Vers voedsel, traktaties en zelfgemaakte diëten voor chinchilla's: wat gaat er eigenlijk mis

Snel antwoord

Een chinchilla is geen soort waar je voor kookt. Er is geen recept, geen gebalanceerde zelfgemaakte kom en geen versie van een gekookte maaltijd die beter is dan het saaie dieet van grashooi en een eenvoudige samengestelde korrel.

De juiste chinchillamaaltijd is expres saai. Nieuwsgierigheid is de risicofactor, niet het doel.

De echte vraag die baasjes stellen is een terechte: kan ik mijn chinchilla vers voedsel, kruiden, groenten of fruit geven, en hoeveel is veilig. Het eerlijke antwoord is dat de darmen van een chinchilla zijn gebouwd voor droog, grof, suikerarm plantaardig materiaal, en dat vochtig of suikerhoudend voedsel de meest voorkomende manier is waarop baasjes een levensbedreigende spijsverteringscrisis veroorzaken bij een dier dat die ochtend nog in orde was.

• Chinchilla's zijn geëvolueerd op droge, vezelige vegetatie op grote hoogte. Hun blindedarmfermentatie is daarop afgestemd en destabiliseert snel bij al het andere.
• Knaagdieren kunnen niet braken. Gas dat wordt geproduceerd door een verstoorde fermentatie kan nergens heen, en een opgezette buik bij een chinchilla kan binnen enkele uren fataal zijn.
• Verse groenten, fruit en alles wat gekookt, olieachtig, zout of zoet is, hoort in de "nee"-kolom, niet in de "soms"-kolom.
• Veilige extra's bestaan, maar het zijn gedroogde plantaardige materialen die in kleine hoeveelheden worden gegeven, één voor één.
• Zachte keutels, minder keutels of een stille, ineengedoken chinchilla na het krijgen van nieuw voedsel zijn een noodgeval in ontwikkeling, geen verstoorde maag.

:::danger
Een opgezette buik bij een chinchilla doodt snel en volgt meestal op een verandering in het dieet.

Gas dat vastzit in de blindedarm zet de buik uit, drukt op het middenrif en de grote bloedvaten, en het dier kan het niet opboeren of uitbraken. Een chinchilla die ineengedoken zit, uitgerekt op zijn buik ligt, knarst met zijn tanden, zwaar ademt, met een gespannen ronde buik en weinig of geen keutels, heeft direct dierenarts zorg nodig, niet pas de volgende dag. Masseer de buik niet, dwing het dier niet te eten en wacht niet af of het overgaat.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom de darmen van een chinchilla variatie afstraffen

Een chinchilla is een achterdarm-fermenteerder. Voedsel passeert een relatief eenvoudige maag en dunne darm, en het echte spijsverteringswerk gebeurt verderop in een grote blindedarm waar een inheemse microbiële gemeenschap cellulose afbreekt die het dier zelf niet kan verteren.

Die gemeenschap is niet generiek. Het is gespecialiseerd in langzaam fermenteerbare lange vezels en is afhankelijk van een stabiele omgeving: een stabiele pH, een stabiele toevoer van hetzelfde substraat en een stabiele doorloopsnelheid.

Suiker en zetmeel doorbreken die stabiliteit. Ze fermenteren snel, produceren snel zuur en laten de pH in de blindedarm dalen. Vezelafbrekende organismen zijn het minst tolerant voor een pH-daling, dus de populatie die de orde bewaarde, sterft als eerste af.

Twee dingen vullen het gat op. Gasproducerende organismen breiden zich uit, evenals organismen die gifstoffen kunnen produceren, waaronder clostridia-soorten die in kleine aantallen aanwezig zijn. Daarom kan een chinchilla bij het ontbijt normaal zijn en tegen de avond kritiek ziek na een stukje fruit.

Het gas kan nergens heen. Knaagdieren kunnen niet braken; de anatomie van de verbinding tussen de slokdarm en de maag laat dit niet toe. Gas dat zich ophoopt in een uitzettende blindedarm drukt naar voren tegen het middenrif, beperkt de ademhaling en drukt op de grote buikaders, waardoor de bloedtoevoer naar het hart vermindert. Die combinatie, niet het ongemak zelf, is wat doodt.

