Chinchilla voeding aanpassen: overstappen op pellets of hooi zonder de darmen te verstoren

Snel antwoord

Een gemengde voeding laat een chinchilla de stukjes eten die hij lekker vindt en de vezels laten liggen, daarom is overstappen op een uniforme pellet de moeite waard en moet dit langzaam gebeuren.

De blindedarm van een chinchilla is een fermentatievat vol microben die aangepast zijn aan één specifiek dieet. Als je de inhoud snel verandert, verschuift de populatie, verloopt de fermentatie verkeerd en krijgt het dier zachte keutels, gasvorming of stopt de darmwerking volledig.

De veilige manier om van voeding te veranderen is langzamer dan de meeste verpakkingen suggereren, wijzigt één ding tegelijk en wordt beoordeeld aan de hand van de keutels en het dagelijkse gewicht, in plaats van of de chinchilla bereid lijkt het nieuwe voer te eten.

• Neem minimaal twee weken de tijd, en langer voor een dier met een voorgeschiedenis van zachte keutels of darmstilstand.
• Verander nooit hooi en pellets in dezelfde twee weken, en verander nooit van voer tijdens andere stressvolle periodes.
• Houd gras-hooi onbeperkt en onveranderd, omdat hooi de darmen stabiel houdt terwijl de pellets veranderen.
• Tel en fotografeer de keutels dagelijks; ze veranderen voordat de chinchilla er ongezond uitziet.
• Weeg dagelijks op een keukenweegschaal, omdat het gewicht daalt voordat de eetlust zichtbaar afneemt.

Beslis in 60 seconden

Waarom darmen van een chinchilla snelheid afstraffen

Bijna alle bruikbare energie van een chinchilla komt uit microbiële fermentatie van vezels in een blindedarm die groter is dan de maag. Het dier verteert geen gras; zijn microben doen dat, en de chinchilla leeft van wat zij produceren.

Die microbiële gemeenschap is gespecialiseerd. Hij is afgestemd op de specifieke verhouding van vezeltypes, eiwitten en zetmeel die hij heeft binnengekregen. Wanneer het substraat verandert, breiden sommige populaties uit en storten andere in, en de overgangsperiode tussen de twee toestanden is wanneer het misgaat.

De directe gevolgen zijn gasvorming en een verschuiving in de zuurgraad van de blindedarm. Fermenteerbare suiker of zetmeel die in grote hoeveelheden binnenkomt, verlaagt de pH in de blindedarm, wat de vezel-fermenterende organismen onderdrukt en de gasproducenten bevoordeelt, en in het uiterste geval Clostridium-soorten.

Chinchilla's zijn hier minder tolerant voor dan andere herbivore huisdieren. Hun natuurlijke dieet is droog, grof, laag in energie en vrijwel zonder suiker. Er was geen evolutionaire reden om tolerantie op te bouwen voor een plotselinge belasting van granen of vruchtensuikers, dus dat hebben ze niet.

Waarom een vertraging een spoedgeval wordt.

Gas en ongemak verminderen de eetlust. Een verminderde vezelinname vermindert de darmmotiliteit. Een tragere motiliteit betekent dat de inhoud van de blindedarm langer blijft zitten, uitdroogt en vast komt te zitten. Dat vermindert de motiliteit verder.

Die vicieuze cirkel is darmstilstand, en deze versterkt zichzelf in plaats van dat hij zichzelf beperkt. Het is de reden waarom een ogenschijnlijk kleine voedingsverandering kan eindigen met een dier aan het infuus, en waarom de juiste reactie op "de keutels zien er wat klein uit" is om te stoppen, niet om af te wachten.

Hoe een normale keutel eruitziet en wat elke verandering betekent

Hooi-inname is wat je tijdens elke overgang moet beschermen. Als de hooi-consumptie daalt, stop dan met de overgang.

Gezonde chinchillakeutels zijn stevig, droog, langwerpige ovalen van gelijke grootte, donker en bijna geurloos. Ze breken netjes in plaats van plat te drukken. Een gezonde volwassene produceert er elke dag een groot aantal, en het aantal is dag na dag opvallend consistent voor dat individu.

Kleiner en droger dan normaal.

Het meest voorkomende eerste teken. Het betekent dat er minder materiaal doorstroomt, meestal omdat de hooi-inname is gedaald. Houd de overgang aan en controleer of er daadwerkelijk hooi wordt gegeten in plaats van alleen aanwezig is.

Minder, met normale grootte.

Ook verminderde inname, en net zo belangrijk. Daarom is tellen belangrijker dan alleen kijken.

Puntig of druppelvormig.

Suggereert dat de inhoud langzaam beweegt en tijdens het transport uitdroogt. Behandel dit als een vroege waarschuwing voor darmstilstand.

