Hulpbronverdediging bij katten: blokkeren, staren en de stille signalen

Snel antwoord

Katten verdedigen hun hulpbronnen, maar bijna nooit op de manier waarop een hond dat doet. Meestal is er geen blazen, geen beet en geen zichtbaar gevecht. Een kat neemt een positie in, houdt een starende blik vast en de andere kat geeft stilletjes de voerbak, de kattenbak of de warme vensterbank op.

Dat is de reden waarom de meeste baasjes hier pas maanden later achter komen, wanneer de rustigere kat gewicht heeft verloren, op het bed is gaan plassen of bij de Dierenarts aankomt met blaasontsteking. Het gedrag was er de hele tijd al en het zag eruit als niets.

Verdediging bij katten is stil. Het meeste gebeurt door middel van positie en staren, niet door geluid.

• Let op posities en oogcontact, niet op gevechten. Een doorgang blokkeren is verdedigen.
• Voer is slechts één hulpbron. Kattenbakken, hoge rustplekken, schuilplaatsen en uitgangen zijn belangrijker.
• Een kat die stopt met het gebruik van iets, vertelt je dat een andere kat het heeft opgeëist.
• Plotselinge verdediging bij een voorheen ontspannen kat is vaak pijn, een schildklieraandoening of slechtziendheid, geen verandering in persoonlijkheid.
• Het toevoegen van hulpbronnen op aparte locaties werkt. Katten dwingen om "te delen zodat ze aan elkaar wennen" werkt niet.

Beslis in 60 seconden

Waarom katten anders verdedigen dan honden

Een hond stamt af van een groepsjager die een groot karkas deelt. Competitie over een gedeelde maaltijd maakt deel uit van die geschiedenis, evenals de luide signalen die dit sturen.

Een kat stamt af van een solitaire jager op dieren die kleiner zijn dan zijzelf. Een muis is één maaltijd voor één kat. Er was nooit een reden om een manier te ontwikkelen om een gedeelde prooi te onderhandelen, dus er is erg weinig rituele signalering rond voer.

Wat katten in plaats daarvan hebben ontwikkeld is vermijding. Een kat die niet kan winnen, vertrekt simpelweg, en vertrekt vroeg, voordat er iets gebeurt dat er voor een menselijke toeschouwer uitziet als een gevecht.

Dat is het hele probleem. De strategie die katten in het wild veilig houdt op het open veld, faalt binnenshuis, omdat er nergens is om naartoe te gaan. De verdrongen kat wijkt dag na dag steeds in dezelfde kleine ruimte en er gebeurt nooit iets wat je een incident zou noemen.

Katten behandelen hulpbronnen ook als een geheel in plaats van een lijst. Het is niet alleen de bak. Een kat heeft voer, water, een latrine, een veilige verhoogde plek om te slapen, een schuilplaats en een onbelemmerde route tussen dit alles nodig. Controle over de route is controle over alles wat aan het einde daarvan ligt.

De hulpbronnen die daadwerkelijk conflicten veroorzaken

Verhoogde rustplaatsen.

Hoogte is veiligheid. In de meeste huishoudens met meerdere katten wordt de hoogste comfortabele plek harder betwist dan het voer.

Kattenbakken.

Een latrine is een moment van kwetsbaarheid, en katten weten dat. Een bak in een doodlopende kamer, of een bak met kap en slechts één ingang, is voor een andere kat kinderlijk eenvoudig te controleren door bij de uitgang te gaan zitten.

Deuropeningen, gangen en trappen.

Dit zijn knelpunten. Een kat die in een deuropening ligt, ligt daar niet per ongeluk.

Schuilplaatsen.

Het verliezen van toegang tot een schuilplaats verwijdert de copingstrategie waar de verdrongen kat op vertrouwt, en dat is waarom sommige katten snel achteruitgaan nadat een meubelstuk is verplaatst.

Water.

Katten drinken vaak liever niet op de plek waar ze eten. Eén waterbak naast één voerbak zorgt voor twee competities op één plek.

Jij.

