Chinchilla laat hooi liggen maar eet nog wel biks: wat een kieskeurige eetlust betekent

Snel antwoord

Een chinchilla die nog wel biks eet maar stilletjes is gestopt met hooi eten, is niet kieskeurig. Hij vertelt u dat kauwen op hooi ongemakkelijk is geworden.

Een chinchilla die plotseling kieskeurig wordt met eten, geeft bijna nooit een voorkeur aan. Bij deze soort is het eerste wat uit het dieet wordt geschrapt datgene wat het meest pijnlijk is om op te kauwen, en dat is bijna altijd hooi.

Hooi vereist een brede maalbeweging van links naar rechts. Biks kan worden vermalen met een veel kleinere kaakbeweging. Dus een chinchilla met een scherpe punt op een kies eet nog wel biks en snacks terwijl het hooiruif onaangeroerd blijft, en een baasje dat ziet dat het bakje elke dag leeg is, ziet een gezond dier.

• Het patroon is belangrijker dan de hoeveelheid. Hooi laten liggen terwijl de biks wordt gegeten, wijst op het gebit. Minder van alles eten wijst op pijn, hitte of darmproblemen elders.
• Weeg wekelijks op een keukenweegschaal. Gewicht daalt voordat de vacht of houding iets laat zien.
• Tel de keutels. Kleinere, drogere of minder keutels betekenen dat de vezelinname al is gedaald.
• Een mondinspectie bij een wakker dier laat alleen de voorkant van de mond zien. Gebitsproblemen uitsluiten vereist sedatie en meestal schedelröntgenfoto's.
• Reageer nooit op het weigeren van hooi door iets zoeters aan te bieden. Dit bevestigt de gewoonte en brengt de darmen uit balans.

:::danger
Een chinchilla die volledig is gestopt met eten, voorovergebogen zit met een strakke of trommelachtige buik, of gedurende enkele uren geen keutels heeft geproduceerd, is een noodgeval, geen kieskeurige eter.

Chinchilla's zijn dikkedarmfermenteerders en kunnen niet braken. Wanneer de vezelinname stopt, vertraagt de darmmotiliteit, hoopt gas zich op in de blindedarm en verschuiven de darmbacteriën. Vanaf dat moment kan de conditie van het dier in minder dan een dag achteruitgaan. Ga dezelfde dag naar een dierenarts voor exoten in plaats van af te wachten of de eetlust 's nachts terugkeert.
:::

Beslissen in 60 seconden

Waarom hooi als eerste gaat en biks blijft

Chinchillatanden zijn openwortelig. Zowel snijtanden als kiezen blijven gedurende het hele leven doorgroeien, en het enige dat ze op een bruikbare lengte houdt, is de slijtage door het kauwen.

Lang, grof, silica-rijk grasvoer is wat die slijtage veroorzaakt. Het dier grijpt een stengel en maalt deze vervolgens plat met een brede, vegende beweging van de onderkaak over de bovenkaak. Die zijwaartse beweging is wat de kauwvlakken recht vijlt.

Biks vereist dit niet. Biks wordt vermalen met een kortere, meer verticale actie. Dat geldt ook voor een snack, een stukje gedroogde wortel of een houten knaagblok.

Dit is de reden waarom een chinchilla op een dieet met veel biks ongelijke kiezen ontwikkelt, zelfs als de biks van goede kwaliteit is. De tanden en kiezen blijven groeien, de maalbeweging die ze recht had gehouden vindt niet meer plaats en de slijtoppervlakken kantelen.

Zodra ze kantelen, vormen zich punten aan de randen. In de onderkaak groeien de punten naar binnen, richting de tong. In de bovenkaak groeien ze naar buiten, in de wang.

Nu wordt het mechanisme dat "kieskeurig eten" produceert duidelijk. De brede zijwaartse beweging die nodig is voor hooi sleept de tong of de wangslijmvliezen direct over die punten heen. De korte verticale beweging die nodig is voor biks doet dat grotendeels niet.

Dus het dier laat het hooi liggen en houdt de biks. Hij is niet kieskeurig. Hij heeft de enige manier gevonden om te eten zonder pijn.

Het tweede deel van het verhaal zit aan de wortelzijde. Deze tanden en kiezen groeien in beide richtingen. De wortels van de onderste kiezen duwen naar beneden in de onderkaak en kunnen worden gevoeld als stevige bulten langs de onderkant van de kaak. De wortels van de bovenste kiezen duwen omhoog richting de oogkas en de traanbuis, wat de reden is waarom een chinchilla met gebitsproblemen zo vaak een nat, bevlekt oog aan één kant heeft.

