Een hond onbeperkt voeren: waarom de voerbak niet mag blijven staan

Snel antwoord

Een volle voerbak de hele dag en nacht laten staan lijkt vriendelijk, maar kost u het meest bruikbare gezondheidssignaal dat een baasje heeft. Eetlust is het eerste dat verandert wanneer een hond ziek wordt, vaak voordat er iets anders zichtbaar is, en u kunt een overgeslagen maaltijd alleen opmerken als er een maaltijd was om over te slaan.

Onbeperkt voeren verwijdert ook de portiecontrole bij een diersoort die met plezier eet voorbij het punt van behoefte, maakt het onmogelijk om een gewichtsplan, een dieettest of een medicatie uit te voeren die bij het eten moet worden gegeven, en in huishoudens met meerdere honden verandert het de voerbak stilletjes in betwist terrein.

Een hond die op voorspelbare tijden eet, geeft u een duidelijk dagelijks overzicht van hoe hij zich voelt.

• Geef vaste maaltijden op vaste tijden, zet de voerbak voor een bepaalde periode neer en haal hem daarna weg.
• Weeg het voer in grammen. Een maatschepje is geen eenheid en verschillende soorten voer hebben een andere dichtheid.
• Een hond die in de vroege uurtjes geel schuim braakt, heeft meestal een lege maag, niet een ziekte, maar dat moet worden bevestigd in plaats van aangenomen.
• Bij grote rassen met een diepe borstkas worden één zeer grote maaltijd per dag en snel eten beide geassocieerd met een verhoogd risico op maagdilatatie en volvulus.
• Beperk nooit het water. Het beperken van voer 's nachts is redelijk, het beperken van water is dat niet, tenzij een dierenarts hier specifiek om heeft gevraagd.

Beslis in 60 seconden

Wat onbeperkt voeren u werkelijk kost

Het eetlustsignaal.

Dit is de belangrijkste. Honden zijn stoïcijns over pijn en ziekte, en een verandering in eetlust is vaak het eerste dat verschuift. Baasjes die vaste maaltijden voeren, merken een geweigerde maaltijd dezelfde dag op. Baasjes die onbeperkt voeren, merken het een week later pas, wanneer de hond is afgevallen.

Portiecontrole.

Honden zijn niet geëvolueerd met een betrouwbaar stopsignaal voor een voedselbron die nooit opraakt. Bakken worden bijgevuld in plaats van afgewogen en niemand kan zeggen hoeveel er in is gegaan. Obesitas bij honden is in overweldigende mate een portieprobleem in plaats van een probleem van de voedselkeuze.

Elk gestructureerd plan.

Gewichtsverliesplannen, eliminatiedieettesten voor vermoedelijke allergie, medische dieetvoeding en medicatie die met een maaltijd moet worden gegeven, vereisen allemaal dat u weet wat er wordt gegeten en wanneer. Niets daarvan werkt met een open voerbak.

Voedselkwaliteit.

Vet in droogvoer oxideert bij blootstelling aan lucht, warmte en licht. Voer dat de hele dag in een bak ligt, of in een geopende zak in een warme keuken, wordt oud en minder smakelijk, wat vervolgens de 'kieskeurige' hond creëert die dingen toegevoegd krijgt aan de bak. Natvoer dat blijft staan is een kweekplaats voor bacteriën en trekt insecten aan.

Rust in een huishouden met meerdere honden.

Een altijd beschikbare hulpbron in een gedeelde ruimte is een langzaam opbouwende bron van spanning. Het maakt het ook onmogelijk om te weten welke hond wat heeft gegeten, wat enorm belangrijk is als een van hen op dieet is of medicatie krijgt.

Zindelijkheid en routine.

Voer erin produceert afval eruit op een voorspelbaar schema. Een hond die om middernacht graast, is een hond die om vier uur 's ochtends de tuin nodig heeft, en een pup die graast, ontwikkelt nooit een voorspelbaar toiletritme.

De voerbak komt tevoorschijn voor de maaltijd en gaat daarna weg. Die ene verandering geeft u een dagelijkse aflezing van de gezondheid van de hond.

Het nachtelijke probleem, correct uitgelegd

Drie afzonderlijke zaken worden op één hoop gegooid als "nachtelijke voerproblemen", en ze hebben verschillende antwoorden.

Galbraken op een lege maag.

