Wandelen met een slappe lijn: een hond die al trekt resetten

Snel antwoord

Een hond trekt aan de lijn om één simpele reden: trekken werkt. Elke stap die u zet terwijl de lijn strak staat, beloont de hond voor het trekken, en het beloont in de valuta waar honden het meest om geven, namelijk voorwaartse beweging naar iets interessants.

De tweede reden is fysiek. Honden duwen tegen constante druk in in plaats van ervan weg te bewegen, dus een strakke lijn genereert meer trek, niet minder. Combineer die twee en u heeft een hond die het gedrag al duizenden keren heeft geoefend, met uitrusting die het erger maakt. Een reset gaat niet over het corrigeren van het trekken. Het gaat erom dat een slappe lijn het enige is dat de wandeling vooruit helpt.

Wandelen met een slappe lijn wordt getraind waar de hond al kan slagen, en daarna verplaatst naar buiten. Niet andersom.

• Stop de wandeling zodra de lijn strak komt te staan en beweeg pas weer als deze slap hangt.
• Beloon in de eerste week veel vaker dan redelijk voelt. De mate van beloning is de hele methode.
• Gebruik een goed passend tuigje met een bevestigingspunt aan de voor- en achterkant. Train nooit met een slappe lijn aan een gewone halsband.
• Geef snuffelen een eigen signaal en een eigen lange lijn, zodat de hond niet hoeft te kiezen tussen beleefd wandelen en zijn neus gebruiken.
• Een hond wiens lijn-gedrag plotseling verandert, heeft een gezondheidscheck nodig voordat er een trainingsplan wordt opgesteld.

Beslis in 60 seconden

Waarom trekken gebeurt en waarom het blijft

Er zijn drie mechanismen aan het werk.

Bekrachtiging.

Wandelen is een keten van kleine beloningen: een lantaarnpaal, een heg, een geur, een andere hond, het park. De hond trekt, het Baasje loopt mee en de beloning volgt. Dit gebeurt honderden keren per wandeling, wat een trainingsschema is dat de meeste baasjes nooit bewust zouden kunnen bijhouden.

Het oppositie-reflex.

Honden, zoals de meeste viervoeters, schrap zetten zich tegen constante druk. Trek aan een tuigje en de hond leunt naar voren; trek harder en hij leunt harder. Dit is de reden waarom een greep met twee handen op een strakke lijn een hond produceert die lijkt alsof hij een slee trekt, en waarom lijnspanning een slecht hulpmiddel voor communicatie is.

Tempo en opwinding.

De comfortabele draf van een hond is sneller dan het wandeltempo van een volwassen mens. Vraag een fitte hond om in uw tempo te bewegen met niets te doen en u creëert frustratie, wat zich uit in trekken, springen, op de lijn kauwen of blaffen. Voeg daar een hond aan toe die acht uur binnenshuis is geweest, en de eerste tien minuten van de wandeling gaan minder over training en meer over emotionele druk.

Door deze drie te begrijpen, weet u wat elke succesvolle methode moet doen. Het moet stoppen met het belonen van trekken, het moet constante lijnspanning vermijden en het moet de hond een plek geven om zijn energie en zijn neus te gebruiken.

De juiste uitrusting voordat u begint

Tuigje, geen halsband.

Een goed passend Y-tuig verdeelt de kracht over de borst en drukt niet op de keel. Een gewone halsband concentreert die kracht op de luchtpijp, de schildklier, de halsaderen en, door verhoogde veneuze druk, de ogen. Kleine rassen en rassen met een platte snuit zijn extra kwetsbaar, en een hond met enige mate van luchtpijpverweking mag nooit aan een halsband worden uitgelaten.

Controleer de pasvorm goed.

De banden moeten vrij van de oksel zitten, niet erin, anders ontwikkelt de hond een schrale, pijnlijke plek en gaat hij vreemd bewegen. U moet twee platte vingers onder elke band kunnen schuiven. Het borststuk moet op het borstbeen zitten, niet over de schoudergewrichten, zodat de voorpoten vrij kunnen bewegen.

Twee bevestigingspunten helpen.

Een rugclip is comfortabel voor ontspannen wandelen. Een voorclip draait de hond voorzichtig naar u toe wanneer hij naar voren schiet, wat u management geeft terwijl de training het echte werk doet. Een dubbelzijdige lijn die aan beide vastzit, geeft u de meeste controle met de minste kracht.

