Het bewaken van middelen door honden: de signalen die voorafgaan aan het grommen, en wanneer u zich zorgen moet maken

Snel antwoord

De volledige oplossing staat op deze afbeelding: het baasje brengt iets lekkers in plaats van iets weg te nemen. Het bewaken van middelen wordt opgelost door te veranderen wat een nadering voorspelt.

Het bewaken van middelen is het gedrag waarbij een hond iets wat hij waardevol vindt, verdedigt tegen iemand waarvan hij denkt dat die het zal afpakken. Dit is normaal gedrag, geen ongehoorzaamheid, en bijna elke hond vertoont hier een vorm van.

Het gaat er niet om of uw hond middelen bewaakt, maar hoe vroeg u het kunt zien. Het grommen is niet het begin. Het is ongeveer de zesde trede van een ladder, en de vijf treden daaronder zijn zo stil dat de meeste baasjes er maandenlang achteloos aan voorbijgaan.

• Het vroegste signaal is verstijving. Een hond die stopt met kauwen, stopt met bewegen en zijn positie vasthoudt terwijl u voorbijloopt, heeft u zojuist iets verteld.
• Sneller eten wanneer iemand de voerbak nadert, is een waaksignaal, geen goede manieren.
• De waarde wordt bepaald door de hond. Een gestolen papieren zakdoekje kan hoger gewaardeerd worden dan een bak met voer, en dat is de reden waarom de eerste beet zo vaak plaatsvindt om iets onbenulligs.
• Het straffen van grommen verwijdert het waakgedrag niet. Het verwijdert alleen het grommen en produceert een hond die direct van verstijving overgaat naar bijten zonder waarschuwing vooraf.
• Waakgedrag dat plotseling verschijnt bij een volwassen hond die dit nooit eerder deed, is een medische vraag totdat het tegendeel is bewezen.

:::danger
Straf nooit een grom, opgetrokken lip of een strakke staar.

Het grommen is een waarschuwingssysteem dat mensen veilig houdt. Een hond die wordt gecorrigeerd voor grommen leert dat grommen gevaarlijk is, niet dat bewaken zinloos is, en de volgende hond in het dossier is degene die wordt omschreven als een hond die "zonder enige waarschuwing heeft gebeten". Deze honden gaven bijna altijd waarschuwingen die eruit getraind zijn.

Als uw hond gromt, stop dan, loop achteruit en behandel het grommen als nuttige informatie over een situatie die u moet veranderen.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom honden bewaken

Een hond die iets waardevols heeft en een mens ziet naderen, moet één vraag oplossen: staat dit voorwerp op het punt te worden afgepakt?

Elke hond voert in zijn vroege leven tientallen keren een experiment uit met die vraag. De resultaten leren hem wat een naderend mens betekent.

Als naderingen historisch gezien betekenden dat hij dingen verloor, wordt bewaken het logische antwoord. Als ze betekenden dat er iets beters aankwam, dan niet.

Het gedrag houdt vervolgens stand via een mechanisme dat niets met dominantie te maken heeft. De hond verstijft, de persoon merkt het op en stapt achteruit, en het ongemak eindigt. In leertermen is het gedrag bekrachtigd door het wegnemen van iets onaangenaams, wat de meest duurzame vorm van leren is die er bestaat.

Dit is waarom waakgedrag in de loop van de tijd efficiënter wordt in plaats van minder. De hond leert welk signaal het minimum is dat nodig is, en als een subtiel signaal niet meer werkt, gebruikt hij een luidere.

Twee dingen volgen hieruit die enorm belangrijk zijn.

Ten eerste: het straffen van een signaal verwijdert de motivatie niet. Het verwijdert alleen die trede van de ladder.

Ten tweede: als u nooit iets van uw hond afpakt, krijgt de hond nooit de kans om te oefenen. Management is geen vermijding, het is het wegnemen van herhalingen.

De ladder, van stil naar luid

Geschreven in de volgorde waarin ze meestal verschijnen.

1. Verstijving.

De hond stopt met kauwen en houdt zich volkomen stil. Niets anders beweegt. Dit is het vroegste en meest gemiste signaal in de gehele reeks.

2. Sneller eten.

Het tempo van kauwen of slikken neemt toe naarmate u nadert en vertraagt wanneer u weggaat.

3. Blokkeren met het lichaam.

Om het voorwerp heen krullen, er bovenop liggen, een schouder tussen u en het voorwerp draaien, of het wegdragen wanneer u de kamer binnenkomt.

