Wanneer er een nieuwe partner intrekt: honden, het bewaken van personen en wat lijkt op jaloezie

Snel antwoord

Wanneer er een nieuwe partner intrekt en de hond zich tussen jullie in begint te dringen, staart, gromt vanaf de bank of weigert tot rust te komen, noemen de meeste mensen dit jaloezie. Wat er daadwerkelijk gebeurt, is makkelijker aan te pakken dan dat woord suggereert: de hond bewaakt de toegang tot een waardevolle hulpbron, in dit geval jij, en tegelijkertijd is de voorspelbare routine waarop hij vertrouwde verloren gegaan.

Beide onderdelen zijn oplosbaar en beide worden erger als van de nieuwe persoon wordt gevraagd te bewijzen wie de baas is. Het plan is het tegenovergestelde. De partner wordt de bron van alles wat fijn is, contact is altijd de keuze van de hond en de plekken waar conflicten ontstaan, worden buiten beeld gehouden totdat de mening van de hond daadwerkelijk is veranderd.

Let op waar de hond kiest om te gaan liggen zodra er een nieuwe volwassene in huis is. De positie vertelt je veel.

• Een grom is informatie. Straf dit nooit, anders verwijder je de waarschuwing en houd je de beet over.
• Laat de nieuwe partner de voorspeller zijn van wandelingen, eten en spel, en laat de oorspronkelijke eigenaar de saaie dingen doen.
• Haal manden, banken, deuropeningen en kauwspeeltjes uit de vergelijking in plaats van erover te onderhandelen.
• Al het contact op de voorwaarden van de hond, getest met drie seconden aaien en een pauze.
• Elke hond die stijf wordt, bevriest of gromt in de buurt van een persoon, heeft professionele hulp nodig voordat er iemand wordt gebeten.

:::danger
Straf nooit een grom.

Een grom is een hond die vertelt dat hij zich ongemakkelijk voelt en om ruimte vraagt voordat de situatie escaleert. Het straffen onderdrukt het geluid, terwijl het onderliggende gevoel ongemoeid blijft. De hond leert dus dat waarschuwen problemen veroorzaakt en slaat de volgende keer direct over naar snauwen of bijten. Huishoudens waar de hond "zonder waarschuwing beet" blijken vaak huishoudens te zijn waar de waarschuwingen maandenlang werden afgestraft. Als je hond naar je partner gromt, is dat nuttige informatie die veilig is overgebracht, en de juiste reactie is om de afstand te vergroten en het plan te wijzigen.
:::

Beslis in 60 seconden

Wat "jaloezie" eigenlijk is

Honden vormen triadische sociale verwachtingen en ze reageren op aandacht die ergens anders naartoe gaat, dus de volkse term is niet helemaal onjuist. Maar het wijst op een emotie in plaats van op gedrag dat je kunt veranderen, en het nodigt uit tot de verkeerde reactie: de hond geruststellen of erop aandringen dat hij de situatie accepteert.

Breek het op in de onderdelen die het gedrag daadwerkelijk aansturen.

Bewaken van de toegang tot een persoon.

De hond heeft geleerd dat dicht bij je zijn leuke dingen oplevert en dat een ander lichaam tussen jullie in die dingen wegneemt. Het gedrag ziet er precies zo uit als het bewaken van eten, omdat het hetzelfde gedrag is: blokkeren, verstijven, staren, grommen. Het komt het vaakst voor in besloten ruimtes, op meubels en 's nachts, omdat dat de plekken zijn waar de hond niet simpelweg weg kan lopen.

Verlies van voorspelbaarheid.

Routine verandert wanneer iemand intrekt. Tijden van wandelen verschuiven, de bank is bezet, de slaapkamerdeur gaat dicht, voeren verandert, en er zijn 's nachts nieuwe geuren en geluiden. Honden gaan slecht om met verandering wanneer deze onvoorspelbaar is, en een onrustige hond is een minder tolerante hond.

Oprechte onbekendheid.

Sommige honden zijn eerder bang dan bezitterig. Een hond die als pup beperkt contact heeft gehad met onbekende volwassenen, kan een lange vreemdeling met een diepe stem in zijn huis ronduit alarmerend vinden. Deze hond vermijdt, verstopt zich, kijkt toe en escaleert alleen wanneer hij in het nauw wordt gedreven.

Gedrag dat voorheen werkte.

