Verharen bij de hond: normale rui versus echt haarverlies, en wat er verandert per vachttype

Snel antwoord

De vraag is nooit hoeveel haar er uitvalt. Het gaat erom of de huid eronder normaal is en of het verlies symmetrisch is.

Verharen is normaal en honden doen dit veel. Wat een zware rui onderscheidt van een medisch probleem is niet het volume haar op de vloer, maar drie andere zaken: of de huid eronder er normaal uitziet, of het patroon symmetrisch is en of het haar weer teruggroeit.

De trigger voor seizoensgebonden verharen is de daglengte in plaats van de temperatuur. Daarom verhaart een hond die onder kunstlicht in een verwarmd huis leeft het hele jaar matig, in plaats van twee keer per jaar dramatisch, en daarom verandert het patroon wanneer u naar een ander klimaat verhuist.

• Kijk naar de huid, niet naar het haar. Roodheid, schilfers, geur, verdikking, zwarte vlekken of kale plekken veranderen het antwoord.
• Symmetrisch verlies op beide flanken, beide dijen of de staart is een hormonaal patroon, geen rui.
• Haar dat wordt weggekrabd of afgebeten is een ander probleem dan haar dat uitvalt.
• Een hond met een dubbele vacht mag nooit geschoren worden om verharen te verminderen. Het helpt niet en het beschadigt de vacht.
• Haarverlies dat enkele weken na een ziekte, een seizoen, de geboorte van een nestje of een narcose optreedt, is vaak een uitgestelde rui, geen nieuwe ziekte.

Beslis in 60 seconden

Hoe de vacht daadwerkelijk werkt

De vacht van een hond is niet één geheel. Dekharen zijn de lange, stugge, vaak gepigmenteerde buitenharen die water afstoten en de zon blokkeren. Ondervacht is de korte, zachte, dichte wol daaronder, en dit biedt isolatie door stilstaande lucht vast te houden.

Elke follikel doorloopt zijn eigen cyclus: een groeifase, een korte overgang, een rustfase waarin het haar op zijn plek wordt gehouden maar niet meer groeit, en een loslaatfase waarin het uitvalt. Omdat follikels bij honden niet gesynchroniseerd zijn, valt haar normaal gesproken continu en gelijkmatig uit, en ziet de vacht er nooit vlekkerig uit.

Twee dingen synchroniseren ze. Het eerste is het seizoen. Veranderende daglengte verschuift een groot deel van de follikels tegelijkertijd naar de rust- en loslaatfase, en het resultaat is een rui: ondervacht die gedurende enkele weken in zichtbare vellen en plukken loskomt. Temperatuur heeft enige invloed, maar licht is het belangrijkste signaal. Daarom verhaart een hond onder huishoudelijke verlichting het hele jaar door op een gematigd niveau in plaats van twee keer per jaar dramatisch.

Het tweede is een systemische gebeurtenis. Koorts, een ernstige ziekte, algehele narcose, een bevalling of een loopsheid bij een teef kan veel follikels tegelijk in de rustfase duwen. Het haar valt niet onmiddellijk uit, omdat rustend haar nog steeds op zijn plek wordt gehouden. Het valt uit wanneer de volgende groeifase het naar buiten duwt, wat meestal weken tot maanden later is. Daarom melden baasjes zo vaak dat hun hond lang nadat hij van iets hersteld is nog haar verliest, en waarom de tijdlijn mensen verward.

Vachttype verandert het antwoord

De hulpmiddelen zijn minder belangrijk dan de techniek, maar het verkeerde hulpmiddel op de verkeerde vacht richt echte schade aan. Een ondervachthark op een dubbele vacht, een slickerborstel licht gebruikt, en niets met een mesje herhaaldelijk op dezelfde plek gebruiken.

Rassen met een dubbele vacht. Noordelijke rassen, herdershonden, retrievers en vele anderen. Zij verharen seizoensgebonden in grote hoeveelheden, en de juiste aanpak is om de losgekomen ondervacht mechanisch te verwijderen in plaats van de vacht in te korten. Ondervachthark, dan een bad, dan grondig drogen met een waterblazer, herhaald tijdens de rui.

Rassen met een enkele vacht. Windhonden, boxers, dobermanns, dalmatiërs, bull-rassen, veel kleine gezelschapshonden. Zij verharen gestaag en bescheiden, zonder dramatische seizoensgebonden rui, en hun korte stugge haren weven meer in stoffen dan pluizige ondervacht. Kale plekken bij een hond met een enkele vacht zijn duidelijker en vaker van belang.

Continu groeiende vachten. Poedels, bichons, sommige terriërs en hun kruisingen. Haar groeit langdurig voordat het uitvalt, dus er valt heel weinig uit. In plaats daarvan klit het met zichzelf en met de ondervacht en vormt het klitten dicht bij de huid. Deze honden hebben een knipbeurt en dagelijks borstelen tot op de huid nodig, en hun probleem is klitten in plaats van verharen.