4. Walvisogen en een strakke staar.

De kop blijft over het voorwerp gebogen, de ogen draaien omhoog om u te volgen, en het oogwit is als een halve maan zichtbaar. Het gezicht wordt gespannen en de mond sluit zich.

5. Opgetrokken lip.

Een korte verticale rimpel van de snuit waarbij één of twee tanden zichtbaar zijn. Duurt vaak minder dan een seconde.

6. Grommen.

Laag, vaak zacht, soms meer gevoeld dan gehoord.

7. Happen of in de lucht bijten.

Een bewuste misser. Dit is de hond die ervoor kiest om geen contact te maken.

8. Bijten.

Een hond die is gestraft bij trede vijf of zes stopt niet met bewaken. Hij slaat simpelweg treden over, wat precies de uitkomst is die niemand wil.

Hoe ontspanning eruitziet in de buurt van een middel

Los lichaam, gewicht niet over de bak geleund, kop omhoog, mond open en ontspannen, aandacht ergens anders. Een hond die zich op zijn gemak voelt bij eten, ziet eruit als een hond die zich overal op zijn gemak voelt.

Een ontspannen hond met iets waardevols houdt een zacht gezicht en een open, losse mond. Hij kauwt door terwijl u door de kamer beweegt. Hij kan wegkijken van het voorwerp. Zijn gewicht is gelijkmatig verdeeld in plaats van over het voorwerp geleund.

Vaak brengt hij het voorwerp naar u toe in plaats van ervan af, wat het tegenovergestelde is van bewaken en de moeite waard om op te merken wanneer het gebeurt.

De duidelijkste test is om helemaal geen test uit te voeren. Kijk wat uw hond van nature doet wanneer u op een normaal tempo voorbijloopt terwijl hij eet. Doe het één keer, op afstand, en noteer wat u zag. Dat is uw uitgangspunt.

Wat honden daadwerkelijk bewaken

Speeltjes, mand en ruimte op één afbeelding. Het bewaken van een rustplaats wordt veel vaker gemist dan het bewaken van voer, omdat er niets dramatisch gebeurt totdat iemand gaat zitten.

Voer is de meest voor de hand liggende. Het is zelden de eerste.

Gestolen en nieuwe voorwerpen.

Zakdoekjes, sokken, een verpakking, een gevallen pil, een kippenbot. Nieuwigheid en ontoegankelijkheid verhogen de waarde aanzienlijk, wat de reden is dat het eerste serieuze incident in huis zo vaak gaat over iets dat voor niemand anders waarde heeft.

Langdurige kauwproducten en botten.

Hogere waarde dan welke maaltijd dan ook, en de meest voorkomende trigger voor een eerste grom.

Rustplaatsen.

Manden, banken, een plek achter een stoel, de ruimte onder een tafel en het bed van het baasje. Bewaken hier is vaak stil en ziet eruit als een hond die simpelweg verstijft wanneer iemand gaat zitten.

Mensen.

Een hond op schoot of tegen een been die verstijft wanneer iemand anders nadert, bewaakt een persoon. Het wordt vaak omschreven als jaloezie of beschermingsdrang, wat vertroebelt wat er werkelijk aan de hand is.

Deuropeningen en smalle ruimtes.

Gangpaden, de bovenkant van trappen, de ruimte naast de bank, de kofferbak van een auto. De ruimte zelf wordt het middel, en honden bewaken dit vaker tegen andere honden dan tegen mensen.

Waterbakken, in huishoudens met meerdere honden.

Zeldzaam maar echt, en het is belangrijk omdat een hond die bij het water wordt weggehouden, minder zal drinken.

De auto en de bench.

Beide zijn klein, omsloten en makkelijk te verdedigen, wat de reden is dat in een auto of bench reiken naar een hond een veelvoorkomend scenario is voor een beet.

Vroeg, gevestigd, laat

Vroeg.

Signalen verschijnen alleen bij de meest waardevolle voorwerpen, alleen wanneer de nadering snel is en alleen vanaf een korte afstand. De hond herstelt onmiddellijk zodra de persoon weggaat. De meeste honden zitten hier lange tijd voordat iemand het opmerkt.

Gevestigd.

Meer voorwerpen komen in aanmerking. De afstand waarop de hond reageert wordt groter. Grommen verschijnt. De hond begint vooruit te lopen op situaties, door voorwerpen naar veiligere plekken te verplaatsen of onder meubels mee te nemen voordat er iemand is genaderd.

