Timing van castratie en sterilisatie bij katten: wat bepaalt de datum echt

Snel antwoord

De meeste katten bereiken het punt waarop terugdraaien niet meer mogelijk is eerder dan de traditionele zes-maanden-regel suggereert.

De conventie om "te wachten tot zes maanden" is een planningsgewoonte die is overgenomen uit de twintigste-eeuwse praktijk, geen biologische grens. Veel poezen zijn in staat om voor die datum drachtig te worden, en een kitten dat al krols is geweest, heeft al een deel van de bescherming verloren die vroege sterilisatie biedt.

Het debat over de timing dat de online discussies domineert, is een hondendebat. De onderzoeken naar grote hondenrassen die het wachten op skeletale volwassenheid rechtvaardigen, hebben geen equivalent bij katten, en het overnemen van die voorzichtigheid bij een besluit over katten kost het Baasje meestal een nestje, geen gewricht.

• De puberteit bij katten volgt het lichaamsgewicht en de daglengte nauwer dan de geboortedatum.
• Sterilisatie voor de eerste krolsheid zorgt voor de grootste vermindering van het risico op latere melkklierkanker, en dit voordeel neemt af met elke cyclus die voorbijgaat.
• De meeste melkkliertumoren bij katten zijn kwaadaardig, en daarom is de preventieve kant van deze beslissing belangrijker bij katten dan bij honden.
• Een gecastreerde kater kan nog enkele weken daarna kittens verwekken, omdat sperma dat zich al voorbij de testikels bevindt, nog levensvatbaar is.
• Verschillende landen en staten eisen inmiddels wettelijk dat huiskatten worden gecastreerd of gesteriliseerd, dus dit is niet altijd een vrije keuze.

Beslis in 60 seconden

Waarom timing het resultaat verandert

Katten zijn langdagfokkers. Toenemend daglicht schakelt de voortplantingsas in, wat de reden is dat zwervende poezen in gematigde streken van de late winter tot de zomer krols zijn en in de herfst rustig worden.

Huishoudelijke verlichting heft die seizoensgebondenheid op. Een binnenpoes die leeft onder lampen die tot laat in de avond branden, krijgt het hele jaar door een kunstmatige lange dag, dus de redenering "ze wordt pas in het voorjaar krols" gaat niet voor haar op.

De puberteit zelf wordt meer gestuurd door groei dan door de kalender. Zodra een kitten een lichaamsgewicht bereikt van ongeveer tweederde van haar volwassen grootte, kan de as inschakelen, ongeacht hoe oud ze is.

Dat is de reden waarom de leeftijd bij de eerste krolsheid zo sterk verschilt tussen individuen in hetzelfde nestje, en waarom het Ras ertoe doet. Oosterse en Siamees-achtige katten worden vaak vroeg krols. Zware, langzaam rijpende rassen zoals Perzen en Maine Coons worden vaak later krols.

Ovulatie vormt het laatste puzzelstukje. Poezen hebben een geïnduceerde ovulatie, wat betekent dat het eitje vrijkomt als reactie op de fysieke paring in plaats van volgens een voorspelbare cyclus. Er is geen veilig venster in de maand. Eén ontsnapping tijdens één krolsheid vormt een volledig risico op dracht.

Wat de operatie verwijdert en waarom de versie per land verschilt.

Een ovariectomie verwijdert de eierstokken en laat de baarmoeder zitten. Een ovariohysterectomie verwijdert beide. Ovariectomie is de standaardmethode in een groot deel van het vasteland van Europa; ovariohysterectomie is de traditionele methode in het VK, Ierland, Noord-Amerika en Australazië.

Beide voorkomen baarmoederontsteking, omdat baarmoederontsteking wordt veroorzaakt door herhaalde blootstelling aan progesteron door de eierstokcyclus en niet kan ontstaan zodra de eierstokken weg zijn. Als uw Dierenarts de versie voorstelt die u niet verwachtte, is dat een regionale chirurgische conventie, geen kortere weg.

Het castreren van een kater is het verwijderen van beide testikels. Het is een kortere ingreep zonder de buikholte te openen, tenzij een testikel niet is ingedaald.

Hoe normale ontwikkeling eruitziet

Weten wat het normale begroetingsgedrag van uw kat is, maakt het herkennen van de eerste krolsheid duidelijk in plaats van verwarrend.

Een kitten dat normaal groeit, komt in de eerste zes maanden gestaag aan in Gewicht. Die groeicurve, niet de geboortedatum, is wat u in de gaten moet houden, want de groeicurve bepaalt wanneer ze vruchtbaar wordt.

Een eerste krolsheid bij een poes.

