Chinchilla verliest een kooigenoot: wat te controleren en wanneer een nieuwe partner te introduceren

Kort antwoord

De overlevende van een hecht tweetal. Of het dier de komende drie dagen blijft eten is belangrijker dan al het andere dat u doet.

Wanneer één chinchilla van een hecht tweetal sterft, is het gevaar voor de overlevende niet verdriet. Het is darmstasis. Een chinchilla die een dag stopt met eten bevindt zich in een medische noodsituatie, en een gestreste chinchilla stopt zeer vaak met eten.

Het tweede gevaar is minder opvallend. Wat de eerste chinchilla ook fataal werd, de tweede woonde in dezelfde kooi, at hetzelfde voer, ademde dezelfde lucht in en deelt dezelfde kamertemperatuur. De overlevende behandelen als een rouwend huisdier in plaats van als een blootgesteld dier, is de reden waarom eigenaren beide dieren verliezen.

• Weeg de overlevende dagelijks, op dezelfde gramweegschaal, op hetzelfde tijdstip.
• Tel en bekijk de keutels elke ochtend. Kleinere, minder talrijke of drogere keutels zijn het eerste meetbare teken van problemen.
• Vraag uw Dierenarts waaraan de eerste chinchilla is overleden en of een sectie zinvol is.
• Laat hooi, pellets, water en de inrichting van de kooi exact zoals ze waren, tenzij de doodsoorzaak ontsmetting vereist.
• Haast u niet om een nieuwe metgezel in de kooi te plaatsen. Een gestreste overlevende en een niet in quarantaine geplaatste vreemdeling is hoe een tweede sterfgeval ontstaat.

:::danger
Een chinchilla die 12 uur lang geen keutels heeft geproduceerd, of 12 uur lang niets heeft gegeten, moet dezelfde dag nog naar de Dierenarts.

Chinchilla's zijn achterdarmfermenteerders wiens darmen continu in beweging moeten blijven. Wanneer de inname stopt, gaat de fermentatie door, hoopt gas zich op, vertraagt de motiliteit verder en krijgt het dier pijn. Chinchilla's kunnen bovendien niet overgeven, dus niets lost zichzelf op. Stasis is vroegtijdig omkeerbaar en in een laat stadium vaak fataal, waarbij het tijdsvenster in uren in plaats van dagen wordt gemeten.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom het risico de darmen zijn, niet het humeur

Een chinchilla heeft een fermentatievat dat alleen werkt zolang er voedsel binnenkomt. Vezels gaan naar de blindedarm, darmbacteriën breken deze af en het dier eet een deel van de uitwerpselen weer op. Het systeem hangt af van constante, ononderbroken motiliteit.

Stress verplaatst bloed weg van de darmen en vertraagt die motiliteit direct. Dat geldt ook voor pijn, uitdroging en simpelweg niet eten omdat het dier onrustig is. Elk van die factoren voedt de volgende.

Zodra de motiliteit afneemt, wordt het gas dat door fermentatie wordt geproduceerd niet meer afgevoerd. De darmen zetten uit, uitzetting veroorzaakt pijn, pijn onderdrukt de eetlust verder en het dier stopt volledig met eten. Die cirkel kan binnen een dag rond zijn.

Dit is waarom de nuttige vraag na een overlijden in een tweetal nooit is: "is mijn chinchilla verdrietig". Het is: "hoeveel gram weegt hij vanmorgen en hoeveel keutels lagen er in de kooi".

Hoe de eerste 72 uur er normaal uitzien

Zoeken en roepen.

De overlevende kan herhaaldelijk terugkeren naar de gedeelde schuilplaats, zitten waar de ander sliep en 's nachts contactgeluiden maken. Dit is Normaal en vervaagt meestal binnen enkele dagen.

Een korte dip in de eetlust.

Een lichte vermindering op de eerste avond is gebruikelijk. Het gaat erom of dit de volgende ochtend herstelt. Een dip die op dag twee verergert, is een medisch probleem, geen emotioneel probleem.

Meer tijd verstopt, minder tijd op de plateaus.

Verminderde activiteit in de eerste dagen wordt verwacht. Verminderde activiteit die na een week aanhoudt, zonder terugkeer van normaal springen en zandbaden, verdient een controle.

Veranderd slaappatroon.

Tweetallen slapen tegen elkaar aan en delen de thermoregulatie. Een enkele chinchilla verschuift vaak zijn slaapplek en kan een tijdje actiever worden op vreemde uren.

Houd bakjes, schuilplaatsen en knaagartikelen op hun plek. Vertrouwde geur en inrichting verminderen het aantal zaken waar het dier zich aan moet aanpassen.

De diagnoses die mensen missen

Een stille, lusteloze chinchilla na een sterfgeval krijgt het label "rouw" en dat label stopt het onderzoek. Dit zijn de zaken die er van buitenaf identiek uitzien.

