Overmatig likken bij de kat en kale plekken: het vinden van de werkelijke oorzaak

Snel antwoord

Katten besteden een groot deel van de dag aan hun vachtverzorging. Overmatig likken is poetsgedrag waarbij het haar verdwijnt.

Een kat die zichzelf kaal likt, zit niet vast in een gewoonte. In vrijwel elk geval heeft de kat jeuk of pijn, en is het likken een Symptoom in plaats van de ziekte zelf.

De meest voorkomende oorzaak zijn vlooien, zelfs bij katten die nooit buiten komen en zelfs als u geen vlo kunt vinden. De tweede meest voorkomende groep is pijn onder de huid waar de kat likt. Stress komt op een verre derde plaats en is pas een juiste conclusie nadat de eerste twee oorzaken goed zijn uitgesloten.

• Het klassieke patroon is symmetrisch haarverlies op de buik, de binnenkant van de dijen en de binnenkant van de voorpoten, waarbij de huid eronder er vrijwel Normaal uitziet.
• Katten likken vaak in het verborgene, waardoor veel baasjes denken dat het haar vanzelf uitvalt.
• Sluit eerst jeuk uit, dan pijn en dan gedrag. Die volgorde is belangrijk, omdat een stempel 'gedragsprobleem' het onderzoek beëindigt.
• Een proefbehandeling tegen vlooien is onderdeel van de Diagnose, geen gok, en elk dier in huis moet worden behandeld.
• Gebruik nooit een vlooienmiddel voor honden bij een kat.

:::danger
Gebruik nooit een vlooienmiddel (spot-on) voor honden bij een kat.

Veel producten voor honden bevatten permethrin of een verwante synthetische pyrethroïde in concentraties die veilig zijn voor een hond, maar giftig voor een kat. Katten die hiermee worden vergiftigd, krijgen last van spiertrillingen, schokken en epileptische aanvallen; onbehandelde gevallen sterven. Een kat kan ook vergiftigd raken door enkel te likken aan of te slapen tegen een hond die uren daarvoor is behandeld.

Als een hondenproduct is aangebracht bij uw kat, of als uw kat in contact is geweest met een vers behandelde hond en spiertrekkingen vertoont, ga dan onmiddellijk naar een Kliniek en neem de verpakking mee.
:::

Beslis in 60 seconden

Hoe overmatig likken er echt uitziet

De vacht, niet het gedrag, is meestal wat het Baasje als eerste opvalt.

Symmetrische verdunning laag op het lichaam. De buik, de binnenkant van de dijen, de liezen en de binnenkant van de voorpoten zijn de plekken waar een kat het makkelijkst bij kan; dit is het patroon dat steeds terugkeert.

Stoppels in plaats van een kale huid. Strijk met uw hand tegen de haargroei in. Haar dat is weggebeten voelt kort, stomp en borstelig aan. Een echt kale huid zonder stoppels suggereert dat het haar op een andere manier verloren gaat, wat de hele onderzoekslijn verandert.

Huid die er normaal uitziet. Bij veel katten die overmatig likken, is de huid eronder niet rood, verdikt of korstig. Dat verrast baasjes die een zichtbare uitslag verwachten, en het is een reden waarom het probleem te vroeg als 'gedragsmatig' wordt bestempeld.

Meer haarballen, of braken van onverteerd voedsel met haar erin. Ingeslikt haar moet ergens heen.

Likken dat u nooit ziet. Katten likken als het huis stil is en stoppen als u binnenkomt. Het niet observeren van likgedrag is geen bewijs dat het niet gebeurt.

Sommige katten laten het tegenovergestelde patroon zien: een paar kleine korstjes verspreid over de rug en rond de nek die als grit onder de vingers voelen, of verheven stevige plekken. Dit zijn ontstekingsreacties van de huid en ze behoren tot hetzelfde onderzoek.