Luid, repetitief, dwingend miauwen, vaak verward met pijn. Rollen op de vloer. Trappelen met de achterpoten wanneer de onderrug wordt geaaid. Het achterwerk omhoog brengen met de staart opzij. Duidelijke toename van aanhankelijkheid en kopjes geven. Pogingen om deuren en ramen te bereiken.

Belangrijk: er is geen bloedverlies. Baasjes die een bloederige uitvloeiing verwachten zoals bij een hond, missen de signalen van de kat en gaan ervan uit dat ze nog niet volwassen is.

Krolsheid komt in golven. Als ze niet wordt gedekt, wordt ze meestal voor een korte tussenperiode rustig en roept dan weer, wat de reden is dat een niet-gesteriliseerde binnenpoes het grootste deel van het voorjaar krols lijkt te zijn.

Volwassenheid bij een kater.

De kop wordt breder en de wangpads worden dikker onder invloed van androgenen, wat het klassieke uiterlijk van een kater is. Urine wordt aanzienlijk sterker van geur. Sproeien verschijnt: staan, trillende staart, een horizontale straal op een verticaal oppervlak, duidelijk anders dan gehurkt plassen.

Zwerfgedrag neemt toe en vechten volgt, wat de weg opent voor abcessen, verkeersongevallen en, in regio's waar ze voorkomen, de overdracht van kattenaids en kattenleukemie via bijtwonden.

Waarom het hondendebat niet opgaat voor katten

Het argument om castratie uit te stellen tot de skeletale volwassenheid komt uit onderzoeken bij specifieke grote en reusachtige hondenrassen, waarbij vroege gonadectomie werd geassocieerd met meer kruisbandaandoeningen en, bij sommige rassen, specifieke vormen van kanker.

Die bevindingen zijn rasgebonden, zelfs binnen de hondenwereld. Katten hebben geen vergelijkbare hoeveelheid bewijsmateriaal, en de betreffende aandoeningen zijn niet de aandoeningen die katten schaden.

Wat wel echt is bij katten, is dat geslachtshormonen de groeischijven sluiten. Een kat die vóór de puberteit is gecastreerd, houdt de groeischijven langer open en wordt marginaal groter en langer in de ledematen. Voor bijna elke kat is dit cosmetisch en irrelevant.

De enige erkende consequentie die het benoemen waard is, is een breuk van de heupgroeischijf. Dit komt meestal voor bij jonge volwassen katers, vaak met overgewicht, vaak vroeg gecastreerd, die zich presenteren met kreupelheid aan de achterpoot zonder dat er letsel aan voorafging.

Het is ongewoon, het is chirurgisch behandelbaar, en de sterkste beïnvloedbare factor hierin is het lichaamsgewicht in plaats van de datum van de castratie. De praktische conclusie is niet om de operatie uit te stellen; het is om het gewicht na de operatie te beheersen.

De mythe van de vernauwde urinebuis.

De meest hardnekkige reden die wordt gegeven voor het uitstellen van een castratie bij een kater, is dat het de urinebuis zou vernauwen en verstoppingen veroorzaakt. Onderzoek naar de afmetingen van de urinebuis bij katten die op verschillende leeftijden zijn gecastreerd, vond dat verschil niet.

De echte drijfveer voor het risico op urinewegverstoppingen is een gecastreerde kater die overgewicht krijgt, alleen binnen leeft, droogvoer krijgt met een lage waterinname en gestrest is. Dat is een managementprobleem waar u iets aan kunt doen, en dat wordt niet opgelost door de operatie uit te stellen.

De beslispunten die de datum daadwerkelijk veranderen

Kittens in opvang- en reddingsprogramma's.

Pediatrische castratie, uitgevoerd op kittens ver onder de traditionele leeftijd, is routine in opvangcentra wereldwijd. Het is veilig in getrainde handen, maar het vereist een andere aanpak bij de anesthesie in plaats van hetzelfde protocol in een kleinere dosering.

Hele jonge kittens hebben beperkte lever-glycogeenvoorraden, onvolwassen medicatiemetabolisme en een groot oppervlak ten opzichte van hun lichaamsmassa. Dat betekent dat hun bloedsuikerspiegel en lichaamstemperatuur snel dalen.

De protocollen die het veilig maken, zijn een korte vastenperiode gemeten in uren in plaats van een nacht, actieve verwarming tijdens de hele ingreep en vroegtijdig voeren na herstel. Als een Kliniek een vroege operatie voorstelt, zijn die drie dingen redelijk om naar te vragen.

De kat waar u mee wilt fokken.

Dat is een afzonderlijke beslissing met eigen verplichtingen, waaronder het screenen op erfelijke ziekten die passen bij het Ras. Als u dat pad niet bewust en met testen achter de rug bewandelt, vervalt de vraag over timing naar "zodra de praktijk het wil doen".

