Hondensnoepjes: de calorieën die optellen en de calorieën die echt schade aanrichten

Snel antwoord

De voerbak wordt meestal afgemeten. Alles wat buiten de bak wordt gegeven, meestal niet.

Bijna geen enkele hond wordt dik van één grote maaltijd. Honden worden dik door een stroom van kleine, vergeten extraatjes die worden gegeven door verschillende mensen die elk denken dat ze bijna niets hebben gegeven.

De oplossing is geen wilskracht. Het is administratie. Zodra elk item dat de hond ingaat wordt meegeteld in één dagelijks totaal, lost het probleem zichzelf meestal op zonder dat iemand zich naar hoeft te voelen.

• De gebruikelijke richtlijn van de dierenarts is dat snoepjes onder ongeveer een tiende van de dagelijkse calorieën moeten blijven, en de rest moet uit een volledige voeding komen.
• Lichaamsgrootte verandert alles. Hetzelfde koekje is triviaal voor een groot ras en aanzienlijk voor een klein ras.
• Kauwproducten en gebitsverzorgende sticks zijn voeding, geen accessoires, en ze zijn vaak het grootste enkele verborgen item.
• Sommige snoepjes zijn gevaarlijk bij elke hoeveelheid. Druiven en rozijnen, xylitol, producten uit de uienfamilie, macadamianoten en gekookte botten zijn de zaken die honden in het ziekenhuis doen belanden.
• Als een hond in gewicht aankomt op een dieet dat niet is veranderd, sluit dan ziekte uit voordat u aanneemt dat het de snoepjes zijn.

:::danger
Suikervrije producten die xylitol bevatten, soms aangeduid als berken-suiker of E967, zijn in zeer kleine hoeveelheden gevaarlijk voor honden.

Het veroorzaakt een snelle, ernstige daling van de bloedsuikerspiegel en kan leiden tot leverfalen. Het zit in suikervrije pindakaas, kauwgom, pepermuntjes, sommige gebitsproducten, eiwitrepen en sommige gebakken producten. Pindakaas is de valstrik, omdat het het meest gebruikte middel is dat baasjes op een likmat smeren of gebruiken om een pil in te verstoppen. Lees bij elke pot de ingrediënten voordat deze in de buurt van een hond komt, elke keer dat u een nieuwe koopt, omdat fabrikanten hun samenstellingen wijzigen.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom één tiende het getal is

De richtlijn bestaat om een reden die niets met taillematen te maken heeft.

Een volledige hondenvoeding is zo samengesteld dat de beoogde dagelijkse portie de volledige set voedingsstoffen levert. Elke calorie die van een snoepje komt in plaats van uit de bak, is een calorie die geen garantie biedt voor vitaminen, mineralen of aminozuren.

Als snoepjes een klein aandeel vormen, is de verdunning irrelevant. Als ze een derde van de dagelijkse energie leveren, eet de hond een dieet dat niet langer in balans is, zelfs als zijn gewicht prima is.

Dat is het belangrijkst bij opgroeiende pups, waar de skeletontwikkeling afhangt van het krijgen van calcium, fosfor en energie in de juiste verhoudingen, en het is vooral belangrijk bij pups van grote rassen, omdat hun skeletten het minst vergevingsgezind zijn voor energieoverschot en mineraal-onbalans.

Voor een volwassen hond met een stabiel gewicht is de praktische versie eenvoudiger. Bepaal het totaal van de dag, en bepaal dan hoe dat wordt verdeeld tussen de bak en de hand. Wat uit de hand komt, gaat van de bak af.

Waar de calorieën echt verborgen zitten

Het wegen van de maaltijd in grammen is de enige manier om te weten waar een snoepje vanaf wordt getrokken.

Langdurige kauwproducten.

Gebitssticks, runderhuid, pensstaafjes, varkensoren, gevulde botten en huidrollen zijn dicht, droog en geconcentreerd. Voor een kleine hond kan één van deze een groot deel van de dagelijkse energie vertegenwoordigen. Baasjes tellen ze zelden mee omdat ze aanvoelen als een activiteit in plaats van voeding.

