Hondengeur: wat een nieuwe of verergerende geur werkelijk betekent

Snel antwoord

Een gezonde hond heeft een zwakke, warme, licht koekjesachtige geur die je binnen een dag nadat je met hem samenwoont niet meer opmerkt. Een hond die door de hele kamer ruikt, of die anders ruikt dan vorige maand, vertelt je iets medisch.

Geur is een symptoom, geen falen van hygiëne. Een stinkende hond wassen werkt meestal twee dagen en daarna komt de geur sterker terug, omdat het bad de geur aan de oppervlakte verwijderde en de oorzaak liet zitten. De nuttige stap is om eerst de bron te vinden en dan te beslissen of het een wasbeurt, een reiniger of een dierenarts nodig heeft.

• De meeste hardnekkige hondengeur komt van een van de vijf plekken: oren, bek, huidplooien, anaalklieren of de vacht zelf.
• Een plotselinge sterke geur bij een hond die nooit eerder rook, is een medische bevinding, geen verzorgingsprobleem.
• Gistovergroei is de meest voorkomende oorzaak van de muffe, oude geur die baasjes omschrijven als "maïschips" of "oude kaas".
• Vaker wassen maakt honden met seborroe erger ruikend, omdat het strippen van huidoliën de huid aanzet tot het aanmaken van meer olie.
• Geparfumeerde sprays en deodoriserende doekjes verbergen het signaal dat je vertelt dat je hond ziek is.

Borstelen is waar de meeste baasjes voor het eerst een geur ontdekken. Door de vacht werken met je handen en neus is het goedkoopste diagnostische instrument dat je hebt.

Beslis in 60 seconden

Waarom honden ruiken, biologisch gezien

Honden zweten niet over hun lichaam zoals mensen. Ze hebben apocriene klieren over de huid die een olieachtige, eiwitrijke afscheiding afgeven, en eccriene zweetklieren voornamelijk in de voetzolen.

Die olieachtige afscheiding is geurloos als deze vers is. De geur verschijnt wanneer huidmicroben deze afbreken. Elke hond draagt gist, meestal Malassezia, en bacteriën, meestal Staphylococcus, als normale bewoners. Ze zijn geen indringers. Ze worden pas een probleem wanneer de huid ze meer voedsel, meer vocht of minder verdediging geeft.

Dit is waarom geur zo betrouwbaar correleert met drie aandoeningen: allergie, vocht en anatomie.

Allergische huidziekte beschadigt de barrière en verhoogt de olietoevoer, dus de aanwezige gist vermenigvuldigt zich. Vocht in een plooi of een oorkanaal geeft ze een warme broedplaats. Anatomie bepaalt waar het vocht blijft zitten.

Het oorkanaal van een hond is geen rechte buis. Het loopt naar beneden en draait dan naar binnen, dus het diepste deel is een blinde zak die niet gemakkelijk droogt. Voeg daar een zware hangende oorklep over de opening aan toe en de luchtstroom daalt nog verder. Daarom zijn spaniëls, retrievers, jachthonden en elke hond met een nauw of behaard kanaal oververtegenwoordigd bij oorontstekingen.

Huidplooien doen hetzelfde bij het gezicht, de lippen, de staartaanzet en de vulva. Een plooi is twee huidoppervlakken die tegen elkaar worden gehouden zonder ventilatie, verwarmd door het lichaam, natgemaakt door speeksel, tranen of urine. Brachycefale rassen, shar-pei, mastiffs, bulldogs en honden met een gedraaide staart leven hierdoor zo.

Dit begrijpen verandert wat je doet. Je probeert je hond niet te steriliseren. Je probeert vocht te verwijderen, de barrière te herstellen en de voedselvoorraad te verminderen.

Hoe normaal ruikt

Geef jezelf een basislijn terwijl je hond gezond is, want een verandering is veel informatiever dan een absolute waarde.

Een gezonde vacht ruikt bij de schouderbladen zwak warm en een beetje naar granen. Poten ruiken vaak gistachtig op een milde, popcorn- of maïschips-achtige manier. Dit is normale microbiële activiteit op vochtige kussentjes en betekent op zichzelf niets.

Een gezond oor ruikt bijna nergens naar. Til de klep op en de huid van het kanaal moet lichtroze zijn, met hooguit een kleine hoeveelheid licht oorsmeer bij de ingang.

Een normaal oor: lichtroze huid, minimaal oorsmeer, geen geur. Leer hoe dit eruitziet bij je eigen hond terwijl hij gezond is.

