Chinchilla targettraining en coöperatieve zorg: welzijn zonder dwang

Snel antwoord

Eén brokje, één herhaling, op een mat waar de chinchilla vanaf mag wanneer hij wil. Dat is de hele methode.

Targettraining leert een chinchilla om te bewegen naar waar je wijst en te blijven waar je vraagt, zodat wegen, gezondheidschecks, het betreden van een reismand en het geven van medicatie niet langer fysiek contact vereisen.

Dat is bij een chinchilla belangrijker dan bij bijna elk ander Huisdier, omdat een chinchilla vastpakken leidt tot haarverlies (fur slip), en omdat een worstelende chinchilla in een warme kamer binnen enkele minuten oververhit kan raken. Dwang weghalen uit de routinematige Gezondheid is hier geen luxe, het is een veiligheidsmaatregel.

• Gebruik een enkel brokje uit de dagelijkse portie als beloning. Gebruik geen fruit, noten of yoghurt-drops.
• Onthoud nooit voer om motivatie te verhogen. Een chinchilladarm die stopt met bewegen is een noodgeval.
• Train in de avond wanneer het dier van nature wakker is, niet in de middag wanneer het slaapt.
• Werk op een slipvrije ondergrond waar de chinchilla weg kan lopen, nooit zittend op schoot.
• Leer het accepteren van een spuitje terwijl de chinchilla gezond is. Dit is de vaardigheid die Baasjes het meest hadden willen leren.

Beslis in 60 seconden

Waarom dwang de zaak is waar je weg van traint

Haarverlies (fur slip).

De vacht van een chinchilla is ontworpen om los te laten. Tientallen haren groeien uit elk haarzakje, en het hele plukje laat los onder druk, waardoor een wilde chinchilla zijn vacht in de bek van een roofdier kan achterlaten en door kan rennen.

Het gevolg thuis is dat een stevige greep, een graai als het dier voorbij rent, of een handdoek die te strak gewikkeld is, een gladde kale plek achterlaat. Het is niet pijnlijk, maar het duurt maanden om terug te groeien, de nieuwe vacht kan een iets andere tint hebben, en het is een betrouwbaar teken voor een Dierenarts dat het dier met geweld is gehanteerd.

Warmte.

Chinchilla's evolueerden in koele, droge omstandigheden op grote hoogte. Ze kunnen niet zweten, ze kunnen niet effectief hijgen, en hun belangrijkste route voor warmteafgifte is doorbloeding van de oren. Hun vacht is een uitstekende isolator die maar in één richting werkt.

Een chinchilla die in een warme kamer twee minuten tegen een hand vecht, genereert warmte die hij niet kwijt kan. Felrode oren, platliggen en snel ademen met open mond na een strijd zijn de vroege tekenen van een noodsituatie door warmte, en ze zijn een direct gevolg van de hanteringsmethode.

Leren.

Chinchilla's onthouden dingen. Eén slechte vangpoging kan weken van vermijding opleveren, en een dier dat heeft geleerd dat handen betekenen dat hij gevangen wordt, zal beginnen te bijten in plaats van te vluchten zodra hij in het nauw wordt gedreven.

Elk van die drie problemen wordt opgelost door hetzelfde: de chinchilla zichzelf laten bewegen.

Het beloningsprobleem, en waarom het gebruikelijke advies faalt

Markertraining vereist een hoge mate van bekrachtiging. Een hondentrainer lost dit op met een zakje kleine, zachte, hoogwaardige traktaties en, vaak, door te trainen voor een maaltijd.

Geen van beide tools is beschikbaar bij een chinchilla.

Suiker en vet. De chinchilladarm draait op vezels en een stabiele microbiële populatie. Suiker en zetmeel die het caecum bereiken, fermenteren snel, verschuiven de populatie en produceren zachte keutels, gas en in het ergste geval stasis. Vet leidt tot gewichtstoename en leververvetting. Gedroogd fruit, yoghurt-drops, noten en zaden zijn allemaal verkeerd als beloning die je herhaaldelijk wilt geven.

