Hond plotseling kieskeurig met eten: pijn, misselijkheid en de topper-val

Snelle reactie

Een hond die zijn avondeten laat staan maar wel een koekje uit uw hand aanneemt, vertelt u iets heel anders dan een hond die helemaal niets eet.

De nuttigste vraag bij een kieskeurige hond is niet waarom hij weigert, maar wat hij nog wel wil eten. Een hond die zijn eigen voeding afwijst maar vervolgens kip aanneemt, heeft nog eetlust. Een hond die alles weigert, inclusief hetgeen hij nog nooit heeft geweigerd, heeft zijn eetlust verloren, en dat is een ander en urgenter probleem.

Selectieve weigering heeft drie hoofdoorzaken: er doet iets pijn wanneer de hond eet, iets maakt hem misselijk, of het weigeren is beloond. Alle drie komen vaak voor, en de derde oorzaak wordt door het Baasje gecreëerd zonder dat u het doorheeft.

• Noteer nauwkeurig wat de hond wel en niet wil eten, en hoe lang deze verandering al duurt.
• Kijk in de bek als dat veilig kan. Pijn in het gebit is de meest over het hoofd geziene oorzaak van selectief eten.
• Eén episode van misselijkheid na een voeding kan een blijvende afkeer van die specifieke voeding veroorzaken.
• Elke keer dat de hond weigert een lekkerdere topper toevoegen, leert de hond om het langer vol te houden.
• Weeg de hond. Gewichtsverlies maakt van kieskeurigheid een medisch probleem, ongeacht wat u verder vindt.

:::danger
Wacht niet af bij een hond die helemaal niets wil eten.

Volledige weigering van voeding, inclusief favorieten, bij een hond die ook rustig is, braakt, meer drinkt, perst of een gespannen buik heeft, is een spoedgeval op dezelfde dag. Puppies, dwergrassen, honden met diabetes, drachtige teven en elke hond met Medicatie die met voeding moet worden gegeven, kunnen absoluut niet veilig maaltijden overschlaan. De strategie om het voer te laten staan totdat de hond toegeeft, is alleen gepast nadat een Dierenarts ziekte heeft uitgesloten.
:::

Beslis in 60 seconden

Het onderscheid dat alles ordent

Echt eetlustverlies.

De hond wil helemaal niets eten. De voeding niet, kip niet, kaas niet. Dit is meestal systemisch: pijn ergens, koorts, orgaanziekte, obstructie of een ernstige infectie. Het is een probleem voor de Dierenarts en het tijdsbestek is kort.

Selectieve weigering met een werkende eetlust.

De hond weigert zijn normale voeding en eet iets anders met enthousiasme. Iets met die voeding of die eetervaring is het probleem, of weigeren heeft winst opgeleverd. Dit is de situatie die de meeste Baasjes omschrijven als kieskeurigheid.

Verminderde inname zonder weigering.

De hond eet, maar minder en langzaam. Vaak misselijkheid, ongemak in de bek, of een daadwerkelijke daling van de behoefte door verminderde activiteit, warm weer of ouderdom.

Gewicht is hetgeen dat elk van deze situaties verandert in een urgent probleem. Een hond die een maand lang kieskeurig is geweest en geen Gewicht heeft verloren, eet voldoende. Een hond die een week lang kieskeurig is geweest en Gewicht heeft verloren niet, en dat verandert het plan.

Er doet iets pijn: de bek

Pijn in de bek is de meest over het hoofd geziene verklaring voor een hond die aarzelend eet, en honden verbergen het goed omdat de drang om te eten sterk is.

Waarnaar te zoeken.

Uitsluitend aan één kant kauwen. Eten laten vallen en weer oprapen. Voorkeur voor zacht eten en harde brokken of kauwsnacks weigeren. De kop naar één kant draaien tijdens het eten. De bak enthousiast benaderen en dan terugdeinzen. Met de poot naar de bek klauwen of het gezicht langs meubels wrijven. Slechte adem die is veranderd. Bloed in de drinkbak of op een kauwspeeltje. Terughoudendheid om u één kant van het gezicht te laten aanraken.

