Honden in een thuiskantoor: slapen, rusttraining en opwinding

Snel antwoord

De hond in je werkkamer heeft geen behoefte aan meer stimulatie. In bijna elk geval heeft de hond meer slaap nodig, een voorspelbare structuur en een klein aantal activiteiten met een lage opwinding op de juiste momenten.

Volwassen honden rusten het grootste deel van een periode van vierentwintig uur, en de rust hoort te bestaan uit lange, ononderbroken blokken. Een hond waarbij elke keer dat hij tegen je knie duwt een bal wordt weggegooid, leert om tegen je knie te duwen, en zijn basisopwinding stijgt gedurende de dag in plaats van te dalen. De thuiskantoren die goed werken, zijn die waar de hond zich op een goede manier verveelt.

Een hondenmand die buiten de looproute staat, op een antislip ondergrond, doet meer voor een werkdag dan welk speeltje dan ook.

• Snuffelen, likken en kauwen verlagen de opwinding. Apporteren, trekspelletjes en achtervolgen verhogen deze. Gebruik de eerste groep tijdens werkuren.
• Bezorgingen zijn de grootste bron van aangeleerd geblaf in een thuiskantoor. Beheer de trigger voordat je de hond traint.
• Bouw nu bewust tijd alleen in, zelfs terwijl je thuis bent. Honden die dit nooit oefenen, hebben het erg zwaar wanneer je weer naar kantoor gaat.
• Een hond die gedurende weken rusteloos, aanhankelijk of luidruchtig is geworden, kan pijn hebben of zich niet lekker voelen, niet verveeld zijn.
• Suikervrije kauwgom en pepermuntjes in een bureaula bevatten xylitol en kunnen een hond doden. Verplaats ze.

:::danger
Xylitol is dodelijk voor honden in kleine hoeveelheden.

Het zit in suikervrije kauwgom, pepermuntjes, sommige pindakazen, eiwitrepen en veel snacks in bureaulades. Bij honden veroorzaakt het binnen korte tijd een massale insulineafgifte en een ernstig lage bloedsuikerspiegel, en het kan ook leverfalen veroorzaken. Symptomen zijn zwakte, wankelen, instorten of toevallen. Een hond die een suikervrij product heeft gegeten, heeft onmiddellijk een dierenarts nodig, nog voordat er symptomen verschijnen. Wacht niet en probeer de hond niet te laten braken zonder instructie van een dierenarts.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom slaap het hele plan is

Honden zijn niet gebouwd voor een acht uur durende onafgebroken werkshift. Hun slaap is verdeeld in meerdere periodes gedurende de dag en nacht, en de diepe herstellende fasen komen pas als een periode een tijdje ongestoord heeft geduurd.

Een thuiswerkroutine onderbreekt dit voortdurend zonder dat iemand het wil. De hond nestelt zich, jij staat op om koffie te zetten, de hond staat op en volgt, de cyclus begint opnieuw. Herhaal dat vijftien keer en de hond heeft in totaal uren geslapen, maar bijna nooit de stadia van slaap bereikt die ertoe doen.

Een hond met slaaptekort ziet er precies zo uit als een hond met een gebrek aan beweging. Hij is rusteloos, schrikt van geluiden die hij normaal negeert, blaft sneller en heeft minder geduld met andere honden en kinderen. De voor de hand liggende reactie is meer beweging, wat de opwinding verder verhoogt en een fittere hond produceert die nog steeds niet tot rust kan komen.

De interventie is saai en effectief. Plaats de mand ergens waar de hond niet in de looproute ligt tussen bureau, waterkoker en deur. Roep de hond niet naar je toe als je beweegt. Negeer hem volledig terwijl hij rust, zodat rusten niet de actie is die ervoor zorgt dat jij opstaat.

Puppy's en adolescenten hebben aanzienlijk meer slaap nodig dan baasjes verwachten, en de meeste puppy-gedragsproblemen in een thuiskantoor zijn slaapproblemen. Een puppy die in de namiddag bijterig en wild wordt, is meestal oververmoeid in plaats van ondergestimuleerd.

Senior honden hebben ook meer nodig, en ze hebben dat nodig op een ondersteunend bed op een antislip ondergrond. Een oudere hond die niet comfortabel kan liggen, zal blijven bewegen en zijn eigen slaap verstoren.

