Huisdierverzorging als wekelijkse gezondheidscontrole: wat uw handen als eerste vinden

Snel antwoord

Verzorging is het enige moment waarop de meeste baasjes elk deel van de hond aanraken. Goed gebruikt, is het het goedkoopste instrument voor vroegtijdige detectie dat er is.

De waarde van thuisverzorging zit niet in de vacht. Het zit in het feit dat uw handen volgens een vast schema over elke vierkante centimeter van de hond gaan, waardoor bultjes, ooraandoeningen, tandpijn, gewrichtswarmte en huidproblemen worden ontdekt terwijl ze nog klein zijn.

Hanteer een vaste volgorde van kop tot staart in plaats van een algemene borstelbeurt. De volgorde is belangrijk, omdat dit voorkomt dat u de oksels, de lies en de melklijst overslaat, waar meestal de bevindingen zitten die de uitkomst veranderen.

• Werk tot op de huid, niet over de bovenkant van de vacht. Klitten en parasieten leven aan de basis.
• Leg elk bultje vast op de dag dat u het vindt: waar, hoe groot, of het beweegt en de datum.
• Traanstrepen zelf zijn cosmetisch. Knijpen met de ogen, troebeling, roodheid of een gekleurde afscheiding zijn dat niet.
• Een hond die terugschrikt, zijn kop wegdraait of verstijft wanneer u een specifiek gebied aanraakt, vertelt u dat het daar pijn doet.
• Wekelijks is het nuttige interval. Maandelijks is vaak te lang om verandering op te merken.

Beslis in 60 seconden

Richt de sessie zo in dat het de moeite waard is

Een borstel verplaatst de vacht. Een metalen kam is het diagnostische instrument, omdat deze stopt waar een klit begint.

Goed licht en een slipvast oppervlak doen meer voor de kwaliteit van een controle dan welk hulpmiddel dan ook. Kleine honden op een tafel met een matje, grote honden op de vloer terwijl u zit in plaats van boven de hond te hangen.

Stem de instrumenten af op de vacht.

Dubbele vachten, zoals die van retrievers, husky's en Duitse herders, hebben een ondervachthark en een slicker nodig en moeten tot op de huid geborsteld worden. Oppervlakkig borstelen bij een dubbele vacht laat een dichte klitlaag achter tegen de huid die het baasje niet kan zien.

Krullende en continu groeiende vachten, zoals bij poedels en hun kruisingen, klitten het snelst, vooral op wrijvingspunten: achter de oren, in de oksels, aan de binnenkant van de dijen en onder de halsband.

Draadachtige vachten vereisen beslissingen over strippen of knippen in plaats van dagelijks borstelen, en het knippen van een draadachtige vacht verandert de textuur permanent.

Korte, gladde vachten hebben minder borstelbeurten nodig maar wel dezelfde huidcontrole, en hun baasjes zijn degenen die dit het vaakst overslaan.

Huidplooien, bij mopshonden, bulldogs, shar pei en dergelijke, moeten bij elke sessie geopend, afgeveegd en gedroogd worden. Een vochtige plooi is waar plooiontsteking begint, en het ruikt voordat het er ontstoken uitziet.

Houd sessies kort en eindig ze voordat de hond er genoeg van heeft. Een hond die leert dat verzorging fixatie voorspelt, zal elke toekomstige controle bemoeilijken, inclusief de controles die een dierenarts moet uitvoeren.

De volgorde van kop tot staart

Ogen.

Bekijk beide ogen van voren en dan in profiel. Normaal is helder, met een kleine hoeveelheid heldere of lichtgrijze afscheiding in de binnenhoek die weg te vegen is.

Traanstrepen zijn de roodbruine streep onder de binnenhoek bij lichtgekleurde honden. De kleur komt van porfyrines, pigmenten die in tranen worden uitgescheiden en die bij blootstelling aan licht donkerder oxideren. De vlek zelf is onschadelijk. Wat telt is waarom tranen langs het gezicht lopen in plaats van af te voeren.

Het afvoersysteem is een klein kanaaltje in de binnenhoek van elk oog dat tranen naar de neus voert. Overstroming gebeurt ofwel omdat er te veel tranen worden aangemaakt, of omdat ze niet kunnen afvloeien.

Te veel tranen betekent dat iets het oog irriteert: een haar die het hoornvlies raakt door een naar binnen krullend ooglid, een extra wimper die door de rand van het ooglid groeit, een allergie, een vreemd voorwerp of een kras op het hoornvlies.

Slechte afvoer komt vaak voor bij rassen met een plat gezicht, waar de ondiepe oogkas en de krappe binnenhoek betekenen dat de opening van het kanaaltje slecht zit en het onderste ooglid tranen niet op zijn plek houdt. Bij die honden is een zekere mate van overstroming anatomisch en permanent.