Laat.

Waakgedrag generaliseert naar locaties en personen. De hond reageert op mensen die simpelweg in de kamer zijn in plaats van naderen. Happen en bijten verschijnen, en het interval tussen het eerste signaal en het contact wordt korter, vooral bij een hond die gestraft is voor het waarschuwen.

In elk stadium is het gedrag te corrigeren. Het verschil is dat vroege gevallen meestal worden opgelost met management en een paar weken ruilen, en dat late gevallen een professional nodig hebben, langer duren en een reëel risico op letsel inhouden terwijl u werkt.

Wanneer waakgedrag nieuw is

Een hond die nooit bewaakte en daar plotseling mee begint, stelt een medische vraag.

Pijn.

Een hond met pijnlijke heupen, knieën of ruggengraat bewaakt zijn mand omdat opstaan pijn doet en gestoord worden nog meer pijn doet. Tandpijn verandert gedrag rond voer en kauwbotten. Elke hond die gevoelig is geworden voor een specifieke positie of ondergrond verdient een orthopedische en tandheelkundige controle.

Veranderingen in eetlust.

Sommige ziekten en sommige medicatie, met name steroïden, verhogen de honger drastisch. Een vraatzuchtige hond bewaakt voer waar hij voorheen nooit om gaf.

Zintuiglijke achteruitgang.

Een hond die u niet kan horen of zien aankomen, schrikt in plaats van dat hij wordt benaderd, en een hond die schrikt in de buurt van iets waardevols reageert defensief.

Cognitieve achteruitgang bij oudere honden.

Desoriëntatie en verstoorde slaap verminderen de tolerantie in het algemeen, en het bewaken van rustplaatsen is een veelvoorkomende vroege klacht.

Vertel uw dierenarts het specifieke patroon: welk middel, welke locatie, welke mensen en wanneer het begon. Het patroon is wat een orthopedisch probleem scheidt van een angstprobleem.

De signalen die betekenen: zoek nu hulp

• Elke beet die de huid heeft doorboord, op elk niveau van ernst
• Waakgedrag rond kinderen, of in een huis waar kinderen op bezoek komen
• Het bewaken van mensen in plaats van voorwerpen
• Een groeiende lijst van triggers gedurende weken
• Reacties die op een grotere afstand beginnen dan voorheen
• Waakgedrag bij een hond die ook angst toont in andere contexten, wat meestal betekent dat het waakgedrag één symptoom is van een groter beeld
• Elk incident dat u beangstigend vond, wat op zichzelf een legitieme reden is

Wat u deze week kunt doen

Stop de herhalingen.

Voer achter een gesloten deur of een traphekje, elke maaltijd, zonder uitzondering. Geef kauwbotten alleen in een afgesloten ruimte en alleen wanneer niemand erdoorheen hoeft te lopen.

Ruim de smokkelwaar op.

Afvalbakken met deksels, sokken van de vloer, zakdoekjes buiten bereik, voer van lage oppervlakken. De meeste eerste incidenten gebeuren met voorwerpen waar de hond nooit toegang toe had mogen hebben.

Verander de manier waarop u dingen wegneemt.

Reik nooit naar een voorwerp in de bek van een hond of onder zijn voeten. Twee veilige methoden werken in bijna elke situatie.

Strooi een handje goed voer op de vloer een paar stappen verderop, wacht tot de hond ernaartoe gaat en pak dan rustig het voorwerp op.

Of ruil: bied iets aan dat duidelijk beter is, laat de hond naar u toe komen voor het lekkers en verzamel het voorwerp daarna in plaats van er eerst naar te reiken.

Geef het huishouden één regel.

Niemand pakt iets af van de hond. Iedereen roept in plaats daarvan een volwassene. Deze ene regel voorkomt de meeste beten in huis, en kinderen kunnen dit opvolgen.

Log het.

Datum, voorwerp, locatie, wie erbij was, hoe ver weg ze waren en wat de hond deed. Een paar weken daarvan verandert "hij wordt erger" in informatie waar een professional op kan acteren.

Het alternatief opbouwen

Een mat waar de hond naartoe wordt gestuurd en waar hij nooit met de hand vanaf wordt gehaald, wordt een middel dat de hond niet hoeft te verdedigen.

Het doel is om te veranderen wat een naderend mens voorspelt. Drie oefeningen doen het meeste werk.

