Chinchilla traktaties: waarom fruit, noten en yoghurt-drops echte ziektes veroorzaken

Snel antwoord

De darmen van een chinchilla zijn gebouwd voor droog, grof, vezelrijk voer en bijna niets anders. Suiker, vet en vocht zijn niet zomaar extra calorieën, het zijn de verkeerde substraten die in een fermentatiekamer terechtkomen die ze niet kan verwerken.

Dat is waarom een handje rozijnen bij deze soort geen kleine verwennerij is. Het is het soort voeding dat binnen een dag zorgt voor een opgeblazen gevoel, darmstasis of diarree, en zowel een opgeblazen gevoel als stasis zijn bij een chinchilla een spoedgeval.

Het dagelijkse voer van een chinchilla moet grotendeels uit hooi bestaan. Al het andere concurreert daarmee.

• Gedroogd fruit, noten, zaden, yoghurt-drops en honingsticks zijn geen chinchilla-traktaties, wat er ook op de verpakking staat.
• Wat veilig is voor een konijn of cavia, is vaak niet veilig voor een chinchilla. Generaliseer niet tussen kleine herbivoren.
• De meest voorkomende schade is niet obesitas. Het is fermenteerbare suiker die de blindedarm bereikt en daar zorgt voor gasvorming en dysbiose.
• Traktaties verdringen ook hooi, en een chinchilla die minder hooi eet, maalt minder met de tanden, wat jaren later leidt tot tandheelkundige problemen.
• Een chinchilla die stopt met eten, stil wordt of minder keutels produceert na een verandering in het dieet, heeft dezelfde dag nog een dierenarts nodig.

:::danger
Een opgeblazen gevoel bij een chinchilla is een levensbedreigend noodgeval.

Een chinchilla met een strakke, trommelachtige buik, die gebogen zit, niet wil bewegen, met de tanden knarst of met zichtbare moeite ademt, heeft onmiddellijk een dierenarts voor exoten nodig, niet pas in de ochtend. Chinchilla's kunnen niet braken en kunnen gas niet gemakkelijk kwijt, waardoor er druk ontstaat op het middenrif en de grote bloedvaten. Masseer of druk nooit op een opgezwollen buik en geef nooit voedsel, water of welk product dan ook via de mond aan een dier in deze toestand zonder instructie van een dierenarts.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom suiker en vet hier zoveel schade aanrichten

Een chinchilla verteert vezels door middel van fermentatie. Grof plantaardig materiaal passeert grotendeels intact de maag en dunne darm en komt in een grote blindedarm, waar een gespecialiseerde microbiële populatie het afbreekt en de vetzuren met een korte keten produceert waar het dier daadwerkelijk op leeft.

Dat systeem is afhankelijk van een stabiele microbiële gemeenschap en een gestage toevoer van het substraat waarvoor het is geëvolueerd. Het is niet flexibel.

Wanneer suiker of zetmeel arriveert, wordt dit veel sneller gefermenteerd dan vezels. Snelle fermentatie produceert snel gas en verlaagt de pH-waarde in de blindedarm. De normale vezelfermenterende populatie functioneert slecht in zuurdere omstandigheden, terwijl gas- en toxineproducerende organismen goed gedijen. Het resultaat is een verschuiving in de populatie, meer gas en in de ergste gevallen de productie van bacteriële toxines die in de bloedbaan worden opgenomen.

Dit leidt tot twee klinische beelden.

Opgeblazen gevoel. Gas hoopt zich sneller op dan het kan worden afgevoerd. De buik wordt strak en trommelachtig. Omdat een chinchilla niet kan braken en niet gemakkelijk kan boeren, stijgt de druk tegen het middenrif en de grote bloedvaten, waardoor zowel de ademhaling als de bloedsomloop in gevaar komen. Dit is een noodgeval binnen enkele uren.

Darmstasis en enterotoxemie. De beweeglijkheid neemt af, voedsel stopt met bewegen, keutels worden kleiner en stoppen vervolgens, en het dier stopt met eten. Niet eten vermindert de beweeglijkheid nog verder, dus het is een zichzelf versterkende spiraal. Als toxineproducerende bacteriën de overhand hebben gekregen, kan het dier zeer snel achteruitgaan.

Vet is een apart probleem. Het voer van een chinchilla is van nature zeer vetarm en de soort heeft een navenant lage tolerantie. Noten en zaden zijn extreem energierijk, en regelmatige voeding veroorzaakt obesitas en leververvetting, evenals losse, vette ontlasting op de korte termijn.

Vocht speelt ook een rol, en dit is waar baasjes die konijnen of cavia's hebben gehad vaak de mist in gaan. Chinchilla's zijn geëvolueerd in een droge omgeving op gedroogd voer en kunnen veel slechter tegen verse, natte groenten en planten dan die andere soorten. Wat een normale dagelijkse salade is voor een cavia, kan bij een chinchilla diarree veroorzaken.