Waar de tabletten in worden verstopt.

Kaas, paté, worst en pindakaas zijn gebruikelijke voertuigen voor pillen, en ze behoren tot de meest calorierijke voedingsmiddelen in huis. Een hond die twee keer per dag medicatie krijgt, krijgt mogelijk elke dag twee extra porties vetrijke voeding, voor onbepaalde tijd.

Likmatten en gevulde speeltjes.

Uitstekende verrijking, en gemakkelijk te vol te stoppen. De inhoud telt mee. Vul ze waar mogelijk met de dagelijkse rantsoen van de hond zelf.

Training.

Trainingssnoepjes zijn meestal klein, en trainingssessies zijn meestal kort, dus dit is normaal gesproken gering. Het wordt pas aanzienlijk bij een hond die dagelijks veel herhalingen doet, of wanneer een snoepje dat als trainingssnoepje op de markt wordt gebracht de grootte heeft van een koekje.

Andere mensen.

De tweede uitlater, een buurman, een familielid dat het niet eens is met het plan, en kinderen die onder tafel voeren. Dit is de meest voorkomende reden waarom een ogenschijnlijk strikt dieet faalt.

Het bord.

Korstjes brood, het restant van een yoghurtje, de laatste restjes van het gebraad. Individueel triviaal, gezamenlijk niet, en sommige ervan is de voeding waar honden in het ziekenhuis belanden met alvleesklierontsteking (pancreatitis).

Wat varieert, en waarom hetzelfde advies niet voor elke hond geldt

Grootte.

De dagelijkse energiebehoefte van een kleine hond is een fractie van die van een grote hond. Hetzelfde in de winkel gekochte koekje dat verdwijnt in de dag van een retriever, kan een aanzienlijk aandeel zijn van die van een terriër. De grootte van snoepjes moet schalen met de hond, en de meeste commerciële snoepjes zijn niet gedimensioneerd voor kleine rassen.

Castratiestatus.

De energiebehoefte daalt na castratie, bij beide geslachten. Als de portie in de maanden daarna niet wordt aangepast, is gewichtstoename bijna onvermijdelijk, en dit is het moment waarop heel veel honden stilletjes te zwaar worden.

Leeftijd.

Volwassen honden hebben minder nodig dan opgroeiende honden, en oudere honden met minder spiermassa en minder activiteit hebben nog minder nodig. De portie die een hond slank hield op driejarige leeftijd, zal hem op negenjarige leeftijd vaak niet slank houden.

Ras en conformatie.

Retrievers en sommige spaniëls zijn ongewoon voedselgemotiveerd. Brachycefale rassen betalen een veel hogere prijs voor extra gewicht, omdat vet rond de nek en borstkas een luchtweg verergert die al gecompromitteerd is, en omdat ze zichzelf niet efficiënt kunnen koelen. Rassen met een lange rug, zoals teckels, dragen meer ruggengraatrisico met extra belasting.

Medicatie en ziekte.

Steroïden, sommige anti-epileptica en sommige gedragsmedicatie verhogen de eetlust. Hypothyreoïdie vertraagt het metabolisme. Hyperadrenocorticisme (ziekte van Cushing) veroorzaakt zowel een verhoogde eetlust als een opgezwollen buik die op vet lijkt. Niets hiervan is een snoepjesprobleem, en niets hiervan wordt opgelost door minder te voeren.

Seizoen en werk.

De behoefte van een werkende of sportende hond verandert enorm tussen het seizoen en het laagseizoen. Een hond die tijdens een rustige winter op werkrantsoen wordt gevoerd, komt gestaag aan.

De hond lezen in plaats van de weegschaal

Een hond die zijn maaltijd laat staan, is vaak een hond die elders al heeft gegeten.

Gewicht alleen is een slechte maatstaf omdat het niet vertelt waar het gewicht uit bestaat. Gebruik wekelijks uw handen.

Ribben.

