Dove fretten: doofheid herkennen en trainen van een fret die je niet kan horen

Snel antwoord

Een dove fret wordt precies zo getraind als een horende fret, behalve dat elk signaal en elke marker via de ogen, de huid of de neus moet binnenkomen.

Een groot deel van de huisdier-fretten kan je niet horen en de meeste baasjes weten dit niet. Doofheid bij fretten is sterk gekoppeld aan de vacht- en aftekeningspatronen, en een dove fret gedraagt zich op manieren die eerder als koppig, afstandelijk of bijterig dan als doof worden bestempeld.

Niets aan de training verandert, behalve het kanaal. Je vormt gedrag nog steeds met voer en herhaling. Je stopt alleen met het gebruik van je stem, omdat voor deze fret je stem niet bestaat.

• Panda-, blaze-, badger- en sterk wit-afgetekende fretten zijn opvallend oververtegenwoordigd onder dove fretten. Als die van jou een witte hoofdband of een wit gezicht heeft, ga dan uit van doofheid totdat je het hebt getest.
• Een dove fret schrikt erg als hij door aanraking wordt gewekt, en schrik plus een bek staat gelijk aan een beet. Verander hoe je hem wakker maakt voordat je iets anders verandert.
• Vervang de stemmarker door een visuele of tactiele marker. Een flits met een zaklamp, een groot handsignaal of één specifieke aanraking op de schouder.
• Geur is het meest betrouwbare hulpmiddel voor terugroepen dat een dove fret heeft. Een sterk ruikende favoriete snack, geopend in een deuropening, werkt wanneer niets anders werkt.
• Terugroepen buitenshuis is voor geen enkele fret een realistisch doel, doof of horend. Buitentijd betekent elke keer een tuigje en een riem.

Beslis in 60 seconden

Waarom patronen doofheid voorspellen

Het binnenoor heeft pigmentcellen nodig om te werken, wat klinkt als toeval, maar dat is het niet.

Het slakkenhuis bevat een strook weefsel genaamd de stria vascularis, en dat weefsel is afhankelijk van melanocyten, hetzelfde celtype dat kleur geeft aan de vacht. De melanocyten handhaven de chemische samenstelling van de vloeistof waar de haarcellen in zitten.

De genen die witte aftekeningen produceren, doen dit door te voorkomen dat pigmentcellen delen van het ontwikkelende dier bereiken. Wanneer ze de huid niet bereiken, krijg je een witte blaze. Wanneer ze ook het slakkenhuis niet bereiken, functioneert de stria vascularis nooit goed, is de vloeistofchemie verkeerd en sterven de haarcellen in de eerste levensweken.

Dit is waarom wit-afgetekende katten met blauwe ogen, merle- en gevlekte honden, en blaze- of panda-fretten allemaal dezelfde associatie vertonen. Het is één mechanisme dat bij verschillende soorten voorkomt.

Twee gevolgen volgen direct. Ten eerste is de doofheid aanwezig voordat je de fret ontmoet, dus het is niets wat jij hebt veroorzaakt of kunt terugdraaien. Ten tweede is het bij de gemarkeerde patronen meestal dubbelzijdig en totaal in plaats van een gedeeltelijk verlies, wat de training eigenlijk eenvoudiger maakt: je hoeft niet langer te raden of hij je heeft gehoord.

Verworven doofheid is een andere situatie. Chronische oorontsteking, ernstige oormijt-besmetting met secundaire infectie, of een gezwel in de gehoorgang kan het gehoor verminderen bij een volwassene die voorheen normaal hoorde. Die versie gaat gepaard met andere tekenen, meestal kopschudden, afscheiding, krabben aan het oor of een scheve kop, en vereist een dierenarts in plaats van een trainingsplan.

Ontdekken of je fret doof is

De test die echt antwoord geeft.

De brainstem auditory evoked response-test registreert de elektrische reactie van de gehoorbaan op een klik die in het oor wordt gegeven. Het hangt niet af van de medewerking van het dier, het test elk oor afzonderlijk en het is het enige definitieve antwoord. Bij een fret is sedatie vereist en het is meestal beschikbaar via verwijzingscentra voor exoten en veterinaire faculteiten in plaats van een algemene praktijk.

De meeste baasjes hebben het niet nodig. Het is belangrijk wanneer je beslist of je gaat fokken, wanneer je aangeboren van verworven verlies moet onderscheiden of wanneer eenzijdige doofheid wordt vermoed.