Honger. Voedsel onthouden aan een chinchilla om de motivatie aan te scherpen is ronduit gevaarlijk. Een blinddarmverteerder heeft bijna constante vezelinname nodig om de darm in beweging te houden. Een paar uur niet eten is hoe darmstasis begint.

De oplossing is rekenkunde, geen eetlust. Meet de dagelijkse portie pellets, haal de trainingspellets uit die kom en stop wanneer de pellets op zijn. Dit geeft je een natuurlijke sessielimiet die gekoppeld is aan het dieet van het dier in plaats van aan een willekeurige klok, en het verwijdert elke verleiding om de waarde van de beloning te verhogen.

Een enkel brokje, een fragment van een gedroogde rozenbottel of een klein stukje gedroogd kruid zoals paardenbloemblad is genoeg. Hooi is onbeperkt en staat apart: het is geen beloning, het is het dieet.

De lus opbouwen

Een werkbaar trainingsgebied: een slipvrije ondergrond, een schuilplaats waar de chinchilla in kan terugtrekken, en niets waar hij achter of onder kan komen.

Stel eerst de omgeving in.

Avond, wanneer de chinchilla van nature actief is. Een kamer die het dier al kent. Een slipvrije mat in plaats van een gladde vloer of een schoot, omdat een chinchilla die geen grip kan krijgen niet weg kan, en een dier dat niet weg kan, leert bijten.

Laat een schuilplaats toegankelijk. De vrijheid om zich terug te trekken is wat ervoor zorgt dat de chinchilla ervoor kiest om te blijven.

Kies een marker die het dier kan verdragen.

Chinchilla's hebben grote oorschelpen en een scherp gehoor. Een standaard box-clicker is luid van dichtbij en veel chinchilla's schrikken ervan. Gebruik een kort, rustig, consistent woord of een zachte tongklik, en gebruik elke keer dezelfde.

De taak van de marker is timing. Het vertelt de chinchilla precies welke beweging het brokje verdiende, en het geeft je de seconde of twee die nodig zijn om het te bezorgen.

Laad de marker op.

Zeg het woord, geef een brokje. Herhaal totdat de chinchilla bij het geluid naar je toe draait. Dat is alles wat deze fase inhoudt.

Introduceer het doel (target).

Gebruik iets dat overduidelijk geen vinger is: het stompe uiteinde van een houten knaagstok, een handvat van een plastic lepel, een stuk deuvel. Vingers werken, maar leren het dier dat vingers voedsel-gerelateerd zijn, wat is hoe testbeetjes beginnen.

Houd het doel iets opzij van de neus in plaats van recht erop. De ogen van een chinchilla zitten hoog en wijd op de kop en hij heeft een blinde vlek recht voor zijn gezicht, dus hij lokaliseert objecten van dichtbij op snorhaar en geur.

Het moment dat de neus het doel aanraakt, markeer je, en daarna bezorg je. Wacht niet op iets meer.

Verhoog de criteria één ding tegelijk.

Afstand, dan Duur, dan positie, dan afleiding. Als een stap twee keer achter elkaar mislukt, was de stap te groot; ga er een terug en maak de volgende toename kleiner.

Stop terwijl de chinchilla nog meer wil.

Het beste moment om te stoppen is één herhaling voordat je van plan was.

Wat te trainen, op volgorde van klinische waarde

1. Station op een weegschaal.

Gewicht is de meest gevoelige vroege indicator van ziekte bij een chinchilla, en een wekelijks Gewicht gebeurt alleen als het gemakkelijk is. Leer de chinchilla op een plat oppervlak te lopen en daar te blijven, eerst de mat, dan de mat op de weegschaal, dan de weegschaal.

2. Reismand betreden op commando.

Een chinchilla die zijn eigen reismand inloopt, verandert een bezoek aan de Dierenarts, een verhuizing of een noodontruiming tijdens een hittegolf in een non-event. Bouw het op als een station: de reismand wordt de plek waar pellets gebeuren, dan de plek met de deur open, dan de plek met de deur een seconde dicht.