Ruwharige vachten. Veel terriërs, schnauzers en sommige jachthonden. De stugge buitenlaag is ontworpen om geplukt te worden wanneer deze rijp is, hetzij door handmatig strippen of door kaarden. Knippen snijdt het stugge haar in plaats van het te verwijderen, en na verloop van tijd domineert de zachte ondervacht en veranderen de vachtstructuur en vaak de kleur permanent.

Haarloze en bijna haarloze rassen. Geen noemenswaardig verharen, maar ze hebben huidverzorging, bescherming tegen de zon en warmte nodig.

Wanneer verharen een ziekte is

Jeukend haarverlies. Als de hond krabt, bijt, likt of schuurt, komt het haar los omdat de hond het verwijdert. Vlooien en vlooienallergie blijven overal waar vlooien voorkomen de meest voorkomende oorzaak, en een enkele vlo kan een allergische hond in stand houden. Atopische dermatitis, huidziekte door voeding, bacteriële folliculitis, gistinfecties en contactreacties veroorzaken allemaal jeuk. Schurftmijt is uitzonderlijk jeukend, geeft de voorkeur aan oorranden, ellebogen en hakken, en is overdraagbaar op mensen, dus dit verdient een aparte vermelding.

Niet-jeukend symmetrisch verlies. Dit is het patroon dat wijst op hormonen of een folliculaire aandoening, en de symmetrie is de aanwijzing. Hypothyreoïdie (traag werkende schildklier) produceert klassiek een doffe dunne vacht, verlies langs de flanken en staart, gewichtstoename, lusteloosheid, opzoeken van warmte en een verdikte gezichtsuitdrukking. Hyperadrenocorticisme (ziekte van Cushing) produceert een dunne huid, een dikke buik, spierverlies, hijgen, veel drinken en plassen, en haar dat niet teruggroeit. Geslachtshormoon-gerelateerde alopecia komt voor bij sommige intacte en sommige gecastreerde honden.

Rasspecifieke alopecia. Alopecia X bij pomeranians, chow chows, keeshonden en malamutes produceert symmetrisch verlies van de dekharen met een wollig uiterlijk en donkere huid. Seizoensgebonden flank-alopecia bij boxers, bulldogs, airedales en anderen produceert duidelijk begrensde gepigmenteerde kale plekken op de flanken die komen en gaan met het seizoen en direct gekoppeld zijn aan daglengte. Kleurverdunningsalopecia treft blauwe en fawn vachten, vooral bij dobermanns, staffordshire bull terriërs en verdunde retrievers, en veroorzaakt dunner wordend en gebroken haar alleen in de verdunde kleurgebieden.

Post-clipping alopecia. Vacht die maanden na het knippen niet teruggroeit, het meest voorkomend bij noordelijke rassen. Dit is een reëel fenomeen en een van de redenen om deze vachten niet te knippen.

Lokaal verlies. Ringworm produceert schilferige, vaak cirkelvormige plekken en is overdraagbaar. Demodex produceert vlekkerig verlies, vaak rond het gezicht en de poten, en is meestal niet jeukend tenzij het geïnfecteerd raakt. Drukplekken, injectieplaatsen en littekens veroorzaken verlies op één specifieke locatie.

Voedingsgerelateerde oorzaken. Echte tekorten zijn ongewoon bij een compleet commercieel dieet, maar komen voor bij zelfbereide diëten die niet correct zijn samengesteld, en bij zeer goedkope voeding. Zink-responsieve huidziekte komt voor bij noordelijke rassen en bij snelgroeiende pups van grote rassen en produceert korstvorming rond het gezicht en drukpunten. Malabsorptie door darmziekte kan hetzelfde beeld geven bij een normaal dieet.

Alles wat chronisch is. Langdurige ziekte, pijn, parasieten en leveraandoeningen zijn allemaal zichtbaar in de vacht, omdat haar duur is om te maken en het eerste is waarop het lichaam bezuinigt.

Waar u op moet letten, op volgorde

Verdeel de vacht en kijk naar de huid, niet alleen naar wat er op de borstel komt. Roodheid, schilfers, zwarte stippen, een vettig gevoel of een geur vallen allemaal buiten de categorie vachtverzorging.

Heeft de hond jeuk? Observeer het een tijdje in plaats van het uzelf te vragen. Krabben, bijten aan de poten of flanken, schuren langs meubels, één plek likken, hoofdschudden. Jeuk verandert de hele lijst met differentiaaldiagnoses.

Is het symmetrisch? Vergelijk links met rechts. Bijna alle hormonale en folliculaire aandoeningen zijn symmetrisch; bijna alle infecties en trauma's zijn dat niet.

Hoe ziet de huid eruit? Verdeel de vacht op verschillende plaatsen. Kijk naar roodheid, schilfers, vettigheid, zwarte mee-eters (comedonen), verdikking, verdonkering, puistjes en cirkelvormige schilfering.

Ruikt het? Een gistachtige of zure geur betekent infectie.