Wat het veroorzaakt.

Een gebroken tand of kies, met name een fractuur van de grote bovenste scheurkies door het kauwen op botten, geweien of hard nylon speelgoed. Parodontitis met blootliggende wortels. Gingivitis en stomatitis. Een stokje of botfragment dat klem zit over het gehemelte tussen de boventanden, wat vaker voorkomt dan Baasjes verwachten en plotselinge, dramatische weigering veroorzaakt met kokhalzen en klauwen met de poot. Een vreemd voorwerp onder de tong. Een massa in de bek. Een behouden melktand waar vuil achter blijft steken.

Hoe te kijken.

Til bij een rustige hond de lippen aan beide kanten op en bekijk de tandvleesrand en achterste kiezen bij goed licht. Open vervolgens, alleen als de hond dit prettig vindt, kort de bek en bekijk het gehemelte en onder de tong. Stop onmiddellijk als de hond tegenspruttelt. Forceer de bek van een hond met pijn nooit open, en plaats nooit uw vingers achter in de bek van een hond die u niet goed kent.

Iets maakt hem misselijk

Misselijkheid bij honden ziet eruit als lippen likken, overmatig slikken, kwijlen, gras eten, zich afwenden van eten na eraan te hebben geroken, en boven de bak staan zonder te eten.

Magendarmkanaal.

Gastritis, verkeerd gegeten dingen, Giardia en andere parasieten, inflammatoire darmziekte en gedeeltelijke obstructie door een ingeslikt voorwerp. Een gedeeltelijke obstructie is een klassieke oorzaak van een eetlust die over dagen komt en gaat, met wisselend braken.

Alvleesklierontsteking.

Eet niet, braakt, buikpijn, soms een gestrekte biddende houding met de voorzijde omlaag en het achterwerk omhoog. Volgt vaak op een vetrijke maaltijd. Dit is een probleem voor dezelfde dag.

Nier- en leverziekte.

Beide veroorzaken misselijkheid, en nierziekte veroorzaakt ook zweren in de bek. De typische presentatie is peuteren aan voeding, meer drinken, gewichtsverlies en een hond die over weken heen geleidelijk kieskeuriger wordt.

Endocrien.

Hypoadrenocorticisme, soms de ziekte van Addison genoemd, staat erom bekend dat het vage, wisselende maag-darmtekenen en een slechte eetlust veroorzaakt bij jonge tot middelbare honden, vaak met episoden die verdwijnen en terugkeren. Het is gemakkelijk toe te schrijven aan kieskeurigheid.

Fortplanting.

Bij een niet-gecastreerde teef, vooral enkele weken na een loopsheid, is stoppen met eten in combinatie met meer drinken, sloomheid of enige uitvloeiing uit de vulva een pyometra totdat het tegendeel is bewezen, en het is een spoedgeval.

Medicatie.

Niet-steroïde ontstekingsremmers, veel antibiotica en chemotherapeutica verminderen allemaal de eetlust en veroorzaken misselijkheid. Stop nooit met voorgeschreven Medicatie zonder overleg, maar meld de verandering wel.

Er is iets veranderd aan de voeding

De zak is bedorven.

Vet in droogvoer oxideert zodra de zak wordt geopend en er lucht bij komt. Het gebeurt sneller in warme omstandigheden, in een garage, in zonlicht en bij een grote zak die gekocht is voor een kleine hond die er maanden over doet. Ranzig vet is niet meer smakelijk lang voordat het er verkeerd uitziet. Bewaar voeding in de originele zak, opgerold en dichtgeklemd, in een container in plaats van er los in gegoten, houd het koel en koop een formaat dat de hond binnen een redelijke tijd op heeft.

Het recept is veranderd.

