Kanker-risico's bij Dobermanns begrijpen

Snel antwoord

Dobermanns staan bekend om hun erkende aanleg voor het ontwikkelen van bepaalde tumoren, in het bijzonder melanoom en fibrosarcoom. Hoewel deze aandoeningen ernstig kunnen zijn, stelt proactieve monitoring van de huid, vacht en het algemene gedrag van uw hond u in staat om afwijkingen te identificeren terwijl deze nog beheersbaar zijn. Vroege detectie is de meest effectieve manier om de kwaliteit van leven van uw hond te verbeteren en ervoor te zorgen dat noodzakelijke interventies zo snel mogelijk worden uitgevoerd.

Melanoom

Melanoom is een type kanker dat ontstaat uit melanocyten, de cellen die verantwoordelijk zijn voor het pigment van de huid en vacht. Bij Dobermanns is dit een erkende aanleg in plaats van een bewezen feit. Deze tumoren kunnen verschijnen als donkere, gepigmenteerde massa's, hoewel ze soms pigment missen en roze of huidkleurig kunnen zijn. Ze worden vaak op de huid aangetroffen, maar ze kunnen zich ook ontwikkelen in de mond, op het tandvlees of bij de nagelbedden.

Thuis dient u regelmatig controles van het hele lichaam uit te voeren. Ga met uw handen over het hele lichaam van uw hond terwijl deze ontspannen is en voel naar nieuwe bultjes of knobbeltjes onder de huid. Besteed veel aandacht aan de mond, til de lippen op om het tandvlees en het gehemelte te inspecteren op donkere, onregelmatige plekken of verheven gezwellen die er voorheen niet zaten. Als u een gezwel opmerkt dat bloedt, zweren vertoont of van vorm verandert, rechtvaardigt dit een Bezoek aan de Dierenarts. Uw dierenarts zal doorgaans een fysiek onderzoek uitvoeren en kan een fijnnealdaspiratie gebruiken om cellen uit de massa te verzamelen om te bepalen of deze kwaadaardig is.

Fibrosarcoom

Fibrosarcoom is een tumor die afkomstig is van fibreus bindweefsel. Dit is een erkende aanleg bij dit ras en wordt vaak waargenomen bij oudere Dobermanns. Deze tumoren kunnen op verschillende locaties groeien en verschijnen vaak als stevige, diepliggende massa's die aanvoelen alsof ze vastzitten aan het onderliggende weefsel in plaats van vrij onder de huid te bewegen.

Omdat deze massa's vaak in de weke delen groeien, merkt u ze mogelijk pas op wanneer ze groot genoeg zijn om fysiek ongemak of zichtbare zwelling te veroorzaken. Let op veranderingen in de mobiliteit van uw hond, zoals subtiel mank lopen of terughoudendheid om te springen of trappen te lopen, wat kan wijzen op een massa die een ledemaat of gewricht beïnvloedt. U kunt ook een verandering merken in de manier waarop uw hond zijn lichaam draagt of een lokale zwelling die stevig aanvoelt. Wanneer u uw hond naar de Kliniek brengt, zal uw dierenarts een grondige palpatie van het gebied uitvoeren. Als er een massa wordt gedetecteerd, zal hij waarschijnlijk beeldvorming aanbevelen, zoals een röntgenfoto of echografie, om de omvang van de groei te evalueren en het beste behandelplan te bepalen.

Uw hond thuis monitoren