Duwen, poten, blaffen en op schoot klimmen zijn aangeleerd, en ze worden intenser wanneer ze niet langer werken. Een hond die plotseling aanhankelijker lijkt, doet vaak gewoon meer van iets dat voorheen resultaat opleverde.

De hond lezen voordat hij moet schreeuwen

Baasjes merken meestal de grom op. De hond zegt het al weken.

Vroeg en makkelijk te missen: het hoofd wegdraaien, de lippen aflikken wanneer niemand eet, gapen buiten context, een snelle tongbeweging over de neus, het oogwit tonen, zich uitschudden alsof hij nat is terwijl er niets is gebeurd, de kamer verlaten wanneer de partner gaat zitten.

Gevestigd: verstijven, een kauwspeeltje of speeltje vasthouden en stoppen met kauwen wanneer er iemand voorbijloopt, staren met een harde blik, over een schoot leunen, boven de benen van een zittend persoon staan, zich in deuropeningen positioneren.

Laat: grommen, tanden laten zien, in de lucht snauwen en bijten.

De kloof tussen de eerste lijst en de laatste is waar al het nuttige werk gebeurt. Een huishouden dat reageert op de eerste lijst bereikt nooit de derde.

Een stil lichaam, een harde blik en een gesloten mond zijn de signalen om op te handelen. Wachten op een grom is te lang wachten.

Sluit pijn uit voordat je een plan maakt

Een hond die gedurende weken of maanden minder tolerant is geworden, verdient een lichamelijk onderzoek voordat iemand een gedragsprogramma ontwerpt. Pijn verlaagt de drempel voor elke prikkelbare reactie, en de meest voorkomende bronnen bij honden zijn geen voor de hand liggende mankementen.

Heup-, elleboog-, rug- en kruisbandpijn maken het storend om op een bed te liggen oprecht onaangenaam. Oorontsteking maakt dat een hand die naar het hoofd reikt iets is om te vermijden. Tandpijn verandert hoe een hond zich voelt over gezichten in de buurt van zijn bek. Slecht zicht bij een oudere hond verandert een naderend persoon in een plotseling opdoemende vorm, wat precies de soort verrassing is die een snauw veroorzaakt.

Zeg duidelijk tegen de dierenarts dat de hond minder tolerant is geworden sinds een verandering in huis. Die insteek zorgt voor een nuttiger onderzoek dan "hij lijkt in orde, maar hij gromde één keer".

Een nieuwe relatie op de juiste manier opbouwen

De partner levert al het goede.

De eerste paar weken voert de nieuwe persoon de hond, doet de wandelingen, geeft de kauwspeeltjes, speelt de spellen en geeft alles aan wat de hond leuk vindt. De oorspronkelijke eigenaar doet de medicatie, de nagelcontrole en de saaie delen. Dit gaat niet over genegenheid; het gaat over welk mens goede uitkomsten voorspelt.

Niemand benadert de hond.

De nieuwe persoon negeert de hond in het begin volledig: geen oogcontact, niet reiken, niet roepen, niet troetelen. Voer wordt op afstand op de vloer gegooid in plaats van uit de hand aangeboden. Een hond die niet wordt opgejaagd, ontspant veel sneller dan een hond met wie vrienden worden gemaakt.

Contact wordt getest, nooit aangenomen.

Zodra de hond contact initieert, gebruik je de regel van drie seconden. Aai de borst of schouder gedurende drie seconden, stop en haal je handen weg. Als de hond naar je toe leunt, duwt of dichterbij komt, wil hij meer. Als hij wegloopt, bevriest of niets doet, wilde hij dat niet. Deze ene gewoonte voorkomt meer incidenten dan welke andere dan ook.

Beheer de spanningsvelden weg.

Het bed, de bank, nauwe deuropeningen, onderaan de trap en elke locatie waar de hond dicht bij een persoon is en niet weg kan. Als de hond de bank bewaakt, mag de hond er voorlopig niet op, met een oprecht comfortabele eigen mand in dezelfde kamer zodat hij niet wordt buitengesloten. Kauwspeeltjes en waardevolle items worden in een aparte kamer achter een gesloten deur gegeven en weggehaald wanneer ze op zijn.

Houd de routine saai voorspelbaar.