Nadering staat gelijk aan beloning.

Terwijl de hond eet, loopt u voorbij op een afstand waarop hij niet reageert, laat u iets beters dan het voer in de bak of op de vloer ernaast vallen, en loopt u door. Na verloop van sessies, en alleen als de hond ontspannen blijft, wordt de afstand kleiner.

De volgorde is belangrijk. U nadert, dan verschijnen er goede dingen. Als u pas verschijnt na het goede ding, heeft u niets geleerd.

Ruilen, getraind op afval.

Oefen met voorwerpen waar de hond niet om geeft. Bied een ruil aan, laat de hond zelf kiezen om los te laten, markeer het, beloon royaal en geef het oorspronkelijke voorwerp de meeste tijd terug.

Het teruggeven is wat ruilen doet werken. Een hond die leert dat loslaten definitief verlies betekent, stopt met loslaten.

Los en plaats.

Een getraind 'los'-commando is een noodhulpmiddel voor de dag dat uw hond iets gevaarlijks oppakt, en het moet getraind worden op voorwerpen met een lage waarde, lang voordat het nodig is.

Een getrainde mat of mand waar de hond naartoe wordt gestuurd en waar hij nooit vanaf wordt gesleept, geeft de hond een middel dat hij niet hoeft te verdedigen en geeft u een manier om hem te verplaatsen zonder hem aan te raken.

Werk gedurende het hele proces onder de drempelwaarde. Als de hond verstijft, was u te dichtbij, en het antwoord is meer afstand, niet meer herhalingen.

Wat u nooit moet doen

Straf nooit een grom, een staar of een opgetrokken lip.

Steek uw hand niet in de voerbak, pak het eten niet halverwege de maaltijd weg en duw de hond niet van zijn mand om een punt te bewijzen. Dit zijn de twee meest schadelijke stukken traditioneel advies over dit onderwerp en beide creëren waakgedrag bij honden die dit niet hadden.

Gebruik geen 'alpha rolls', nekvel-schudden, fysieke correcties of elektronische halsbanden. Bij een hond die al iets verdedigt, zorgt een bedreiging voor verdediging en het verwijdert de waarschuwingen.

Jaag niet achter een hond aan die iets heeft gestolen. Achtervolgen verhoogt de waarde van het voorwerp, leert de hond om te rennen en door te slikken, en verandert een klein probleem in een obstructie die chirurgie vereist.

Zet een bewakende hond niet in het nauw en reik nooit in een bench of auto voor één.

Laat een kind nooit alleen met een hond en een kauwbot, zelfs niet kortstondig, en vertrouw niet op toezicht door in dezelfde kamer te zijn.

Geef een jonge hond niet op en zoek geen ander huis voor hem vanwege vroeg waakgedrag. Als het er vroeg bij is, is dit een van de meest behandelbare gedragsproblemen die er zijn.

Wanneer u hulp moet zoeken

Raadpleeg eerst uw dierenarts als het waakgedrag nieuw is, als het onlangs is veranderd, of als de hond ouder is dan ongeveer zeven jaar, zodat pijn en zintuiglijke achteruitgang kunnen worden uitgesloten voordat iemand begint met trainen.

Neem onverwijld contact op met een gekwalificeerde gedragsdeskundige voor elke beet die de huid heeft doorboord, voor waakgedrag waarbij kinderen betrokken zijn, voor het bewaken van mensen, of voor een patroon dat zich verspreidt naar nieuwe middelen.

Kies zorgvuldig. Vraag een potentiële trainer direct wat hij doet als een hond gromt. Iedereen wiens antwoord inhoudt dat de hond wordt gecorrigeerd, autoriteit wordt gevestigd of fysieke confrontatie wordt opgezocht, zal dit specifieke probleem erger en minder veilig maken. Zoek in plaats daarvan iemand die werkt met voer, afstand en management en die bereid is samen te werken met uw dierenarts. In veel landen kan een veterinaire gedragstherapeut ook beoordelen of angstremmende medicatie de training mogelijk zou maken bij een hond die te opgewonden is om te leren.

Neem mee naar die afspraak: het incidentenlogboek, video-opnames gemaakt vanaf een veilige afstand, de medische geschiedenis van de hond, een lijst van iedereen die in het huis woont of op bezoek komt, en een eerlijk verslag van wat er al is geprobeerd, inclusief alles wat het erger maakte.