Waarom jeuk op de eerste plaats komt

Vlooien zijn de meest voorkomende reden waarom een kat overmatig likt, en vlooienallergie maakt het erger: een allergische kat reageert op het speeksel van een klein aantal beten, dus de jeuk staat niet in verhouding tot het aantal aanwezige vlooien.

Een kat die hevig likt, verwijdert het bewijsmateriaal. Hij slikt de vlooien in. Tegen de tijd dat een Baasje begint te zoeken, kan de vacht schoon zijn, maar reageert de kat nog steeds op de beten.

Alleen binnen leven sluit vlooien niet uit. Ze komen binnen via kleding, een hond, een gedeelde gang en van de vorige bewoners van een huis, waar onvolwassen stadia lang in tapijt en kieren kunnen overleven voordat de trillingen en warmte van een nieuw dier hen doen uitkomen.

De praktische test thuis is een vlooienkam over een vochtig vel wit papier of keukenrol. Kam langs de rug, de staartbasis en rond de nek. Donkere vlekjes die roestbruin uitsmeren op het vochtige papier zijn vlooienpoep, oftewel verteerd bloed, en dat is een positief resultaat. Geen vlekjes is geen negatief resultaat.

De juiste test is een behandelingsproef: een product van veterinaire kwaliteit, correct gedoseerd voor het Gewicht van de kat, volgens schema aangebracht bij elke kat en hond in het huishouden, lang genoeg om ook de levensstadia in de omgeving te dekken. Uw Dierenarts bepaalt het product en de tussenpozen. Dit is een diagnostische stap, en deze overslaan is de meest voorkomende reden waarom deze gevallen maandenlang voortduren.

Andere oorzaken van jeuk die het noemen waard zijn: voedselallergie, wat bij katten vaak de kop, nek en oren betreft; omgevingsallergie; oormijt, die krabben en likken aan de nek kan veroorzaken; en mijten die fijne schilfers langs de rug produceren.

Waarom pijn de oorzaak is die mensen missen

Een kat die ergens pijn heeft, likt daar overheen. Het haarverlies verschijnt waar de tong landt, niet waar het probleem zit.

Onderbuik en liezen. Blaasontsteking is een veelvoorkomende veroorzaker. Katten met feline idiopathische cystitis likken vaak overmatig aan de onderkant, en het likken kan het enige teken zijn dat de eigenaar opmerkt voordat er wordt geperst of er bloed in de urine verschijnt.

Eén gewricht, of de huid over een heup of elleboog. Artrose komt veel voor bij oudere katten en wordt zwaar onderkend, omdat katten niet altijd duidelijk kreupel lopen. Plaatselijk overmatig likken boven een gewricht verdient een mobiliteitsbeoordeling.

Eén flank, één poot, de staartbasis of een oud litteken van een operatie. Zenuwpijn, een genezen blessure, een verstopte anaalklier of een vreemd voorwerp zoals een grasaar kunnen allemaal onder een kale, gelikte plek zitten.

Als een kat plotseling zijn eigen flank of staart aanvalt, waarbij de huid over de rug zichtbaar rimpelt en de pupillen groot zijn, heeft dat patroon een beoordeling door de Dierenarts nodig in plaats van een gedragsplan.

Wanneer stress echt een rol speelt

Stress is reëel en veroorzaakt bij sommige katten overmatig likken. Het is alleen niet het eerste antwoord.

De stressoren die voor katten belangrijk zijn, zijn meestal territoriaal en competitief in plaats van emotioneel zoals baasjes zich voorstellen: een andere kat in huis die de toegang tot de kattenbak controleert, een onbekende kat die buiten zichtbaar of hoorbaar is, een verhuizing, bouwwerkzaamheden, een nieuwe baby, een verandering in wie er thuis is en wanneer, of hulpbronnen die op plekken staan waar de kat langs een rivaal moet om ze te bereiken.

Overmatig likken dat puur als gedragsmatig wordt omschreven, wordt vaker gerapporteerd bij Siamezen en andere oosterse rassen, maar zelfs bij die katten is het een conclusie die wordt getrokken nadat het medische onderzoek is afgerond, nooit in plaats daarvan.

