Spijsverterings- en levergezondheid bij collies

Kort antwoord

Collies zijn gevoelig voor specifieke spijsverterings- en leveraandoeningen die zorgvuldige observatie vragen. Met een consequent gezondheidsdagboek en regelmatige thuiscontroles vangt u subtiele veranderingen vroeg op. Bij aanhoudend braken, gewichtsverlies of ongewoon gedrag moet uw dierenarts een lichamelijk onderzoek en diagnostisch bloedwerk doen om de oorzaak te bepalen.

Pancreatitis

Pancreatitis is ontsteking van de alvleesklier, essentieel voor de spijsvertering. Dit is een erkende tendens in het ras. Eigenaren merken het vaak bij plotseling braken, buikpijn of een gebogen houding. De hond kan vaak strekken of onrustig lijken omdat hij geen comfortabele houding vindt. Thuis is de meest voorkomende fout wachten of de klachten vanzelf overgaan. Weigert hij voer of lijkt hij lusteloos, laat dan onderzoek en bloedtesten van pancreasenzymen doen. Het is een erkende tendens, geen volledig bewezen erfelijkspatroon; de overerving is niet uitgeklaard.

Exocriene pancreasinsufficiëntie

Exocriene pancreasinsufficiëntie (EPI) ontstaat wanneer de alvleesklier te weinig spijsverteringsenzymen produceert. Dit is een erkende tendens; bij middelbare tot oudere honden volgt het vaak op chronische pancreatitis in een vergevorderd stadium. Het meest voorkomende teken is een hond die gulzig eet maar toch afvalt. Ook grote, bleke, vette en stinkende ontlasting komt voor. Zonder opname van voedingsstoffen kan hij zwak lijken of een slechte vacht hebben. De dierenarts gebruikt meestal een bloedtest op trypsine-achtige immunoreactiviteit (TLI) ter bevestiging. Erkende tendens, geen bewezen patroon; overerving onduidelijk.

Portosystemische shunt

Bij een portosystemische shunt omzeilt bloed de lever, zodat toxines niet goed worden gefilterd. Collies neigen ondanks een redelijk groot formaat naar extrahepatische shunts. Dit is een erkende tendens. U kunt desoriëntatie, heen en weer lopen of het hoofd tegen muren drukken zien, vooral na eten. Sommige eigenaren melden een kleiner formaat dan verwacht of vertraagde groei. De dierenarts stelt vaak leverfunctiebloedonderzoek en beeldvorming zoals echo voor om het abnormale vat te vinden. Erkende tendens, geen bewezen patroon; overerving onduidelijk.