Huisdier-training: target, station en vrijwillige hantering

Snel antwoord

Huisdier-training is het aanleren van gedrag waarbij een kat deelneemt aan de eigen zorg in plaats van dat deze hiervoor moet worden vastgehouden. Vier gedragingen vormen de basis: het aanraken van een target, op een mat gaan zitten, de kin in je hand laten rusten en op een weegschaal stappen.

Dit zijn geen trucjes. Het is het verschil tussen een senior kat die jarenlang dagelijks vloeistoffen accepteert en een kat die verdoofd moet worden om de oren te laten onderzoeken.

De volledige methode in één beeld: de kat blijft op de eigen pootjes staan, het voer is klein en de kat kan op elk moment weglopen.

• Een kat die halverwege de sessie stopt met eten is niet koppig. De kat zit boven de drempelwaarde en de sessie moet worden beëindigd.
• Train het gedrag lang voordat de aandoening optreedt die het vereist. Een nieuwe houding aanleren terwijl de kat zich niet lekker voelt, werkt bijna nooit.
• Fixatie is geen kortere weg. Eén keer met geweld nagels knippen kan maanden aan vooruitgang kosten, omdat katten de voorspeller leren in plaats van de gebeurtenis.
• Thuis wegen is het meest waardevolle gedrag dat je kunt aanleren, omdat gewichtsverlies bijna elk zichtbaar symptoom bij katten voorafgaat.
• Gedrag verplaatst zich niet vanzelf naar andere ruimtes. Wat de kat in de keuken kan, moet opnieuw worden aangeleerd in de Kliniek.

Beslis in 60 seconden

Waarom een kat niet door middel van dwang kan meewerken

Katten zijn zowel roofdier als prooidier. Een kat die wordt vastgehouden krijgt het sensorische patroon van gevangen worden, en de reactie op dat patroon is niet onderhandelbaar door redeneren of door beloningen die daarna worden aangeboden.

Het gedragsmatige gevolg is specifiek en verklaart bijna elke mislukte nagelknipbeurt.

Katten leren voorspellers, geen gebeurtenissen. Als de kastdeur, het geluid van de tondeuse en het zien van een handdoek betrouwbaar voorafgaan aan het vastgezet worden, begint de kat al te reageren bij de kastdeur. De reactie verplaatst zich telkens een stap eerder in de keten.

Dat is waarom eigenaren katten beschrijven die het al weten voordat er iets is gebeurd. De kat is niet helderziend. De kat heeft een eerder signaal geleerd dan het signaal waar jij naar keek.

Het tweede mechanisme is asymmetrie. Een angstassociatie kan bij een kat in één gebeurtenis ontstaan en standhouden door tientallen neutrale of prettige herhalingen daarna. Positieve associaties bouwen langzaam en cumulatief op; aversieve associaties worden in één keer geïnstalleerd.

Die asymmetrie bepaalt de hele strategie. Vooruitgang wordt niet gemaximaliseerd door op goede dagen hard door te drukken. Het wordt gemaximaliseerd door nooit de slechte dag te hebben.

Het derde mechanisme is contextspecificiteit. Katten generaliseren slecht tussen omgevingen. Een kat die in de keuken op een weegschaal stapt heeft geleerd "weegschaal, in de keuken, met jou". In de Kliniek, op een metalen tafel, met een andere geur, is het gedrag voor de kat echt nieuw. Plan om het daar opnieuw aan te leren in plaats van aan te nemen dat het behouden blijft.

De vier gedragingen die de rest dragen

Train waar de kat al ontspant. Een rustige kamer waar de kat zelf voor kiest wint het van een kamer waar je de kat naartoe moet dragen.

Target aanraken.

De kat raakt met de neus een specifiek object aan: het uiteinde van een eetstokje, een plastic dopje op een stokje, of een knokkel. Dit is het stuur. Zodra een kat een target volgt, kun je hem in een reismand leiden, op de weegschaal laten stappen, onder een bed vandaan halen of in een staande positie brengen voor een onderzoek, zonder de kat aan te raken.

Houd het target iets van het gezicht af in plaats van bij de neus. Katten focussen niet goed op heel nabije objecten en een target dat tegen het gezicht wordt gedrukt wordt eerder weggejaagd of genegeerd dan aangeraakt.

Op de mat gaan zitten.

De kat gaat op een specifieke mat, handdoek of laag platform zitten en blijft daar. Een station geeft de kat een taak die te combineren is met onderzocht of geborsteld worden, of het oppakken van een poot, en het geeft je een onmiskenbare manier om te zien wanneer de kat niet meer wil: de kat loopt weg.

De mat is belangrijker dan het gedrag. Een draagbare mat is iets dat kan worden meegenomen naar de Kliniek, op de onderzoekstafel gelegd en gebruikt om een onbekend oppervlak bekend te maken.

Kin laten rusten.