Aan elkaar geregen met haar.

Veelvoorkomend bij een dier in de rui of een haarkauwer, maar tijdens een voedingsverandering duidt dit ook op trage doorstroom, aangezien een normale motiliteit de strengen breekt.

Zacht, misvormd, met slijm bedekt of vies ruikend.

Dit is dysbiose. Stop de overgang volledig en keer terug naar het vorige dieet. Vooral slijm duidt op irritatie van de darmwand en rechtvaardigt overleg met een dierenarts in plaats van alleen thuisbehandeling.

Helemaal niets gedurende meerdere uren.

Spoedgeval. Chinchilla's hebben geen rustige dagen.

De verandering uitvoeren

Het afwegen van het rantsoen en het wegen van de restjes is wat een voedingsverandering verandert van een gok in iets wat je daadwerkelijk kunt lezen.

Stap één: breng eerst alles op orde.

Onbeperkt gras-hooi van het type dat de chinchilla al eet. Zelfde kooi, zelfde locatie, zelfde zandbad-schema, zelfde water. Geen nieuwe snacks, geen nieuwe supplementen, niet reizen, geen introducties, geen medische ingrepen. Eén variabele tegelijk is de hele methode.

Stap twee: gebruik twee bakjes, geen mix.

Doe de oude pellet in het ene bakje en de nieuwe pellet in het tweede, beide afgewogen. Weeg de volgende dag wat er overblijft. Nu weet je precies hoeveel van het nieuwe voer er daadwerkelijk in is gegaan, wat een gemengd bakje je nooit kan vertellen.

Stap drie: ga in kleine stappen en houd vast wanneer er iets verandert.

Verhoog het nieuwe gedeelte en verlaag het oude met dezelfde hoeveelheid om de paar dagen, niet elke dag. Twee weken is een redelijk minimum voor een gezonde volwassene. Drie tot vier weken is passender voor een chinchilla die eerder darmproblemen heeft gehad, op leeftijd is of een bekende kieskeurige eter is.

De regel die belangrijker is dan het schema: als de keutels bij een stap veranderen, ga één stap terug en blijf daar totdat ze twee opeenvolgende dagen genormaliseerd zijn. Een overgang die zes weken duurt en werkt, is beter dan een die tien dagen duurt en eindigt bij de dierenarts.

Stap vier: blijf meten nadat je klaar bent.

Ga door met dagelijkse gewichtscontroles en het controleren van de keutels gedurende een week nadat het oude voer op is. Problemen kunnen pas optreden als het aandeel nieuw voer hoog is, niet wanneer het voor het eerst wordt geïntroduceerd.

De hooi-overgang, die mensen vaak missen

Hooi vormt het grootste deel van wat een chinchilla eet, dus hooi veranderen is een grotere dieetverandering dan pellets veranderen. Het is ook degene die baasjes doen zonder het te merken, omdat een nieuwe baal van dezelfde leverancier aanvoelt als hetzelfde voer.

Dat is het niet. Gras-hooi varieert per soort, snede, seizoen, veld en droogcondities. Een tweede snede is zachter, bladrijker en hoger in eiwit en suiker dan een grove eerste snede. Een andere grassoort heeft een ander vezelprofiel.

Hoe je het aanpakt.

Introduceer het nieuwe hooi naast het oude in plaats van het te vervangen. Vul het ruifje met beide, eerst meer gericht op het oude, en verschuif de verhouding over een paar weken. Chinchilla's die jarenlang op één soort hooi hebben gestaan, hebben wellicht langer nodig.

De luzerne-kwestie.

Luzerne is een peulvrucht, geen gras. Het bevat veel meer eiwit en calcium, wat past bij groei, dracht en lactatie, en past niet bij een volwassene als basisdieet omdat de calciumlast bijdraagt aan urineweg-sludge en blaasstenen.

De overstap van luzerne naar gras-hooi rond de volwassenheid moet als een echte overgang worden uitgevoerd over meerdere weken, niet als een snelle wissel op een verjaardag.

In sommige regio's is luzerne veel goedkoper en beter verkrijgbaar dan gras-hooi. Als het echt het enige is wat je kunt krijgen, is de oplossing om het als minderheidscomponent te houden naast welk lokaal gedroogd gras-voer er ook bestaat, en te letten op persen bij plassen, bloed in de urine of een natte achterkant, wat tekenen zijn van calciumproblemen in de urinewegen.

Schimmel en stof zijn het andere hooirisico.

Elk hooi dat muf ruikt, vochtig aanvoelt, donker of warm is in de baal, of zichtbaar wit of grijs stof heeft bij het schudden, mag niet worden gevoerd. Bewaar hooi droog en van de vloer af met lucht eromheen. In vochtige klimaten is dit de belangrijkste reden waarom een hooi-overgang misgaat, en dat heeft niets met de snelheid van de overgang te maken.

