Honden: hoe vaak wassen en waarom het antwoord afhangt van de vacht

Snel antwoord

Er is geen enkel correct wasinterval voor honden, en de zelfverzekerde cijfers die mensen noemen, komen voort uit trimtradities in plaats van uit de huidbiologie. Een haarloze Chinese Naakthond, een Komondor met koorden, een jeukende allergische Labrador en een terriër met een draadvacht hebben allemaal andere antwoorden nodig, en dezelfde hond heeft in augustus een ander antwoord nodig dan in januari.

Het nuttige kader is dat wassen een afweging is. Elke wasbeurt verwijdert oppervlakkig vuil, allergenen en overtollig vet, en elke wasbeurt stript ook een deel van de vetlaag die de huidbarrière intact houdt. Of die afweging de moeite waard is, hangt af van de vacht, de huid, het seizoen en wat de hond heeft gedaan.

Borstelen vóór een bad doet meer voor de vacht dan het bad zelf. Water trekt klitten aan, dus alles wat vooraf niet is verwijderd, komt slechter uit het bad.

• Een hond die binnen enkele dagen na een bad weer stinkt, heeft een medisch probleem, geen hygiënisch probleem.
• Allergische honden moeten meestal vaker gewassen worden, niet minder, omdat wassen fysiek pollen uit de vacht verwijdert.
• Was nooit een hond met klitten. Natte klitten vervilten en moeten er dan afgeknipt worden.
• Mensenshampoo, babyshampoo en afwasmiddel zijn allemaal de verkeerde producten voor de hondenhuid.
• Een dubbele vacht goed drogen is belangrijker dan waarmee je hem hebt gewassen.

Beslis in 60 seconden

Wat een bad daadwerkelijk met de huid doet

De buitenste laag van de huid is een laag afgeplatte dode cellen die bij elkaar wordt gehouden door lipiden, en die opstelling doet twee taken: het voorkomt dat water weggaat en het voorkomt dat irriterende stoffen, allergenen en microben naar binnen komen.

Daarbovenop zit sebum, geproduceerd door klieren die verbonden zijn met de haarzakjes. Sebum verspreidt zich langs de haarschachten, maakt de vacht waterafstotend en draagt antimicrobiële peptiden en vetzuren die de bacteriën en gisten onderdrukken die op de huid van elke hond leven.

Een reinigingsmiddel werkt door olie te omringen en weg te tillen. Het kan geen verschil zien tussen modder, vossenpoep en de eigen lipiden van de hond, dus elke wasbeurt verwijdert een beetje van alle drie. Een gezonde hond herstelt wat hij heeft verloren binnen een paar dagen.

Was vaker dan de huid zichzelf kan herstellen en de barrière blijft dun. Water verlaat de huid sneller, de huid voelt strak en jeukerig aan, de hond krabt, en het krabben doorbreekt het oppervlak. Bacteriën en gisten die voorheen in toom werden gehouden, profiteren van de verandering, en het resultaat is een hond met een jeukende, schilferige, soms geïnfecteerde huid waarvan het Baasje ervan overtuigd is dat hij vaker gewassen moet worden.

Was te zelden en het tegenovergestelde hoopt zich op: schilfers, overtollig vet, omgevingsallergenen in de vacht en een overgroei van gist die de karakteristieke muffe geur produceert. Bij een hond met onderliggende seborroe of allergie gebeurt dit veel sneller dan bij een normale hond.

Beide fouten uiten zich als een jeukende, stinkende hond, en daarom is frequentie iets dat je niet moet raden, maar goed om samen met een dierenarts te beslissen zodra er sprake is van huidziekte.

Wat het antwoord verandert

Vachttype doet het meeste werk.

Een gladde enkele vacht is het makkelijke geval. Water bereikt de huid, het product spoelt uit en de hond is binnen een uur droog.

Een dubbele vacht is een dichte ondervacht met dekhaar eroverheen. De moeilijkheid is niet het wassen, het is het uitspoelen en het drogen. Shampoo die in een ondervacht achterblijft, is een irriterende stof die dagenlang tegen de huid zit, en een ondervacht die urenlang vochtig is bij de basis is precies de omgeving die hotspots produceert. Als je niet kunt toezeggen om het goed te drogen, borstel het dan uit en was het minder.

Een krullende of wollen vacht houdt elke klit vast. Een klit natmaken krimpt en trekt hem strak tot vilt dat daarna niet meer uitgekamd kan worden. Alles moet geborsteld en vervolgens tot op de huid gekamd worden voordat water het aanraakt.

Een draadvacht is gefokt om stug te zijn. Shampoo maakt het zachter en herhaaldelijk wassen verandert de textuur semi-permanent. Terriërs met werkvachten worden geplukt in plaats van geknipt en spaarzaam gewassen.

Een koordvacht heeft vele uren nodig om helemaal droog te worden en kan gaan schimmelen als hij niet goed gedroogd wordt. Het is een echte toewijding.