Dat oog is geen apart probleem, en het behandelen met druppels behandelt niets.

Hoe normaal eten er werkelijk uitziet

Een keukenweegschaal en een vaste weegdag ontdekken kieskeurig eetgedrag weken voordat het zichtbaar is onder de vacht.

Een gezonde chinchilla besteedt het grootste deel van zijn wakkere uren aan het eten van hooi. Hooi zou het grootste deel moeten zijn van wat er elke dag uit de kooi verdwijnt, en biks zou een afgemeten bijgerecht moeten zijn in plaats van de hoofdmaaltijd.

Kauwgedrag ziet er ongedwongen en ritmisch uit, waarbij de kaak duidelijk van links naar rechts beweegt. Het dier houdt voedsel in zijn voorpootjes, werkt het vanaf de punt naar binnen en eet op wat hij oppakt.

De kin en borstvacht blijven droog. De vacht van een chinchilla is dicht genoeg dat aanhoudende vochtigheid daar altijd abnormaal is.

Keutels zijn stevig, donker, ovaal en consistent van formaat, en er zijn er veel van. Vezels erin betekent keutels eruit, dus de toiletbak is een directe dagelijkse weergave van hoeveel hooi er werkelijk wordt gegeten.

Snijtanden zijn zichtbaar wanneer de lippen voorzichtig worden gespreid. Bij een gezonde volwassene zijn ze diepgeel tot oranje, sluiten ze gelijkmatig aan en zit het bovenste paar net voor het onderste paar. Bleke of krijtwitte snijtanden zijn het vermelden waard aan een dierenarts, omdat ze wijzen op een mineraal- of dieetprobleem in plaats van een slijtageprobleem.

Het enige cijfer dat het waard is om bij te houden is het lichaamsgewicht, gemeten op dezelfde weegschaal, op dezelfde dag van de week, op hetzelfde punt in de dagelijkse cyclus van het dier. Individuele chinchilla's variëren enorm in volwassen grootte, dus het bruikbare cijfer is de eigen trend van dit dier, niet een gepubliceerd gemiddelde.

De verschillen, en het kenmerk dat ze scheidt

Verlengde kiezen met punten.

Het klassieke beeld. Hooi als eerste gelaten, biks wordt nog gegeten, kauwen langzamer dan voorheen, halfgekauwde plukken laten vallen, vochtige kin, geleidelijk gewichtsverlies, kleinere en minder keutels, soms een waterig oog aan één kant. Stevige bulten kunnen worden gevoeld langs de onderrand van de kaak.

Snijtandmalocclusie.

Hier is het probleem het oppakken van voedsel in plaats van het vermalen. De chinchilla benadert het voedsel, maakt contact en kan geen grip krijgen. Kijk direct naar de voortanden: overgroei, krullen, een diagonale slijplijn, of één kant zichtbaar langer dan de andere. Vaak gaat dit gepaard met gebitsproblemen bij de kiezen in plaats van dat het alleen voorkomt.

Pijn ergens anders.

Een gebroken ledemaat, pijnlijke voeten, een oorontsteking of buikpijn vermindert de inname van alles tegelijk. De aanwijzing is het ontbreken van een patroon. Er is geen voorkeur voor biks boven hooi, alleen minder van beide, meestal met een voorovergebogen houding, tegenzin om door de kooi te bewegen en minder verzorging.

Hitte.

Chinchilla's zijn geëvolueerd in een koud, droog klimaat op grote hoogte en hebben een extreem dichte vacht zonder het vermogen om te zweten. Ze verliezen hitte voornamelijk via hun oren. In warme omstandigheden stoppen ze met eten, liggen ze plat uitgestrekt en de oren worden roze of rood. Dit is seizoensgebonden, wordt erger in de loop van de middag en verbetert zodra de kamer wordt gekoeld.

Darmstasis al gaande.

Voorovergebogen houding, tandenknarsen in een langzaam ritme, een strakke of met gas gevulde buik, weinige of geen keutels en totale desinteresse in voedsel. Dit is het gevolg van elk van de bovenstaande problemen en vereist dezelfde dag behandeling.

Hooi zelf.

