Chinchilla levensduur: wat een toewijding van vijftien tot twintig jaar werkelijk inhoudt

Snel antwoord

Een chinchilla is geen huisdier met een korte levensduur. Bij een goede verzorging kan een chinchilla vijftien tot twintig jaar met u samenleven, wat langer is dan bij veel honden en lang genoeg om diverse verhuizingen, nieuwe banen en veranderingen in de gezinssamenstelling te overbruggen.

Die lange toewijding verandert hoe goede zorg eruitziet. De beslissingen die ertoe doen, zijn de beslissingen die in het eerste jaar worden genomen en twee decennia lang worden herhaald: wat het dier eet, hoe warm de kamer wordt en of iemand het gewicht in de gaten houdt.

Vijftien jaar is een realistisch doel voor een goed verzorgde chinchilla, en de conditie van het dier op latere leeftijd hangt af van het dieet dat u aan het begin heeft vastgesteld.

• Gebitsproblemen zijn de meest waarschijnlijke aandoening die het leven van een chinchilla verkort, en dit wordt grotendeels veroorzaakt door de hoeveelheid hooi met lange vezels die het dier eet.
• De tanden van een chinchilla groeien hun hele leven door, dus het dieet is geen tijdelijke fase, maar een behandeling.
• Wekelijkse gewichtscontroles die jarenlang worden bijgehouden, zijn het meest waardevolle Dossier over de Gezondheid dat een baasje kan bijhouden.
• Een enkele warme middag kan het einde betekenen van een dier dat al vijftien jaar bij u is, dus het beheer van de temperatuur mag nooit verslappen.
• Plan nu wie de chinchilla overneemt als uw omstandigheden veranderen, want opvangen zitten vol met dieren van wie het baasje geen zorg meer kon dragen.

Beslis in 60 seconden

Waarom chinchilla's zo lang leven en wat dat voor u betekent

Chinchilla's zijn ongewoon onder kleine huisdieren. De meeste knaagdieren die als huisdier worden gehouden, leven slechts enkele jaren. Een chinchilla in een goed beheerd huishouden kan de vijftien jaar halen en passeren.

Het praktische gevolg is dat het bezitten van een chinchilla meer lijkt op het hebben van een hond dan een hamster. Over die periode moet u rekenen op minstens één verhuizing, mogelijk een verandering van land, veranderingen in de gezinssamenstelling en een reële kans dat de persoon die het dier koos, niet langer de verzorger is.

Er volgen twee dingen. Ten eerste tellen de beslissingen over de verzorging op. Een dieet dat net iets te weinig lange vezels bevat, veroorzaakt deze maand geen probleem, maar veroorzaakt in jaar zes gebitsproblemen. Ten tweede zijn de regelingen van belang. Opvangmogelijkheden voor chinchilla's zijn beperkt, weinig oppassers kennen de soort en gespecialiseerde diergeneeskundige zorg is niet gelijkmatig verspreid.

Voordat u zich verbindt, moet u uitzoeken welke dichtstbijzijnde Dierenarts echte ervaring heeft met chinchilla's en of ze tandheelkundige ingrepen bij chinchilla's onder narcose uitvoeren of doorverwijzen. Die ene vraag vertelt u meer over uw vijftienjarenplan dan wat dan ook.

De ziekte die de meeste levensduren van chinchilla's bepaalt

Verworven gebitsproblemen zijn de dominante aandoening bij oudere chinchilla's en het begrijpen van het mechanisme is wat een baasje in staat stelt het te voorkomen.

De tanden van een chinchilla groeien continu vanuit de basis. Die groei wordt gecompenseerd door slijtage aan het oppervlak. Slijtage gebeurt door een brede, zijwaartse kauwbeweging en die beweging wordt geproduceerd door ruwvoer met lange vezels, waarvoor langdurig kauwen over een brede boog vereist is.

Brokjes en zacht voedsel worden gekauwd met een kortere, meer verticale beweging en worden snel ingeslikt. Een dier dat zich vol eet met brokjes en weinig hooi eet, kauwt veel minder en de tanden groeien sneller dan ze slijten.

Dan gebeuren er twee dingen. De kauwoppervlakken ontwikkelen scherpe punten en richels die in de tong en wangen snijden, wat pijnlijk is en het eten geleidelijk vermindert. Tegelijkertijd, omdat de tand niet naar boven kan ontsnappen, wordt de reservekroon naar achteren in de kaak gedreven. In de onderkaak produceert dit voelbare bultjes langs de onderrand. In de bovenkaak duwen de wortels richting de oogkas en het traankanaal, wat de reden is dat een waterig oog een symptoom is van gebitsproblemen bij deze soort.