Opwinding is de variabele die je beheert

Elke activiteit die je een hond aanbiedt, kalmeert hem of windt hem op. Het onderscheid is belangrijker dan de hoeveelheid.

Activiteiten die de opwinding verlagen. Snuffelen aan een losse lijn, voer verspreiden in het gras, snuffelmatten, likken aan een likmat of gevuld speeltje, en langdurig kauwen op een geschikt item. Deze bezighouden de hond, zorgen voor een langzame, gestage inspanning en eindigen met een hond die gaat liggen.

Activiteiten die de opwinding verhogen. Balgooien, hengelspeelgoed, trekspelletjes, achtervolgen en ruw spelen. Deze zijn niet slecht en honden genieten ervan, maar ze eindigen met een hond die scherp is in plaats van kalm, en als je dit gedurende een werkdag herhaalt, creëer je een hond die helemaal niet kan uitschakelen.

De praktische structuur die voor de meeste huishoudens werkt, is een decompressiewandeling vóór de werkdag, waarbij de hond het tempo bepaalt en snuffelt zoveel hij wil; een lik- of kauwactiviteit aan het begin van het eerste lange werkblok; een lunch met verspreid voer in plaats van uit een bak; en de spellen met hoge opwinding bewaard voor het einde van de dag, waar ze thuishoren.

Over kauwen, veiligheid. Langdurig kauwen is een van de beste beschikbare hulpmiddelen, maar het item is belangrijk. Alles wat harder is dan een vingernagel kan een tand doen barsten, en fracturen aan de grote bovenste kiezen door geweien, hoeven en hard nylon zijn een routinebevinding in de praktijk. Gekookte botten splinteren en mogen nooit gegeven worden. Kies items die iets meegeven, houd toezicht en verwijder ze als ze klein genoeg worden om in hun geheel in te slikken.

De uitrustingslijst is kort: een vaste plek om te liggen, water binnen handbereik, een lik- of kauwitem, en al het andere uit de kamer verwijderd.

Een rustmoment aanleren dat een slechte dag overleeft

Een rustmoment is geen 'af-blijf'. Een 'af-blijf' is een vastgehouden positie onder instructie. Een rustmoment is een hond die ervoor kiest om te ontspannen omdat ontspannen loont.

Leg een mat neer waar je wilt dat de hond is. Wanneer de hond iets laat zien dat in de richting van kalmte gaat, liggen, zuchten, een kop rustend op de poten, plaats dan stilletjes een stukje voer tussen zijn voorpoten. Maak geen ophef, gebruik geen opgewonden stem en roep de hond niet naar je toe om het te geven. Opwinding bij het geven tenietdoet de oefening.

Bouw duur op door de tijd tussen het geven van voer te vergroten in plaats van om meer te vragen. In het begin betekent dit elke paar seconden voeren. Later betekent dit eens per paar minuten, daarna af en toe, en daarna alleen als er iets moeilijks is gebeurd en de hond is blijven liggen.

Voeg moeilijkheidsgraad toe in één dimensie tegelijk. Eerst jij die opstaat. Daarna jij die naar de deur loopt. Daarna jij die de kamer kort verlaat. Daarna een geluid buiten. Als de hond zijn positie verlaat, was de stap te groot; ga één stap terug en herhaal het vaker.

Blijf de bekrachtiging voor altijd op een laag niveau voortzetten. Een rustmoment dat nooit meer beloond wordt, stopt met plaatsvinden, en het baasje concludeert dat de training niet werkt.

De meest gemaakte fout is hiermee te beginnen als de hond al overprikkeld is. Train het rustmoment na een decompressiewandeling, wanneer de hond toch al van plan was om te gaan liggen, en je vangt een bestaande staat in plaats van een staat te bestrijden.

Bezorgingen, deurbellen en het raam

Thuiskantoren genereren een stroom bezoekers die een hond anders nooit zou ontmoeten, en elk van hen is een repetitie.

De volgorde die de hond leert is eenvoudig en zelfversterkend. Er nadert iets, de hond blaft, het iets vertrekt. Vanuit het oogpunt van de hond werkte het blaffen, elke keer weer.

Beheer komt eerst en doet het meeste werk.

Blokkeer de visuele trigger. Raamfolie of een ondoorzichtig paneel op ooghoogte van de hond in het voorraam verwijdert de hele klasse van voorbijgangers waar naar geblaft wordt. Meubels herschikken zodat de hond niet bij de vensterbank kan, doet hetzelfde.