Komt het haar gemakkelijk los? Pak voorzichtig een plukje tussen duim en wijsvinger en trek lichtjes. Bij een normale vacht tussen de ruiperiodes in komen er weinig haren mee. Bij een actieve rui komen er veel mee, gemakkelijk en pijnloos. Haar dat met weerstand loskomt, of dat afbreekt in plaats van loslaat, is anders.

Groeit het terug? Bekijk een kale plek gedurende enkele weken. Fijn nieuw haar is een goed teken. Helemaal niets is dat niet.

Wat is er nog meer veranderd? Gewicht, eetlust, dorst, energie, hitte- en koude tolerantie, hijgen en de vorm van de buik. De vacht is vaak het zichtbare deel van een systemisch probleem.

Wanneer begon het in relatie tot iets anders? Een seizoen, een nestje, een ziekte, een operatie, een verhuizing, een verandering van dieet, een nieuw product tegen parasieten, of een knipbeurt.

De vachtverzorging die echt verharen vermindert

Verwijder losgekomen ondervacht mechanisch. Een ondervachthark die in secties wordt gebruikt, is het kernhulpmiddel voor een dubbele vacht. Het bereikt de losse wol zonder de dekharen af te knippen.

Gebruik een slickerborstel licht en in één richting. Herhaaldelijk harde halen over dezelfde plek veroorzaken 'slicker burn' op de huid.

Wees voorzichtig met deshedding-hulpmiddelen met mesjes. Ze werken goed bij incidenteel en voorzichtig gebruik, en ze knippen en dunnen dekharen uit wanneer ze hard of vaak worden gebruikt. Als u afgesneden haarpunten ziet in plaats van hele haren met worteleinden, bent u de vacht aan het knippen in plaats van los haar te verwijderen.

Wassen, dan goed drogen. Een bad maakt dode ondervacht los, en een waterblazer blaast het eruit. Dit is de meest effectieve manier om snel door een rui heen te komen, en dit maakt professionele deshedding-afspraken het geld waard bij een zwaar verharend ras.

Borstel laag voor laag bij een continu groeiende vacht. Werk in secties vanaf de huid naar buiten. De bovenkant van de vacht borstelen laat klitten achter die eronder ontstaan.

Borstel vaak in korte sessies. Een korte dagelijkse sessie wint het van een lange wekelijkse strijd, voor de vacht en voor het geduld van de hond.

Voer een compleet dieet en overweeg omega 3-vetzuren nadat een dierenarts ziekte heeft uitgesloten, in plaats van dit als vervanging te doen.

Bestrijd parasieten het hele jaar door. Vlooienallergie is de meest voorkomende huidziekte bij honden in de meeste regio's en hiervoor is geen zichtbare vlo nodig.

Wat de dierenarts wil weten

Wat u nooit moet doen

Scheren nooit een hond met een dubbele vacht voor de zomer of om verharen te verminderen.

Knip nooit een ruwharig ras als u de vachtstructuur wilt behouden.

Neem nooit aan dat een kale plek seizoensgebonden is. Het seizoen veroorzaakt dunner worden, geen kale huid.

Behandel nooit een vachtprobleem met supplementen voordat het is gediagnosticeerd. Enkele maanden visolie is enkele maanden vooruitgang voor een schildklier- of bijnierprobleem.

Was nooit herhaaldelijk met een agressieve shampoo om het verharen te beheersen. Het verwijdert vetten uit de vacht en irriteert de huid.

Gebruik nooit een deshedding-mesje hard, herhaaldelijk, of op een vacht die niet verhaart.

Negeer nooit uitslag bij een persoon in het huishouden. Twee van de oorzaken van haarverlies bij honden zijn overdraagbaar op mensen, en die informatie verandert wat de dierenarts als eerste doet.

Ga er nooit vanuit dat een hond geen vlooien kan hebben omdat u er geen heeft gezien.

Wanneer hulp inschakelen

Boek een afspraak bij de dierenarts voor elke kale plek, elke verandering in de huid, elk symmetrisch verlies, elke jeuk die de hond hindert, en elk haarverlies dat gepaard gaat met gewichtsverandering, verhoogde dorst, lusteloosheid of hijgen.

Boek eerder als iemand in het huishouden een jeukende uitslag heeft ontwikkeld, aangezien schurftmijt en ringworm beide overdraagbaar zijn op mensen.

Boek een afspraak bij de trimsalon in plaats van bij de dierenarts voor een zware maar normale seizoensgebonden rui bij een gezonde hond met een normale huid. Een bad en grondig drogen met een waterblazer tijdens de rui bespaart weken aan haar in huis.

Breng uw foto's, uw tijdlijn en uw overzicht van parasietbestrijding mee. Samen beperken ze meestal de lijst voordat de hond wordt onderzocht.

Een vacht in goede conditie ligt plat, voelt dicht aan in plaats van dun, en bedekt gelijkmatig. Dat is waar u elke maand mee vergelijkt.