3. Naar een targetpunt komen.

Dit is hoe je een chinchilla achter meubels vandaan haalt aan het einde van de speeltijd zonder hem op te jagen. Opjagen is waar haarverlies en nare vallen vandaan komen.

4. Stilzitten voor een visuele check.

Rechtop staan op de achterpoten om een brokje aan te nemen geeft je een duidelijk zicht op de borst, de voorpoten, de snijtanden en de buik. Draaien voor een brokje dat opzij is geplaatst, toont je de flank en het haar langs de rug. Je kunt een complete visuele Gezondheid check uitvoeren zonder het dier één keer aan te raken.

5. Accepteer een spuitje.

Train dit terwijl de chinchilla gezond is. Begin met een lege spuit als target-object, dan een spuit met een druppel water, dan met iets smakelijks en veiligs zoals een dunne brij op basis van kruiden of hooi die je Dierenarts goedkeurt.

De reden is bot: chinchilla's die stoppen met eten hebben dwangvoeding met een spuit nodig om de darm in beweging te houden, en het moment dat je deze vaardigheid nodig hebt, is het moment waarop het dier zich het slechtst voelt en het minst in staat is het te leren. Een dier dat de spuit al kent, accepteert ondersteuning gewillig, wat de loop van een geval van darmstasis wezenlijk verandert.

6. Verdraag de handdoek.

Sommige procedures vereisen echt een handdoek. Conditioneer dit apart: handdoek op de vloer, pellets op de handdoek, handdoek gedrapeerd in de buurt van het dier, enzovoort, zodat de handdoek niet uitsluitend het ding is dat verschijnt voor iets onprettigs.

Hoe goede vooruitgang eruitziet

Losse houding, oren naar voren en rechtop, snorharen actief, gewicht naar voren. Dit is een chinchilla die ervoor kiest om deel te nemen.

Betrokken. Oren omhoog en naar voren, snorharen in beweging, lichaam rechtop en los, bewegend naar je toe in plaats van zijwaarts, pakt voedsel prompt aan en eet het daar in plaats van het weg te dragen.

Over de drempel. Oren naar achteren of plat, lichaam plat laag of in een hoek gedrukt, bevriezen, voedsel pakken en onmiddellijk wegdraagend, voedsel weigeren dat hij normaal zou pakken, blaffen of urine sproeien. Vooral vrouwelijke chinchilla's gaan rechtop staan en sproeien als een duidelijk "stop".

Klaar voor vanavond. Vertragen, voedsel aannemen maar niet terugkeren naar het target, poetsen of de schuilplaats ingaan. Beëindig de sessie en noteer waar je bent gekomen.

Latentie is de waarde die het waard is om bij te houden. Hoeveel seconden verstrijken er tussen het presenteren van het doel en het aanraken door de neus. Dalende latentie over sessies heen is de eerlijke maatstaf voor leren; een chinchilla kan er enthousiast uitzien en toch trager worden.

De faalwijzen van het gebruikelijke advies

"Pak hem regelmatig op zodat hij eraan went."

Dit is flooding. Het habitueert een prooidier niet, het leert hem dat handen onvermijdelijk zijn, en het is de meest voorkomende oorzaak van haarverlies en bijten bij huisdierchinchilla's.

"Houd sessies onder de drie minuten."

Niet fout, maar de verkeerde limiet. Tijd is een slechte indicator. Laat het pelletbudget de sessie beëindigen en stop eerder als de lichaamstaal verandert.

"Gebruik hoogwaardige traktaties om door de moeilijke stukjes heen te komen."

De moeilijke stukjes zijn moeilijk omdat de criteria te snel omhoog gingen. De beloning verhogen naar een rozijn herstelt het trainingsplan niet en beschadigt de darmen.

"Train wanneer je tijd hebt."