Het erfelijke probleem dat het benoemen waard is: cryptorchidisme.

Als een of beide testikels op de gebruikelijke leeftijd niet in de balzak zijn ingedaald, is de kat cryptorchid. Dit is erfelijk, dus een cryptorchide kater zou nooit gebruikt moeten worden voor de fok, zelfs als hij vruchtbaar is.

Het verandert ook de operatie. Een achtergebleven testikel zit in de liesstreek of in de buik en moet worden gevonden en verwijderd, wat een snelle ingreep verandert in een buikoperatie met een langer herstel en hogere kosten.

Het laten zitten is geen optie. Achtergebleven testikelweefsel draagt een hoger risico op tumorgroei gedurende het leven van de kat, en de kat zal zich nog steeds als een intacte kater gedragen omdat de testikel nog steeds hormonen produceert.

Wat u moet voorbereiden voor de afspraak

Eén rustige kamer met de reismand open, een lage kattenbak, water en een bedje haalt de meeste stress uit de herstelperiode.

Na de operatie en de valkuil van het gewicht

De energiebehoefte neemt af na gonadectomie terwijl de eetlust meestal toeneemt. Beide veranderingen gebeuren binnen enkele weken. Als de voerhoeveelheid niet verandert, komt de kat aan, en dat gewicht is de input voor diverse latere problemen zoals diabetes mellitus, artrose en urinewegziekten.

De correctie is om de portie op het moment van de operatie te verminderen en de kat het eerste half jaar maandelijks te wegen, in plaats van te wachten tot u een verandering in vorm opmerkt.

Ad-libitum voeren maakt dit bijna onmogelijk te beheersen, omdat u geen portie kunt verminderen die u nooit heeft afgewogen.

Wat u nooit moet doen

Wacht niet tot de eerste krolsheid "zodat ze kan uitgroeien". Er is geen voordeel voor de rijpheid en het verwijdert het grootste enkele preventieve kanker-voordeel dat de operatie biedt.

Ga er niet van uit dat een niet-gesteriliseerde binnenpoes veilig is. Krolse katten zijn buitengewoon vastbesloten wat deuren betreft, en een poes die nooit interesse in buiten heeft getoond, zal het proberen.

Behandel krolsheid niet als pijn en geef geen pijnstiller. Veel menselijke pijnstillers, paracetamol voorop, zijn dodelijk voor katten omdat ze het leverenzym missen dat nodig is om ze veilig te verwerken.

Laat een onlangs gecastreerde kater niet bij een intacte poes in de veronderstelling dat hij nu steriel is.

Accepteer geen verkennende operatie om uit te vinden of een opvangkat al is gesteriliseerd. Een bloedtest voor anti-Mulleriaans hormoon detecteert functioneel eierstokweefsel en geeft het antwoord zonder narcose.

Negeer geen tekenen van krolsheid bij een kat waarvan u werd verteld dat ze was gesteriliseerd. Dat patroon wijst op achtergebleven eierstokweefsel bij de oorspronkelijke operatie, wat een bekende complicatie is en corrigeerbaar.

Wanneer hulp zoeken

Een rustige, comfortabele kat binnen een of twee dagen na de operatie is het normale beeld.

Neem dezelfde dag contact op met uw dierenartsenpraktijk voor na de operatie bij een van de volgende punten:

• De incisie is open, wijkt uiteen of er steekt weefsel uit
• Afscheiding uit de incisie die niet helder is, of een vieze geur
• Zwelling die groter wordt in plaats van afneemt, of een zachte vochtzak onder de huid
• Eet helemaal niet voor meer dan ongeveer een dag, of herhaaldelijk braken
• Aanhoudende tekenen van pijn: gebogen houding, zich verstoppen, grommen bij benadering van de buik
• Er wordt helemaal geen urine geproduceerd, wat bij een kater ongeacht de operatie een noodgeval is

Neem dringend contact op, indien nodig buiten openingstijden, bij bleek tandvlees, moeizame ademhaling, instorting of een kat die koud aanvoelt.

Wat de Dierenarts van u wil weten.

Breng de geboortedatum van de kat of de beste schatting, het huidige gewicht en recente gewichten, of er krolsheid is waargenomen en wanneer, of de kat buiten is geweest, en elk bekend contact met een intacte kat van de andere sekse.

Zeg voor een kater of beide testikels in de balzak zijn gevoeld, want als het antwoord nee is, veranderen de duur van de afspraak, de chirurgische aanpak en de prijs nog voordat u aankomt.

Voor een volwassen kat met een onbekend verleden, breng alle papieren, het Chip-nummer en foto's van de flank en buik mee waarbij de vacht opzij is gehaald, zodat de praktijk naar een litteken kan kijken voordat er iets invasiefs wordt ingepland.