Voorspelbaar voeren, veilige schuilplekken en iets om op te jagen pakken de stresskant aan. Ze lossen geen jeuk of pijnlijk gewricht op, en daarom komen ze na het medische onderzoek in plaats van ervoor.

De omgevingsveranderingen die helpen, zijn de veranderingen die competitie verminderen en voorspelbaarheid vergroten: aparte voer- en waterstations uit het zicht van elkaar, één kattenbak per kat plus één extra op verschillende locaties, schuilplekken op de grond en op hoogte, korte dagelijkse speelsessies die eindigen met een maaltijd, en het blokkeren van het zicht op een indringende kat voor het raam.

Wat de afspraak inhoudt

Maak foto's van de aangedane plekken in goed licht voordat u gaat, en een korte video van het likken als u het ooit heeft gezien. Katten weigeren routinematig het probleem te demonstreren in een spreekkamer.

Een typische Analyse omvat een lichamelijk huidonderzoek, een vlooienkam, plakband-strips en huidafkrabsels voor mijten, het onder de microscoop onderzoeken van geplukte haren, een controle op ringworm, een strikte proefbehandeling tegen vlooien en vaak een correct uitgevoerde eliminatiedieet-proef. Wanneer er wordt gelikt aan de onderbuik, is urineonderzoek redelijk. Wanneer het over een gewricht gaat, is een mobiliteitsbeoordeling of beeldvorming redelijk.

Wat u nooit moet doen

Gebruik geen vlooienmiddel voor honden, geen ontwormingsmiddel voor honden of enig product dat niet geregistreerd is voor katten. Dit is het meest gevaarlijke dat een Baasje kan doen terwijl hij probeert te helpen.

Breng geen tea tree olie, etherische oliën of enige kruiden- of aromatherapiepreparaten aan op de huid van een kat. Katten absorberen en metaboliseren deze anders dan andere dieren en verschillende zijn direct giftig.

Gebruik geen steroïde, schimmeldodende of ontsmettende zalf voor mensen. De kat likt het eraf, waardoor het medicijn op een plek terechtkomt waar het niet hoort en er een nieuw probleem bijkomt.

Niet straffen, niet met water sproeien en niet schreeuwen. Straf voegt een stressfactor toe aan een kat die misschien al overmatig likt door stress, en het leert de kat om het uit het zicht te doen.

Neem geen genoegen met een plastic kraag als de Behandeling. Een kraag stopt de schade terwijl een oorzaak wordt gezocht. Op zichzelf laat het een jeukende of pijnlijke kat achter die niet in staat is tot het enige dat verlichting gaf.

Stop niet te vroeg met een vlooienproef omdat de kat er iets beter uitziet, en sla de andere dieren in huis niet over.

Wanneer hulp zoeken

Boek een afspraak voor dezelfde dag als de huid beschadigd, nattend of bloedend is, als de kat intensief likt aan één plek en niet tot rust komt, of als overmatig likken verschijnt naast persen op de kattenbak, veelvuldig kleine plasjes of bloed in de urine.

Boek een regulier Bezoek voor elke nieuwe verdunning van de vacht, zelfs als de huid er Normaal uitziet en de kat verder gezond lijkt. Deze gevallen zijn veel makkelijker op te lossen in een vroeg stadium, voordat de huid is beschadigd en voordat het likken een gewoonte is geworden.

Het doel is een egale vacht en een kat die zich wast en dan stopt. Teruggroei is langzaam, dus beoordeel de vooruitgang aan de hand van foto's in plaats van indrukken.

Ga direct naar een Kliniek, buiten kantooruren indien nodig, als een vlooienproduct voor honden is gebruikt bij uw kat, of als uw kat schokt, trilt of onvast op de poten staat na contact met een behandelde hond.

Controleer de vacht één keer per week tegen de haargroei in. Stoppels op de buik en de binnenkant van de dijen is de bevinding die ertoe doet, en het is makkelijk te missen vanaf de bovenkant.