Haarloze honden zijn de uitzondering op bijna alles hierboven. Omdat er geen vacht is om vet af te voeren, blijft vet op de huid zitten, raken haarzakjes verstopt en vormen zich mee-eters. Deze honden moeten over het algemeen regelmatig gewassen worden en vaak met een specifiek product van een dierenarts.

Huidziekte draait het gebruikelijke advies om.

Eigenaren van jeukende honden krijgen vaak te horen dat ze minder moeten wassen. Bij atopische dermatitis is het tegenovergestelde de standaard: regelmatig wassen verwijdert fysiek pollen en andere allergenen uit de vacht voordat de hond ze via de huid kan opnemen, en het vermindert de microbiële belasting op de oppervlakte. Honden op dit soort plan worden vaak wekelijks gewassen met een product dat door de dierenarts is gekozen. Het doen met de verkeerde shampoo, of het verkeerd drogen, tenietdoet het voordeel.

Het seizoen verandert het meer dan mensen verwachten.

In het pollenseizoen pikt een allergische hond bij elke wandeling allergenen op en neemt deze mee naar binnen. In de winter zijn strooizout en antivries irriterend en worden ze van de voeten afgelikt. Zeewater en zand moeten na strandbezoeken worden afgespoeld. Modderige herfstwandelingen veranderen de frequentie uit noodzaak.

Leeftijd.

Puppy's kunnen gewassen worden, de beperking is hen warm houden en het kort en positief houden. Seniorhonden met artrose vinden baden fysiek zwaar, glijden sneller uit en hebben vaak een mat, een handdouche en een kortere sessie nodig. Een senior met enige incontinentie heeft gerichte reiniging van het achterwerk nodig in plaats van elke keer een volledig bad.

Levensstijl.

Een boerderijhond, een hond die zwemt, een hond die in water werkt en een hond die in een appartement woont en op het trottoir loopt, zijn vier verschillende wasproblemen. Vooral zwemmende honden moeten hun oren gedroogd hebben, omdat water in de gehoorgang het begin is van de meeste gevallen van otitis externa.

Borstel, kam, de juiste shampoo, verschillende handdoeken en een antislipmat, allemaal binnen handbereik voordat de hond nat is. Een hond die in een bad moet staan terwijl jij iets gaat halen, leert het te vrezen.

Geur is een symptoom, geen hygiënescore

Dit is het meest nuttige nieuwe kader in dit onderwerp. Een schone, gezonde hond heeft een milde geur die niet binnen enkele dagen na het wassen sterk terugkeert.

Wanneer dat wel gebeurt, zijn de gebruikelijke bronnen:

Oren. Een gistachtige of zure geur uit de richting van de kop, vaak met schudden met de kop, krabben of bruine afscheiding. Wassen doet hier niets aan en water in het oor krijgen maakt het erger.

Huid. Overgroei van gist produceert een karakteristieke muffe geur, vaak het ergst in de oksels, liezen, tussen de tenen en in elke plooi. De huid is meestal vet, rood en kan donkerder en verdikt zijn waar deze al lange tijd ontstoken is.

Anaalklieren. Een plotselinge sterke visachtige geur, soms met 'sleetje rijden' of likken aan het achterwerk.

Mond. Gebitsproblemen produceren een geur die eigenaren vaak toeschrijven aan de vacht omdat het na het verzorgen op het gezicht en de poten van de hond zit.

Huidplooien. Gezichtsplooien, staartplooien bij rassen met een schroefstaart en vulvaplooien bij honden met overgewicht houden allemaal vocht vast en ontwikkelen hun eigen infecties.

Sterkere shampoo kopen voor elk van deze vertraagt de diagnose en irriteert de huid verder.

Het goed doen

Borstel en kam de hond eerst uit, helemaal tot op de huid. Als een kam er niet doorheen gaat, doe die hond dan niet in het water.

Gebruik lauw water. Honden raken oververhit in heet water en warme badkamers, en rassen met een plat gezicht lopen in een dampige kamer echt gevaar.

Maak grondig nat. Water moet door de ondervacht de huid bereiken, wat langer duurt dan het lijkt.

Gebruik een hondenshampoo. Verdun het als het etiket dat zegt, want geconcentreerd product is moeilijker uit te spoelen en laat waarschijnlijk resten achter.

Werk het met je vingers tot op de huid in plaats van alleen over het oppervlak van de vacht.

Als het een medicinale shampoo is, laat deze dan zitten gedurende de contacttijd op het etiket, meestal rond de tien minuten. Het actieve ingrediënt heeft die tijd in contact met de huid nodig om te werken, en vroegtijdig afspoelen verspilt de behandeling.

Spoel uit totdat je het zeker weet, en spoel dan nogmaals. Resten zijn de meest voorkomende oorzaak van jeuk na het baden.

Bescherm de oren. Een plukje watten bij de ingang van elk kanaal houdt water buiten, en de oren moeten daarna gedroogd worden.

Droog goed af. Eerst afdrogen met een handdoek, dan lucht of een föhn op een koele of lage stand, en blijf bewegen. Het doel is droog op de huid, niet droog aanvoelend aan de buitenkant. Een dubbele vacht die droog aanvoelt aan de oppervlakte kan eronder doordrenkt zijn.