Een nieuwe baal die stoffig, beschimmeld, vochtig opgeslagen of gewoon oud en geurloos is, zal door een volkomen gezonde chinchilla worden geweigerd. De test is eenvoudig en snel: bied een handje aan uit een andere bron of een oudere, bekende goede zak. Een hooiprobleem laat zich direct zien, omdat het dier het vervangende voer direct opeet.

Selectief eten uit een gemengd dieet.

Als het voer een muesli-achtige mix is in plaats van een uniforme biks, zal de chinchilla de vlokken, zaden en gekleurde stukjes eruit pikken en de vezelcomponent laten liggen. Dat is geen ziekte, het is het dieet dat precies doet wat een gemengd dieet doet. Het gevolg na maanden is een ongebalanceerde mineraleninname en slechtere gebitsslijtage, wat vervolgens het echte probleem creëert.

Een recente verandering waar de chinchilla op wacht.

Als er de laatste tijd meer snacks zijn gegeven, of als er een favoriet is geïntroduceerd, zullen sommige chinchilla's gewoon voedsel weigeren terwijl ze wachten op de betere optie. Dit is reëel gedrag, maar het is een diagnose bij uitsluiting en het is gevaarlijk om dit aan te nemen, omdat het beeld identiek is aan vroege gebitspijn.

Luchtweginfectie.

Neusuitvloeiing, luidruchtige ademhaling of korstvorming rond de neusgaten vermindert de voeding omdat een verstopte chinchilla niet tegelijkertijd comfortabel kan kauwen en ademen. Kijk en luister bij de neus voordat u aan de mond denkt.

Fasering: vroeg, gevestigd en laat

Vroeg.

Hooi-consumptie daalt voordat het stopt. Het ruifje ziet eruit alsof erin gezocht is in plaats van dat het leeg is, de grove stengels blijven liggen en elke stengel kost meer tijd. Gewicht is vlak of daalt heel lichtjes. Keutels zijn marginaal kleiner. Bijna niemand merkt dit op zonder weegschaal.

Gevestigd.

Hooi is grotendeels onaangeroerd terwijl biks nog steeds verdwijnt. Kauwen gaat zichtbaar langzamer. Plukken halfgekauwd hooi verschijnen op de kooivloer. De kin is op zijn minst af en toe vochtig. Gewicht is meetbaar gedaald. Keutels zijn kleiner en er zijn er minder van.

Laat.

Biks wordt nu ook geweigerd, of opgepakt en weer laten vallen. Kwijlen is duidelijk en de borstvacht is mat en nat. Gewichtsverlies is voelbaar als scherpe randen langs de ruggengraat en over de heupen door de vacht heen. Darmoutput neemt af, de buik wordt ongemakkelijk en secundaire leverproblemen worden een risico na zelfs een korte periode van niet eten.

De reden om het vroege stadium in zoveel detail te beschrijven, is dat de behandelingslast enorm verschilt tussen deze stadia. Punten op een kies die vroeg worden ontdekt, worden onder sedatie gladgeslepen en het dier eet binnen enkele dagen weer. Gevorderde apicale verlenging met betrokkenheid van het kaakbot is een managementprobleem voor de rest van het leven van het dier.

De routine die dit vroeg opvangt

Kijk naar wat er werkelijk verdwijnt. Als de biks opgaat en het hooi blijft liggen, is de mond de eerste plek om te kijken.

Een weeglogboek met acht wekelijkse noteringen is meer waard bij de afspraak dan welke beschrijving u ook kunt geven. Drie opeenvolgende kleine dalingen zijn een signaal, zelfs als elke individuele daling op toeval lijkt.

Wat u nooit moet doen

Knip de snijtanden niet thuis met nagelknippers of scharen. Knippen doet de tand in de lengte splijten, stelt de pulpa bloot en creëert een abceskanaal. Veterinaire correctie gebruikt om precies deze reden een tandartsboor onder sedatie.

Verleid het dier niet met fruit, noten, zaden, yoghurt-drops of ontbijtgranen. Suiker en vet voeden de verkeerde darmbacteriën in een darm die al een tekort aan vezels heeft, wat leidt tot gas en een opgezette buik. Het leert een chinchilla ook dat volhouden iets beters oplevert.

Schakel het dieet niet over op alleen biks omdat dat is wat er wordt gegeten. Het verwijdert de laatste restjes van de maalbeweging en versnelt het probleem.

