Blaasstenen en urinewegproblemen bij chinchilla's: vroege symptomen

Kort antwoord

Chinchilla's vormen sneller blaasstenen dan de meeste huisdieren vanwege de manier waarop ze met calcium omgaan. Hun darmen absorberen calcium efficiënt uit voeding en hun nieren voeren het overschot af via de urine, waardoor chinchilla-urine normaal gesproken een hoeveelheid calciumcarbonaat bevat. Wanneer die urine geconcentreerd raakt, of wanneer er meer calcium in het dieet zit dan het dier nodig heeft, komt het opgeloste materiaal uit de oplossing als gruis en vervolgens als stenen.

De eerste symptomen zijn klein en makkelijk te verklaren: een vochtige plek in de vacht tussen de achterpoten, een chinchilla die herhaaldelijk in een hoekje hurkt, een kalkachtige vlek in plaats van een duidelijke plek op de plank. Het latere symptoom is een mannelijke chinchilla die helemaal niet kan urineren, en dat is een noodgeval voor dezelfde dag.

Chinchilla's verbergen ongemak goed. De meeste urinewegproblemen worden ontdekt door naar de ondergrond te kijken in plaats van naar het dier zelf.

• Let op de ondergrond, niet alleen op de chinchilla. Frequente kleine natte plekken, gruizige afzettingen of een plek die kalkachtig wit opdroogt zijn de eerste bevindingen.
• Natte of bevlekte vacht aan de binnenzijde van de dijen en rondom de anus is nooit Normaal en heeft altijd een reden.
• Persen zonder dat er iets uitkomt is een noodgeval bij een mannelijke chinchilla, en het is ook hoe darmstasis eruitziet, dus in beide gevallen is een Dierenarts nodig.
• Een chinchilla die een dag stopt met eten, is in de problemen, ongeacht de oorzaak, omdat pijn de darmen stillegt.
• Was een chinchilla nooit in water om een bevuilde achterkant te reinigen. Natte, dichte vacht droogt niet, waardoor het dier afkoelt en huidziekten ontwikkelt.

:::danger
Een chinchilla die perst zonder urine of keutels te produceren, moet dezelfde dag nog naar de Dierenarts.

Twee verschillende noodgevallen zien er precies zo uit. Een mannetje kan een obstructie hebben door een steen die vastzit in de lange, nauwe urinebuis, en een chinchilla van elk geslacht kan darmstasis hebben, waarbij het spijsverteringskanaal is gestopt. Beide zijn fataal als ze onbehandeld blijven, beide zien eruit als een gebogen dier dat in een hoekje drukt, en beide kunnen thuis niet worden onderscheiden. Wacht niet tot de volgende dag om te zien wat het is.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom chinchilla's stenen vormen

De meeste zoogdieren reguleren calcium in de darmen, waarbij ze meer absorberen wanneer het lichaam het nodig heeft en minder wanneer dat niet zo is. Chinchilla's, samen met konijnen en cavia's, werken andersom. Ze absorberen calcium ruwweg in verhouding tot de hoeveelheid in het voedsel, en de nier wordt vervolgens het orgaan dat het overschot kwijtraakt.

Het gevolg is dat de urine van een chinchilla van nature een verzadigde calciumoplossing is. Normale chinchilla-urine is troebel en droogt op tot een bleke, kalkachtige vlek. Dat is het systeem dat werkt.

Twee dingen zorgen ervoor dat het van verzadigd naar neerslag gaat. Het eerste is dat er meer calcium binnenkomt dan het dier kan gebruiken. De meest voorkomende bron is een op alfalfa gebaseerde pellet die aan een volwassene wordt gevoerd, omdat alfalfa een peulvrucht is en veel meer calcium bevat dan grashooi. Mineraalblokken die met extra calcium worden verkocht, calciumsupplementen die zonder reden worden gegeven, en snacks die voor knaagdieren worden verkocht, dragen allemaal bij aan dezelfde voorraad.

Het tweede is minder water dat erdoorheen gaat. Een drinkfles met een vastzittende kogel, een luchtbel of een tuit die verstopt zit door kalk kan er vol uitzien terwijl er nauwelijks water uit komt. Een chinchilla die te warm wordt gehouden, drinkt meer maar verliest ook meer, en een inactieve chinchilla met overgewicht urineert minder vaak. Geconcentreerde urine die langer in de blaas blijft zitten, is precies de conditie waarin kristallen samenklonteren.

Zodra er een steen is, veroorzaakt deze op twee manieren schade. Het schuurt langs de blaaswand, wat ontstekingen, bloed en pijn veroorzaakt, en die pijn zorgt ervoor dat het dier stopt met eten. En bij een mannetje kan het in de urinebuis terechtkomen, die bij deze soort lang en nauw is, en het urineren volledig stoppen.

