Problemen met de kattenbak: waarom een zindelijke kat ergens anders begint te plassen

Het snelle antwoord

Een kat die altijd de bak heeft gebruikt en daar plotseling mee stopt, doet dit niet uit wrok, onzindelijkheid of gebrek aan training. Katten plassen niet binnenshuis om een punt te maken. Er is iets veranderd: hun lichaam, hun kattenbak, of hoe veilig ze zich voelen om er te komen.

Doorloop de stappen in die volgorde. Eerst medisch, want buiten de bak urineren is het meest voorkomende symptoom van urinewegproblemen bij katten. Bepaal daarna of u te maken heeft met sproeien of plassen, aangezien dit verschillende problemen zijn met verschillende oplossingen. Pas daarna voert u een audit uit op de bak zelf.

• Een kater die in de bak perst en weinig of niets produceert, is een levensbedreigend noodgeval en geen gedragsprobleem.
• Sproeien gebeurt staand, tegen een verticaal oppervlak. Plassen gebeurt hurkend, op een horizontaal oppervlak.
• De meeste huishoudens hebben te weinig bakken, en deze zijn te klein, staan op de verkeerde plek en bevatten de verkeerde vulling.
• Straf de kat nooit. Straffen verhoogt angst, en angst is de belangrijkste drijfveer voor zowel markeren als idiopathische cystitis.
• Reinig met een enzymatische reiniger voor huisdieren. Producten op basis van ammoniak ruiken voor een kat naar urine en nodigen uit tot een volgend bezoek.

:::danger
Een kat die probeert te urineren en niets produceert, is een medisch noodgeval.

Dit komt het meest voor bij katers, wier plasbuis lang en nauw is, en het betekent dat de blaas niet kan leeglopen. Baasjes verwarren dit vaak met constipatie of denken dat de kat kieskeurig is over de bak. Signalen zijn herhaaldelijk naar de bak gaan, persen, jammeren, aan de geslachtsdelen likken, braken en een kat die lusteloos en onwel wordt. Een verstopte blaas veroorzaakt binnen een dag nierfalen en gevaarlijke kaliumverschuivingen, wat zonder Behandeling dodelijk is. Ga direct naar de Dierenarts, indien nodig buiten openingstijden.
:::

Beslis in 60 seconden

Regel één: medisch vóór gedrag

Urethra-obstructie.

Hierboven besproken en het herhalen waard, omdat baasjes elke week katten verliezen terwijl ze proberen van vulling te wisselen. Persen met weinig of geen resultaat is een noodgeval.

Feline idiopathische cystitis.

De meest voorkomende oorzaak van urinewegklachten bij katten onder de tien jaar, waarbij geen infectie wordt gevonden. Het is een pijnlijke blaasaandoening die sterk geassocieerd wordt met stress: conflict tussen katten, opsluiting binnenshuis zonder verrijking, lage wateropname, een verandering in het huishouden of een kat die andere katten door het raam kan zien.

De kat associeert de pijn met de bak, omdat het daar gebeurde, en begint ergens anders te plassen. Daarom blijft een kat met cystitis vaak op vreemde plekken plassen nadat de pijn is verdwenen.

Urineweginfectie en blaasstenen.

Infectie komt vaker voor bij oudere katten en katten met nierziekte of diabetes. Stenen en kristallen veroorzaken pijn, bloed en soms obstructie.

Nierziekte, hyperthyreoïdie en diabetes.

Alle drie verhogen het urinevolume. De bak raakt sneller vol, de kat moet vaker en een bak die voorheen voldeed is nu onprettig. Een kat die veel meer urineert en drinkt, heeft een bloed- en urinetest nodig in plaats van een nieuwe vulling.

Artritis en pijn.

Onderbelicht en zeer gebruikelijk bij oudere katten. Een kat met pijnlijke heupen, ellebogen of rug vindt het moeilijk om in een hoge bak te klimmen, door het klepje van een overdekte bak te wurmen, comfortabel te hurken of trappen te lopen om de bak te bereiken.