Een chinchilla die om twee uur 's middags wordt wakker gemaakt, is niet moeilijk aan het doen, hij is nachtactief. Overdag trainen leert vermijding en produceert slechtere resultaten voor dezelfde inspanning.

"Hij heeft een band met mij, dus hij vindt het niet erg om vastgehouden te worden."

Hantering verdragen en ervan genieten zijn verschillende toestanden, en chinchilla's zijn stil over het verschil. Let op de oren en de staart, niet op het feit dat het dier stilzit.

"Gebruik een clicker, het werkt voor alles."

Het geluidsniveau is belangrijk. Als de chinchilla schrikt van de klik, is de marker een milde straf geworden en train je nu tegen jezelf in.

Wanneer training een medisch probleem onthult

Coöperatieve zorg dient ook als monitoring van de Gezondheid, en dit is een van de sterkste argumenten ervoor.

Een chinchilla die betrouwbaar voor pellets heeft gewerkt en dat plotseling niet meer doet, vertelt je iets. Overweeg eerst gebitspijn, omdat malocclusie kauwen pijnlijk maakt en een chinchilla met zere kiezen voedsel zal benaderen en dan weigeren. Kijk ook naar de keutels, die kleiner en droger worden voordat de opname zichtbaar daalt.

Een chinchilla die niet langer op zijn achterpoten wil staan voor een target dat hij voorheen gemakkelijk bereikte, heeft mogelijk een pijnlijke voet, een zere hak, of pijn in de ruggengraat of achterpoten.

Een chinchilla die intolerant is geworden voor het trainingsgebied heeft het misschien te warm, en warmte-intolerantie toont zich als weigering om te bewegen lang voordat het zich toont als een noodgeval.

Voedsel weigeren, niet willen bewegen en een bekend gedrag weigeren zijn allemaal redenen voor een gewichtscontrole op dezelfde dag en een telefoontje naar een Dierenarts voor exoten als het gewicht is gedaald.

Wat je nooit moet doen

Jaag nooit op een chinchilla om hem te vangen. De achtervolging is de schade. Gebruik in plaats daarvan het doel en de reismand.

Pak nooit een handvol vacht of nekvel. Dit is wat haarverlies (fur slip) bestrijdt, en het werkt.

Houd een chinchilla nooit bij de staart vast, behalve met een ondersteunende hand onder het lichaam, en nooit bij de punt. De huid op de staart kan loslaten.

Train nooit in een warme kamer. Chinchilla's raken gemakkelijk oververhit, en inspanning plus warmte is de combinatie die hen schaadt.

Straf nooit een beet. Een beet is het laatste signaal na verschillende genegeerde eerdere signalen. Straf verwijdert de eerdere signalen en laat je achter met een dier dat bijt zonder waarschuwing.

Train nooit een ziek dier. Als de keutels, eetlust of het Gewicht zijn veranderd, is de prioriteit een Dierenarts, geen sessie.

Waar de Dierenarts je dankbaar voor zal zijn

Wanneer hulp zoeken

De eindtoestand: een chinchilla die blijft zitten omdat blijven zitten loont, en die gewogen en gecontroleerd kan worden zonder ooit gevangen te hoeven worden.

Neem dezelfde dag nog contact op met een Dierenarts voor exoten als een chinchilla die normaal voor voer werkt dit weigert, als de keutels klein, droog of afwezig zijn geworden, als het Gewicht merkbaar is gedaald, of als het dier gebogen en onwillig om te bewegen zit.

Behandel het als een noodgeval als de oren felrood zijn en de chinchilla plat ligt en ademt met open mond, wat hittestress is, of als hij niet heeft gegeten en geen keutels heeft geproduceerd.

Vraag hulp aan een Dierenarts voor exoten met gedragservaring of een gekwalificeerde gedragsconsulent voor kleine zoogdieren als een chinchilla zonder waarschuwing bijt, routinematig sproeit tijdens het hanteren, of volledig is gestopt met deelnemen ondanks een juiste trainingsopzet. Een plotselinge verandering in temperament is eerst een medische vraag en dan pas een trainingsvraag.