De tandheelkundige kosten, die langzamer en groter zijn

De darmbeschadiging is dramatisch en krijgt de aandacht. De gebitschade is stiller en beëindigt waarschijnlijk meer levens van chinchilla's.

De kiezen van een chinchilla groeien continu en worden afgesleten door een brede, zijdelingse maalbeweging. Die beweging wordt geproduceerd door langvezelig voer, dat lang nodig heeft om te verwerken. Zachte, zoete traktaties vereisen nauwelijks enige kauwactiviteit.

Elke traktatie doet daarom twee dingen: het voegt calorieën toe en het neemt de eetlust weg die anders zou zijn besteed aan het malen van hooi. Gedurende jaren ontwikkelt een chinchilla die een iets kleiner volume hooi eet dan nodig, ongelijkmatige slijtage, scherpe punten op de kauwvlakken en verlenging van de tandwortels naar achteren in de kaak en richting de oogkas.

Dat proces is lange tijd stil en wordt daarna erg moeilijk en duur om te behandelen. Het baasje ziet kwijlen, een natte kin, een tranend oog of een chinchilla die hooi is gaan laten liggen; op dat moment is de verandering al ingeburgerd.

Lange, grove strengen zorgen voor de zijdelingse maalbeweging die de kiezen afgesleten houdt. Niets zachts doet dit.

Wat er daadwerkelijk in de verpakking zit

In de winkelschappen liggen veel producten die specifiek voor chinchilla's worden verkocht, maar die een chinchilla niet zou moeten eten.

Yoghurt-drops en met yoghurt omhulde traktaties. Suiker en vet, plus zuivel. Volwassen chinchilla's hebben geen zuivelsuikers nodig en kunnen deze niet verwerken.

Honingsticks en zaadsticks. Suiker die een blok zaden bij elkaar houdt. Beide delen zijn fout.

Gedroogd fruit, inclusief rozijnen, krenten, bananenchips en cranberry's. Geconcentreerde suiker. Vooral rozijnen worden traditioneel aanbevolen in oudere literatuur over chinchilla's en door andere baasjes, maar dat advies is niet goed verouderd.

Noten en zaden, inclusief zonnebloempitten en pinda's. Hoog vetgehalte en vaak hoog in fosfor in verhouding tot calcium.

Maïs, erwten en andere stukjes peulvruchten en granen in muesli-achtige mengsels. Zetmeel, en ze moedigen selectief eten aan: de chinchilla eet de smakelijke stukjes met weinig vezels en laat de vezelrijke korrels liggen, waardoor het werkelijke dieet veel slechter is dan het aangeboden dieet.

Brood, ontbijtgranen, crackers en alles van een menselijk bord.

Chocola, snoep en alles wat toegevoegde suiker bevat.

Vers fruit en de meeste verse groenten. Water en suiker bij een soort die is aangepast aan gedroogd voer.

Wat een chinchilla veilig als traktatie kan krijgen

Het korte antwoord is een fragment van gedroogd plantaardig materiaal, dat zelden wordt gegeven.

Veilige opties zijn aanvullend voer in plaats van een andere voedselcategorie: kleine stukjes veilig gedroogde kruiden en bladeren zoals paardenbloemblad, weegbree, brandnetel of rozenbottel, puur en ongesuikerd, zonder toegevoegde suiker, olie of fruit. Een klein stukje van een op hooi gebaseerde traktatie met een eenvoudige ingrediëntenlijst is ook redelijk.

Twee regels maken dit werkbaar. Geef een fragment in plaats van een stuk, en tel traktaties per week in plaats van per dag. Een chinchilla die twee keer per week iets kleins krijgt, krijgt een traktatie. Een chinchilla die twee keer per dag iets kleins krijgt, zit op een ander dieet.

De beste traktatie van allemaal is een handje van een ander soort hooi. Een tweede soort grashooi aanbieden naast het gebruikelijke hooi is echt verrijkend, kost niets aan darmrisico en verhoogt de totale hooi-inname, wat het resultaat is dat u daadwerkelijk wilt bereiken.

U kunt ook een deel van de afgemeten dagelijkse portie pellets gebruiken als beloning uit de hand in plaats van iets nieuws toe te voegen. Het dier ervaart het als een traktatie en de dagelijkse inname verandert helemaal niet.

Weeg de portie pellets en haal daar de beloningen vanaf. Op die manier zijn de traktaties al verrekend.

Wie loopt het grootste risico

Recent herplaatste dieren. Darmen die al onrustig zijn door transport, een nieuwe omgeving en een verandering van hooi, verwerken nieuw voer slecht.

Dieren met bestaande gebitsproblemen. Ze eten al minder hooi en meer van het gemakkelijke voedsel, dus de cyclus is ingeburgerd.