Een gezonde bek ruikt neutraal of vaag naar de laatste maaltijd. Het ruikt niet rottig, zoet of naar ammoniak.

Natte-hondengeur is een speciaal geval en het is normaal. Water geeft microbiële verbindingen vrij die in de vacht gevangen zitten en draagt ze de lucht in. Een hond die alleen ruikt als hij nat is, en stopt als hij droog is, heeft geen huidprobleem. Hij heeft een vacht die sneller moet drogen.

De basislijn verschilt per hond. Olieachtige waterrassen houden geur vast. Rassen met een dubbele vacht houden geur diep in de ondervacht vast waar lucht niet bij kan. Draadhaarvachten houden minder vast. Puppy's ruiken milder dan intacte volwassen reuen, wiens talgproductie hoger is.

Veranderingen die actie vandaag betekenen

Een geur met een richting.

Houd je neus bij het oor, dan de bek, dan de plooi, dan de staartaanzet, dan de poten. Als één plek duidelijk erger is, heb je het probleem gevonden. Baasjes die omschrijven "mijn hond stinkt" hebben meestal een hond met één slecht oor.

Een zoet, muf of gistachtig oor.

Gecombineerd met schudden met de kop, scheef houden, krabben, een donkere oorsmeerafscheiding of pijn bij aanraking van de oorbasis, is dit otitis externa. Een dierenarts moet in het kanaal kijken met een otoscoop, omdat de keuze voor de behandeling afhangt van of het trommelvlies intact is en of de afscheiding gist, kokken of staven is.

Sommige oormedicijnen veroorzaken doofheid als ze het middenoor bereiken via een geperforeerd trommelvlies. Dat is de reden om er niet zomaar iets in te gieten.

Een vieze, ziekelijke geur uit een oor met bruine of groene afscheiding.

Dit patroon wijst op staafvormige bacteriën zoals Pseudomonas. Deze infecties zijn pijnlijk, ze zijn resistent tegen eerstelijnsmedicatie en ze hebben een uitstrijkje of kweek nodig om goed te behandelen. Wacht geen week.

Een visachtige of metaalachtige geur bij de staartaanzet.

Anaalklieren zitten net in de anus en legen normaal tijdens de ontlasting. Wanneer ze dat niet doen, ruikt de achtergebleven afscheiding intens visachtig en de hond 'sleetje rijdt', likt of jaagt op zijn staart. Impactie kan verergeren tot infectie en dan tot een opengebarsten abces door de huid naast de anus.

Een rottige of bedorven bek.

Parodontale bacteriën laten vluchtige zwavelverbindingen vrij, wat de klassieke slechte-ademgeur is. Daaronder zit meestal ontstoken tandvlees, tandsteen en vaak een losse of gebroken tand. Een eenzijdige rottige geur met gezichtszwelling onder het oog wijst op een tandwortelabces.

Adem die ruikt naar urine, ammoniak of nagellakremover.

Adem met ammoniakgeur wijst op nierfalen. Een zoete, acetonachtige adem wijst op diabetische ketoacidose. Beide gaan gepaard met andere tekenen, meestal meer drinken, gewichtsverlies en lethargie, en beide zijn dringend.

Een vette, muffe geur van het hele lichaam met een donkere verdikte huid.

Dit is algemene gistovergroei en het gebeurt bijna nooit zonder een onderliggende oorzaak. Zoek naar een allergie, of naar een hormonale ziekte zoals hypothyreoïdie of hyperadrenocorticisme, die beide de vacht en de huidoliën veranderen.

De routine die voorkomt dat een hond gaat stinken

Het doel is om de huid droog te houden, de barrière intact te houden en problemen op te vangen terwijl ze klein zijn.

De hele kit: een borstel, een kam, een handdoek en één shampoo gekozen voor de huid van je hond. Niets hier is geparfumeerd.

Droogmaken is belangrijker dan wassen. Een hond die na het zwemmen goed is afgedroogd, zal minder ruiken dan een hond die wekelijks wordt gewassen en vochtig wordt gelaten.

Voor dikke dubbele vachten verwijdert een hogesnelheidsdroger bij een trimsalon water uit de ondervacht waar een handdoek niet bij kan. Als dat niet beschikbaar is, verdeel de vacht dan in secties met je vingers en handdoek elke laag.