Wat u moet vermijden.

Slipkettingen, prikbanden en elektronische halsbanden werken door trekken onaangenaam te maken. Ze kunnen trekken snel onderdrukken, en dat is precies het probleem, omdat de hond leert dat de aanwezigheid van andere honden, hardlopers of verkeer ongemak voorspelt. Die associatie is hoe lijn-reactiviteit en defensieve agressie vaak worden gecreëerd.

Begin binnenshuis, waar een gang en een handvol voer de gehele trainingsopstelling zijn.

De reset, stap voor stap

Stap één: geen lijn, binnenshuis.

Ga in een gang staan met voer. Elke keer als de hond naast uw been is, markeert u dit met een woord of een klik en geeft u voer bij uw knie, niet naar voren. Loop twee stappen, markeer en voer. Bouw dit uit naar tien stappen waarbij de hond ervoor kiest om naast u te zijn. U leert waar de goede plek is voordat u ooit iets bevestigt.

Stap twee: lijn aan, binnenshuis.

Dezelfde oefening met de lijn bevestigd en losjes vastgehouden, de hand ontspannen bij uw middel. Als de lijn strak komt te staan, stop dan volledig met bewegen. Zeg niets. Wacht tot de hond de spanning loslaat, markeer dan en loop verder. De hond leert dat een slappe lijn het gaspedaal is.

Stap drie: de tuin of een rustige deuropening.

Hetzelfde spel met één afleiding extra. Verwacht dat het in het begin misgaat; dat is Normaal, en het betekent dat de afleidingsstap te groot was in plaats van dat de hond moeilijk doet.

Stap vier: rustige buitenruimte, korte sessies.

Vijf minuten is een sessie. Kies een saai stuk stoep of een parkeerplaats op een rustig uur in plaats van de route naar het park. Het doel is herhalingen, geen afstand.

Stap vijf: echte wandelingen met een snuffel-release.

Voeg nu het onderdeel toe dat het duurzaam maakt. Loop beleefd voor een vast aantal stappen, zeg dan een release-signaal zoals "ga snuffelen" en laat de hond aan het einde van een lange lijn onderzoeken. Snuffelen is wat de hond echt wil, dus het gebruiken als de beloning voor een slappe lijn is krachtiger dan enig voer. Dit lost ook het frustratieprobleem op, omdat de hond niet langer hoeft te kiezen tussen de wandeling die u wilt en de wandeling die hij wil.

Stap zes: bouw het voer af, houd het tempo eerlijk.

Ga van voeren na elke paar stappen naar voeren met onvoorspelbare intervallen en verleng deze geleidelijk. Bouw nooit volledig af naar niets. Gedrag dat nooit wordt beloond, stopt uiteindelijk.

Waar het populaire advies faalt

"Wees een boom."

Stilhouden wanneer de lijn strak komt te staan is een halve methode. Op zichzelf produceert het een hond die vrolijk snuffelend aan het einde van een strakke lijn staat, wat voor de hond helemaal geen onaangename uitkomst is. Het werkt wanneer het wordt gecombineerd met een weg terug: stop, wacht, en het moment dat de hond de druk loslaat of omkijkt, markeert u, voert u aan uw zijde en beweegt u.

"Verander elke keer van richting."

Een nuttig hulpmiddel, maar indien constant gebruikt, maakt het de wandeling onvoorspelbaar en sommige honden worden angstig en blijven uit bezorgdheid aan uw been plakken in plaats van uit keuze. Gebruik het af en toe, niet als het hele plan.

"Maak de hond eerst moe."

Een hond laten rennen voor een wandeling produceert een fittere hond, en fittere honden trekken langer. Fysieke inspanning verhoogt op korte termijn ook de opwinding. Snuffelen, likken, kauwen en probleemoplossing verlagen het, en daarom zijn tien minuten snuffelwerk voor een wandeling nuttiger dan tien minuten met een bal gooien.

"De hond mag nooit voor u lopen."

Er is geen bewijs dat de wandelpositie invloed heeft op het beeld van de hond van de huishoudelijke hiërarchie. Een hond die twee stappen voorloopt aan een slappe lijn is een goede wandeling. Een uur lang aandringen op een formele voetpositie is uitputtend voor de hond en onnodig voor het Baasje.

Trainen tijdens de belangrijkste wandeling.

