Hondenpootkussentjes in de hitte en kou: verbrandingen, strooizout, kloven en de controle die ze opvangt

Snel antwoord

De kussentjes van een hond zijn geen leer. Het is levende huid met een dikke buitenlaag, een vetkussen eronder, een dichte bloedtoevoer en zweetklieren, en elk van deze onderdelen kan gewond raken door een oppervlak waar het baasje zonder erbij na te denken met schoenen overheen liep.

Twee seizoenen veroorzaken de meeste pootletsel, en ze verwonden op verschillende manieren. Hitte verbrandt het kussentje van buiten naar binnen, dus de schade ziet er vaak een dag lang mild uit en manifesteert zich pas later. Kou richt de meeste schade chemisch aan, door strooizouten en gruis, en mechanisch, door ijsballen die tussen de tenen vast komen te zitten.

Maak de pootcontrole onderdeel van een verzorgingsmoment dat de hond al accepteert. Een hond die gewend is dat zijn voeten worden aangeraakt, is een hond wiens blessures vroeg worden gevonden.

• Een verbranding van het kussentje ziet er vaak op de tweede dag erger uit dan op de dag dat het gebeurde. Beoordeel het de volgende ochtend opnieuw.
• Donkere oppervlakken blijven urenlang gevaarlijk heet nadat de zon er vanaf is, dus een avondwandeling is niet automatisch veilig.
• De meeste winterse schade aan de kussentjes is chemische verbranding en irritatie door strooiproducten, geen bevriezing.
• Maak gezonde werkende kussentjes niet zacht met balsem. Zachte keratine scheurt sneller dan stevige keratine.
• Chronisch likken aan de poten is meestal een allergische huidaandoening, geen oppervlakkige verwonding, en het behandelen ervan als een blessure verspilt maanden aan tijd.

Beslis in 60 seconden

Waarom kussentjes zich gedragen zoals ze doen

Het kussentje heeft vier delen, en letsel aan elk deel ziet er anders uit.

De buitenste keratinelaag is de dikste huid die een hond heeft, met een textuur van kleine kegelvormige uitsteeksels die grip bieden. Het wordt opgebouwd door gebruik. Een hond die dagelijks op gevarieerde grond loopt, heeft een dikkere, taaiere laag dan een hond die op gras en tapijt loopt, en het verschil is een kwestie van weken, niet jaren.

Daaronder zit een kussen van vet en bindweefsel, een technisch ontworpen schokdemper. Wanneer een kussentje is doorgesleten, is dit wat bloot komt te liggen, en dat is waarom diepe kussentjeswonden zoveel pijn doen en zo langzaam genezen.

De bloedtoevoer is ongebruikelijk rijk. Honden hebben slagaders en aders die zo zijn gerangschikt dat bloed dat de voet ingaat wordt verwarmd door bloed dat er weer uitkomt, een tegenstroomsysteem dat een hond op bevroren grond laat staan zonder dat het weefsel bevriest. Dat systeem verdedigt tegen kou. Het biedt geen enkele bescherming tegen hitte, omdat dezelfde rijke bloedtoevoer warmte rechtstreeks het weefsel in voert.

De zweetklieren in de kussentjes zijn de reden waarom een hete of angstige hond vochtige afdrukken achterlaat. Ze dragen niets bij aan de afkoeling van het hele lichaam, maar ze houden het oppervlak van het kussentje licht vochtig en soepel.

Twee praktische conclusies volgen uit deze anatomie.

Ten eerste is kou over het algemeen overleefbaar en hitte niet. Een hond zal lang op sneeuw staan voordat weefsel risico loopt, maar een hond die een door de zon verhit oppervlak oversteekt, kan een gedeeltelijke verbranding oplopen in een afstand die in meters wordt gemeten.

Ten tweede wordt de taaiheid van een kussentje getraind, niet aangebracht. Conditionering komt voort uit het geleidelijk verhogen van de blootstelling aan de oppervlakken die de hond daadwerkelijk zal gebruiken.

Hoe een gezond kussentje eruitziet en aanvoelt

Doe dit bij goed licht met de hond op zijn zij liggend of zittend, één voet tegelijk.

Het oppervlak van het kussentje moet uniform van textuur en mat zijn. Een kussentje dat glanzend en glad is geworden, is zijn buitenlaag kwijtgeraakt, door slijtage of door hitte.

De kleur varieert enorm tussen honden en tussen individuele kussentjes bij dezelfde hond, dus de vergelijking die ertoe doet, is met de andere voeten van die hond, niet met een foto.

Het kussentje moet stevig en licht verend zijn, zoals een gummetje. Zeer zachte, sponsachtige kussentjes zijn meestal van een hond die alleen op zachte grond loopt. Keiharde, verdikte, korstige kussentjes wijzen eerder op hyperkeratose dan op fitheid.