De thuistests en hoe je ze uitvoert zodat ze betekenis hebben.

De klassieke test met klappen achter het hoofd is vrijwel nutteloos. Een klap verplaatst lucht en een fret voelt luchtverplaatsing op zijn snorharen en vacht. Dat geldt ook voor een voet die op een houten vloer stampt en voor een dichtslaande deur.

Voer het in plaats daarvan goed uit. Wacht tot de fret wakker is, maar rustig is en niet naar je kijkt. Ga uit het zicht staan, ver terug, op een oppervlak dat geen trillingen overbrengt naar waar de fret is. Maak een geluid zonder luchtverplaatsing en zonder visuele component, zoals een piepspeeltje of sleutels, op normaal volume.

Een horende fret oriënteert zich, in ieder geval met een beweging van het oor. Herhaal dit op verschillende momenten verspreid over een paar dagen, omdat een drukke fret genoeg geluiden negeert die hij perfect kan horen.

De sterkste aanwijzing voor elke dag is helemaal geen test. Kijk in een huishouden met meerdere fretten of je fret reageert op een geluid op hetzelfde moment als de anderen, of een tel later nadat hij hen ziet bewegen. De vertraagde kopie is het bewijs.

Signalen opbouwen die een dove fret kan waarnemen

Een mat geeft een dove fret een plek die iets betekent. Stationstraining is zonder geluid makkelijker dan vrij terugroepen, omdat het doel stil blijft staan.

Kies één marker en varieer er nooit mee.

Een marker is het signaal dat zegt: "dat, precies daar, is wat het voer heeft verdiend". Horende dieren krijgen meestal een clicker of een woord. Een dove fret heeft een visueel of tactiel equivalent nodig.

Een kleine zaklamp die één keer aan en uit wordt geklikt, gericht op de vloer bij de fret in plaats van op zijn ogen, werkt binnenshuis goed. Een grote vlakke hand die voor de fret opent, werkt op korte afstand. Een enkele tik op één schouder werkt wanneer de fret tegen je aan zit.

Kies er één en gebruik alleen die, door iedereen in huis. De waarde van een marker komt volledig voort uit de consistentie.

Laad de marker op voordat je om iets vraagt.

Laat de zaklamp flitsen en geef daarna onmiddellijk voer. Twintig of dertig herhalingen over een paar korte sessies. Je traint nog geen gedrag, je leert dat de flits voer voorspelt.

Je weet dat het is geland wanneer de flits alleen de fret doet omdraaien naar jou om naar de traktatie te zoeken.

Fretvisie bepaalt de regels voor handsignalen.

Fretten zijn gebouwd voor weinig licht en korte afstanden. Hun scherpte is slecht in vergelijking met die van ons en ze zijn veel beter in het detecteren van beweging dan van vorm, vooral op afstand.

Dat betekent dat een handsignaal groot moet zijn, moet bewegen en dichtbij genoeg moet worden gegeven om gezien te worden. Een subtiel vingersignaal dat voor een hond op tien meter werkt, is voor een fret op twee meter onzichtbaar.

Geef signalen onder je eigen borsthoogte, ongeveer op ooghoogte van de fret, indien mogelijk tegen een effen achtergrond. Een handsignaal gegeven tegen een druk tapijt met patronen is voor een fret veel moeilijker te onderscheiden.

Trilling is een echt kanaal en het is afhankelijk van het oppervlak.

Een stevige stamp op een verende houten vloer draagt goed en een dove fret zal zich er vaak op oriënteren. Dezelfde stamp op een betonnen vloer of een dik tapijt draagt bijna niets over. Test wat je eigen vloer doet voordat je erop vertrouwt.

Trilling wordt het beste gebruikt als aandachtstrekker, niet als specifiek signaal. Het zegt "kijk naar mij", en dan doet het visuele signaal het eigenlijke werk.

Geur is het krachtigste hulpmiddel voor terugroepen dat je hebt.

Fretten zijn dieren die op geur afgaan. Een sterk aromatisch voer dat alleen voor terugroepen wordt gebruikt, geopend bij de deuropening van de kamer, haalt een dove fret onder de bank vandaan wanneer niets visueels hem zal bereiken.

Houd het exclusief. Als dezelfde pasta bij elke maaltijd verschijnt, betekent het niet langer "kom hier nu".

Wakker maken, hanteren en de schrikbeet

Dit is het deel dat het dagelijks leven het meest verandert.