Hoe normaal eruitziet

Normale chinchillakeutels zijn klein, droog, stevig, ovaal en worden in grote aantallen geproduceerd. Een lade die merkbaar minder keutels heeft dan gisteren is een alarmsignaal voordat er iets anders verandert.

Normale chinchilla-urine wordt in redelijke volumes een klein aantal keren per dag geproduceerd, meestal in een gekozen hoek. Het is vaak troebel. Opgedroogde plekken zijn meestal bleek en kalkachtig.

Kleur is onbetrouwbaar. Pigmenten uit voedsel worden uitgescheiden in de urine en kunnen het geel, oranje, roestkleurig of echt rood kleuren, en dit is een van de meest voorkomende redenen waarom Baasjes ervan overtuigd zijn dat er bloed bij zit terwijl dat niet zo is. Het is ook de reden waarom werkelijk bloedige urine soms wordt genegeerd. Een Dierenarts lost dit in seconden op met een teststrip en een microscoop, wat de reden is dat het fotograferen van de vlek en het meenemen van een stukje bevuilde ondergrond de moeite waard is.

Normale vacht rond de anus en op de binnenzijde van de dijen is droog, en bij een chinchilla moet deze net zo dicht en schoon zijn als de rest van de vacht. Chinchillavacht is buitengewoon dicht, met veel haren uit elk haarzakje, en die dichtheid is precies de reden waarom het niet droogt als het eenmaal nat is. Aanhoudend vochtige vacht in dit gebied betekent dat urine contact maakt met de huid, en de huid eronder zal verbranden.

Een korte, ondersteunde blik op de buik en het gebied rond de anus één keer per week ontdekt vochtige vacht en huidirritatie lang voordat de chinchilla andere symptomen vertoont.

Stadia: hoe dit er in de loop van de tijd uitziet

Vroeg.

Gruizig sediment in de urinevlek. Een licht vochtige plek in de vacht die tussen de controles door opdroogt. Iets meer tijd besteed aan de houding. Gewicht Stabiel en eetlust Normaal. Niets in dit stadium ziet eruit als een noodgeval, en dit is het stadium waarin dieetverandering en een goed werkende watervoorziening het meeste nut hebben.

Gevestigd.

Herhaaldelijk hurken met kleine volumes. Bloed aan het einde van de straal. Vacht aan de binnenzijde van de dijen blijft nat, kleurt daarna geel, en wordt vervolgens dunner. Verminderde hooi-inname, wat als eerste zichtbaar is door minder keutels. Gewicht begint te dalen. De chinchilla kan gebogen zitten met de vacht iets omhoog en minder zin hebben om tussen planken te springen.

Laat.

Weigeren van eten, wat darmstasis met zich meebrengt. Volledige of gedeeltelijke obstructie bij een mannetje, met persen en geen resultaat. Pijn die het dier volledig stopt met bewegen. Op dit punt versterken de twee problemen elkaar, en de Behandeling moet beide aanpakken.

Wat er nog meer op lijkt

Een chinchilla die lijkt te persen, of een natte achterkant heeft, is niet automatisch een urineweggeval. De onderstaande lijst is waar een Dierenarts naar zal kijken.

De twee combinaties die dezelfde dag een Dierenarts nodig hebben, ongeacht uw beste gok, zijn persen zonder keutels, en een mannetje dat perst zonder urine.

Dieet: het deel dat u controleert

Volwassen chinchilla's moeten voornamelijk grashooi eten, altijd beschikbaar en in hoeveelheid gegeten. Timothy, boomgaardgras en soortgelijk grashooi zijn geschikt. Hooi is niet het calciumprobleem, en het minderen van hooi om calcium te verlagen is een van de slechtste veranderingen die een Baasje kan maken, omdat hooi ook de tanden afslijt en de darmen in beweging houdt.

Pellets moeten een eenvoudig, op grashooi gebaseerd product specifiek voor chinchilla's zijn, gevoerd in een afgemeten hoeveelheid in plaats van een bak vol te gooien. Lees het eerste ingrediënt. Als alfalfa of luzerne bovenaan de lijst staat, is dat een samenstelling voor groei en dracht en is het niet geschikt als dagelijks voedsel voor een volwassen chinchilla met een geschiedenis van stenen.

Muesli-achtige mixen met gekleurde stukjes laten het dier de zoete delen selecteren en de vezels laten liggen, wat de hooi-inname vermindert en tegelijkertijd de mineralenbalans verstoort.