Tegelijkertijd neemt de darmmotiliteit af. Een pijnlijke, uitgerekte darm stopt met bewegen, voedsel stopt met passeren en het dier stopt met eten, wat de vezels verwijdert die de normale fermentatie hadden kunnen herstarten. De cirkel versterkt zichzelf en sluit snel.

Er is een tweede, stillere consequentie. Chinchilla's doen aan blindedarmkeutel-eterij: ze produceren zachte blindedarmkeutels en eten deze direct op, waardoor ze B-vitamines en microbiële eiwitten terugwinnen die anders verloren zouden gaan. Een verstoorde blindedarm betekent verstoorde blindedarmkeutels, dus de nutritionele schade duurt voort na de acute episode.

Droog, langstengelig, suikerarm plantaardig materiaal is waar het hele systeem omheen is ontworpen.

Waarom vocht net zo belangrijk is als suiker

Chinchilla's komen uit een koude, droge omgeving op grote hoogte waar de beschikbare vegetatie taai en uitgedroogd is. Hun spijsverteringskanaal, hun vochthuishouding en hun tanden weerspiegelen dat allemaal.

Verse groenten en fruit bestaan voornamelijk uit water. Een chinchilla die deze krijgt, krijgt een grote hoeveelheid vocht en oplosbare koolhydraten binnen met zeer weinig van de structurele vezels die de darmen in beweging houden.

Het zichtbare resultaat is zachte keutels. Keutels van een chinchilla moeten stevig, droog, donker, ovaal en gemakkelijk op te vegen zijn. Zachte, glimmende, plakkerige of samengeklonterde keutels zijn het eerste bewijs dat de fermentatie is verstoord, en dat is wat je moet inspecteren in plaats van de uitdrukking van het dier.

Het secundaire probleem is hygiëne. Zachte keutels besmeuren de vacht rond de anus, die bij een soort met een dichte vacht direct gaat klitten, vocht tegen de huid houdt en irritatie en infectie veroorzaakt. Het maakt ook de volgende beoordeling moeilijker, omdat je niet meer kunt zien hoe een normale keutel eruitziet.

Vochtig voedsel doet ook niets aan mechanisch werk. Chinchilla-tanden groeien continu en worden afgesleten door langdurig zijwaarts malen op grof, droog materiaal. Een zachte, natte hap wordt in een paar happen doorgeslikt en draagt niets bij aan die slijtage.

Wat koken specifiek doet

Koken is geen neutrale verwerkingsstap voor een herbivoor.

Warmte verstijfselt zetmeel, waardoor het veel sneller beschikbaar is voor fermentatie dan rauw zetmeel. In praktische termen zijn gekookte granen, gekookte aardappelen, brood, pasta en ontbijtgranen slechter voor een chinchilla dan het rauwe ingrediënt zou zijn geweest.

Koken breekt ook de fysieke structuur van plantaardige vezels af, wat de eigenschap is die de chinchilla daadwerkelijk nodig heeft. Wat overblijft zijn calorieën zonder de structuur.

Alles wat gewoonlijk in een keuken wordt toegevoegd, maakt het erger. Zout, olie en boter voegen natrium en vet toe waar een chinchilla niets aan heeft. Ui en knoflook behoren tot de lookfamilie en hebben geen plaats in het dieet. Zuivel is ongepast voor een volwassen zoogdier dat geen lactase produceert, en volkomen ongepast voor een strikte herbivoor.

Beendermeel en calciumpoeders die soms worden gesuggereerd voor zelfgemaakte diëten verdienen een specifieke waarschuwing. Chinchilla's gaan met overtollig calcium uit de voeding om door het uit te scheiden in de urine en staan erom bekend dat ze calciumcarbonaat-nierstenen vormen. Het toevoegen van ongemeten calcium aan een zelfgemaakte mix stuwt de inname in een richting die al risico's met zich meebrengt, en een mannelijke chinchilla met een steen die de urinebuis blokkeert, is een chirurgisch noodgeval.

Wat veilig kan worden toegevoegd, en hoe

De eerlijke lijst is kort en alles is droog.

Gedroogde bladrijke kruiden.