Tegen de tijd dat een baasje kwijlen, een natte kin, gewichtsverlies of een waterig oog ziet, is het proces meestal al lang gaande. Daarom verdient het vroegste signaal, een chinchilla die zijn brokjes eet maar het hooi laat liggen, aandacht in plaats van geruststelling.

Wat u er vijftien jaar lang aan kunt doen.

Onbeperkt goed grashooi altijd beschikbaar, met brokjes als een kleine afgemeten portie in plaats van als de hoofdmaaltijd. Snoepjes moeten echt zeldzaam zijn. Veilig hout om aan te knagen onderhoudt de snijtanden, maar doet niets voor de kiezen, dus het is een toevoeging en geen vervanging voor hooi.

Weeg wekelijks en noteer dit. Een gebitsprobleem verschijnt als een gewichtstrend voordat het als symptoom verschijnt.

Wat er per decennium verandert

Het eerste jaar.

Groei, daarna de adolescentie. Dit is wanneer eetgewoontes worden bepaald. Een jonge chinchilla die leert de voorkeur te geven aan brokjes en snoepjes boven hooi, wordt voorbereid op gebitsproblemen tien jaar later. Het is ook het jaar om de omgang, benchtraining en het wegen te vestigen, omdat een chinchilla die een wekelijkse weegbeurt als normaal accepteert, op latere leeftijd veel gemakkelijker te monitoren is.

Ongeveer jaren één tot vijf.

Fysiek op hun best. De risico's in dit tijdvenster zijn omgevingsgebonden en traumatisch: hitte, ontsnappingen, het knagen aan kabels, vallen op harde vloeren en verwondingen door onveilige wielen of kooi-inrichting. Gebitsveranderingen beginnen ongemerkt bij dieren met het verkeerde dieet, zonder uiterlijke tekenen.

Ongeveer jaren vijf tot tien.

Het venster waarin gebitsproblemen zich meestal manifesteren. Het is ook het punt waarop vachtbijten, herhaalde darmvertragingen en gewichtsschommelingen vaker voorkomen. Bij gekoppelde paren kan opnieuw evalueren nodig zijn naarmate de persoonlijkheden zich zetten.

Ongeveer tien jaar en daarna.

Verwacht dat geleidelijk gewichtsverlies het belangrijkste punt wordt waar u op let. Oudere chinchilla's vertonen vaak minder behendigheid, dus plateaus moeten lager en dichter bij elkaar staan met zachte landingsplaatsen eronder. Staar en verminderd zicht komen voor. De hittetolerantie neemt verder af, dus het zomerplan moet strenger zijn dan op vijfjarige leeftijd. Gebitsproblemen vereisen, indien aanwezig, voortdurende Behandeling in plaats van een eenmalige oplossing.

Voor een oudere chinchilla voorkomen lagere plateaus met kleinere afstanden en een slipvast landoppervlak de vallen die de mobiliteit beëindigen.

Planning die daadwerkelijk vijftien jaar standhoudt

Wijs de verantwoordelijke volwassene aan. Niet het kind, niet het huishouden in het algemeen. Eén persoon die het wegen, het hooi en de afspraken bij de Dierenarts beheert.

Schrijf nu het verzorgingsblad. Dieet, limieten voor kamertemperatuur, gegevens van de Dierenarts, gebitshistorie, gewichtshistorie en eventuele Medicatie. Bewaar het op een plek waar iemand anders het kan vinden. Dit is wat noodopvang en herplaatsing leefbaar maakt voor het dier.

Bepaal de noodmaatregelen. Wie neemt de chinchilla over als u naar het buitenland verhuist, ziek wordt of uw omstandigheden veranderen. Een benoemd persoon die vooraf heeft ingestemd, is veel meer waard dan een goed voornemen.

Budgetteer voor herhaling, niet voor een eenmalige gebeurtenis. De kosten voor chinchilla's worden in de tweede helft van het leven gedomineerd door diergeneeskundige zorg en tandheelkundig werk heeft de neiging om te herhalen in plaats van op te lossen. Of u nu een verzekering of een spaarpot gebruikt, plan voor terugkerende kosten in plaats van een eenmalige gebeurtenis en controleer wat een polis zegt over gebitsproblemen voordat u het nodig heeft.

