Chinchilla nat of bijna verdronken: drogen, onderkoeling en de 72 uur daarna

Snel antwoord

Handdoeken, een warme, droge kamer en een reismandje zijn alles wat u nodig heeft. Niets anders thuis verbetert de uitkomst.

Een chinchilla die in het water is gevallen en levend is gered, is nog niet uit de gevarenzone. De twee factoren die daarna fataal kunnen zijn, zijn onderkoeling in het eerste uur en aspiratiepneumonie gedurende de daaropvolgende één tot drie dagen. Die laatste treedt vaak pas op nadat het dier er al hersteld uitzag.

De vacht van een chinchilla is de dichtste van alle landzoogdieren, met veel haren die uit elk haarzakje groeien. Deze dichtheid werkt door een luchtlaag tegen de huid vast te houden. Zodra er water in komt, is die luchtlaag weg, kan de vacht het water niet afvoeren en kan het dier zichzelf niet droogschudden zoals een hond dat doet.

• Haal de chinchilla uit het water, dep het droog en leg het op een warme, droge en rustige plek. Zet het niet nat terug in de kooi.
• Dep, nooit wrijven. Wrijven bij een paniekerige chinchilla veroorzaakt vachtverlies, waarbij hele plukken haar loslaten.
• Bel een dierenarts voor exoten, zelfs als het dier er goed uitziet. Ingeademd water veroorzaakt longontsteking die 12 tot 72 uur later zichtbaar wordt.
• Geen zandbad totdat de vacht volledig tot op de huid droog is. Zand op een vochtige vacht wordt als een pasta.
• Houd gedurende drie dagen de keutels en de eetlust in de gaten. Ernstige stress alleen al kan de darmen van een chinchilla doen stoppen.

:::danger
Geef een chinchilla nooit een waterbad en probeer het nooit schoon te spoelen.

Een doorweekte chinchilla verliest snel lichaamswarmte, kan zichzelf niet drogen en ontwikkelt schimmel- en bacteriële huidziekten in de vochtige vacht. Baasjes die chinchilla's wassen om urinevlekken of gemorste stoffen te verwijderen, creëren precies de noodsituatie die in dit artikel wordt beschreven. Als er iets in de vacht vastzit, vraag dan een dierenarts voor exoten hoe u dit kunt verwijderen in plaats van het dier nat te maken.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom water zo'n groot probleem is voor deze soort

De vacht vertelt het hele verhaal. De vacht van een chinchilla is fijn en buitengewoon dicht op elkaar gepakt, en het isolerende vermogen komt eerder van de lucht die tussen de vezels zit dan van de vezels zelf.

Wanneer water die laag binnendringt, gebeuren er drie dingen tegelijk. De isolatie stopt met werken, waardoor lichaamswarmte verloren gaat via een groot oppervlak. Het water wordt tegen de huid vastgehouden in plaats van eraf te lopen, omdat de dichtheid die koude lucht buiten houdt ook water binnenhoudt. En de vacht wordt zwaar en klit, wat een chinchilla niet zelf kan verhelpen door te poetsen.

Verdamping blijft daarna warmte aan het dier onttrekken zolang de vacht vochtig blijft. Een chinchilla kan het perfect warm hebben in een koude kamer en ernstig onderkoeld raken in dezelfde kamer terwijl hij nat is.

De huid eronder is het tweede probleem. Een vacht die een dag of langer vochtig blijft, creëert de warme, vochtige omgeving die dermatofyt-schimmels nodig hebben. Ringworm bij chinchilla's verschijnt vaak één tot drie weken na een nat pak, als kale plekken en korstvorming rond de neus, ogen, oren en voeten, en het is overdraagbaar op mensen.

Het derde probleem is de luchtweg. Een chinchilla die in het water heeft geworsteld, heeft vrijwel zeker wat water ingeademd. Water in de onderste luchtwegen veroorzaakt ontsteking, verstoring van de oppervlaktespanning en vochtlekkage naar de luchtruimten, en dat proces heeft uren tot dagen nodig om zichtbaar te worden. Wat er ook in het water zat, chloor, wasmiddel, vijverbacteriën of toiletinhoud, voegt een chemische of infectieuze belediging toe.