Aandacht, op schoot zitten en het bed zijn hulpbronnen. Een kat die direct in beweging komt zodra een andere kat jou nadert, is aan het verdedigen.

Voer.

Echt, maar meestal het laatste wat betwist wordt en het makkelijkst op te lossen.

Aparte stations op aparte plekken, met een vrije route vanuit elk station, lossen het meeste conflict op voordat het begint.

Hoe verdediging er in het begin uitziet

Bijna alles is gebaseerd op houding. Kijk een paar seconden langer dan nodig voelt.

De harde blik.

Een vaste, niet-knipperende blik gericht op een andere kat, vaak vanaf enige hoogte. Dit is het meest betrouwbare vroege signaal en het is volledig stil.

Blokkeren.

Zitten of liggen in een deuropening, op een trappenbordes, aan het einde van een gang, of naast een kattenluik. Kijk of de andere kat van koers verandert.

Hoveren.

Snel de maaltijd afmaken en dan boven of naast de bak van de andere kat blijven staan totdat deze vertrekt.

Onderscheppen.

Een kat die consequent als eerste bij de bak, de bak of de schoot is wanneer de andere kat die kant op gaat, is niet toevallig snel.

Bevriezen bij nadering.

De onderdanige kat stopt halverwege, hurkt een beetje, wacht en neemt dan een andere route. Als je alleen het gedrag van één kat opmerkt, mis je dit volledig.

Zwabberen met de staartpunt en draaiende oren terwijl ze schijnbaar rusten.

Lichaam stil, staart in beweging, oren volgen. Dat is een kat die een andere kat in de gaten houdt, geen ontspannen kat.

Veranderingen in het eetpatroon.

De ene kat die de hele dag graast en de andere kat die zijn voer naar binnen schrokt, is een veelvoorkomend kenmerk van een onevenwichtig huishouden.

Hoe het eruitziet als het eenmaal gevestigd is

In dit stadium is het gedrag makkelijker te zien bij het slachtoffer dan bij de verdediger.

Een kat die is verdrongen brengt meer tijd door in één kamer, vaak een slaapkamer, en komt er minder vaak uit. Hij kan een bak in die kamer gaan gebruiken, of de vloer eromheen, omdat het bereiken van de echte bak betekent dat hij betwist terrein moet oversteken.

Het Gewicht loopt uiteen. De verdediger komt aan, de verdrongen kat valt af. Beide katten maandelijks wegen op een keukenweegschaal is het goedkoopste vroege waarschuwingssysteem dat er bestaat.

Overmatig wassen treedt op, meestal op de buik of de binnenkant van de dijen, en wordt vaak geweten aan vlooien of voeding. Chronische sociale stress hoort op die lijst met mogelijkheden thuis.

Blaassymptomen verschijnen. Persen, vaak kleine beetjes plassen, bloed of plassen op zachte absorberende oppervlakken zoals bedden en wasgoed. Feline idiopathische cystitis is sterk geassocieerd met een stressvolle omgeving, en bij katers kan dit leiden tot een levensbedreigende verstopping.

Sommige huishoudens gaan de andere kant op en de spanning ontlaadt zich in luidruchtige, gewelddadige gevechten. Dat is geen ander probleem, het is hetzelfde probleem in een huis waar vermijding onmogelijk is geworden.

Plotselinge verdediging is eerst een medische vraag

Een kat die jarenlang vredig heeft geleefd en binnen enkele weken begint te verdedigen, is meestal fysiek veranderd, niet sociaal.

Pijn, vooral artrose.

Artritische katten verdedigen de rustplekken waar ze nog in kunnen komen, en ze verdedigen de kattenbak omdat over een hoge rand klimmen pijn doet. Verdediging die zich concentreert op één specifiek bed of één specifieke bak is een sterk pijnsignaal. De meeste katten boven de tien hebben enige vorm van artrose en bijna geen van hen mankt zichtbaar.

Hyperthyreoïdie.