Plan het koppel. Chinchilla's zijn sociaal en velen doen het beter met een metgezel, maar een paar betekent dat u op een dag een bedroefde overlevende zult hebben. Bepaal vooraf of u een nieuwe metgezel aan een ouder dier zou koppelen, want die beslissing is veel moeilijker te maken in de week dat het relevant wordt.

Houd het zomerplan op papier. Welke kamer blijft het koelst, wat doet u bij stroomuitval, waar staat de reismand. Vijftien zomers is lang genoeg voor een uitzonderlijk hete zomer.

De routine die problemen vroegtijdig opspoort

Weeg wekelijks, op dezelfde weegschaal, op hetzelfde tijdstip van de dag en schrijf het op. Dit is de gewoonte met de hoogste waarde bij het bezitten van een chinchilla.

Kijk bij elke hantering naar de kin en de voorkant van de borst. Vochtige vacht is een symptoom van gebitsproblemen.

Kijk naar beide ogen voor vochtigheid of een verschil tussen de twee zijden.

Controleer de keutels dagelijks op grootte, aantal en vorm.

Kijk wat als eerste wordt gegeten. Een chinchilla die eerst naar het hooi gaat in plaats van naar de brokjes, is een chinchilla wiens tanden worden afgesleten.

Ga af en toe met een hand langs de onderkaaklijn zodat u weet hoe normaal aanvoelt, waardoor u veranderingen opmerkt.

Kijk hoe een ouder dier zich tussen niveaus beweegt. Aarzeling voor een sprong verschijnt meestal voordat er zichtbare mankheid is.

Wat u nooit moet doen

Behandel een chinchilla niet als een beginnershuisdier met een korte verbintenis. Het verschil tussen de verwachte en werkelijke levensduur is de belangrijkste reden dat chinchilla's in de opvang belanden.

Geef geen dieet dat gebaseerd is op brokjes, mueslimixen, snoepjes, noten, gedroogd fruit of zaden. Selectief eten uit een gemengd rantsoen is hoe dieren uiteindelijk alleen het vezelarme deel eten en de rest laten liggen.

Geef niet meer snoepjes omdat een dier oud en dun is. Gewichtsverlies bij een oude chinchilla is een symptoom dat onderzocht moet worden en suiker- of vetrijk voedsel maakt de darmconditie erger.

Ga er niet vanuit dat een chinchilla die is gestopt met eten kieskeurig is. Bij een dier met blinde darm-fermentatie is verlies van eetlust op dezelfde dag een noodgeval.

Laat een oudere, minder behendige chinchilla niet in een kooi-inrichting blijven die is ontworpen voor een dier van drie jaar. Vallen van hoogte op harde oppervlakken veroorzaken fracturen die de mobiliteit beëindigen.

Sla het wegen niet over omdat het dier er gezond uitziet. Dat is precies wanneer het Dossier wordt opgebouwd.

Stel het vinden van een gespecialiseerde Dierenarts niet uit totdat er een probleem is. De verkeerde week om te ontdekken dat uw Kliniek geen chinchilla's behandelt, is de week dat uw chinchilla stopt met eten.

Wanneer hulp inschakelen

Neem op dezelfde dag contact op met een gespecialiseerde Dierenarts voor een chinchilla die is gestopt met eten, ineengedoken en stil is, minder of kleinere keutels produceert of kwijlt.

Boek binnen de week voor een aanhoudende gewichtsdaling, hooi dat blijft liggen terwijl brokjes worden gegeten, een waterig oog, vochtige vacht op de kin of een ouder dier dat terughoudend is geworden om tussen niveaus te bewegen.

Boek een routinecontrole voor elke chinchilla die geen gebitsbeoordeling heeft gehad, vooral zodra deze de middelbare leeftijd bereikt, en herhaal dit met een frequentie die uw Dierenarts adviseert op basis van de bevindingen.

Het doel op vijftienjarige leeftijd is een dier dat nog steeds hooi eet, zich nog steeds tussen niveaus beweegt en nog steeds het juiste gewicht heeft.

Breng het volledige gewichtsdossier mee in plaats van een enkel cijfer, een beschrijving van wat het dier daadwerkelijk op een dag eet inclusief alles wat door iedereen in het huishouden wordt aangeboden, de gebitshistorie inclusief eerdere procedures en narcose, het kamertemperatuurlogboek voor de zomer en een notitie over de grootte en het aantal keutels van de afgelopen week. Het Dossier van een chinchilla wordt in de loop der jaren opgebouwd en het baasje is de enige persoon die de eerdere hoofdstukken kan aanleveren.