Smoor de hoorbare trigger. Zet de deurbel en elke melding van een app uit, en vraag of bezorgingen zonder aanbellen achtergelaten kunnen worden waar dat mogelijk is.

Voeg afstand toe. Een babyhekje dat de hond uit de hal houdt, betekent dat de hond niet bij de deur is wanneer deze opengaat.

Train dan pas. Koppel het geluid van de deur aan voer dat weg van de deur wordt gegeven, zodat het geluid voorspelt dat hij naar een mat moet gaan in plaats van naar de hal te stormen. Doe dit eerst met opgenomen klopgeluiden op een laag volume, op een niveau waarop de hond het merkt maar niet blaft.

Gebruik geen "stil"-commando als hoofdstrategie. Het onderbreken van een blaffende hond leert hem dat blaffen jouw aandacht krijgt, en het doet niets aan de onderliggende opwinding.

Tijd alleen opbouwen terwijl je thuis bent

Dit is het deel dat wordt overgeslagen en dan de meeste schade aanricht.

Een hond die elk uur van elke dag binnen een meter van je doorbrengt, oefent nooit om alleen te zijn. Wanneer het huishoudelijke patroon uiteindelijk verandert, wordt die hond gevraagd iets te doen waar hij geen ervaring mee heeft, en scheidingsgerelateerde angst kan plotseling verschijnen bij een hond die voorheen prima was.

Oefen bewust. Gebruik een hekje of een gesloten deur zodat de hond van jou gescheiden is terwijl je nog in huis bent. Begin met seconden. Geef iets om op te kauwen of te likken terwijl je weggaat, en kom terug voordat de hond zich zorgen gaat maken in plaats van daarna.

Varieer het zodat je vertreksignalen niets meer voorspellen. Pak je sleutels en ga weer zitten. Trek je schoenen aan en zet een kop koffie.

Let op de signalen dat dit al een probleem is: je van kamer naar kamer volgen inclusief de badkamer, geagiteerd raken als je je klaarmaakt om te vertrekken, vocaliseren of slopen bij de deur, of voedsel weigeren terwijl hij alleen is. Een hond die geen gevuld speeltje wil eten terwijl hij gescheiden is, vertelt je dat hij angstig is, niet dat hij de vulling niet lekker vindt.

Als die signalen aanwezig zijn, zoek dan hulp van een gekwalificeerde gedragsdeskundige die samenwerkt met je dierenarts. Scheidingsgerelateerde angst reageert goed op een juist plan en erg slecht op het advies om het te negeren.

Losse bek, zachte ogen, gewicht op één heup. Deze houding is de uitkomst waarvoor je traint, en deze moet stilletjes beloond worden.

Wat verandert per hond

Puppy's. Enorme slaapbehoefte, kleine blaascapaciteit en nog geen vermogen om zelf tot rust te komen. Structureer de dag rond dutjes in een bench, niet rond activiteiten. Oververmoeide puppy's bijten het hardst.

Adolescenten. Ruwweg de tweede helft van het eerste jaar tot het tweede jaar, afhankelijk van de grootte. Eerder aangeleerd gedrag wordt onbetrouwbaar, de opwinding is hoger en het terugroepen verslechtert. Dit is een ontwikkelingsfase, geen ongehoorzaamheid. Houd de training kort en blijf de opwinding verlagende activiteiten aanbieden.

Werk- en herdersrassen. Collies, spaniëls, Mechelse herders, husky's en hun kruisingen moeten problemen oplossen. Speurspellen, trick-training en zoekopdrachten bevredigen hen; hardlopen bouwt alleen maar uithoudingsvermogen op en legt de lat hoger.

Brachycefale rassen. Mopsen, Franse buldoggen, Engelse buldoggen en dergelijke kunnen zichzelf niet efficiënt afkoelen. Een warm kantoor met draaiende apparatuur is echt riskant voor hen, en luidruchtig ademen in rust is een medisch symptoom in plaats van een ras-eigenschap. Houd ze op een koele vloer, uit de zon, en laat hitte nooit oplopen.

Reuzenrassen en snelgroeiende rassen. Vermijd herhaaldelijke activiteiten met een hoge impact, zoals lange apporteersessies op harde vloeren terwijl de groeischijven open zijn. Een antislip vloer is voor hen belangrijker dan voor andere honden.