Een horende fret krijgt een waarschuwing voordat je hem aanraakt. Hij hoort de vloer, de deur, je ademhaling. Een dove fret in een slaapzak krijgt helemaal niets mee, en fretten slapen extreem diep. De eerste informatie die hij ontvangt is een hand op zijn lichaam, en een geschrokken fret grijpt toe.

Bouw een ritueel om wakker te maken en gebruik het elke keer.

Leg een vlakke hand bij de slapende fret zonder hem aan te raken en laat de lucht er een paar seconden overheen bewegen. Druk dan, als er geen reactie is, voorzichtig op het beddengoed naast de fret zodat hij beweging door de stof voelt. Raak daarna het lichaam aan, langs de rug of de flank.

Maak een dove fret nooit wakker door eerst zijn gezicht, poten of staart aan te raken. Dat zijn de drie plaatsen die de snelste defensieve reactie oproepen.

Geef hem even de tijd om te oriënteren voordat je hem optilt. Een dove fret die wakker wordt en direct merkt dat hij in de lucht hangt, kan op geen enkele manier achterhalen wat er gebeurt.

Leer iedereen in het huishouden hetzelfde ritueel, inclusief bezoekers die de fret willen vasthouden. Dit is de meest voorkomende manier waarop een dove fret een reputatie krijgt voor bijten.

Bijtremming zonder het gepiep

Een rustige, niet gehaaste fret is het doel van elke sessie. Bij een dove fret moet je laten zien dat het spel voorbij is, omdat je het hem niet kunt zeggen.

Fretkits leren normaal gesproken van elkaar hoe hard ze kunnen bijten. De één bijt te hard, de ander gilt, het spel stopt een seconde en de druk wordt de volgende keer lager. Die lus heeft gehoor aan beide kanten nodig.

Een dove kit hoort nooit het gekrijs van een nestgenoot en hij hoort nooit zijn eigen effect. Dus hij blijft bijten met de druk die werkte.

Vervang de ontbrekende feedback door iets wat hij kan waarnemen en vervang het consequent.

De onderbreking.

Stop op het moment van een harde beet volledig met bewegen. Beweging is de beloning bij fret-spel, dus bevriezen neemt het onmiddellijk weg. Trek niet terug; terugtrekken zorgt ervoor dat de beet wordt vastgehouden.

Het signaal.

Volg het bevriezen onmiddellijk op met het door jou gekozen eindsignaal voor het spel. Een vlakke handpalm die stil voor het gezicht van de fret wordt gehouden, werkt omdat deze zichtbaar is en niet beweegt.

Het gevolg.

Zet de fret neer of stap uit de speelruimte voor een korte pauze, tien tot twintig seconden, en ga daarna verder. De pauze moet kort genoeg zijn zodat de fret deze verbindt met de beet.

De vervanging.

Geef de fret tijdens elke sessie iets waarop hij hard mag bijten en laat hem dat doen. Dove fretten waarvan de bek volledig wordt stilgehouden, worden gefrustreerder, niet minder. Een gehard rubbervrij kauwspeeltje of een stuk rauw vlees, afhankelijk van hoe je voert, geeft het gedrag een legitieme uitlaatklep.

Verwacht dat dit langer duurt dan bij een horende fret en verwacht terugslagen rond de puberteit. Consistentie van iedereen in huis bepaalt of het werkt.

De buiten-vraag, eerlijk beantwoord

Terugroepen als veiligheidssysteem bestaat niet voor fretten. Niet voor dove, en ook niet voor horende.

Het terugroepen van een fret is een interesse in jou, volgehouden door voer en nieuwheid, en het stort in op het moment dat er iets interessanters verschijnt. Fretten hebben geen verkeersbesef, ze volgen geur in afvoeren, holtes en heggen, en ze zijn fysiek in staat om door een opening te komen die jij niet kunt zien.

Voeg doofheid toe en je verwijdert zelfs het noodkanaal. Je kunt een fret niet wegschreeuwen bij een weg waarvan hij niet kan horen dat deze eraan komt.

Buitentijd betekent dus elke keer een goed passend H-tuigje en een riem, zonder uitzondering voor een rustige tuin. Test de pasvorm door te kijken of je het tuigje om het lichaam kunt draaien; fretten komen uit alles wat los zit achteruit en ze doen het in één beweging.

Beveilig de tuin alsof de fret zal proberen te vertrekken, want dat zal hij doen. Fretten graven eronderdoor, klimmen in gaas en wurmen zich door openingen ter grootte van hun schedel.