Darmstasis al in gang gezet.

Stil, gebogen, verstopt, eet niet. Kijk naar de keutels in plaats van naar de houding. Minder, kleinere, misvormde of afwezige keutels onderscheiden dit van gedragsmatige terugtrekking, waarbij de keutels niet veranderen.

Gebitsproblemen.

Beide chinchilla's aten hetzelfde dieet, dus als de eerste te lange kiezen of wortelgroei had, zit de tweede op hetzelfde traject. Let op voedsel dat uit de bek valt, een natte kin, selectief eten van pellets in plaats van hooi en met de pootjes naar het gezicht wrijven. Gewichtsverlies dat voor het overlijden begon, wijst hierop.

Dezelfde infectie.

Ademhalingspathogenen verspreiden zich gemakkelijk tussen kooigenoten. Luidruchtige ademhaling, afscheiding uit de neus of ogen, of een plotseling tweede overlijden binnen enkele dagen is een probleem voor de hele kooi en de overlevende moet gezien worden in plaats van alleen geobserveerd.

Hittestress.

Als de eerste chinchilla dood werd gevonden bij warm weer, bedenk dan dat de kamer, niet het dier, de oorzaak was. Chinchilla's hebben een extreem dichte vacht, zweten niet en verliezen warmte voornamelijk via hun oren. De overlevende staat in dezelfde kamer. Oren die naar buiten staan en rood zijn, plat liggen, hijgen of kwijlen zijn de tekenen.

Pijn door letsel tijdens een gevecht.

Als het tweetal voor het overlijden vocht, kan de overlevende bijtwonden hebben verborgen onder een dichte vacht, of een gebroken ledemaat. Spreid de vacht over de achterhand, flanken en oren en bekijk de huid in plaats van de vacht.

Helemaal niets.

Sommige chinchilla's vertonen bijna geen reactie. Dat is geen kilheid en betekent niet dat de band zwak was. Het betekent dat u ze nog steeds dagelijks moet wegen.

Ontdek waaraan de eerste is overleden

Dit is het meest nuttige wat u kunt doen voor de overlevende, en de meeste eigenaren slaan dit over omdat het dier al dood is.

Een sectie onderscheidt oorzaken die de overlevende direct in gevaar brengen van oorzaken die dat niet doen. Gebitsproblemen en darmstasis wijzen terug naar dieet en verzorging waar de overlevende nog steeds mee leeft. Een luchtweginfectie wijst op besmetting. Hitteberoerte wijst naar de kamer. Hartziekten of een tumor bij een ouder dier wijzen meestal op geen van beide.

Als het lichaam niet onderzocht kan worden, vertel uw Dierenarts alles wat u de laatste week heeft waargenomen: eetlust, keutels, Gewicht, ademhaling, houding en eventuele geluiden. Die geschiedenis vernauwt de oorzaak vaak genoeg om actie te ondernemen.

Houd het lichaam koel en breng het snel weg als u een onderzoek wilt. Vries het niet in als een volledig onderzoek gepland is, want bevriezing beschadigt het weefsel.

Moet de overlevende het lichaam zien

Er is bij chinchilla's geen goed bewijs voor beide kanten, en iedereen die beweert van wel heeft die claim van een andere soort geleend.

Wat eerlijk gezegd kan worden, is dat een korte, begeleide blik op het lichaam geen schade lijkt aan te richten wanneer de dood niet infectieus was, en sommige houders hebben het gevoel dat de overlevende daarna minder zoekt. Houd het kort en laat het lichaam niet in de kooi liggen.

Doe dit absoluut niet als het overlijden plotseling en onverklaard was, of als er tekenen waren van een luchtweg- of maag-darmziekte. In die gevallen weegt het risico op besmetting zwaarder dan een voordeel dat niemand heeft aangetoond.

Weersta de drang om de kooi te verbouwen. Tenzij ontsmetting nodig is, voegt het veranderen van de inrichting een tweede verstoring toe aan de eerste.

De routine die problemen vroegtijdig opspoort

Een overlevende voeren die niet wil eten

Eerst grashooi, en bied meer dan één soort aan. Een chinchilla die timothy weigert, eet soms wel boomgaard- of weidehooi, en elk gegeten hooi is beter dan een snack.

Zorg dat de gebruikelijke pellets beschikbaar zijn in de gebruikelijke bak. Wissel niet van merk tijdens een stressvolle week; een dieetwijziging bovenop een verlies is een tweede belediging voor dezelfde darmen.

Verleid niet met fruit, noten, zaden, yoghurt-drops of granen. Suiker en vet destabiliseren de fermentatie in de dikke darm en kunnen precies het probleem triggeren dat u probeert te voorkomen. Dit is de meest voorkomende, goedbedoelde fout in deze situatie.