Spreid de tenen en bekijk de huid ertussen. Deze moet bleek, droog en heel zijn. Roodheid, vocht of een slechte geur in de tussenruimte is een huidaandoening, geen loopletsel.

Controleer het carpale kussentje, het kleine kussentje hoger op de voorpoot. Het is gemakkelijk te vergeten en het loopt verrassend veel schade op op ruw terrein.

Controleer tegelijkertijd de nagels. Een te lange nagel verandert hoe de voet belast wordt en verplaatst druk naar kussentjes die niet ontworpen zijn om die te dragen.

Een handdoek, een kom met lauwwarm water en goed licht is de hele set. Houd het bij de deur zodat de afspoelbeurt na de wandeling daadwerkelijk gebeurt.

Hitte: hoe kussentjes verbranden en waarom het zich laat openbaren

Donkere, dichte oppervlakken absorberen zonne-energie en geven deze langzaam af. Asfalt, donkere bestrating, metaal, kunstgras, bootdekken, zand en de metalen vloer van een voertuig bereiken in de volle zon temperaturen die ver boven de luchttemperatuur liggen, en ze houden die warmte vast lang nadat de zon er vanaf is. Een avondwandeling op een weg die de hele middag is gebakken, is een reëel gevaar.

De algemeen gebruikte vuistregel is om de rug van uw hand plat op het oppervlak te leggen en daar te houden. Als u deze daar niet comfortabel enkele seconden kunt houden, is het oppervlak te heet voor een hond om op te lopen. Het is een grove test en het is beter dan niets, en de belangrijkste waarde ervan is dat het het baasje dwingt om de grond daadwerkelijk aan te raken.

De ernst van de verbranding wordt ingedeeld op basis van diepte.

Oppervlakkig. Het kussentje is rood of donkerder dan zijn partner, gevoelig, en de hond likt aan de voet. Het oppervlak is intact. Dit geneest vanzelf met rust en bescherming tegen verder contact.

Gedeeltelijke dikte. Er vormen zich blaren, of de buitenlaag wordt wit of grijs en komt later los als een flap. Dit is pijnlijk, het is gevoelig voor infectie zodra het oppervlak opent, en het heeft pijnstilling en verband van de dierenarts nodig.

Volle dikte. Het oppervlak van het kussentje is verloren en het onderliggende weefsel ligt bloot. Deze hebben een lange genezingstijd nodig, vereisen vaak herhaald verbinden onder sedatie, en kunnen een kussentje achterlaten dat permanent minder duurzaam is.

De reden dat verbrandingen zich laat openbaren, is dat hitteschade doorgaat nadat het contact is beëindigd. Weefsel dat roze leek tijdens de wandeling, kan 's nachts blaren vertonen. Beoordeel altijd de volgende ochtend opnieuw, en laat een hond die tijdens de avondwandeling in orde leek, niet de volgende dag weer naar buiten gaan zonder te kijken.

De onmiddellijke Behandeling is gedurende enkele minuten koel stromend water over de voet. Geen ijs, wat extra weefselschade veroorzaakt bovenop een verbranding. Geen boter, olie of andere zalf voor thuisgebruik, die de warmte vasthouden en het werk van de dierenarts bemoeilijken. Houd de hond vervolgens van de voet en volledig van hete grond af.

Kou: zout, gruis, ijsballen en bevriezing

De meeste winterse schade aan kussentjes heeft niets met bevriezing te maken.

Strooizouten. Natriumchloride is schurend en uitdrogend. Calciumchloride geeft warmte af naarmate het oplost, wat precies de reden is waarom het ijs smelt, en het kan een echte chemische verbranding veroorzaken op een nat kussentje. Magnesiumchloride en op ureum gebaseerde dooimiddelen zijn zachter voor de huid, maar worden nog steeds ingeslikt wanneer de hond zich verzorgt. Bestrating die met zout is behandeld, ziet er voor een hond en de meeste baasjes hetzelfde uit als onbehandelde bestrating.

Gruis en zand. Schurend, en het werkt zich in de vliezen tussen de tenen waar het met elke stap schuurt.

Ijsballen. Sneeuw pakt samen in het haar tussen de kussentjes en comprimeert tot harde, scherpe ballen. Voeten met bevedering bij spaniëls, retrievers, collies, husky's en doodle-kruisingen verzamelen deze het snelst. De hond stopt om eraan te bijten, waardoor het haar nog natter wordt en er meer ijs ontstaat. Trek ijsballen er niet uit; het haar is erin vastgevroren en u zult de huid beschadigen. Zet de voet in lauwwarm water totdat ze loslaten.