Paardenbloemblad, weegbree, brandnetel, kamille en soortgelijke gedroogde voerkruiden lijken qua samenstelling op wat het dier al eet. Een snufje is een portie.

Gedroogde rozenbottel.

Eén klein stukje, af en toe. Het is nog steeds suiker, dus het is geen dagelijks item.

Een gedroogde platte havermoutvlok of een fragment van gedroogde appel.

Zelden, als trainingsbeloning, en geteld. Als je voedsel gebruikt voor het temmen of doeltraining, haal dat deel dan uit de dagelijkse pelletportie in plaats van het erbovenop toe te voegen.

De regels die zelfs die items veilig maken:

Introduceer telkens één nieuw item en niets anders nieuws gedurende meerdere dagen, zodat als de keutels veranderen, je precies weet wat de oorzaak was.

Geef een hoeveelheid die absurd klein lijkt. Een chinchilla is een klein dier met darmen die fijn in balans zijn, en de juiste hoeveelheid van een traktatie ziet er karig uit.

Stop volledig als keutels veranderen in grootte, aantal, vorm of consistentie, en introduceer dat item niet opnieuw.

Laat een traktatie nooit hooi vervangen. Als de chinchilla wacht op de traktatie en minder hooi eet, is de traktatie het probleem geworden, ongeacht wat het is.

Het wegen van de pelletportie en het tellen van traktaties erbij is wat trage dieetafwijkingen stopt.

De lijst die de meeste noodgevallen veroorzaakt

Dit zijn de voedingsmiddelen die herhaaldelijk in de voorgeschiedenis verschijnen wanneer een chinchilla in een kliniek aankomt met een opgezette buik of diarree.

Hoe een voedingsfout zich ontwikkelt

Eerste paar uur.

Vaak is er niets zichtbaar. De chinchilla kan rustig worden of anders gaan zitten, wat makkelijk te missen is bij een nachtdier dat je vooral 's avonds ziet.

Zes tot vierentwintig uur.

Keutels veranderen als eerste. Kleiner, minder, zachter of met een ongebruikelijke glans. De eetlust voor hooi daalt voordat de eetlust voor traktaties dat doet, dus een dier dat nog wel een rozijn aanneemt, kan al in de problemen zitten.

Twaalf tot achtenveertig uur.

Het herkenbare beeld. Ineengedoken houding met de rug gekromd, of juist het tegenovergestelde, plat uitgerekt op de buik in een poging de druk te verlichten. Tandenknarsen, wat bij een chinchilla een teken van pijn is in plaats van tevredenheid. Oren naar achteren. Onwil om te bewegen of te springen. De buik voelt gespannen, vol of trommelachtig aan in plaats van zacht.

Laat stadium.

Koude oren en voeten, zware ademhaling, instorting, niet reageren. In dit stadium is het probleem evenzeer circulatoir als spijsverteringsgerelateerd.

Baasjes onderschatten consequent de eerste twee stadia omdat het dier nog overeind staat en nog voedsel accepteert. Beoordeel op basis van keutels en hooi-inname, niet op basis van of het een traktatie aanneemt.

Differentiaaldiagnoses die de moeite waard zijn om te kennen

Zachte keutels of verminderde keutels bij een chinchilla zijn niet altijd een voedingsfout, en ze als zodanig behandelen kost tijd.

Gebitsproblemen. Een chinchilla met scherpe punten aan de kiezen stopt met het eten van hooi omdat kauwen pijn doet. De vezelinname daalt en de keutels krimpen, zonder enige dieetverandering. Let op kwijlen, een natte kin, laten vallen van voedsel of een tranend oog.

Antibiotica-geassocieerde dysbiose. Sommige antibiotica zijn gevaarlijk voor achterdarm-fermenteerders omdat ze de blindedarmflora direct vernietigen. Als aan je chinchilla onlangs iets is voorgeschreven, vertel het dan onmiddellijk aan de dierenarts.

Stress. Een verhuizing, een nieuw huisdier, bouwgeluid of hitte verminderen de darmmotiliteit. Chinchilla's zijn in het bijzonder intolerant voor hitte, en een warme kamer produceert een suf, niet-etend dier dat verward kan worden met een spijsverteringsprobleem.