Verhoogde eetlust plus verhoogde prikkelbaarheid bij een kat van middelbare of oudere leeftijd. Gewichtsverlies met een goede of gulzige eetlust is het klassieke patroon, en agressie gericht op voedsel kan het eerste zijn wat het baasje opvalt.

Hypertensie en verlies van gezichtsvermogen.

Een kat die een naderende huisgenoot pas ziet als deze dichtbij is, wordt defensief over ruimte die hij kan controleren. Verwijde pupillen die niet goed op licht reageren, tegen dingen aanlopen, of een kat die schrikt als hij wordt aangeraakt, wijzen allemaal in deze richting.

Gebitsproblemen en pijn in de mond.

Verandert gedrag specifiek rondom voer: de bak verdedigen, vervolgens niet uit de bak eten, voer laten vallen, kauwen aan één kant.

Cognitieve disfunctie bij senioren.

Desoriëntatie, veranderde slaap, 's nachts vocaliseren en verminderde tolerantie voor andere katten.

Alles wat pijnlijk is en recent.

Een wond, een bijtabces, een urineprobleem, een genezende fractuur.

:::danger
Straf een verdedigende kat niet.

Water sproeien, schreeuwen, bij het nekvel grijpen of iets gooien leert de kat dat de aanwezigheid van de andere kat iets onaangenaams van jou voorspelt. De associatie die hij legt is tussen de huisgenoot en de straf, wat de spanning verhoogt in plaats van vermindert. Straf onderdrukt ook de stille vroege signalen, dus de volgende waarschuwing die je krijgt is een echt gevecht. Katten die gestraft worden rondom hulpbronnen stoppen vaak met het geven van enige zichtbare waarschuwing.
:::

Het oplossen: vermenigvuldigen en verdelen

De meest effectieve interventie heeft niets met training te maken. Het is het veranderen van de rekenkunde van het huis, zodat geen enkele positie iets belangrijks kan controleren.

Kattenbakken: één per kat plus één, in aparte kamers.

Het aantal is minder belangrijk dan de verdeling. Drie bakken op een rij in de bijkeuken is één hulpbron met drie gaten erin. Zet ze in verschillende delen van het huis, op verschillende verdiepingen als je die hebt.

Open bakken, en grote bakken.

Een kap geeft één ingang en een blinde uitgang. Een kat in een bak met kap kan niet zien wie er wacht. Gebruik onoverdekte bakken waar een kat in elke richting uit kan stappen, en gebruik bakken die groot genoeg zijn voor de kat om zich om te draaien.

Voerstations buiten het gezichtsveld.

Niet twee bakken op een meter van elkaar. Verschillende kamers, of in ieder geval om de hoek, zodat geen van de katten de ander kan zien eten. Automatische voerbakken op timer in aparte kamers werken goed voor katten die grazen.

Water uit de buurt van voer, en meer dan één bron.

Twee of drie waterpunten in verschillende kamers, waarvan er minstens één niet naast een voerbak staat.

Verticale ruimte, en meer dan je denkt.

Planken, krabpalen, opgeruimde bovenkanten van meubels. Hoogte haalt de angel uit een conflict omdat twee katten de zelfde kamer op verschillende niveaus kunnen bezetten zonder competitie.

Twee manieren om elke belangrijke plek te verlaten.

Een bed in een nis, een bak in een kast, een krabpaal in een hoek. Overal waar maar één benadering mogelijk is, kan geblokkeerd worden. Meubels herschikken zodat belangrijke plekken twee benaderingen hebben, verwijdert knelpunten zonder iets te kopen.

Schuilplaatsen op vloerniveau en op hoogte.

Kartonnen dozen op hun zijkant, een bed met open voorkant onder een tafel. Goedkoop en veel gebruikt door de kat die het onderspit delft.

Blokkeer het zicht op buitenkatten.

Raamfolie op de onderste helft van glazen deuren en lage ramen, en een kattenluik met Chip-herkenning. Dit alleen al lost een verrassend groot deel van de gevallen op.