De signalen zijn subtiel: aarzelen bij de rand, op de rand zitten met de voorpoten erin en de achterpoten eruit, over de zijkant plassen of kiezen voor een zacht plat oppervlak zoals een badmat, wat veel zachter is voor pijnlijke gewrichten dan een stijve bak.

Constipatie, diarree en problemen met anaalklieren.

Een kat met pijnlijke ontlasting associeert de bak met die pijn. Een kat met diarree haalt de bak mogelijk simpelweg niet op tijd.

Cognitieve disfunctie.

Bij oudere katten: desoriëntatie, veranderde slaappatronen en vergeten waar de bak staat.

Vraag om een urinemonster voor onderzoek, niet alleen een fysiek onderzoek. Niet-absorberende vulling voor het verzamelen van een monster is verkrijgbaar bij de meeste klinieken, en een monster dat de kat thuis heeft geproduceerd is veel informatiever dan een gestresste kat in een spreekkamer.

Regel twee: sproeien of plassen

Dit ziet er voor een Baasje hetzelfde uit, maar het zijn totaal verschillende gedragingen.

Sproeien.

De kat staat, loopt achteruit naar een verticaal oppervlak, heft de staart, trilt ermee, trappelt met de achterpoten en laat een kleine hoeveelheid urine achter op hoogte. Veelvoorkomende doelen zijn deuren, ramen, gordijnen, zijkanten van meubels, nieuwe items in huis, tassen en alles wat naar buiten of naar bezoek ruikt.

Sproeien is communicatie, geen eliminatie. Het wordt gedaan door gecastreerde katten van beide geslachten en door niet-gecastreerde katten, en wordt gedreven door sociale onzekerheid: een andere kat in huis, een kat die door het luikje komt, een kat die door een raam zichtbaar is, of een verandering waardoor het territorium onstabiel aanvoelt.

De kat gebruikt de bak bijna altijd nog wel voor het plassen en ontlasten.

Plassen buiten de bak.

De kat hurkt normaal op een horizontaal oppervlak en laat een volle blaas leeglopen of produceert normale ontlasting. De locatie is meestal zacht en absorberend: een kleed, bed, stapel wasgoed, badmat of bank.

Dit betekent dat de bak onacceptabel is, de route ernaartoe onacceptabel is of dat er iets pijn doet.

Middening (ontlasting achterlaten).

Ontlasting gedeponeerd op een opvallende, open plek in plaats van begraven. Ongebruikelijk, meestal markeergedrag in een huishouden met aanzienlijke spanning.

Schrijf een week lang op wat er geproduceerd werd, waar, op welk oppervlak en in welke houding. Dat Dossier beantwoordt het grootste deel van de vraag.

Regel drie: audit van de bak

Een veelvoorkomende onbedoelde fout: de bak, de voerbakken, de slaapplek en de krabpaal in één hoek gepropt. Katten eten niet naast hun toilet en een overdekte bak in een hoek heeft maar één uitgang.

Aantal.

Eén bak per kat plus één reserve. In een huishouden met twee katten betekent dit drie bakken.

Locatie, niet op een rij.

Een rij van drie bakken in dezelfde hoek is voor een kat één locatie, omdat één kat in de deuropening kan gaan zitten en alle drie kan controleren. Plaats ze op echt gescheiden delen van het huis, op elke verdieping die de kat gebruikt.

Grootte.

De meeste commerciële bakken zijn te klein. Een bak moet ongeveer anderhalf keer de lengte van de kat van neus tot staartbasis zijn, zodat de kat kan omdraaien, graven en een plek kan kiezen. Een grote plastic opbergdoos met een lage ingang is een goedkope en uitstekende bak.

Open, niet overdekt.