Ga met uw vingertoppen plat langs de zijkant van de borstkas zonder te drukken. U hoort de ribben gemakkelijk te voelen, met een dun laagje eroverheen, op de manier waarop u de knokkels op de achterkant van uw hand voelt. Moeten drukken om ze te vinden betekent vetoverschot. Ze duidelijk zien in rust bij een kortharige hond betekent te weinig.

Taille van bovenaf.

Staand boven de hond hoort er een zichtbare versmalling achter de ribben te zijn. Een rechte of bolle omtrek betekent overschot.

Taille vanaf de zijkant.

De buiklijn hoort op te lopen vanaf het einde van de ribbenkast richting de achterpoten. Een rechte of hangende lijn betekent overschot.

Het gedrag vertelt het.

Honden die te veel gewicht meedragen, gaan sneller liggen tijdens wandelingen, hebben meer tijd nodig om te herstellen na inspanning, worstelen met hitte, aarzelen bij trappen en sprongen, en verzorgen zichzelf minder aan de achterzijde. Baasjes interpreteren dat vaak allemaal als ouderdom.

Gewichtstoename die niet over snoepjes gaat

Voordat u iets schrapt, sluit dan de condities uit die overvoeding nabootsen. Elk heeft een kenmerk.

Als de hond oprecht hetzelfde eet, hetzelfde beweegt, en aankomt, is dat eerst een vraag voor de dierenarts en pas daarna een voedingsvraag.

De reset die werkt

Stap één: audit gedurende drie dagen, eerlijk.

Schrijf alles op wat de hond ingaat, van elke persoon, inclusief kauwproducten, gebitsproducten, hulpmiddelen voor pillen, afgelikte borden en trainingssnoepjes. Verander niets tijdens de audit. De meeste baasjes zijn verrast door de lijst zelf, en dat is het punt.

Stap twee: weeg de maaltijd in grammen.

Maatbekers en schepjes variëren enorm op basis van hoe het voer zich zet en hoe het is verpakt. Een goedkope keukenweegschaal haalt het giswerk voorgoed weg. Voedingsrichtlijnen op verpakkingen zijn startpunten voor een gemiddelde hond, geen recepten.

Stap drie: haal de snoepjes-toelage uit het rantsoen.

Fysiek. Doe 's ochtends het voer van de dag in een bakje, en laat elk snoepje, kauwproduct en trainingsbeloning betaald worden vanuit dat bakje, waarbij het snoepje voeding is die de hond anders toch eet. Voor snoepjes die niet uit het rantsoen kunnen komen, verminder de maaltijd om te compenseren.

Stap vier: geef één persoon het bakje.

Het systeem faalt op het punt waar twee mensen beiden voeren uit een onbeperkte voorraad. Eén bakje per dag, zichtbaar in de keuken, maakt overvoeding voor iedereen in huis duidelijk.

Stap vijf: verander wat een snoepje betekent, niet alleen wat het weegt.

Veel snoepjes geven is eigenlijk aandacht geven. Een hond die een kriebel achter het oor krijgt, een gegooid speeltje, een snuffelomweg tijdens de wandeling of een kort spelletje accepteert de vervanging meestal beter dan de mens.

Stap zes: weeg op vaste intervallen, niet dagelijks.

Wekelijks of tweewekelijks op dezelfde weegschaal. Dagelijks wegen produceert ruis en ontmoediging. Streef naar geleidelijk verlies; snel verlies bij honden is noch veilig noch duurzaam, en bij katten is het gevaarlijk, wat de reden is waarom dezelfde crash-benadering nooit tussen soorten moet worden overgedragen.

Snoepjes die een probleem zijn, ongeacht de calorieën

Druiven, rozijnen, krenten en sultana's.

In staat om acuut nierletsel te veroorzaken, en de hoeveelheid die dit doet is onvoorspelbaar tussen individuele honden. Die onvoorspelbaarheid is wat ze gevaarlijk maakt. Dit omvat krentenbrood, gehaktpasteitjes, scones en mueslirepen.