Senior honden. Rusteloosheid 's nachts, ijsberen, staren naar muren, vast komen te zitten in hoeken en omgekeerde slaappatronen zijn tekenen van cognitieve disfunctie bij honden en zijn behandelbaar. Artritis presenteert zich als tegenzin om te rusten, moeite met liggen en opstaan, en een hond die herhaaldelijk zijn mand herschikt.

Dove of blinde honden. Vertrouw op trillings- en geursignalen, houd meubels op vaste plekken en benader nooit een slapende hond zonder hem eerst te waarschuwen.

De kantoorgevaren die niemand noemt

Buiten bereik plaatsen: suikervrije kauwgom, pepermuntjes en eiwitrepen, chocolade, koffiedik en cups, plakband, elastiekjes, blu tack, punaises, paperclips, printertoner, permanente markers, batterijen en tie-wraps.

Batterijen verdienen hun eigen regel. Een opgekauwde batterij veroorzaakt chemische brandwonden aan de mond en slokdarm en is een noodgeval.

Kabels moeten worden weggewerkt of verhoogd, net zoals je zou doen voor elk knagend dier; een puppy of adolescent zal ze testen.

Alles wat klein en inslikbaar is, vormt een risico op een vreemd voorwerp. Honden die sokken, oordopjes, pendopjes en haarelastiekjes inslikken, doen dat in seconden terwijl jij naar een scherm kijkt, en een kleine darmobstructie is een chirurgisch noodgeval. Herhaaldelijk braken, vooral zonder interesse in voedsel, is het signaal om actie te ondernemen.

Hitte rondom apparatuur bouwt op op vloerniveau. Geef de hond een koele oppervlakte als optie en controleer of zijn mand niet naast een desktop-tower of kachel staat.

Stoelwielen en draaivoeten kunnen staarten en tenen verwonden. Kijk uit voordat je rolt.

Wat je nooit moet doen

Reageer niet op vragend gedrag, zelfs niet één keer, als je wilt dat het stopt. Succes met tussenpozen maakt het gedrag veel hardnekkiger.

Gebruik beweging niet als het antwoord op rusteloosheid zonder eerst slaap, pijn en opwinding te controleren.

Gebruik geen straf voor blaffen, kauwen of ongelukjes in huis. Het onderdrukt het signaal en verhoogt de angst die het veroorzaakte.

Geef geen gekookte botten, geweien, hoeven of harde nylon kauwspeeltjes.

Laat een hond niet zonder toezicht achter met een kauwitem of gevuld speeltje totdat je weet hoe hij met dat specifieke item omgaat.

Gebruik geen bench om een hond in te houden die niet heeft geleerd het fijn te vinden, en nooit als straf.

Ga er niet vanuit dat een plotselinge gedragsverandering gedragsmatig is. Bij een volwassen hond is een verandering over dagen of weken eerst een medische vraag.

Wanneer hulp zoeken

Boek eerst een dierenarts, geen trainer, voor elke hond wiens rusteloosheid, aanhankelijkheid, 's nachts wakker worden, hijgen in rust of ongelukjes in huis zich over dagen of weken hebben ontwikkeld. Pijn, jeuk, darmziekten, endocriene aandoeningen en cognitieve disfunctie presenteren zich allemaal als gedragsverandering, en ze behandelen als trainingsproblemen is maanden verspilde tijd.

Ga met spoed voor vermoedelijke inslikking van een vreemd voorwerp, herhaaldelijk braken met verlies van eetlust, een opgekauwde batterij, elk suikervrij product, chocolade in grote hoeveelheden, of instorten en zwakte.

Zoek gedragshulp, van een gekwalificeerde professional die samenwerkt met je dierenarts, voor blaffen dat niet is verbeterd met beheer, voor scheidingsgerelateerde angst, voor agressie en voor een hond die zelfs na een rustige dag niet tot rust kan komen.

Een werkdag die eindigt met een hond die slaapt op dezelfde plek die hij 's ochtends koos, is een dag die goed is verlopen.

Breng de video mee, een beschrijving van de dagelijkse routine per uur, wat de hond eet en wanneer, hoeveel van de dag hij daadwerkelijk slaapt en wanneer de verandering begon. Voor gedrag dat is veranderd bij een volwassen hond, is de tijdlijn het meest nuttige dat je kunt overhandigen.