die perst bij het plassen of slechts druppels produceert
• Weigering van voeding, zwakte, kwijlen of een glazige blik
• Snel verspreidende zwerende huidaandoeningen bij een fret die zich verder onwel voelt

Binnen de week voor:

• Elke jeukende fret die niet heeft gereageerd op een passende vlooien- en mijtbehandeling
• Symmetrische haaruitval, vooral beginnend bij de staartbasis
• Gezwollen, korstige pootjes
• Een nieuwe knobbel, of een korst die telkens op dezelfde plek terugkomt

Neem dit mee naar de afspraak: foto's van de huid die over meerdere weken zijn genomen, de exacte voeding inclusief een foto van de ingrediëntenlijst, elke traktatie en supplement die de fret ontvangt inclusief oliesupplementen, welke kattenbakkorrel en beddengoed u gebruikt en wanneer deze voor het laatst zijn ververst, welke parasietenbehandeling is gegeven en exact welk product, of andere huisdieren in huis naar buiten gaan, en uw gewichtslogboek.

De enige vraag die het waard is om te stellen, is of de bijnieren zijn beoordeeld. Het is de diagnose die een eliminatiedieet het vaakst vertraagt, en de diagnose waarbij vertraging het meest kost.