Ui, knoflook, prei, bieslook en sjalot.

Beschadigen rode bloedcellen, met een cumulatief effect. Gekookte en gepoederde vormen tellen ook, wat betekent jus, bouillon, vulling en veel hartige restjes.

Chocolade.

Giftigheid hangt af van hoe puur het is. Cacaopoeder en pure chocolade zijn bij hetzelfde gewicht veel gevaarlijker dan melkchocolade.

Macadamianoten.

Veroorzaken een kenmerkende zwakte en beven, meestal in de achterpoten.

Gekookte botten.

Versplinteren in scherpe fragmenten. Ze veroorzaken obstructie, perforatie en ernstige constipatie. Rauw voeren is een aparte discussie, maar gekookt bot hoort daar niet bij.

Zeer vette restjes.

Afsnijdsels, huid, druipvet en rijke sauzen kunnen alvleesklierontsteking (pancreatitis) triggeren, wat pijnlijk is, soms fataal, en onevenredig vaak voorkomt na feestdagen. Dwergschnauzers en sommige terriërs zijn vatbaarder.

Kauwproducten die harder zijn dan tanden.

Geweien, hoeven, nylon botten en gedroogd bot kunnen de grote bovenste kiesfractureren. Die breuk vereist meestal extractie of een wortelkanaalbehandeling. Een bruikbare test is of u blij zou zijn als u ermee op uw knieschijf werd geslagen.

Kauwproducten die zwellen of afbladderen.

Runderhuid en sommige geperste kauwproducten worden zacht tot een gladde massa die in zijn geheel kan worden ingeslikt en kan vast komen te zitten in de slokdarm of darm. Honden die schrokken in plaats van kauwen, zouden deze niet zonder toezicht moeten krijgen.

Wat u nooit moet doen

Gebruik geen menselijke suikervrije producten, inclusief suikervrije pindakaas, als voertuig voor een pil of als verrijkingsvulling.

Geef een hond geen kauwproduct waar u geen toezicht op kunt houden, en verwijder elk kauwproduct zodra het klein genoeg wordt om in zijn geheel in te slikken.

Laat een voedselgemotiveerde hond niet onbeperkt voeren terwijl u probeert de snoepjes apart te controleren. De bak moet afgemeten worden voordat iets anders werkt.

Laat een hond niet crashen door het voer te halveren. Snelle restrictie produceert een hongerige, op eten geobsedeerde, spiermassa verliezende hond, en het maakt het stelen van eten en afvalbakken plunderen erger.

Neem niet aan dat een snoepje veilig is omdat een hond het eerder zonder problemen heeft gegeten. Druivenvergiftiging is in het bijzonder niet dosisvoorspelbaar, en samenstellingen van menselijke voedingsmiddelen veranderen.

Behandel gewichtstoename bij een oudere hond niet als onvermijdelijk. Het is vaker een behandelbare ziekte of een portie die nooit is aangepast.

Wanneer hulp inschakelen

Een afgemeten maaltijd, op, met de snoepjes-toelage reeds verantwoord.

Neem onmiddellijk contact op met een dierenarts, voordat symptomen verschijnen, als de hond druiven of gedroogd wijngaardfruit heeft gegeten, iets dat xylitol of berken-suiker bevat, een aanzienlijke hoeveelheid chocolade, macadamianoten, of een grote hoeveelheid voedsel uit de uienfamilie.

Neem dezelfde dag contact op met een dierenarts als een kauwproduct of bot in zijn geheel is ingeslikt, als de hond kokhalst zonder iets te produceren, overmatig kwijlt, of een gespannen en pijnlijke buik heeft.

Boek een routineafspraak als het gewicht stijgt zonder verandering in voeding, als de hond afvalt terwijl hij goed eet, als de eetlust extreem is geworden, of als u de ribben niet gemakkelijk kunt voelen. Neem de lijst van de zevendaagse inname en de voedingsfoto mee, omdat het gesprek daarmee veel productiever is dan zonder.