De kat laat de kin rusten op je platte handpalm, op een opgerolde handdoek of op de rand van een kussen. Dit is toestemmingsgedrag. Zolang de kin omlaag is, vindt de Behandeling plaats. Zodra de kin omhoog komt, stopt de Behandeling, direct en elke keer.

De kin laten rusten maakt oogdruppels, oordruppels, mondinspectie en een bloedafname uit het oor mogelijk zonder het hoofd vast te houden. Het werkt omdat de kat een manier krijgt om 'stop' te zeggen die ook echt stopt, wat precies is wat fixatie wegneemt.

Vrijwillige weegschaal.

De kat stapt op een keuken- of babyweegschaal en blijft daar een paar seconden staan. Gewicht is de meest gevoelige routinematige meting die beschikbaar is voor een Baasje. Katten verbergen ziekte en een neerwaartse gewichtstrend verschijnt meestal vóór elke verandering in eetlust, vacht of activiteit die een huishouden opmerkt.

Een weegschaal-gedrag geeft je ook een cijfer voor de Dierenarts in plaats van "hij lijkt wat dunner".

Leeftijd per leeftijd: waar aan te werken en wat te verwachten

Kittens.

De gevoelige periode voor socialisatie bij kittens ligt meestal tussen de twee en zeven weken oud, wat betekent dat het meeste gebeurt bij de fokker of in de opvang, voordat jij het dier hebt. Wat jij erft is het resultaat van andermans werk.

Wat je vanaf de dag dat een kitten arriveert nog wel kunt doen, is hantering normaal maken: pootjes aanraken en loslaten, in de oren kijken, mond optillen en loslaten, een nagel verlengen en loslaten. Elk van deze dingen één keer per dag, voor een seconde, gevolgd door iets lekkers.

De fout is hier grondigheid. Een kitten dat tolereert dat alle vier de pootjes worden onderzocht, hoeft dat die dag niet een tweede keer te ondergaan.

Adolescente en jonge volwassen katten.

Tussen de sociale volwassenheid en de middelbare leeftijd wordt de kat fysiek in staat om te weigeren en begint dat ook te doen. Sessies worden korter en een kat die voorheen alles accepteerde begint een mening te vormen.

Dit is het juiste moment om het gedrag op te bouwen dat je later nodig zult hebben, terwijl de kat gezond is. Leer nu de weegschaal, het ingaan van de reismand, de kin laten rusten en de mat. Een gezonde kat leert; een zieke kat ondergaat vooral.

Volwassen katten.

Onderhoud is de volledige taak. Vraag elke week of twee keer per week om elk gedrag en beloon goed. Gedrag waar nooit om wordt gevraagd gaat achteruit, en dat gebeurt geruisloos, waardoor je het pas op de ochtend van de afspraak ontdekt.

Voeg de specifieke hantering toe die de vacht van jouw kat nodig heeft. Een kat met een lange vacht moet een kam op de buik en achter de oren accepteren, precies daar waar klitten ontstaan en waar katten het minst graag aangeraakt worden.

Senior katten en katten met een chronische ziekte.

Hier betaalt de investering zich uit. Chronische nierziekte betekent vaak thuis subcutane vloeistoffen toedienen. Hyperthyreoïdie betekent dagelijkse Medicatie, oraal of transdermaal, voor de rest van het leven van de kat. Diabetes betekent injecties en soms glucosemetingen.

Geen van deze zijn eenmalige gebeurtenissen. Het zijn dingen die je honderden keren bij dezelfde kat moet doen, en de rekensom van een kat die elke keer vecht is voor beiden onhoudbaar.

Artritis verandert welke posities een kat kan aannemen. Een oude kat die de kin niet meer laat rusten, weigert misschien niet; het kan zijn dat de kat het hoofd niet comfortabel omlaag kan brengen. Verlaag het criterium, verhoog het target en vertel het je Dierenarts, want terughoudendheid om het hoofd te laten zakken of te strekken is op zichzelf een teken van pijn.

Het gedrag koppelen aan echte procedures

Uitrusting wordt aangebracht terwijl de kat op de eigen poten staat en vrij is om weg te gaan. Dezelfde regel geldt voor een tuigje, een kam, een tondeuse of een spuitje.

Zodra de vier gedragingen bestaan, worden procedures opgebouwd door één klein stukje toe te voegen aan iets wat de kat al kent.

Nagels knippen. Eén nagel is een sessie. Niet één poot, één nagel. De nagel verlengen, knippen, loslaten, voeren, klaar. Tien afzonderlijke rustige gebeurtenissen winnen van één lang gevecht, en de inschatting van de kat over wat de nagelknipper betekent blijft accuraat.

Oor- en oogdruppels. Bouw voort op de kin laten rusten. Eerst verschijnt het flesje en gebeurt er niets. Dan raakt het het oor aan en gebeurt er niets. Dan landt er een druppel op de vacht naast het oor. Pas later gaat het erin.

Orale Medicatie. Het spuitje of de pillenschieter moet een bekend object zijn dat iets uitdeelt wat de kat lekker vindt, lang voordat het iets uitdeelt wat de kat niet lekker vindt. Geef gedurende een week eerst gewoon water, of een dun papje van het eigen voer van de kat, uit hetzelfde spuitje.