Jonge dieren. Minder reserves, snellere achteruitgang.

Chinchilla's met overgewicht. Leververvetting is een reëel risico wanneer een dier met overgewicht om welke reden dan ook stopt met eten, en dieren die traktaties krijgen, hebben de grootste kans op overgewicht.

Elke chinchilla die recent antibiotica heeft gehad. De populatie in de blindedarm is al verstoord en is veel gemakkelijker uit balans te brengen.

Huishoudens waar meerdere mensen het dier voeren. De meest voorkomende versie van dit probleem is niet één persoon die te veel traktaties geeft. Het zijn vier mensen die er elk één geven, en niemand die het totaal weet.

Wat te doen als een chinchilla al iets heeft gehad wat niet mag

Stop met het aanbieden van meer. Verwijder pellets en traktaties en laat hooi en schoon water beschikbaar.

Observeer de keutels nauwgezet, want dat is het vroegst meetbare signaal. Tel ze, of noteer in ieder geval of het volume in de bak vanavond lijkt op het volume van gisteravond. Let op de grootte en of ze droog en stevig zijn, of klein en hard, of zacht.

Let op de eetlust. Een chinchilla die nog steeds actief hooi pakt, is een goed teken. Een chinchilla die stilzit en niet eet, is dat niet.

Kijk naar de houding. Gebogen, stil, met oren naar achteren en halfgesloten ogen is een houding van pijn bij deze soort. Tandenknarsen, in tegenstelling tot het tevreden zachte geknars dat sommige chinchilla's maken, is er nog een.

Voel heel voorzichtig aan de buik. Deze moet zacht zijn. Een strakke, trommelharde buik is een opgeblazen gevoel en het is een noodgeval.

Geef geen enkel oraal product op eigen oordeel. Als uw dierenarts u eerder heeft geadviseerd om een specifiek product voor darmgas bij de hand te houden en u heeft verteld wat u moet geven, volg dat advies dan op. Ga niet improviseren uit een menselijk medicijnkastje en geef geen suikerhoudende rehydratievloeistoffen, die precies het substraat toevoegen dat het probleem veroorzaakte.

Masseer een opgezwollen buik niet. Waar gas onder druk staat of er sprake is van een verstopping, kan massage ernstige schade aanrichten.

Wat u nooit moet doen

Geef geen rozijnen, krenten of gedroogd fruit, hoe vaak u het ook aanbevolen heeft gezien.

Geef geen noten, zaden of zonnebloempitten.

Geef geen yoghurt-drops, honingsticks of iets met een suiker- of zuivelcoating.

Geef geen vers fruit of natte salade-groenten. Chinchilla's verdragen deze veel minder goed dan konijnen en cavia's.

Koop geen muesli-achtige gemengde rantsoenen. Selectief eten uit een mix is een zekere weg naar zowel gebits- als darmziektes.

Masseer of druk niet op een opgeblazen buik.

Spuit geen vloeistoffen, voedsel of medicijnen in de mond van een ineengezegen of opgeblazen chinchilla zonder instructie van een dierenarts.

Bied niet meer traktaties aan om een chinchilla die is gestopt met eten te verleiden. Verlies van eetlust bij deze soort is een alarmsignaal, geen probleem van kieskeurigheid, en zoetigheid maakt het onderliggende proces erger.

Verander het dieet niet abrupt, inclusief het veranderen van pelletmerken. Ga geleidelijk over in de loop van een paar weken door oud en nieuw te mengen.

Wanneer hulp zoeken

Neem onmiddellijk contact op met een dierenarts voor exoten bij een opgezwollen, strakke buik, moeizame ademhaling, tandenknarsen, instorting of een chinchilla die geen keutels heeft geproduceerd.

Neem dezelfde dag contact op voor een chinchilla die is gestopt met eten, gebogen en stil zit, merkbaar minder of kleinere keutels produceert, of zachte of ongevormde keutels heeft.

Maak een afspraak voor een chinchilla die overgewicht heeft gekregen, die hooi laat liggen terwijl hij pellets eet, of die kwijlt, vochtige kinvacht heeft of een tranend oog, omdat deze wijzen op gebitsproblemen die een dieet met veel traktaties versnelt.

Een chinchilla die gestaag hooi eet en voldoende normale keutels produceert, is het resultaat waar het hele dieet op is gericht.

Neem een exacte lijst mee van alles wat het dier de afgelopen drie dagen heeft gegeten, inclusief wat door andere gezinsleden is gegeven, wanneer de traktatie werd gegeven en hoeveel, het huidige gewicht en de gewichten van de afgelopen paar weken, een foto of monster van recente keutels en een notitie van wanneer de eetlust en de keutelproductie veranderden. De tijdlijn tussen het voer en het eerste signaal is een van de nuttigste dingen die een dierenarts kan hebben.