Het pellet-etiket lezen

Het eerste ingrediënt moet een gras-voeder zijn, wat betekent timothy, kropaar, weidegras of vergelijkbaar. In een groei- of fokvoeding kan het luzerne zijn, wat aangeeft dat het product niet bedoeld is als onderhoudsvoer voor volwassenen.

Het ruwe vezelgehalte moet hoog zijn. De vezelcijfers tussen twee producten vergelijken is informatiever dan enige marketingclaim op de voorkant van de verpakking.

Wat er niet in hoort te zitten: zaden, noten, zonnebloempitten, maïs, gedroogd fruit, melasse of toegevoegde suikers, met yoghurt omhulde stukjes en gekleurde geëxtrudeerde vormen. Stuk voor stuk zijn dit ofwel een suiker- en zetmeelbelasting of een uitnodiging tot selectief eten.

Een enkele uniforme pellet heeft de voorkeur boven elke mix, juist omdat de chinchilla niet kan sorteren.

Wanneer een chinchilla het nieuwe voer weigert

Sommige chinchilla's raken een onbekende pellet simpelweg niet aan. Het instinct om voet bij stuk te houden en de honger te laten winnen is gevaarlijk bij deze soort, omdat darmen van een chinchilla die geen vezels meer ontvangen binnen enkele uren beginnen te vertragen.

Zet het vorige voer terug en probeer het opnieuw met een lager startpercentage. Bied de nieuwe pellets met de hand aan of verspreid in het hooi in plaats van in een bakje, aangezien foerageren de manier waarop nieuw voer wordt behandeld verandert.

Als de chinchilla normaal hooi eet en de nieuwe pellet simpelweg negeert, heb je tijd en kun je langzaam gaan. Als de hooi-inname ook is gedaald, heb je geen tijd en wordt dit een veterinair probleem in plaats van een voedingsprobleem.

Onthoud nooit voer om acceptatie af te dwingen. Gebruik nooit een zoete snack om het nieuwe voer aantrekkelijker te maken, want de suiker is het meest waarschijnlijk om de fermentatie die je probeert te beschermen te verstoren.

Wat je nooit moet doen

Verander niet van voeding tijdens een verhuizing, de introductie van een nieuw kooimaatje, een hittegolf, een ziekte, een kuur met medicatie of de twee weken na een verdoving.

Schakel niet direct over omdat de oude zak op is. Koop een kleine hoeveelheid van iets op grasbasis om de kloof te overbruggen in plaats van een abrupte verandering te maken.

Introduceer geen verse groenten, fruit of bladgroen als onderdeel van een overgang. Chinchilla's verdragen vochtrijk, suikerrijk voer slecht, en het toevoegen van zoiets tijdens een verandering maakt het onmogelijk om te bepalen wat het probleem heeft veroorzaakt.

Behandel een verandering in keutels niet als iets om een paar dagen in de gaten te houden. Onderneem de eerste dag actie.

Ga er niet vanuit dat hooi altijd hooi is.

Wanneer hulp zoeken

Een chinchilla die afgewogen pellets en onbeperkt hooi eet, met een stabiel gewicht en normale keutels, is een overgang die gelukt is.

Neem dezelfde dag nog contact op met een dierenarts voor exoten voor:

• Zachte, waterige of met slijm bedekte keutels
• Gestopte stoelgang, of een duidelijke daling in het dagelijkse aantal
• Weigering van hooi
• Een gebogen houding met opgezet haar, koude oren of tandenknarsen
• Een zichtbaar opgezette, gespannen of trommelachtige buik, wat wijst op gas en een echt spoedgeval is
• Gewichtsverlies op opeenvolgende dagen

Wat de dierenarts zal vragen.

De exacte naam van het oude voer en het nieuwe, met foto's van beide ingrediëntenpanelen. De datum waarop de verandering begon en waar je in het proces was.

Je dagelijkse gewichten en je foto's van de keutels, die veel meer waard zijn dan een mondelinge beschrijving. Het hooi-type, en of de baal of leverancier op enig moment is veranderd.

Of er in dezelfde periode nog iets anders is veranderd: een snack, een supplement, een medicatie, een verhuizing, een nieuw dier, een temperatuurschommeling. De meest voorkomende reden dat een voedingsverandering de schuld krijgt, is dat er tegelijkertijd iets anders is veranderd en niemand het heeft opgeschreven.

Neem de verpakking zelf mee als je die nog hebt. Bij een diersoort waar bijna niets officieel is goedgekeurd en formuleringen per regio sterk variëren, is het daadwerkelijke etiket nuttiger dan elke merknaam die je kunt noemen.