Fabrikanten passen recepten aan, veranderen eiwitbronnen en vetgehalten zonder het verpakkingsontwerp te wijzigen. Een hond die plotseling voeding weigert die hij al jaren eet, met een nieuwe zak, reageert vaak op een daadwerkelijke verandering.

Er is een smaakafkeer ontstaan.

Als een hond zich misselijk heeft gefaald na het eten van een specifieke voeding, zelfs één keer, kan hij die voeding blijvend weigeren. De associatie ontstaat snel en is specifiek. Dit heeft één heel praktisch gevolg: introduceer geen nieuw therapeutisch dieet terwijl een hond misselijk is of in de Kliniek ligt, omdat de kans groot is dat de hond het dieet dat hij het hardst nodig heeft blijvend weigert.

Natvoer te lang laten staan.

Natvoer droogt uit, oxideert en wordt binnen een uur of twee onaantrekkelijk, en bij warm weer nog veel sneller.

Het afwegen van maaltijden is de manier om erachter te komen of een kieskeurige hond daadwerkelijk minder eet, of dezelfde hoeveelheid langzamer eet.

De topper-val

Dit is hoe de meeste gezonde honden kieskeurig worden, en het mechanisme is het waard om te begrijpen omdat het uitlegt waarom het probleem eerder verergert dan verbetert.

De hond laat zijn eten staan. Het Baasje voegt, bezorgd, iets lekkerders toe. De hond eet. Weigeren is nu beloond.

De volgende keer wacht de hond iets langer, omdat wachten iets beters opleverde. Het Baasje voegt nog wat meer toe. Over een periode van weken leert de hond om de gewone voeding volledig uit te zitten.

De reden dat dit zo ingesleten raakt, is dat de topper niet elke keer verschijnt. Gedrag dat intermitterend wordt beloond is veel hardnekkiger dan gedrag dat elke keer wordt beloond, dus een hond die af en toe kip krijgt is koppiger dan een hond die het altijd krijgt.

Een tweede bijdragende factor zijn traktaties. Een hond die een aanzienlijk deel van zijn dagelijkse calorieën binnenkrijgt als traktaties, kauwsnacks en restjes, heeft tijdens de maaltijd geen honger, en de maaltijd die hij weigert is een maaltijd die hij niet nodig heeft.

Het oplossen, zodra ziekte is uitgesloten.

Vaste maaltijdtijden, twee keer per dag. Voeding vijftien tot twintig minuten neerzetten, daarna weghalen ongeacht of het gegeten is, en niets anders aanbieden tot de volgende maaltijd. Niets aan de bak toevoegen nadat de hond heeft geweigerd, nooit. Traktaties drastisch verminderen zodat de hond met honger aan de maaltijd begint. Maaltijden gebruiken voor training en voerpuzzels zodat eten de moeite waard is.

De meeste gezonde volwassen honden wennen hier binnen enkele dagen aan. Als de hond na 2 of 3 dagen van een consequente routine nog steeds niet wil eten, stop dan en raadpleeg een Dierenarts, want dat is geen gedragsprobleem meer.

Waar de bak staat, en wie er nog meer in de ruimte is

Sommige weigeringen zijn volledig omgevingsgebonden en lossen op door de bak te verplaatsen.

Een bak in een drukke gang, naast een luidruchtig apparaat, of naast een wasmachine die draait, schrikt een hond af. Dat geldt ook voor een bak op een plek waar een andere hond naar hem staart, of een route langs een kat die de deuropening bewaakt.

De hoogte van de bak maakt uit voor grote honden en honden met artrose, die bukken pijnlijk kunnen vinden. Gladde vloeren maken uit voor oude honden die geen grip kunnen krijgen. Diepe, smalle bakken storen sommige honden, met name platsnuitige rassen die mechanische moeite hebben met het oppakken van kleine brokken uit een steile bak.

Huishoudens met meerdere honden vertonen een specifiek patroon: de ene hond eet snel en blijft er dan boven hangen, en de langzamere hond verlaat zijn bak. Voer gescheiden, in verschillende ruimtes of achter een barrière, en de kieskeurige hond blijkt vaak helemaal niet kieskeurig te zijn.