De meeste katten geven de voorkeur aan een open bak. Overdekte bakken concentreren geur, beperken het zicht en hebben slechts één uitgang, wat in een huishouden met meerdere katten een hinderlaag vormt. Als uw kat altijd van een overdekte bak hield, behoud deze dan, maar voeg ook open bakken toe.

Ingangshoogte.

Laag. Een oudere of artrotische kat moet erin kunnen stappen in plaats van klimmen. Snijd indien nodig een zijkant van een opbergdoos lager.

Vullingtype.

De meeste katten geven de voorkeur aan fijne, zandachtige, geurloze klonterende vulling. Geparfumeerde vulling, kristallen, korrels en alles met sterke toevoegingen zijn veelvoorkomende redenen voor weigering. Katten houden ook niet van matjes onder de vulling, die hun nagels kunnen vasthaken.

Diepte.

Diep genoeg om goed te kunnen graven. Een dun laagje over hard plastic is onvoldoende voor een kat en een veelvoorkomende reden voor het krabben aan de vloer naast de bak.

Schoonmaak.

Schep minstens dagelijks, idealiter twee keer. Was de bak regelmatig met heet water en een geurloos schoonmaakmiddel. Vermijd sterke ontsmettingsmiddelen: reinigers op basis van dennen of fenolen zijn giftig voor katten en zwaar geparfumeerde producten schrikken katten af.

Plaatsing.

Rustig, weg van voer- en waterbakken, niet naast een wasmachine of boiler die onverwacht aanslaat, niet op een doorgang en met twee uitgangen. Een bak in een gang waar een hond loopt, of in een kast waarvan de deur soms dichtzit, is geen bruikbare bak.

Verander één ding tegelijk.

Als u van vulling wisselt, bied de nieuwe dan aan in een extra bak naast de oude in plaats van direct over te stappen. Laat de kat kiezen.

De stresskant, in huishoudens met meerdere katten

Katten zijn niet van nature groepsdieren zoals honden, en de meeste huishoudens hebben meer katten dan de ruimte eigenlijk toelaat.

Vermenigvuldig en verspreid elke bron: voerbakken, waterbakken, slaapplekken, hoge plekken, schuilplekken, krabpalen en bakken. Plaats ze in verschillende kamers, zodat geen enkele kat de toegang tot alles kan controleren door in één deuropening te gaan zitten.

Ga om met buitenkatten. Een buurtkat die door een glazen deur zichtbaar is, of door het kattenluikje komt, is een van de meest voorkomende en minst opgemerkte oorzaken van sproeien en cystitis. Blokkeer het onderste deel van het glas met verwijderbare folie, installeer een luikje op basis van een Chip en verwijder eten dat buiten blijft staan.

Verhoog de wateropname. Meer water verdunt de urine en vermindert blaasirritatie. Gebruik verschillende bakken in verschillende kamers weg van eten, overweeg een fonteintje en overweeg natvoer als de kat alleen droogvoer krijgt.

Voeg hoogte en schuilplekken toe. Een kat die weg kan van een andere kat, ervaart minder druk.

Houd veranderingen geleidelijk en geef de kat een kamer die onveranderd blijft tijdens verbouwingen, verhuizingen en nieuwe aanwinsten.

Goed schoonmaken

Gebruik een enzymatische reiniger die speciaal is geformuleerd voor urine van huisdieren. Enzymen breken de verbindingen af die de geur verspreiden in plaats van ze alleen te maskeren.

Gebruik nooit reinigers op basis van ammoniak. Ammoniak is een afbraakproduct van urine, dus voor een kat heeft u de plek net opnieuw gelabeld als toilet.

Gebruik geen bleek op een plek waar de kat heeft geplast en meng nooit schoonmaakmiddelen.

Dep in plaats van te wrijven. Wrijven duwt urine dieper in de tapijtrug en ondervloer.

Behandel ook de ondervloer als de hoeveelheid aanzienlijk was, anders blijft de geur hangen en zal de kat terugkeren.