Een hond die in de vroege uurtjes, meestal voor het ontbijt, gele of schuimige vloeistof naar boven brengt en verder volledig gezond is, vertoont een herkend patroon dat geassocieerd wordt met een lange pauze tussen de laatste maaltijd en de eerste. Het gebruikelijke praktische antwoord is om de laatste maaltijd later te verplaatsen of een kleine portie voor het slapengaan toe te voegen, zodat de maag niet zo lang leeg is.

De belangrijke waarschuwing is dat dit patroon een werkende aanname is, geen diagnose. Braken op andere momenten, het braken van voer, gewichtsverlies, diarree of een hond die onwel lijkt, wijzen allemaal ergens anders op, en een hond die blijft braken ondanks de verandering moet onderzocht worden in plaats van meer snacks te krijgen.

's Nachts moeten plassen.

Voer in de avond produceert 's nachts ontlasting. Voor een zindelijk wordende pup, een incontinente senior of een hond die 's nachts niet naar buiten kan, lost het meestal op om de laatste maaltijd eerder te geven. Dat trekt in de tegenovergestelde richting van het galprobleem, en daarom moeten de twee gescheiden worden voordat u iets verandert.

Wakker worden en vragen om eten.

Bij een jonge hond is dit meestal aangeleerd: het werkte een keer. Bij een oudere hond zijn 's nachts wakker worden en een oprecht verhoogde eetlust samen een reden om een dierenarts te bezoeken, aangezien verschillende aandoeningen honger en dorst tegelijk verhogen. 's Nachts wakker worden bij een senior kan ook wijzen op cognitieve disfunctie, gewrichtspijn of de noodzaak om vaker te plassen, waarvan niets wordt opgelost door voeren.

Maagtorsie en waarom maaltijdstructuur belangrijk is bij grote honden

Maagdilatatie en volvulus is een aandoening waarbij de maag zich vult met gas en vervolgens kantelt, waardoor de eigen bloedtoevoer wordt afgesneden. Het treft rassen met een diepe borstkas en reusachtige rassen veel meer dan andere, het vordert binnen enkele uren en is fataal zonder operatie.

De bekende en vermoedelijke risicofactoren die betrekking hebben op voeding zijn het waard om precies te kennen omdat dit de factoren zijn die een baasje zelf in de hand heeft: één zeer grote maaltijd per dag eten in plaats van het rantsoen verdelen, heel snel eten en, in sommige onderzoeken naar grote en reusachtige rassen, eten uit een verhoogde voerbak. Een eerstegraads familielid met de aandoening verhoogt het risico aanzienlijk, en dat is iets om naar te vragen bij een fokker.

Praktisch betekent dit: het dagelijkse rantsoen verdelen in ten minste twee maaltijden voor een grote hond met een diepe borstkas, een slow-feeder voerbak of verspreid voeren gebruiken om gulzigheid te stoppen, op de grond voeren tenzij een dierenarts om een specifieke reden anders heeft geadviseerd, en intensieve beweging vermijden rond de maaltijden.

De symptomen om op te reageren zijn loze kokhalsbewegingen, een gespannen en opzwellende buik, onrust en ijsberen, kwijlen en een hond die niet tot rust komt. Die combinatie is een directe noodsituatie, en dit is een van de aandoeningen waarbij minuten werkelijk tellen.

Een grazende hond overzetten op maaltijden

Weeg eerst de huidige dagelijkse hoeveelheid met een keukenweegschaal, zodat u weet waar u mee werkt. Als het voer altijd is bijgevuld, schat dan een paar dagen in door te wegen wat erin gaat.

Verdeel het in twee maaltijden voor de meeste volwassen honden, of meer voor pups, kleine rassen en honden met medische redenen.

Zet de voerbak neer op de maaltijdtijd en laat deze gedurende een bepaalde periode staan, haal hem daarna weg of deze nu leeg is of niet. Bied niets anders aan tot de volgende maaltijd.

De meeste gezonde volwassen honden passen zich binnen een paar dagen aan. Een hond die één maaltijd mist en enthousiast eet bij de volgende, is in orde. Een hond die twee opeenvolgende maaltijden weigert, is een veterinaire vraag, geen machtsstrijd.

Er zijn uitzonderingen op die geduld. Zeer kleine rassen, jonge pups, dunne honden, oudere honden en elke hond met een bekende medische aandoening mogen niet zomaar zonder voer gelaten worden, en bij die overgangen is de inbreng van een dierenarts nodig wat betreft de frequentie.

Stop met het toevoegen van extraatjes, jus en menselijk voedsel om de hond te overtuigen te eten. Die gewoonte creëert een hond die wacht op de toevoeging, en het brengt ook een volledig dieet uit balans.