Het eerste uur, op volgorde

Haal het dier uit het water, ondersteun het rechtop en kantel het hoofd enkele seconden iets naar beneden.

Het doel is om water door zwaartekracht uit de mond en neus te laten lopen. Niet zwaaien met de chinchilla, niet schudden en niet op de borst drukken. Zwaaien met een klein zoogdier veroorzaakt wervelkolom- en inwendig letsel en is geen techniek voor de luchtwegen.

Verhuis naar een warme, droge, tochtvrije kamer en sluit de deur.

Badkamervloeren en bijkeukens zijn de slechtste plekken om dit te doen. Een slaapkamer met vloerbedekking en de deur dicht is beter.

Dep met droge handdoeken en vervang ze zodra ze vochtig worden.

Drukken en optillen. Niet wrijven. Chinchilla's laten vachtplekken los onder druk en wrijving, een verdedigingsmechanisme genaamd 'fur slip', en een bange natte chinchilla is precies het dier waarbij dit gebeurt. De kale plek heeft maanden nodig om terug te groeien.

Ondersteun zachte warmte en controleer het constant.

Een föhn op de laagste, koelste stand, ver weg gehouden en in beweging, kan helpen, maar alleen als u uw hand constant in de luchtstroom houdt. Chinchilla's raken snel oververhit en hittestress is een afzonderlijke noodsituatie bij deze soort. Een warme kamer, een stapel droge handdoeken en tijd zijn veiliger dan welk apparaat dan ook.

Sluit een chinchilla nooit op bij een warmtebron waar het niet vanaf kan bewegen.

Elke verwarmde ruimte moet een onverwarmd gedeelte ernaast hebben. Een warmtekussen onder de helft van een reismand, met een handdoek ertussen, waarbij de andere helft koel blijft, is de veilige opstelling.

Bied hooi en water aan zodra het dier rustig is.

Forceer niets in de mond. Een gestreste of licht verzopen chinchilla krijgt gemakkelijk vloeistof uit een spuitje in de longen.

Houd de kamer rustig en laat het dier met rust tussen de controles door.

Het hanteren is op zichzelf een stressfactor, en elke extra minuut vasthouden kost meer dan het oplevert zodra de vacht is gedept.

Stel alles op voordat u het dier oppakt. Elke minuut die de chinchilla in huis wordt rondgedragen terwijl u naar handdoeken zoekt, is een minuut warmteverlies.

De 72 uur die de uitkomst bepalen

Het gevaarlijkste aspect van een bijna-verdrinking is dat het dier er meestal normaal uitziet zodra het droog is. Aspiratiepneumonie ontwikkelt zich in de daaropvolgende één tot drie dagen.

Ademhaling.

Tel de ademhalingen in rust, zonder het dier aan te raken, één of twee keer per dag, en noteer wat u ziet in plaats van alleen het aantal. Een chinchilla die ademt met zichtbare inspanning van de flanken of schouders, met de nek en kop gestrekt, met wijd uitstaande neusvleugels, of die een hoorbaar klikkend, rammelend of piepend geluid maakt, moet onmiddellijk worden gezien. Chinchilla's ademen normaal gesproken geruisloos.

Eetlust en keutels.

Tel de keutels, of beoordeel in ieder geval of het volume in de bak normaal is. Kleinere, drogere, minder of afwezige keutels na een stressgebeurtenis wijzen op darmstasis, wat veterinaire behandeling vereist in plaats van afwachten. Een chinchilla die stopt met eten van hooi, is een chinchilla in de problemen, ongeacht de oorzaak.

Gewicht.

Weeg dagelijks op een grammenweegschaal op hetzelfde tijdstip. Het gewicht daalt voordat de meeste baasjes iets anders opmerken.

Houding en gedrag.

Gebogen, stil, zittend in een hoek, niet bereid om te bewegen, oren naar achteren, ogen half gesloten. Bij een prooidier zijn dit late tekenen, geen vroege.

Vacht en huid.

Controleer na het drogen op klitten en controleer de komende twee tot drie weken op ronde plekken met haaruitval, huidschilfers of korstjes, vooral rond het gezicht, de oren en de voeten.