Waar het gebruikelijke advies misgaat

"Wassen stript de natuurlijke oliën, dus was zo min mogelijk."

Half waar en vaak toegepast op de verkeerde hond. Het is een reden om een gezonde hond met een normale vacht niet te veel te wassen. Het is geen reden om een allergische, seborroïsche of vette hond ongewassen te laten, en het is geen reden om een medicinale wasbeurt voorgeschreven voor een infectie te vermijden.

"Babyshampoo is zacht genoeg."

Het is geformuleerd voor de menselijke huid en menselijke traantolerantie. Het komt niet overeen met de condities van het huidoppervlak van honden en heeft geen voordeel ten opzichte van een eenvoudige hondenshampoo.

"Afwasmiddel is wat ze gebruiken voor besmeurde dieren in het wild."

Onder toezicht, voor een echt noodgeval van olievervuiling, hebben ontvettende reinigingsmiddelen een plek. Als routineproduct voor in bad zijn ze erg strippend. Als je hond in olie, teer, verf of een chemische stof heeft gezeten, bel dan een dierenarts voordat je iets aanbrengt, want sommige verontreinigingen mogen absoluut niet met water worden afgewassen en van sommige mag niet gelikt worden.

"Natuurlijke shampoos zijn veiliger."

Tea tree olie is giftig voor honden in concentraties die in sommige producten worden aangetroffen, en essentiële oliën in het algemeen zijn een veelvoorkomende oorzaak van contactreacties. Natuurlijk is een marketingcategorie, geen veiligheidscategorie.

"Laat de anaalklieren bij elke trimbeurt doen."

Routine-expressie van normale anaalklieren is geen gezondheidsmaatregel en herhaaldelijk handmatig legen kan ze ontsteken en het probleem verergeren. Klieren moeten worden uitgedrukt wanneer daar een reden voor is, idealiter door een dierenarts die heeft vastgesteld dat ze het nodig hebben.

"Was een puppy nooit totdat hij klaar is met zijn vaccinaties."

Vaccinatiestatus heeft niets met water te maken. Puppy's kunnen gewassen worden wanneer ze het nodig hebben. Houd het kort, houd de kamer warm en maak het een positieve ervaring, want de mening van een hond over baden wordt grotendeels gevormd in het eerste jaar.

"Een hond die stinkt heeft een bad nodig."

Soms. Maar als de geur binnen enkele dagen terugkomt, is de shampoo niet het antwoord.

Huid die bleek en egaal is, vacht die plat ligt en terugveert, en een fris ruikende ooringang. Roodheid, vettigheid, donkere huid of een sterke geur hier verandert het plan van verzorging naar veterinair.

Wat je nooit moet doen

Doe een hond met klitten niet in het water.

Gebruik geen mensenshampoo, babyshampoo of afwasmiddel als routineproduct.

Gebruik geen tea tree olie-producten bij honden.

Laat een hond niet achter in een verwarmde kooidroger.

Blaas niet met een krachtige föhn direct in oren, ogen of een open wond.

Spoel een medicinale shampoo niet vroegtijdig uit omdat de hond zich verveelt. Plan de contacttijd en geef hem iets om aan te likken tijdens het wachten als dat nodig is.

Was niet als reactie op een geur die steeds terugkomt.

Gebruik geen vlooienshampoo als strategie voor parasietenbestrijding. Het doodt wat er op dat moment op de hond zit en doet niets aan de omgeving of de volgende blootstelling.

Wanneer hulp inschakelen

Maak een afspraak bij de dierenarts voor een geur die binnen enkele dagen na een bad terugkeert, voor jeuk die aanhoudt na een bad, voor roodheid, vettigheid, schilfering, haaruitval of donkere verdikte huid, en voor schudden met de kop of afscheiding uit een oor.

Ga dezelfde dag voor een snel groter wordende, pijnlijke, natte, rode plek, wat een hotspot is en binnen enkele uren zal uitbreiden, en voor elke vermoedelijke besmetting met chemicaliën, olie, teer of verf voordat je probeert het af te wassen.

Boek liever eerder dan later als een hond die voorheen comfortabel gewassen kon worden, bezwaar is gaan maken, vooral als hij terugdeinst wanneer een bepaald gebied wordt aangeraakt, omdat pijn een veelvoorkomende reden is waarom de tolerantie voor verzorging verandert.

Het juiste interval is het interval dat de hond comfortabel, droog tot op de huid en tegen het weekend niet opnieuw ruikend achterlaat.

Neem de shampoo mee die je gebruikt met het etiket zichtbaar, hoe vaak je wast en hoe je droogt, wanneer het probleem begon en of het seizoensgebonden is, welke parasietenpreventie de hond krijgt en wanneer dat voor het laatst is gegeven, eventuele dieetveranderingen en foto's van de huid genomen bij daglicht in plaats van onder een badkamerlamp. Verwacht dat de dierenarts naar de oren en de voeten wil kijken, zelfs als je voor de rug kwam, omdat huidziekten bij honden zelden beperkt blijven tot het deel dat de eigenaar opmerkte.