Antivries. Ethyleenglycol vormt bij koud weer plassen op opritten en garagevloeren, smaakt zoet en is in zeer kleine hoeveelheden dodelijk. Een hond die door een gemorste vloeistof loopt en zijn voeten likt, heeft het binnengekregen. Dit is een noodgeval, geen probleem met kussentjes.

Bevriezing. Echt ongewoon bij kussentjes vanwege de tegenstroom-circulatie, en waarschijnlijker bij oorpunten, staartpunt en scrotum. Wanneer het de voeten treft, is het weefsel aanvankelijk bleek en stevig en vaak pijnloos, wordt dan rood, gezwollen en extreem pijnlijk bij het opwarmen, en verdonkert uiteindelijk in de loop van dagen. Warm op met lauwwarm, niet heet, water en wrijf nooit over het weefsel.

Chronische kussentjesproblemen die niet seizoensgebonden zijn

Hyperkeratose. Overtollige keratine hoopt zich op op het oppervlak van het kussentje, wat een harig of gekorst uiterlijk geeft dat houders soms harige hondepoten noemen. Sommige rassen zijn gepredisponeerd en het verschijnt ook met de leeftijd. Het verdikte weefsel barst, en de kloven zijn pijnlijk en kunnen geïnfecteerd raken. Beheer is verzachten en voorzichtig trimmen van het teveel door een dierenarts of ervaren trimmer, niet agressief vijlen thuis.

Allergische huidaandoening. Met ruime voorsprong de meest voorkomende reden waarom een hond aan zijn voeten likt. Het patroon is alle vier de voeten, gedurende weken of maanden, erger per seizoen, vaak met jeukende oren en een rode buik tegelijkertijd. Geen enkele hoeveelheid kussentjesbalsem pakt dit aan. Dit vereist een goed onderzoek naar de onderliggende allergie.

Interdigitale furunculose. Pijnlijke zwellingen tussen de tenen, vaak terugkerend op dezelfde plek, gebruikelijk bij kortharige zware rassen. Deze worden meestal veroorzaakt door conformatie, stug haar en druk in plaats van alleen infectie.

Graszaadjes en aren. Seizoensgebonden in veel regio's. Een scherp zaadje dringt door de vliezen en migreert. Het klassieke beeld is een hond die in orde was, toen plotseling en ernstig mank liep aan één voet, met een klein gaatje en een zwelling tussen de tenen.

Pemphigus foliaceus. Een auto-immuunziekte die korstvorming op de kussentjes en de neus veroorzaakt, symmetrisch en hardnekkig. Vereist Diagnose door middel van een biopsie.

Hepatocutaan syndroom. Gekorste, zwerende, pijnlijke kussentjes bij een oudere hond, meestal met een lever- of pancreasziekte erachter. Dit is een van de redenen waarom ernstige korstvorming bij een oudere hond bloedonderzoek verdient in plaats van een voetcrème.

Zink-responsieve dermatose. Gezien bij sommige noordelijke rassen, met korstvorming rond het gezicht en de kussentjes.

Balsems, laarsjes en wax: wat werkt en hoe elk faalt

Balsem op gebarsten kussentjes. Redelijk. Het verzachten van een droog, gebarsten kussentje laat het sluiten.

Balsem op gezonde werkende kussentjes. Contraproductief. De taaiheid van een kussentje komt van stevige keratine. Het dagelijks hydrateren ervan maakt het zachter en zorgt ervoor dat het sneller scheurt op ruwe grond. Gebruik balsem om een probleem te behandelen, niet om er een te voorkomen.

Wax-barrières. Echt nuttig als een kortetermijnbarrière tegen zout en gruis, en tegen slijtage op sneeuwkorst. Ze zijn geen hittebescherming. Niets wat u op een kussentje kunt aanbrengen, isoleert het op betekenisvolle wijze tegen een heet oppervlak.

Laarsjes. De enige echte bescherming tegen zowel hitte als chemicaliën, en de moeilijkste om goed te krijgen. Veelvoorkomende faalmodi zijn laarsjes die draaien zodat de naad onder het kussentje zit, laarsjes die te strak worden aangetrokken en de bloedsomloop afsnijden, laarsjes die vocht vasthouden en de huid na verloop van uren verweken, en laarsjes die een hond zoveel zelfvertrouwen geven op een heet oppervlak dat het overschrijdt wat zijn benen en kussentjes aankunnen. Introduceer ze binnenshuis, gebruik ze eerst voor korte periodes en controleer de voeten elke keer dat ze uitgaan.

Het haar tussen de kussentjes trimmen. Goedkoop, effectief en de enige beste interventie voor ijsballen en voor het vasthouden van gruis. Trim gelijk met het oppervlak van het kussentje, nooit eronder uitgehold, omdat dat haar ook de vliezen dempt en beschermt.