Microchip de fret en doe een penning aan het tuigje waarop staat dat het dier doof is. Als het door een vreemde wordt gevonden, verandert dat ene woord hoe ze het benaderen en verkleint het de kans op een beet.

Als een dove fret ontsnapt

Roep niet. Het is tijdverspilling en het stopt je om te luisteren naar de geluiden die echt helpen, zoals krabben in een holte.

Werk in plaats daarvan met de geur. Leg het eigen vieze beddengoed van de fret, zijn kattenbak en sterk ruikend voer net buiten het uitgangspunt. Fretten navigeren eerder naar huis via hun eigen geurspoor dan op richting.

Zoek laag en zoek in gaten. Fretten gaan onder, niet over. Schuren, vlonders, afvoeren, spouwmuren, motorruimtes, composthopen, dichte hegvoeten.

Zoek bij zonsopgang en zonsondergang met een zaklamp. Fretten zijn het meest actief bij weinig licht en oogreflectie op grondniveau is het makkelijkst te spotten.

Vertel het onmiddellijk aan de buren en vertel hen dat de fret doof is en niet zal wegrennen voor een auto of een hond.

Wat je nooit moet doen

Gebruik nooit een laserlampje als visueel signaal. Het brengt een reëel risico op netvliesbeschadiging met zich mee op korte afstand en het traint een achtervolging die nooit kan eindigen in een vangst, wat leidt tot frustratie in plaats van leren.

Vertrouw nooit op schrik om de aandacht van een dove fret te trekken. Hard stampen, plotseling zwaaien of grijpen werken één keer en produceren vervolgens een dier dat op zijn hoede is voor je.

Straf nooit een schrikbeet. De fret wist niet dat je er was. Het straffen ervan leert dat aangeraakt worden tijdens het slapen iets ergers voorspelt.

Laat een dove fret nooit los buiten, in welke tuin dan ook, hoe veilig deze er ook uitziet.

Fok nooit met twee sterk wit-afgetekende fretten. Het patroon dat de aftekening produceert, is hetzelfde als dat de doofheid produceert, en het koppelen van twee dragers concentreert dit.

Leven met doofheid op de lange termijn

Doofheid verandert het trainingskanaal en het veiligheidsplan. Het verandert niet wat een fret nodig heeft van zijn dag.

Doofheid is op zichzelf geen welzijnsprobleem. Een dove fret speelt, jaagt, graaft, verstopt en hecht zich precies zoals een horende fret dat doet, en hij blijft bespaard van de stress van stofzuigers, vuurwerk, onweer en bouwwerkzaamheden die andere huisdieren in huis van streek maken.

Wat het verandert is de foutmarge. Elk veiligheidssysteem dat afhankelijk was van het horen van jou door de fret, moet worden vervangen door een fysiek systeem, en elke interactie die afhankelijk was van het horen van jouw nadering door de fret, moet beginnen met iets wat hij kan voelen of zien.

De huishoudens die dit goed doen, hebben vaak drie gewoonten: één marker die door iedereen wordt gebruikt, een vast ritueel om wakker te worden en een strikte regel over tuigjes buiten. Die drie dekken het meeste risico af.

Wanneer hulp zoeken

Neem voor dit alles contact op met een dierenarts:

• Een voorheen horende volwassen fret die niet meer reageert op geluid
• Kopschudden, krabben aan het oor, afscheiding of een geur uit een oor
• Een scheve kop, rondjes lopen of verlies van evenwicht
• Beten die de huid beschadigen en niet verbeteren na enkele weken consistent werken
• Elke beet bij een kind

Voor de vraag over gehoor zelf, vraag specifiek of de praktijk brainstem auditory evoked response-tests kan uitvoeren of doorverwijzen. Het vereist sedatie, dus het wordt vaak gecombineerd met een andere procedure, zoals een gebitscontrole of een vaccinatieafspraak onder sedatie.

Neem dit mee naar de afspraak: de vachtpatronen en aftekeningen van de fret beschreven of gefotografeerd, wat je hebt waargenomen tijdens de geluidstests thuis en op welke dagen, of nestgenoten of ouders bekend waren als doof, en een korte video van de fret die niet reageert op een geluid dat buiten beeld werd gemaakt. Een dierenarts met ervaring met fretten zal ook beide gehoorgangen onderzoeken met een otoscoop, omdat mijten, oorsmeer en infectie de behandelbare oorzaken zijn die eerst moeten worden uitgesloten.