Wasfrequentie is een beoordeling, geen regel. Honden met een normale huid moeten worden gewassen als ze vies zijn. Honden met seborroe of gist hebben meestal vaker een wasbeurt nodig met een medicinaal product, volgens een schema dat is vastgesteld door de behandelend dierenarts. Honden met een droge, barrière-arme huid hebben vaak minder nodig.

Kies het product voor het probleem. Chloorhexidine richt zich op bacteriën, miconazol en ketoconazol richten zich op gist, en de twee worden vaak gecombineerd. Beschikbaarheid, licenties en of deze vrij verkrijgbaar zijn, verschillen sterk per land, dus vraag het aan een lokale dierenarts of apotheker in plaats van te importeren op basis van een aanbeveling uit een andere regio.

Contacttijd is het onderdeel dat de meeste baasjes overslaan. Medicinale shampoos werken terwijl ze op de huid zitten, dus laat het schuimen, wacht dan even voordat je afspoelt, in plaats van direct door te wassen en af te spoelen.

Wat je nooit moet doen

Gebruik geen mensenshampoo. De menselijke huid en hondenhuid hebben verschillende pH-waarden en menselijke formules zijn gebouwd voor een zuurder oppervlak, dus herhaald gebruik verstoort de barrière van de hond en maakt geur na verloop van tijd erger in plaats van beter.

Duw geen wattenstaafjes in het oorkanaal. Het kanaal draait, dus een wattenstaafje duwt vuil om de hoek en tegen het trommelvlies in plaats van het te verwijderen.

Knijp anaalklieren niet routinematig thuis uit omdat een video liet zien hoe het moest. Herhaaldelijk handmatig uitdrukken van klieren die normaal legen, veroorzaakt ontsteking en littekens, wat precies het ding is dat leidt tot impactie. Laat ze controleren door een dierenarts of een getrainde trimmer als daar een reden voor is.

Maskeer niet. Geparfumeerde sprays, geurdoekjes en eau de cologne-producten brengen geur aan over een infectie en vertragen de diagnose. Als de geur moet worden bedekt, moet de hond worden onderzocht.

Scheer een hond met een dubbele vacht niet om geur te verminderen. De ondervacht reguleert de temperatuur en beschermt de huid tegen de zon; het afknippen ervan kan de hergroei permanent veranderen en pakt de microben die op huidniveau leven niet aan.

Behandel een oorontsteking niet met overgebleven druppels van de vorige keer. Herhaalde infecties betreffen vaak een ander organisme en het gebruik van een oude fles selecteert voor resistentie terwijl de hond pijn blijft houden.

Het doel: een hond die comfortabel is, geen jeuk heeft en nauwelijks ruikt.

Wanneer hulp zoeken

Boek een afspraak op dezelfde dag voor een vieze uitvloeiing uit de vulva bij een niet-gesteriliseerd teefje, adem die ruikt naar ammoniak of aceton, een pijnlijke hete zwelling naast de anus, of een hond met duidelijke pijn rond het oor of gezicht.

Boek binnen een week voor een aanhoudende eenzijdige oorgeur, 'sleetje rijden' met een visgeur, rottige adem of een nieuwe geur van het hele lichaam met jeuk.

Neem deze mee naar de afspraak, omdat ze het plan meer veranderen dan het onderzoek zelf:

• Wanneer de geur begon en of het geleidelijk of plotseling kwam
• Waar het het sterkst is en of het één kant of beide kanten is
• Foto's van de ooropening, de plooi of de huid, genomen bij daglicht
• Elk product dat de afgelopen maand op de hond is gebruikt, inclusief shampoos, doekjes, druppels en alles wat overbleef van een vorig probleem
• Of drinkgedrag, eetlust, gewicht of energie is veranderd
• Of de hond zwemt en hoe de vacht daarna wordt gedroogd
• Seizoen en klimaat waar je woont, aangezien vochtigheid gistziekte sterk beïnvloedt

Verwacht dat de dierenarts in beide oorkanalen kijkt met een otoscoop, een uitstrijkje neemt en het onder een microscoop bekijkt, en de bek, plooien en staartaanzet onderzoekt. Een cytologie-glaasje duurt minuten en scheidt gist van kokken van staven, wat het verschil is tussen de juiste behandeling en een maand de verkeerde.

Als dezelfde geur na een succesvolle behandeling blijft terugkomen, is de vraag niet langer wat de microbe is. Het is wat hem steeds laat terugkeren, en dat antwoord is meestal allergie, een anatomische plooi, een hormoonprobleem of een vacht die nooit volledig droogt.