Houd traktaties binnen het dagelijkse budget in plaats van erbovenop. Trainingstraktaties, kauwkluiven en restjes lopen snel op, en een hond die een zorgvuldig afgemeten maaltijd krijgt plus ongemeten extraatjes, volgt helemaal geen afgemeten dieet.

Onrust 's nachts na het eten is meestal normaal settelen. Onrust gecombineerd met kokhalzen en een opzwellende buik is dat niet, en bij een groot ras is dat een noodsituatie.

Variatie die het plan verandert

Pups.

Jonge pups hebben frequente maaltijden nodig omdat hun energiereserves klein zijn en hun magen ook. Vooral pups van kleine rassen kunnen een lage bloedsuikerspiegel ontwikkelen als ze lang zonder voer zitten, wat zich uit in zwakte, wankelheid en, in ernstige gevallen, epileptische aanvallen. Volg een schema van uw dierenarts in plaats van een patroon voor volwassenen.

Kleine rassen.

Dagelijkse rantsoenen zijn klein, dus kleine fouten zijn in verhouding groot. Wegen is hier belangrijker dan bij een grote hond, en de frequentie van de maaltijden ook.

Grote en reusachtige rassen met een diepe borstkas.

Verdeelde maaltijden, langzaam eten en geen inspannende beweging direct rond de maaltijden. Ken de noodsignalen.

Senioren.

Lagere energiebehoefte, soms verminderde eetlust, soms verhoogde eetlust door ziekte. Tandpijn is een veelvoorkomende reden waarom een oudere hond naar de bak loopt en dan weer wegloopt, en dat ziet eruit als kieskeurigheid in plaats van pijn.

Werkhonden en zeer actieve honden.

Hogere behoeften en vaak een behoefte aan maaltijden die zijn afgestemd op het werk in plaats van op het huishouden, maar nog steeds afgemeten en op een schema.

Honden met medicatie.

Sommige medicijnen moeten met voer worden gegeven en sommige zonder. Dat is onmogelijk te controleren met een open voerbak.

Warm weer.

Honden eten vaak minder in de hitte en meer in de kou, en natvoer bederft veel sneller in een warme kamer. Doseer voor het weer en haal niet opgegeten voer eerder weg.

Wat u nooit moet doen

Laat natvoer niet urenlang staan.

Vul een voerbak niet bij zonder deze eerst leeg te maken en te wassen.

Beperk water niet in een poging het 's nachts moeten plassen te verminderen.

Voeg geen menselijk voedsel of jus toe om een hond te overtuigen te eten, en gebruik dat vervolgens als uitgangspunt.

Geef niet één zeer grote maaltijd per dag aan een groot ras met een diepe borstkas.

Laat een hond niet zwaar bewegen direct voor of na een maaltijd.

Wacht niet af of een hond die kokhalst zonder iets te produceren tot rust komt. Bij een grote hond is dat een noodsituatie.

Negeer een tweede geweigerde maaltijd niet, en behandel een hond die gestopt is met eten niet als kieskeurig zonder advies van een dierenarts.

Laat een hond niet afvallen zonder het voer te wegen, want er is geen manier om een hoeveelheid te verminderen die u nooit hebt afgemeten.

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk naar een dierenarts bij loze kokhalsbewegingen, een opgezette of gespannen buik, onrust met kwijlen of instorting, vooral bij een groot ras met een diepe borstkas.

Neem dezelfde dag contact op met een dierenarts voor een hond die twee maaltijden heeft geweigerd, herhaaldelijk braakt, is gestopt met drinken of stil en teruggetrokken is geworden.

Een hond met een voorspelbare voerroutine komt 's nachts beter tot rust, en een verandering in dat patroon wordt informatie in plaats van achtergrondruis.

Boek een afspraak voor braken in de vroege ochtend dat niet overgaat met een latere maaltijd, een hond die droogvoer niet meer wil eten, onverklaarbaar gewichtsverlies, een oudere hond die plotseling hongeriger en dorstiger is, of aanhoudend 's nachts wakker worden bij een senior.

Neem het voermerk en de exacte dagelijkse hoeveelheid in grammen mee, de voertijden, een volledige lijst van traktaties en kauwkluiven, de gewichtstrend en het tijdstip en de verschijning van eventueel braaksel, inclusief of het voer bevatte. Foto's of een korte video van het braaksel zijn nuttiger dan een beschrijving, en weten of de maag op dat moment leeg was, is vaak het enige feit dat bepaalt waar het onderzoek vervolgens naartoe gaat.