Zoek elke plek. Een ultraviolette zaklamp in een donkere kamer toont urine die de neus alleen zou missen.

Zodra een plek schoon is, verander dan de betekenis ervan. Plaats er een voerbak, een slaapplek of een krabpaal, aangezien katten meestal niet plassen waar ze eten en rusten.

De trend van toilet-training

Het trainen van een kat op het menselijk toilet is online populair, maar is een slecht idee om verschillende concrete redenen.

Het verwijdert uw vermogen om de output te controleren. Via de kattenbak merken baasjes dat een kat meer of minder urineert, perst, of bloed verliest; dit zijn vroege signalen van nierziekte, diabetes, hyperthyreoïdie en urinewegobstructie. Alles door het toilet spoelen verwijdert de nuttigste gezondheidsmeter in huis.

Het vereist balanceren op een rand. Kittens kunnen het. Oudere, artrotische, katten met overgewicht of zieke katten kunnen dit vaak niet, en katten vallen erin.

Het verwijdert het graven en bedekken, wat een sterk instinctief gedrag is en geen gewoonte.

Het hangt ervan af dat een deur open en een bril omhoog is, elke keer weer, de hele nacht door.

En wanneer een kat onwel wordt en het niet meer kan, is er geen bak om op terug te vallen, dus plast de kat op de vloer en concludeert het Baasje dat het gedragsproblemen zijn.

Als u al een kat op deze manier heeft getraind en deze ergens anders is gaan plassen, plaats dan als eerste stap een normale bak terwijl de kat wordt onderzocht.

Wat u nooit moet doen

Straf, schreeuw of laat de kat niet schrikken. Wrijf niet met de neus in de urine. Gebruik geen watersprays, alarmen of rammelaars. Elk van deze verhoogt de angst, en angst is het mechanisme achter zowel sproeien als idiopathische cystitis.

Beperk het water van de kat niet in de hoop op minder ongelukjes. Het concentreert de urine en verergert urinewegaandoeningen.

Sluit de kat niet op in één kamer met een bak als straf. Opsluiting wordt soms therapeutisch gebruikt om het gebruik van de bak te herstellen, maar het moet een comfortabele, rijk ingerichte kamer zijn en onderdeel van een plan, niet een sanctie.

Voeg geen extra kat toe voor gezelschap. Het verhoogt bijna altijd de druk in het huishouden.

Neem niet aan dat het gedragsmatig is omdat de kat verder gezond lijkt. Katten verbergen ziekte zeer betrouwbaar.

Wissel niet plotseling van vulling en gebruik geen geparfumeerde vulling om geur te beheersen. Het antwoord op geur is vaker scheppen.

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk voor een kat die perst zonder urine te produceren, jammert in de bak, herhaaldelijk naar de bak gaat zonder resultaat, likt aan de geslachtsdelen, braakt of lusteloos wordt. Behandel dit bij een kater als een noodgeval voor dezelfde dag.

Ga dezelfde dag voor bloed in de urine, duidelijke pijn bij het plassen of een kat die een dag lang helemaal niet heeft geplast.

Boek deze week een afspraak voor elke verandering in zindelijkheid, voor meer drinken en plassen, voor gewichtsverlies, voor een kat die over de rand van de bak is gaan plassen en voor een oudere kat die aarzelend is geworden met erin klimmen.

Neem het dagboek mee, foto's van de vervuilde plekken, een notitie van elke bak en locatie, het type vulling, hoe vaak er wordt geschept, hoeveel katten er wonen, wat er de afgelopen maanden in huis is veranderd en een urinemonster als het is gelukt om er een te verzamelen.

Beloon de kat voor het gebruik van de bak als u het ziet, en reageer nooit op wat er ergens anders gebeurt. Slechts de helft van dat paar is nuttig.

Het eindpunt is een kat met genoeg ruimte, genoeg bakken en genoeg plekken om zich terug te trekken, zodat hij nooit een reden had om elders te kijken.