Gedroogd fruit, noten, zaden, yoghurt-drops en commerciële knaagdier-snacks hebben geen plaats bij deze soort. Chinchilla's zijn aangepast aan een schraal, droog, vezelrijk dieet en kunnen slecht omgaan met suiker en vet.

Calciumsupplementen, mineraalblokken met extra calcium en vitaminepreparaten mogen alleen worden gegeven als een Dierenarts daarvoor een reden heeft geïdentificeerd.

Water moet beschikbaar zijn en moet daadwerkelijk stromen. Test de fles elke dag door met een vinger op het balletje te drukken totdat er water uitkomt. Ontkalk of vervang de fles regelmatig. Een tweede waterbron is de moeite waard tijdens warm weer.

De routine die dit vroegtijdig ontdekt

Weeg wekelijks op een digitale keukenweegschaal op hetzelfde tijdstip van de dag en schrijf het op. Gewicht is de vroegst meetbare verandering bij een chinchilla en het kost niets.

Bekijk de keutels elke dag wanneer u schoonmaakt. Aantal is wat telt, niet alleen het uiterlijk.

Kijk naar de urinevlekken op de plank of ondergrond. Noteer of ze droge kalk, gruizig sediment of verkleurd zijn.

Ondersteun de chinchilla één keer per week kort en kijk naar de vacht tussen de achterpoten, bij de anus en, bij mannetjes, naar de penis voor een haarring. Doe dit op een laag oppervlak met een handdoek eronder, en houd het kort zodat het dier niet in de stress schiet.

Controleer de drinkfles met de hand, niet op het oog.

Fotografeer onmiddellijk alles wat ongebruikelijk is. Urinevlekken veranderen van uiterlijk naarmate ze opdrogen, en een foto gemaakt op dat moment is veel nuttiger dan een beschrijving een dag later.

Een chinchilla die tussen niveaus springt, gestaag hooi eet en zijn gewicht behoudt, is het beeld dat u beschermt.

Wat u nooit moet doen

Geef geen waterbad, en maak de achterkant niet nat om deze te reinigen.

Snijd niet in de hooi-inname in een poging calcium te verlagen.

Voeg geen vruchtensap, suikerhoudende elektrolytendrankjes of cranberryproducten toe aan het water. Ze verminderen de waterinname omdat chinchilla's gearomatiseerd water vaak weigeren, en de suiker is een apart probleem.

Geef geen menselijke urinewegsupplementen, antibiotica die zijn overgebleven van een ander dier, of pijnstillers van welke aard dan ook. Ontstekingsremmers die bij andere soorten worden gebruikt, kunnen de nieren beschadigen van een dier dat al uitgedroogd is.

Probeer de blaas niet uit te knijpen of te masseren. Een verstopte blaas kan scheuren.

Trek niet aan een haarring met een pincet of schaar. Het weefsel eronder is kwetsbaar en dit is een klus voor een Dierenarts.

Wacht niet omdat de chinchilla nog rondloopt. Prooidieren blijven tot zeer laat rechtop.

Verander niet meerdere dingen tegelijk. Als het dieet moet worden gecorrigeerd, verander dan de pellet en verwijder de snacks, maar houd hooi constant en maak de verandering over dagen in plaats van in één maaltijd, omdat een abrupte dieetverandering zijn eigen darmprobleem veroorzaakt.

Wanneer hulp zoeken

Ga dezelfde dag, indien nodig buiten kantooruren, voor een mannetje dat perst zonder urine te produceren, persen zonder keutels, zichtbaar bloed, weigeren te eten, instorten, of een chinchilla die vocaliseert in de urineerhouding.

Houd een reismand bekleed met een handdoek en een zak met het eigen hooi van het dier klaar. Een chinchilla reist beter in iets dat naar thuis ruikt.

Boek binnen enkele dagen voor gruizige urineafzettingen, vochtige of bevlekte vacht bij de anus, een toename in hoe vaak het dier de houding aanneemt, of onverklaarbaar gewichtsverlies.

Neem het gewichtsoverzicht mee, de verpakking van de pellets of een foto van de ingrediëntenlijst, welk hooi u voert, elke gegeven snack en supplement, hoeveel natte plekken en hoeveel keutels u op een dag ziet, of de drinkfles is getest, het geslacht van het dier en foto's van de urinevlekken. Verwacht dat een Dierenarts röntgenfoto's, een urinemonster en bloedonderzoek wil. Chinchilla's hebben een Dierenarts nodig die ervaring heeft met exotische huisdieren, vooral als chirurgie of anesthesie wordt overwogen, dus het is de moeite waard om die praktijk te vinden voordat er een noodgeval is in plaats van tijdens een noodgeval.