Hoe Leeftijd het antwoord verandert

Puppies.

Mogen geen maaltijden overschlaan. Vooral puppies van dwergrassen kunnen snel hypoglykemisch worden. Een puppy die een maaltijd weigert en rustig is, heeft dezelfde dag nog een Dierenarts nodig.

Pubers.

De eetlust schommelt daadwerkelijk tijdens de groei, en een hond die met 4 maanden een bodemloze put was, heeft met 9 maanden mogelijk veel minder interesse. Gewicht en lichaamsconditie, niet enthousiasme, bepalen of dit van belang is.

Volwassenen.

De belangrijkste leeftijdsgroep voor aangeleerde kieskeurigheid en voor de topper-val.

Senioren.

Verminderde reukzin maakt eten minder aantrekkelijk, en honden eten voornamelijk op geur. Het licht opwarmen van eten tot iets boven kamertemperatuur laat aroma's vrijkomen en herstelt vaak de interesse. Gebitsaandoeningen komen vaak voor en verlopen frequent stil. Een senior die kieskeurig wordt, heeft een hogere kans op een onderliggende medische oorzaak en een lagere drempel voor onderzoek.

Ruik er zelf aan. Een zak die ranzig is geworden is duidelijk voor een menselijke neus en onmiskenbaar voor die van een hond.

Wat u nooit moet doen

Voeg niet elke keer dat de hond weigert een nieuwe topper toe.

Honger een hond niet uit om hem te laten eten als er enige kans op ziekte is, en nooit bij een puppy, een dwergras, een hond met diabetes, een drachtige teef of een hond die Gewicht verliest.

Dwing geen eten op en spuit geen eten in de bek van een misselijke hond. U riskeert een blijvende afkeer van die voeding en, als de hond zwak is, aspiratie.

Verander de voeding niet herhaaldelijk over een periode van dagen. Elke verandering voegt maag-darmstoringen toe bovenop het oorspronkelijke probleem en vernietigt uw vermogen om te bepalen wat heeft geholpen.

Bied een therapeutisch Receptdieet niet voor het eerst aan terwijl de hond zich niet goed voelt.

Geef geen menselijke restjes om een hond te verleiden met een onverklaarde verandering in eetlust. Vetrijk eten kan een alvleesklierontsteking uitlokken, en ui, knoflook, druiven, rozijnen, macadamianoten, chocolade en xylitol zijn allemaal giftig.

Forceer de bek van een hond niet open om deze te inspecteren als hij zich verzet.

Ga er niet van uit dat gewichtsverlies iets goeds is bij een hond die te zwaar was. Onbedoeld gewichtsverlies is een medisch Symptoom, ongeacht het uitgangspunt.

Wat de Dierenarts wil weten

Wanneer u hulp moet inschakelen

Ga dezelfde dag nog bij volledige weigering van al het eten, weigering in combinatie met braken, buikpijn, meer drinken, sloomheid of gewichtsverlies, en bij elke weigering bij een puppy, dwergras, hond met diabetes of drachtige hond.

Ga onmiddellijk bij een niet-gecastreerde teef die niet eet met enige uitvloeiing uit de vulva of meer drinken, bij een hond met een gespannen of opgebolde buik, bij kokhalzen zonder iets te produceren, en bij plotselinge weigering met kokhalzen of klauwen naar de bek.

Boek binnen een week voor een hond die over weken heen geleidelijk kieskeuriger is geworden, eten laat vallen, aan één kant kauwt of een slechte adem heeft ontwikkeld.

Het doel is een hond die een afgemeten maaltijd in één keer opeet, uit een bak, zonder dat er iets is toegevoegd om hem te overtuigen.

Neem de verpakking van de voeding en het gewichtsdossier mee. Veel kieskeurigheid bij honden wordt opgelost door de bewaardatum op een zak en een reeks getallen op een weegschaal.