Parasieten. Coccidia en giardia kunnen zachte keutels veroorzaken, vooral bij jonge of onlangs aangeschafte dieren, en vereisen een ontlastingsonderzoek in plaats van een dieetverandering.

Een nieuwe zak hooi. Slechter, stoffiger of minder smakelijk hooi vermindert de inname zonder dat iemand een traktatie toevoegt. Hooi is een variabel ingrediënt en een nieuwe partij is een dieetverandering.

Wat verschilt per leeftijd en omstandigheid

Jonge dieren en jongeren hebben een minder gevestigde blindedarmpopulatie en minder reserve. Zij zijn de groep die het meest waarschijnlijk sterft aan een enkele dieet-indiscretie.

Senioren en elke chinchilla met gebitsproblemen hebben al een marginale vezelinname. Alles wat hooi verder verdringt, duwt hen over de rand.

Drachtige en zogende vrouwtjes hebben een grote metabole behoefte en zijn minder in staat om een tegenslag op te vangen, en hun jongen worden blootgesteld aan alles wat de moeder destabiliseert.

Onlangs herplaatste dieren zijn tegelijkertijd gestrest, hebben een veranderd dieet en vaak veranderd hooi. Verander één variabele tegelijk en blijf het vorige voer geven tijdens een overgang in plaats van in één stap over te schakelen.

Huishoudens met meerdere mensen zijn waar trage dieetafwijkingen gebeuren. Elke persoon geeft één kleine traktatie en niemand telt. Spreek van tevoren af wie voert en wat is toegestaan.

Wat je nooit moet doen

Masseer of druk niet op de buik van een chinchilla waarvan je vermoedt dat deze een opgezette buik heeft. Een uitgerekte blindedarm is kwetsbaar.

Onthoud hooi en water niet om "de darmen rust te geven". Darmen die geen vezels meer ontvangen, stoppen met bewegen, en uitdroging maakt alles erger.

Voer of vloeistof niet met een spuitje in een dier dat ineengedoken zit, koud is of zwaar ademt. Ondersteunde voeding heeft een plek in het herstel onder begeleiding van een dierenarts, en geen plek bij een onbehandelde acute buik.

Improviseer geen medicatie uit een menselijk medicijnkastje. Sommige producten die voor gas bij andere soorten worden gebruikt, worden onder begeleiding van een dierenarts aan kleine herbivoren gegeven, maar dosering en timing zijn belangrijk en het verkeerde medicijn op het verkeerde moment is schadelijk.

Introduceer het verdachte voedsel later niet opnieuw "om te testen". Je hebt je antwoord al.

Beslis niet dat omdat de chinchilla ervan genoot en in orde leek, het veilig was. De gevolgen van deze voedingsmiddelen zijn cumulatief en even vaak vertraagd als onmiddellijk.

De routine die dit simpel houdt

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk, buiten openingstijden indien nodig, bij een gespannen of opgezwollen buik, zware ademhaling, tandenknarsen met een ineengedoken of uitgerekte houding, instorting of een chinchilla die helemaal geen keutels produceert.

Boek een afspraak voor dezelfde dag voor een chinchilla die is gestopt met eten, diarree heeft of zichtbaar minder of zachtere keutels heeft die niet binnen een halve dag op alleen hooi en water zijn gecorrigeerd.

Boek een routineafspraak voor herhaalde zachte keutels, een chinchilla die is gestopt met het eten van hooi of gestaag gewichtsverlies op de weegschaal.

Het resultaat dat je wilt is onopvallend: hooi gegeten, keutels normaal, gewicht stabiel.

Neem de volledige voedingsgeschiedenis mee en wees er specifiek en eerlijk over. De dierenarts heeft alles nodig wat het dier de afgelopen dagen heeft gehad, inclusief alles wat door kinderen of bezoekers is gegeven, de exacte korrel en het hooi, wanneer elk voor het laatst is veranderd, eventuele medicatie, het gewichtslogboek en idealiter een foto of een monster van de huidige keutels.

Zeg duidelijk wanneer de eerste verandering verscheen en wat deze was. Bij een soort waarbij de tijdlijn in uren verloopt, verandert het weten of dit gisteravond of drie dagen geleden begon het behandelplan meer dan wat dan ook dat bij onderzoek wordt gevonden.