De vlek is cosmetisch. Behandel het door het gebied dagelijks met een vochtige doek af te vegen en te drogen, want de natte vacht is wat gist en bacteriën de kans geeft te groeien en de vlek in een stinkende, ontstoken plooi te veranderen.

Behandel het volgende als medisch in plaats van cosmetisch: knijpen of één oog gesloten houden, een blauw of troebel hoornvlies, een rood oog, een pupil die er anders uitziet dan de andere, gele of groene afscheiding, met het gezicht langs meubels schuren of een plotselinge verandering bij een hond die nooit eerder vlekken had.

Oren.

Til de flap op, kijk en ruik. Geur is het vroegste teken en het verschijnt voordat er iets mis lijkt te zijn.

Til de flap op, kijk naar het zichtbare deel van het kanaal en ruik eraan. Gezonde oren ruiken nergens naar.

De progressie is voorspelbaar. Eerst komt geur, dan schudden met de kop en krabben, dan zichtbare afscheiding, dan pijn wanneer u de basis van het oor aanraakt en uiteindelijk een kanaal dat verdikt en vernauwd aanvoelt. Honden die in het stadium van geur worden gezien, worden eenvoudig behandeld. Honden die in het verdikte stadium worden gezien, kunnen een permanente vernauwing hebben.

De kleur van de afscheiding is een ruwe richtlijn, geen diagnose. Donkerbruine, korrelige afscheiding bij een jonge hond roept de vraag op naar oormijt, vooral als een ander huisdier ook is getroffen. Gele, romige of groene afscheiding wijst op een bacteriële infectie. Wasachtige, vettige, zoet ruikende afscheiding gaat vaak gepaard met gist, wat zeer vaak secundair is aan een allergische huidaandoening.

Dat laatste punt is wat baasjes missen: terugkerende oorinfecties zijn meestal een symptoom van een onderliggende allergie, niet van een gebrek aan hygiëne. Harder schoonmaken stopt het terugkeren niet.

Honden met hangende oren, behaarde kanalen en zwemrassen krijgen meer ooraandoeningen omdat het kanaal warm en vochtig blijft. Cocker-spaniëls, poedels en retrievers zijn in de zomer vaker dan wekelijks het controleren waard.

Mond.

Til aan beide kanten de lip op en kijk naar de achterste kiezen, waar ziekte begint, in plaats van naar de hoektanden aan de voorkant, die er lang goed uitzien nadat de kiezen dat niet meer doen.

Let op tandsteen, rode tandvleesranden, een terugtrekkende tandvleeslijn, een gebroken tand met een donker centrum en eventuele zwelling in het gezicht onder het oog, wat de klassieke plek is voor een abces van de bovenste kies.

Een slechte adem is geen normaal kenmerk van een hond. Het is bacterieel en het betekent dat parodontitis aan de gang is.

Kop en nek.

Ga met uw handen over de schedel en kaak voor symmetrie en voel dan onder de kaak naar de lymfeklieren aan elke kant. Ze moeten klein zijn en ongeveer dezelfde grootte als elkaar hebben. Knopen die aan beide kanten vergroot zijn, zijn een veterinaire vraag voor dezelfde week.

Vacht en huid.

Verdeel de vacht op verschillende plekken in plaats van eroverheen te borstelen: over de romp, langs de flanken, op de buik en aan de binnenkant van de dijen.

Zoek naar schilfers, vettigheid, roodheid, zwarte stippen die rood worden op een vochtig doekje, wat vlooienpoep is, uitdunning langs de flanken en elk gebied waar de hond op reageert.

Ruik aan de vacht. Een gistachtige of muffe geur betekent een huidaandoening, zelfs als de huid er acceptabel uitziet.

Bultjes.

Werk met platte vingers, bewegend in overlappende stroken, en herhaal dan met de andere hand zodat u vanuit een andere richting dekt.

Leg voor elke bult vier dingen vast: de locatie, nauwkeurig genoeg beschreven zodat iemand anders deze kan vinden, de grootte, de consistentie en of deze vrij beweegbaar is onder de huid of vastzit aan het weefsel eronder. Fotografeer het naast een muntstuk of een liniaal.

Die vier feiten zijn precies wat een dierenarts nodig heeft om de urgentie te bepalen, en ze veranderen een vage afspraak in een productieve.

Oksels, lies, melklijst en geslachtsdelen.

Dunne, schaars behaarde huid maakt dit de makkelijkste plekken om uitslag te zien en de moeilijkste om aan te denken.

Bij vrouwelijke honden gaat u met uw hand langs elke melklijst van de voorpoten naar de lies. Mamma-tumoren komen veel voor bij niet-gesteriliseerde en laat-gesteriliseerde teven en ze worden meestal door een baasje gevonden in plaats van bij een routineafspraak.