Als de chinchilla echt niet eet, is het antwoord een medische herbivore Critical Care-formule die per spuit wordt gegeven, met een Dosis en frequentie bepaald door uw Dierenarts, samen met een Behandeling tegen pijn en voor motiliteit. Dat is een medische beslissing voor dezelfde dag, geen winkelbeslissing.

Kijk naar het kauwen, niet naar de hooihoop. Hooi kan door een dier worden verplaatst en verspreid zonder dat het daadwerkelijk eet.

Wanneer en hoe een nieuwe koppeling te maken

Het eerlijke standpunt is dat de meeste chinchilla's beter af zijn met een metgezel, en dat een overhaaste introductie gevaarlijker is dan een paar weken alleen zijn.

Wacht tot de overlevende medisch stabiel is.

Gewicht stabiel, keutels Normaal, eet normaal. Een nieuw dier introduceren bij een chinchilla die al niet eet, voegt stress toe op het slechtst mogelijke moment.

Plaats de nieuwkomer apart in quarantaine gedurende ongeveer een maand.

In een andere kamer indien mogelijk, met aparte handen of handen wassen tussendoor. Schimmelinfecties van de huid, maag-darmparasieten en luchtwegpathogenen reizen allemaal mee in dit venster, en een rouwende, alleenstaande chinchilla is de slechtste kandidaat om deze op te lopen.

Koppel verstandig.

Twee volwassen vrouwtjes die "koud" worden geïntroduceerd, is de koppeling die het vaakst mislukt. Een ongecastreerd mannetje met een vrouwtje betekent jongen: de dracht van een chinchilla duurt ongeveer 111 dagen, de jongen worden volledig behaard geboren met de ogen open en het vrouwtje kan direct na de bevalling weer drachtig worden. Beslis over castratie vóór, niet ná de koppeling.

Introduceer op neutraal terrein.

De overlevende beschouwt de hele kooi als territorium. Gebruik een ruimte die geen van beide dieren heeft geclaimd, met twee ontsnappingsroutes en twee schuilplaatsen, in korte begeleide sessies, en verhuis pas naar een gedeelde kooi als ze tegen elkaar aan slapen.

Reken op weken.

Achtervolgen, knetteren en opzitten zijn Normaal in het begin. Bloed, gescheurde oren, plukken vacht en een chinchilla die niet uit de schuilplaats komt om te eten zijn dat niet; dat betekent scheiden en opnieuw beginnen.

Leeftijd verandert de berekening.

Een jonge overlevende koppelt meestal gemakkelijk. Een zwakke, oude chinchilla die een partner van vele jaren heeft verloren, kan beter ondersteund worden met meer menselijk contact, meer tijd buiten de kooi en een stabiele routine dan met een jonge, drukke nieuwkomer. Dat is een afweging die u maakt met een Dierenarts die het dier heeft onderzocht.

Wat u nooit moet doen

Voeg op de dag van het overlijden geen nieuwe chinchilla direct toe aan de kooi van de overlevende. Het verwijdert de quarantaine, verwijdert het neutrale territorium en voegt een gevecht toe aan een rouwproces.

Compenseer niet met een grote toename in hantering. Chinchilla's laten plukken vacht los als ze bang zijn, en een gestrest dier dat meer gehanteerd wordt, zal vaak alleen maar gestrester worden.

Plaats geen spiegel in de kooi. Het biedt geen vachtverzorging, geen warmte en geen contact, en er is geen bewijs dat het een sociaal dier helpt.

Gebruik geen vrij verkrijgbare kalmeringsmiddelen, druppels of kruidenpreparaten die voor kleine huisdieren worden verkocht. Niets in die categorie heeft een vastgesteld veiligheidsprofiel bij chinchilla's, en verschillende bevatten suikers.

Maak niet alles grondig schoon op de eerste dag uit verdriet. Geurcontinuïteit is een van de weinige dingen die nog in het voordeel van de overlevende werkt. Maak alleen grondig schoon als het overlijden infectieus was en vraag de Dierenarts welk ontsmettingsmiddel geschikt is.

Accepteer niet van iemand, inclusief uzelf, dat "het gewoon verdriet is" terwijl het Gewicht daalt.

Waar de Dierenarts naar zal vragen

Wanneer hulp inschakelen

Dezelfde dag: bij geen voedsel of geen keutels in 12 uur, een gebogen houding met tandenknarsen, moeizame ademhaling of een chinchilla die plat ligt en hijgt.

Binnen een dag of twee: voor elk gewichtsverlies dat aanhoudt over opeenvolgende wegingen, keutels die klein en schaars blijven, een natte kin of voedsel dat uit de bek valt.

Binnen de week: voor een overlevende die normaal eet en op Gewicht is, maar die na twee weken niet is hervat met normale activiteit, zandbaden en springen, of die aan zijn eigen vacht is gaan knagen.

Neem het gewichtslogboek mee. Bij een diersoort die ziekte zo goed verbergt, stellen de cijfers de Diagnose meestal vóór het onderzoek dat doet.