Dezelfde wandeltijden, dezelfde voertijden, dezelfde slaapregeling, vastgehouden tijdens de verhuizing. Voorspelbaarheid is de goedkoopste angstvermindering die er is.

Beloon rustig gedrag, niet de nabijheid.

Markeer en voer de hond voor het gaan liggen op afstand terwijl jullie samen zitten. Je betaalt voor precies het gedrag dat je over zes maanden wilt zien.

Geef de hond iets beters te doen dan de bank in de gaten houden. Kauwen en likken verlagen de opwinding op een manier die aaien niet doet.

Wanneer de partner zijn eigen hond of kat meebrengt

Dat is een apart project, en het zou niet tegelijk met dit project moeten lopen als je het kunt vermijden.

Twee honden die voor het eerst samenkomen, hebben neutraal terrein nodig, parallelle wandelingen voordat er gedeelde ruimte is, gescheiden voeren, gescheiden rustplaatsen, in eerste instantie geen gedeeld speelgoed en een periode van weken met een babyhekje in plaats van een open huis. Conflicten tussen honden die samenwonen gaan in het begin meestal over ruimte en hulpbronnen, en de eerste twee weken zetten het patroon.

Een kat die een huis met een hond binnenkomt, heeft een eigen kamer nodig, een route op hoogte en een barrière waar de hond niet overheen kan voordat er enig contact van gezicht tot gezicht is. Katten raken niet gewend aan een hond door er naartoe gedragen te worden.

Als de aanwezige hond al een persoon bewaakt, maakt het toevoegen van een ander dier dat concurreert voor die persoon het voorspelbaar erger. Los eerst de menselijke situatie op.

Wat je nooit moet doen

Straf niet het grommen, staren of verstijven. Het onderdrukken van waarschuwingen is hoe huishoudens eindigen met een beet die "uit het niets kwam".

Laat de nieuwe partner de hond niet afstraffen, fysiek verplaatsen of dingen afpakken. Elk van die dingen maakt de persoon een voorspeller van slechte uitkomsten op precies het moment dat je probeert ze een voorspeller van goede dingen te laten zijn.

Forceer geen begroetingen, houd de hond niet vast om te aaien en houd geen traktaties op armlengte voor een bezorgde hond om te benaderen. Een bange hond binnen bereik lokken is hoe beten gebeuren, omdat hij dichterbij komt dan waar hij zich prettig bij voelt en daarna weg moet zien te komen.

Gebruik niet de insteek "hij moet leren wie de baas is". Er is geen bewijs dat dominantievertoningen van mensen dit verbeteren, en confronterende omgang wordt geassocieerd met meer agressieve reacties, niet minder.

Laat de hond niet op het bed slapen terwijl hij een persoon op het bed bewaakt. Een hond die 's nachts gromt in een donkere kamer waar beide mensen horizontaal liggen, is een risicovolle situatie.

Wacht niet af en hoop niet. Bewakingsgedrag wordt herhaald en versterkt, en de eerste weken zijn de goedkoopste tijd om dit te veranderen.

Wanneer hulp zoeken

Raadpleeg direct een dierenarts als de tolerantie van je hond de afgelopen weken of maanden is veranderd, als hij stijf is, langzaam op de trap loopt, met zijn hoofd schudt of verward lijkt door naderende mensen in gedimd licht.

Neem bij de eerste grom, bevriezing of verstijving gericht op een persoon, en onmiddellijk na elke snauw of beet hoe klein ook, contact op met een gekwalificeerd veterinaire gedragstherapeut of een gecertificeerd gedragsconsulent die werkt zonder aversieve methoden.

Behandel het als urgent als er kinderen in het huishouden zijn, als de hond groot genoeg is om ernstig letsel te veroorzaken, als hij 's nachts het bed bewaakt of als iemand in huis nu bang is voor de hond.

Breng video's mee van het huishouden onder normale avondcondities, een schriftelijke lijst van wanneer incidenten plaatsvinden en waar, de geschiedenis van de hond inclusief hoe hij is opgegroeid en hoe hij voorheen reageerde op onbekende volwassenen, recente medische bevindingen en een eerlijk verslag van wat er is geprobeerd. Wat er is geprobeerd is van belang, omdat een hond die is gestraft voor grommen een ander en voorzichtiger plan nodig heeft.

Het doel is een hond die ervoor kiest om in de buurt te rusten terwijl beide mensen ontspannen, zonder toezicht en zonder spanning.