Een rustige kat ligt met een ontspannen lichaam en een stille staart. Lichaam stil maar staart zwabberend en oren draaiend betekent dat de kat een andere kat in de gaten houdt.

Waar het gebruikelijke advies fout gaat

"Voer ze samen zodat ze aan elkaar wennen."

Gedwongen nabijheid rondom een hulpbron is hoe je een associatie legt tussen de huisgenoot en dreiging. Voeren op een afstand waar beide katten rustig kunnen eten, en die afstand vervolgens over weken verkleinen als beide katten ontspannen blijven, is de versie die wel werkt.

"Ze lossen het zelf wel op."

Dat zullen ze doen, en de manier waarop ze het oplossen is dat één kat de toegang verliest tot dingen die hij nodig heeft. Het resultaat waar je op hoopt, is niet het resultaat dat de katten produceren.

"Eén kattenbak is genoeg, ze gebruikt hem prima."

Ze gebruikt hem omdat ze geen alternatief heeft. De test is niet of de bak wordt gebruikt, de test is of een kat ooit wacht, aarzelt of elders urineert/ontlast.

"Hij is dominant, zij is onderdanig, dat is de hiërarchie."

Katten onderhouden geen stabiele lineaire hiërarchie zoals dat model suggereert. Relaties zijn vaak specifiek voor een plek en een tijdstip van de dag, wat verklaart waarom hetzelfde paar 's avonds prima op de bank kan liggen en 's nachts in conflict is op de overloop.

"Neem een derde kat zodat ze een vriendje heeft."

Katten toevoegen voegt competities toe. Niet-gerelateerde volwassen katten die in een huis met bestaande spanning worden geïntroduceerd, maken het bijna altijd erger.

"Een feromoonverdamper zal het oplossen."

Omgevingsferomoonproducten zijn een redelijke aanvulling en sommige baasjes vinden ze nuttig. Ze vervangen niet het toevoegen en verdelen van hulpbronnen, en het gebruik van een verdamper in plaats van het huis aanpassen is de meest voorkomende reden waarom baasjes melden dat niets werkte.

Wat je nooit moet doen

Houd twee katten niet dicht bij elkaar om ze te laten accepteren. Het zorgt voor paniek en letsel, en de katten leren dat bij elkaar zijn voorspelt dat ze vastzitten.

Verwijder geen schuilplaatsen om te stoppen met "asociaal zijn". De schuilplaats is wat de situatie stabiel houdt.

Voer niet vanuit één grote bak of één automatische voerbak in een huishouden met meerdere katten.

Sluit de verdrongen kat niet op in de kamer waar hij zich terugtrekt om hem te laten socialiseren.

Gebruik geen spuitfles, een bus met perslucht of een geluidsapparaat om verdediging te onderbreken. Ze associëren allemaal jou en de andere kat met angst.

Ga er niet van uit dat een kat die nooit vecht in orde is. Bij katten is stilte het Symptoom.

Wanneer hulp zoeken

Boek een afspraak bij de Dierenarts voor elke kat die plotseling begint te verdedigen, voor elke kat die buiten de bak urineert of ontlast, bij persen of bloed in de urine, en bij gewichtsverlies bij een van de katten.

Een kater die perst om te urineren en niets produceert, is een noodgeval. Ga dezelfde dag nog.

Vraag om een verwijzing naar een veterinaire gedragstherapeut als de katten vechten met fysiek contact en letsel, als één kat beperkt is tot één kamer, of als de bovenstaande veranderingen al enkele weken aanhouden zonder verbetering.

Breng de plattegrond mee, een maand aan gewichten voor elke kat, een notitie van wie waar slaapt en wanneer, video van een blokkeersessie gefilmd vanaf een afstand, en een lijst met wat er recent in huis is veranderd. Die voorgeschiedenis identificeert de trigger meestal sneller dan naar de katten kijken in een spreekkamer, waar geen van hen zich normaal zal gedragen.

Het doel is niet twee katten die elkaar wassen. Het doel is twee katten die alles wat ze nodig hebben kunnen bereiken zonder ooit te hoeven onderhandelen.