Laat een chinchilla niet vasten voor een bezoek aan de dierenarts of voor anesthesie, tenzij de dierenarts dit specifiek aangeeft. Chinchilla's kunnen niet braken, dus de reden voor vasten vóór een operatie bij honden en katten is hier niet van toepassing, en een lege darm bij een soort die afhankelijk is van constante doorvoer is actief schadelijk.

Grijp niet naar overgebleven antibiotica. Verschillende veelvoorkomende klassen antibiotica zijn gevaarlijk voor chinchilla's wanneer ze oraal worden toegediend, omdat ze de gram-positieve darmflora vernietigen en overgroei van de verkeerde organismen toelaten. Orale penicillines, amoxicilline, clindamycine en lincomycine zijn de gebruikelijke boosdoeners. Alleen een dierenarts voor exoten moet een antibioticum voor deze soort kiezen.

Accepteer niet "de tanden zien er goed uit" na een inspectie bij een wakker dier als een vrijgave. Een wakkere chinchilla staat een blik op de snijtanden toe en misschien een glimp van de voorste kiezen door een kleine otoscoop-kegel. Het grootste deel van de kaakboog, en bijna alle punten, zijn op die manier niet zichtbaar.

Wat de dierenarts zal doen en wat u moet meebrengen

Verwacht een weging, een algemeen onderzoek en een gesprek over precies wat er wel en niet wordt gegeten.

Een goed gebitsonderzoek vereist sedatie of een korte algemene anesthesie, een mondspreider, wangspreiders en goede verlichting. Dit is normaal en het is de enige manier om de hele kaakboog en de tong te zien.

Schedelröntgenfoto's worden meestal tegelijkertijd genomen, in verschillende aanzichten, omdat de zichtbare kroon niets vertelt over hoe ver de wortels in de kaak of richting het oog zijn gegroeid. Waar CT beschikbaar is, laat dit dit veel beter zien en wordt het steeds meer de standaard voor herhaalde gevallen.

De behandeling voor punten is het gladschuren ervan. Dit gebeurt met een tandartsboor, niet met een knipper, en de meeste dieren eten binnen een dag of twee daarna weer. Waar de wortels betrokken zijn, verandert het vooruitzicht en verschuift het gesprek naar langdurige pijnbestrijding, ondersteuning bij het voeren en een realistische levenskwaliteit.

Neem dit mee naar de afspraak:

• Uw weeglogboek, met datums
• Een foto of korte video van het dier dat hooi eet
• Een monster van het hooi dat u gebruikt en de daadwerkelijke verpakking van de biks
• Een foto van een typische dag aan keutels met een muntstuk voor schaal
• De datum waarop u voor het eerst merkte dat hooi bleef liggen, zo precies mogelijk
• Een lijst van elke snack die is gegeven, inclusief hoe vaak

Als u boekt, stel dan twee vragen aan de telefoon: of de praktijk gebitsonderzoeken bij knaagdieren onder sedatie met een boor uitvoert, en of ze schedelröntgenfoto's kunnen maken. Niet elke algemene praktijk is hiervoor uitgerust en de beschikbaarheid varieert sterk tussen regio's en landen. Verder reizen naar een goed uitgeruste praktijk voor exoten is meestal de betere beslissing.

Na een gebitscorrectie keren de meeste chinchilla's binnen een dag of twee terug naar hooi. Hooi weer eten is de uitkomst die moet worden gemeten, niet simpelweg iets eten.

Wanneer hulp inroepen

Neem dezelfde dag contact op met een dierenarts voor exoten of kleine zoogdieren als een van de volgende punten van toepassing is:

• Er is enkele uren helemaal niets gegeten
• De keutels zijn gestopt, of zijn plotseling minuscuul en droog
• De buik voelt strak, stevig of trommelachtig aan
• De kin of borstvacht is nat
• Het dier is voorovergebogen, knarst met de tanden of drukt zijn buik tegen de vloer
• Hij ligt plat en uitgestrekt met roze oren bij warm weer

Boek binnen de week als hooi blijft liggen terwijl biks nog wel wordt gegeten, als het gewicht is gedaald bij twee of meer wegingen, of als één oog is begonnen te tranen.

Boek liever eerder dan later als het dier op leeftijd is, eerder gebitswerk heeft gehad of ooit een stasis-episode heeft doorgemaakt. Herhaling komt vaak voor en eerder getroffen dieren hebben minder reserve.

Het meest nuttige dat u vóór die afspraak kunt doen, is het noteren van gewichten. Het verandert een vage indruk in een lijn waar de dierenarts op kan acteren.