De routine die problemen vroeg opvangt

Variatie die het antwoord verandert

Vacht- en voottype. Voeten met bevedering verzamelen ijs en gruis; blote voeten verbranden sneller. Beide hebben aandacht nodig, om tegengestelde redenen.

Grootte en gewicht. Zware honden belasten hun kussentjes harder, dus schaafwonden en interdigitale problemen komen vaker voor.

Fitheid en gewoonte. De hond die het meest waarschijnlijk zijn kussentjes kapot loopt, is een fitte, willige hond die meegaat op een ongebruikelijk lange wandeling op een ongebruikelijk ruw oppervlak. Werk- en sporthonden lopen het hoogste risico tijdens de eerste uitjes van een seizoen.

Leeftijd. Pups hebben zachte kussentjes en geen conditionering. Oudere honden hebben een dunnere huid, langzamere genezing en zijn de groep bij wie gekorste kussentjes kunnen duiden op een interne ziekte.

Klimaat. In hete, droge regio's zijn zand en metaal de gevaren en asfalt verbrandt het grootste deel van het jaar. In koude, natte regio's zijn chemische dooimiddelen en constant nat worden de gevaren, en verweekte, zachte kussentjes scheuren gemakkelijk. In vochtige tropische klimaten is het dominante pootprobleem helemaal geen seizoensgebonden letsel, maar chronische natte dermatitis tussen de tenen.

Oppervlak thuis. Een hond die leeft op gladde tegels of laminaat en op gras loopt, heeft zachte, ongeconditioneerde kussentjes, ongeacht hoeveel lichaamsbeweging hij krijgt.

Wat u nooit moet doen

Breng geen ijs aan op een verbrand kussentje. IJs verwondt reeds beschadigd weefsel.

Doe geen boter, olie, tandpasta of een andere menselijke verbrandingszalf op een kussentje.

Trek geen bevroren ijsballen uit het haar tussen de tenen.

Verbind thuis geen poot, tenzij een dierenarts u heeft laten zien hoe en u heeft verteld dat te doen. Thuis-pootverbanden zijn de meest voorkomende oorzaak van drukletsel in de algemene praktijk: ze worden iets te strak aangebracht, ze verschuiven en klonteren, ze worden nat, en de hond kan u niet vertellen dat de tenen gevoelloos zijn geworden.

Vijl, snijd of scheer hyperkeratotische kussentjes niet agressief thuis. Het verdikte weefsel is niet overal even dik en u zult in de levende huid snijden.

Behandel maandenlang likken aan de poten niet met een lokaal product. Als alle vier de voeten erbij betrokken zijn en het al weken duurt, ligt de oorzaak in de hond.

Ga er niet vanuit dat een hond die niet mank loopt, niet gewond is. Honden verbergen voetpijn betrouwbaar, vooral als ze met u willen blijven wandelen.

Wanneer hulp inschakelen

Neem dezelfde dag nog contact op met een dierenarts voor elk kussentje met een blaar, een flap van opgetild oppervlak, blootliggend rauw weefsel, of bloeding, en voor een hond die niet op een voet wil staan.

Ga snel voor plotselinge ernstige kreupelheid aan één voet na het lopen in lang gras of gewassen, omdat een migrerende grasaar een probleem is dat erger wordt en moeilijker te vinden is naarmate de tijd verstrijkt.

Boek een afspraak in plaats van een spoedbezoek voor kloven die blijven terugkeren, verdikte gekorste kussentjes en elke hond die gedurende meer dan een paar weken aanhoudend aan zijn voeten likt.

Behandel elke hond die door antivries heeft gelopen, of die braken, trillingen, wankelheid of desoriëntatie vertoont na buiten op behandelde bestrating te zijn geweest, als een noodgeval.

Bij de afspraak zal de dierenarts de diepte van elk letsel aan het kussentje beoordelen, pijnstilling bieden die bij honden daadwerkelijk effectief is, het gebied indien nodig onder sedatie scheren en reinigen, een verband aanbrengen dat blijft zitten, en beslissen of antibiotica gerechtvaardigd zijn in plaats van reflexmatig. Voor chronische kussentjesziekte zullen ze verder kijken dan de voet, met huidcytologie, bemonstering voor infectie en bloedonderzoek bij oudere honden waar gekorste kussentjes kunnen wijzen op leverziekte.

Breng foto's van de kussentjes die op de dag van het letsel zijn genomen, de naam van het oppervlak waar de hond op liep, het product dat in de winter op uw bestrating is gebruikt als u dat weet, en een Rapport van hoe de wandellengte of het terrein onlangs is veranderd.

Het doel is een hond die zonder gedoe een poot aanbiedt. Die ene gewoonte verandert het pootcontrole van een worsteling in tien seconden na elke wandeling.