Controleer bij mannelijke honden de voorhuid op afscheiding en het scrotum op asymmetrie of zwelling.

Staartbasis en achterwerk.

De staartbasis is de vlooienhotspot. Controleer op roos, uitdunning en vochtigheid rond de anus en let op sleetje rijden, wat vaker met anaalklieren te maken heeft dan met wormen.

Poten, gewrichten en spieren.

Voel langs elke ledemaat, vergelijk links met rechts en noteer elk gewricht dat warmer of dikker aanvoelt dan zijn tegenhanger.

Spiersymmetrie is een gevoelige vroege indicator. Klem één hand rond elke dij en vergelijk. Een hond die al maanden stilletjes één achterpoot ontziet, heeft minder spieren aan die kant en baasjes voelen dit lang voordat ze een kreupelheid opmerken.

Voeten.

Spreid de tenen en kijk ertussen naar roodheid, zwelling en graszaden. Controleer de voetzolen op barsten, slijtage en vreemd materiaal en controleer de nagels, inclusief de hubertusklauwen, die in de voetzool krullen als ze vergeten worden.

Gewicht en lichaamsconditie.

Voel de ribben met platte handen. U moet ze gemakkelijk voelen onder een dunne laag dekking, met een zichtbare taille van bovenaf en een opgetrokken buiklijn vanaf de zijkant. Doe dit bij elke sessie, want geleidelijke gewichtsverandering is dag na dag onzichtbaar.

Veranderingen die betekenen: onderneem vandaag actie

Een bult die meetbaar van week tot week groeit, die vastzit aan onderliggend weefsel, die is gaan zweren of die zwelt en rood wordt bij aanraking.

Een oor dat pijnlijk is om aan te raken, of een hond die zijn kop naar één kant scheef houdt, wat wijst op het midden- of binnenoor in plaats van het kanaal.

Een knijpend, troebel of rood oog, of elke plotselinge verandering in het uiterlijk van één oog in vergelijking met het andere.

Plotselinge tegenzin om verzorgd te worden bij een hond die dit altijd heeft geaccepteerd. Dat is vaker een pijnsignaal dan een stemming.

Gewichtsverlies dat u over een paar weken kunt voelen, vooral bij een normale of toegenomen eetlust.

De routine die problemen vroegtijdig opspoort

Stoppen voordat de hond er genoeg van heeft is wat de volgende controle makkelijk houdt.

Wat u nooit moet doen

Knip klitten niet uit met een schaar. Geklitte huid trekt omhoog in de klit, dus de huid zit vaak direct onder het blad en dit is een van de meest voorkomende oorzaken van verwondingen bij thuisverzorging.

Stop geen wattenstaafjes in de gehoorgang. Ze duwen vuil naar beneden en kunnen het trommelvlies beschadigen.

Gebruik geen oogdruppels voor mensen, contactlensvloeistof of antiseptica in het oog van een hond. Als het oppervlak is beschadigd, maken sommige producten voor mensen het dramatisch erger.

Koop geen supplementen voor traanstrepen zonder te lezen wat erin zit. Sommige producten die worden verkocht voor traanstrepen blijken antibiotica te bevatten, die niet geschikt zijn als langdurige cosmetische behandeling en resistentie en darmproblemen kunnen veroorzaken.

Scheer een dubbele vacht niet om de hond koel te houden. De ondervacht isoleert zowel tegen warmte als tegen kou en hergroei na het scheren is vaak onregelmatig en permanent anders van textuur.

Knijp, tap of verwarm een bult niet. Als het een mestcel-tumor is, zorgt hantering ervoor dat de inhoud van de cellen in het omliggende weefsel vrijkomt en maakt dit de situatie erger.

Borstel een droge, geklitte vacht niet hard met een slicker. Het schuurt de huid, wat pijnlijk is en er de volgende dag als uitslag uitziet.

Wanneer hulp zoeken

Boek een afspraak voor dezelfde dag voor een pijnlijk oor, een knijpend of troebel oog, een zwelling onder het oog of elke plotselinge pijnreactie bij aanraking.

Boek binnen de week voor een nieuw bultje van elke grootte, een bultje dat is veranderd, terugkerende oorinfecties, slechte adem, sleetje rijden of spierverlies aan één kant.

Breng het dossier mee. Een dierenarts kan veel sneller handelen met een gedateerde foto naast een liniaal, een notitie van wanneer u het voor het eerst voelde en een nauwkeurige beschrijving van waar het zit, dan met een beschrijving van een bult ergens op de rug.

Als uw hond thuis geen lichamelijk onderzoek tolereert, zeg dit dan bij de afspraak. Het verandert hoe het team de hond benadert en betekent vaak een rustiger, veiliger bezoek voor iedereen.