Bleek tandvlees, koude oren en koude voeten wijzen allemaal op een slechte doorbloeding en een chinchilla die kouder is dan hij eruitziet.

Oorzaken van ademhalingsveranderingen na een incident onderscheiden

Aspiratiepneumonie.

Ontstaat uren tot dagen na het incident. Toenemende frequentie en inspanning, vaak met geluid, verlies van eetlust, lusteloosheid en soms afscheiding uit de neus. Progressief in plaats van fluctuerend.

Snel ademen door stress.

Direct aanwezig, kalmeert binnen enkele minuten tot een uur zodra het dier met rust wordt gelaten in een rustige, donkere ruimte. Geen geluid, geen inspanning en het dier eet normaal.

Oververhitting door drogen.

Snelle oppervlakkige ademhaling, rode oren, kwijlen, plat en uitgerekt liggen, onwil om te bewegen. Dit wordt veroorzaakt door de reddingspoging en lost op door de warmtebron te verwijderen, maar vereist daarna een veterinaire controle.

Bestaande hartaandoening.

Komt vaker voor bij oudere chinchilla's, kan worden getriggerd door een stressgebeurtenis. Inspanningsintolerantie, snelle ademhaling in rust, soms een hartruis die al bij een eerder bezoek was opgemerkt.

Pijn.

Een chinchilla die ergens tegenaan is gestoten tijdens de val in het water kan een fractuur of een gekneusde borstkas hebben. Snelle oppervlakkige ademhaling met terughoudendheid om te bewegen en vaak een verandering in de houding.

Het onderscheid is minder belangrijk dan de tijdlijn. Elke verandering in de ademhaling in de drie dagen na het nat worden is een veterinaire spoedgeval voor dezelfde dag, en het onderscheid maken is een taak voor auscultatie en beeldvorming, niet voor observatie.

Wat u nooit moet doen

Zet een natte chinchilla niet terug in zijn kooi. Natte bodembedekking houdt de vacht vochtig en het hele verblijf wordt dan het probleem.

Niet schudden, zwaaien of het dier ondersteboven houden om water te verwijderen. Het verwijdert het water niet uit de lagere luchtwegen en het veroorzaakt letsel.

Wrijf de vacht niet droog. Alleen deppen.

Gebruik geen föhn op een warme of hete stand en laat er nooit een op een chinchilla gericht in een besloten ruimte.

Spuit geen vloeistoffen of voedsel in de mond van een chinchilla die net in het water is geweest. Het risico op het toevoegen van meer vloeistof aan de luchtwegen is reëel.

Geef geen zandbad, waterbad, shampoo of enig ander huidproduct.

Besluit niet om tot de ochtend te wachten omdat het dier er prima uitziet. Er goed uitzien is de verwachte toestand na twee uur.

Zet een doorweekte chinchilla niet bij een kooigenoot voordat hij droog is en is beoordeeld. Maatjes poetsen natte vacht, wat de vochtigheid verlengt en een huidinfectie kan verspreiden.

De volgende voorkomen

Wat de dierenarts wil weten

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk naar een dierenarts voor exoten of kleine zoogdieren bij elke verandering in de ademhaling, elk geluid bij het ademen, instorting, koud en ongevoelig gedrag, of water en schuim bij de neus.

Ga dezelfde dag nog bij elke volledige onderdompeling, bij water dat niet schoon was, en bij een chinchilla die sinds het incident niet heeft gegeten of gekeuteld.

Maak een afspraak binnen de volgende weken voor kale plekken, korstvorming of schilfers die verschijnen nadat de vacht is opgedroogd, omdat dermatofytose behandelbaar is en overdraagbaar is op de mensen die het dier hanteren.

Normale eetlust, normale keutels, een geruisloze, gemakkelijke ademhaling en een stabiel gewicht gedurende drie dagen is hoe herstel eruitziet.

Neem de tijdlijn, de gewichten, het aantal keutels en een korte video van het ademende dier in rust mee. Een chinchilla die naar een kliniek is gebracht, ademt vaak snel door de reis alleen; de beelden van thuis laten de dierenarts de echte basislijn zien.