De route naar het park is de moeilijkste omgeving die uw hond zal tegenkomen, en het is waar de meeste baasjes proberen te beginnen. Oefen waar de hond kan slagen en beheer de moeilijke route met een voorclip totdat de vaardigheid solide is.

Een slappe lijn, een zacht lichaam en een hond die incheckt zijn de markers om te belonen, niet een formele voetpositie.

Wat verandert per Leeftijd, Ras en seizoen

Puppy's leren dit het snelst en hebben het minst af te leren. Houd sessies erg kort en verwacht geen consistentie, omdat hun concentratievermogen erg klein is.

Pubers, ruwweg zes tot achttien maanden afhankelijk van de grootte, verliezen tijdelijk getraind gedrag terwijl de hersenen reorganiseren en de wereld interessanter wordt. Dit is geen verzet en het is niet permanent. Verminder de moeilijkheidsgraad, verhoog het beloningspercentage en houd voet bij stuk.

Speurhonden werken met hun neus naar de grond en zullen een spoor overal doorheen volgen. Bouw snuffelen in het plan in in plaats van ertegen te vechten.

Noordelijke rassen werden geselecteerd om in een tuigje te trekken en trekken op zichzelf als bekrachtigend te ervaren. Verwacht een langer project en gebruik een voorste bevestigingspunt.

Terriërs en windhonden produceren plotselinge explosieve uitvallen naar beweging in plaats van gestaag trekken, wat een ander probleem is dat afstandswerk vereist in plaats van lijntechniek.

Oudere honden die beginnen te trekken, treuzelen of tegen u aanlopen, hebben vaak iets fysieks: heup- of elleboogartritis, een pijnlijke nek, een oorontsteking die het evenwicht beïnvloedt, of verminderd zicht bij weinig licht. Een verandering in een vast wandelpatroon is eerst een medische vraag.

Seizoen is belangrijker dan mensen verwachten. Lente en vroege zomer brengen nestelende vogels, jonge konijnen en veel rijkere geuren, dus een hond die in februari netjes liep, kan in mei echt moeilijker zijn.

Wat u nooit moet doen

Ruk niet aan de lijn als correctie. Het steunt op ongemak, het activeert de oppositie-reflex en aan een halsband zet het kracht op de nek.

Laat de hond niet bereiken waar hij naartoe trekt. Eén aankomst aan het einde van een strakke lijn maakt een week werk ongedaan.

Train niet met een slappe lijn wanneer de hond al over zijn grens is, of dit nu door opwinding, angst of frustratie komt. Leren gebeurt niet in die staat.

Gebruik geen voer waar de hond onverschillig tegenover staat. Training met een slappe lijn concurreert met de hele buitenwereld, en droge brokjes verliezen meestal.

Bevestig geen lange lijn aan een halsband. Een hond die op snelheid aan het einde van een lange lijn komt, kan zijn nek bezeren.

Wissel niet elke week van methode. Trekken is een gewoonte met duizenden herhalingen, en consistentie gedurende een maand verslaat drie slimme benaderingen die elk een week zijn geprobeerd.

Wanneer hulp zoeken

Raadpleeg een Dierenarts voordat u begint als het lijn-gedrag van uw hond onlangs is veranderd, als hij hoest of kokhalst aan een halsband, als hij mank loopt, stijf is, terughoudend is op trappen, of als hij bij weinig licht tegen dingen aan lijkt te botsen.

Zoek persoonlijke hulp van een gekwalificeerde krachtvrije trainer of een Veterinaire gedragsdeskundige als uw hond uitvalt, blaft of gromt naar honden of mensen aan de lijn, als u hem fysiek niet kunt vasthouden, als hij heeft gebeten of geprobeerd heeft te bijten, of als u bang begint te worden voor de wandeling. Lijn-reactiviteit is een ander probleem dan trekken, en werken met de verkeerde hulpmiddelen maakt het erger.

Breng een korte video mee van een normale wandeling. Trainers kunnen de pasvorm van de uitrusting, het lijnhanteren en de lichaamstaal in dertig seconden beeld zien die geen enkele beschrijving overbrengt, en de pasvorm van het tuigje alleen al is vaak het eerste dat wordt veranderd.

Een hond die thuis tot rust kan komen, is een hond met meer ruimte voor kalmte buitenshuis. Beide kanten van de dag zijn van belang.