Subcutane vloeistoffen. Katten die een mat en het laten rusten van de kin hebben geleerd, accepteren vloeistoffen vaak terwijl ze eten. Warm de zak op tot lichaamstemperatuur. Koude vloeistof onder de huid is echt oncomfortabel en is een veelvoorkomende reden waarom een voorheen coöperatieve kat begint te weigeren.

Wegen. Zet de weegschaal permanent op de vloer met de mat erop en voer daarop. Weeg op hetzelfde moment van de dag, omdat een kat die net heeft gegeten en gedronken meetbaar zwaarder is dan dezelfde kat vóór het ontbijt.

Wat aangeeft dat het misgaat

De kat eet langzamer en stopt dan.

Eetlust is de meter. Een kat die comfortabel werkt neemt snel voer aan en zoekt naar het volgende stukje. Langzamer aannemen betekent toenemende opwinding. Voer weigeren dat de kat normaal lekker vindt betekent dat je voorbij het punt bent waar nog iets wordt geleerd.

De kat verlaat de sessie steeds eerder.

Dit is het duidelijkste bewijs dat sessies te laat zijn geëindigd. Beëindig de volgende paar sessies na twee herhalingen, terwijl de kat nog meer wil.

Een gedrag dat de kat kende werkt niet meer.

Meestal is er een van de drie dingen aan de hand: de beloning is saai geworden, het criterium is ongemerkt opgeschroefd, of er is iets aversiefs aan gekoppeld. Vraag jezelf af welke procedure je als laatste deed direct na dat gedrag.

Plotselinge weigering van hantering bij een kat die het voorheen accepteerde.

Behandel dit als medisch totdat het tegendeel is bewezen. Pijn, gebitsproblemen, ooraandoeningen en schildklierziekten presenteren zich allemaal als een kat die op één specifieke plek niet meer aangeraakt wil worden. Een gedragsverandering zonder trainingsverklaring is een klinisch teken.

De routine die zorgt dat het werkt

Een trend van gewichten over maanden is meer waard dan één enkele meting, en het is de factor die er het vaakst voor zorgt dat een zieke kat vroeg wordt gezien.

Wat je nooit moet doen

Niet in het nekvel grijpen, fixeren of een kat inwikkelen die de inwikkeltechniek niet heeft geleerd. Een handdoek die wordt gebruikt als een bekend, getraind hulpmiddel is nuttig. Een handdoek die wordt gebruikt als net leert de kat wat handdoeken betekenen.

Train niet op schoot. Een schoot is een plek waar de kat niet weg kan zonder geblokkeerd te worden, en het vermogen om weg te gaan is het mechanisme waar de hele methode op draait.

Voer niet elke keer de echte procedure uit wanneer je oefent. Als de kin laten rusten altijd eindigt in oordruppels, verdwijnt het gedrag.

Bewaar de training niet voor wanneer het nodig is. Aan een kat die een nieuwe positie leert terwijl hij misselijk, pijnlijk of uitgedroogd is, wordt gevraagd de zwaarst mogelijke versie van de taak uit te voeren.

Voer niet de hele dag door en vraag je dan af waarom de kat niet voor voer wil werken. Een kat met een permanent volle bak heeft geen reden om in te gaan op training, en dit is de meest voorkomende reden waarom eigenaren concluderen dat hun kat niet kan worden getraind.

Wanneer hulp inroepen

Vraag je Dierenarts, of een veterinair gedragstherapeut, om advies als een van de volgende punten van toepassing is:

• Je kat heeft hantering altijd geaccepteerd en is plotseling gestopt
• Je kat wordt agressief in plaats van vermijdend bij hantering
• Je kat kan helemaal niet worden onderzocht zonder sedatie, en er is net een chronische aandoening gediagnosticeerd
• Je kat heeft dagelijks Medicatie nodig en het lukt je niet om dit betrouwbaar te geven

Dat laatste punt verdient het om duidelijk benoemd te worden, omdat eigenaren dit verbergen. Medicatie die wordt voorgeschreven maar niet wordt toegediend is een behandelingsfaling die lijkt op een falen van het medicijn. Vertel de Kliniek eerlijk hoeveel doses er daadwerkelijk in gaan. Er is meestal een andere formulering, een andere toedieningsweg of een ander medicijn beschikbaar.

De doelsituatie: de kat kiest de mat, blijft erop zitten en er wordt niets met de kat gedaan waar hij nog niet mee heeft ingestemd.

Neem naar de afspraak een video mee van wat er thuis gebeurt als je de procedure probeert, je eigen bijgehouden gewichtsrapport en een lijst van welke lichaamsdelen de kat wel en niet laat aanraken. Klinieken die geaccrediteerd zijn volgens 'cat-friendly' programma's, zoals die van de ISFM en AAFP, plannen hantering precies rondom die informatie, en het verandert hoe het Bezoek verloopt.