Trainen met een kattentuigje en riem: wat is realistisch buiten?

Kort antwoord

Een kat aan een riem is geen kleine hond aan een riem. Honden worden uitgelaten, wat betekent dat ze op menselijk tempo een menselijke route volgen. Katten worden begeleid, wat inhoudt dat de kat de richting kiest, minutenlang stopt om te snuffelen, gaat zitten en soms besluit om weer naar huis te gaan. Als je probeert een kat in een rechte lijn naast je te laten lopen, zal de kat op zijn zij gaan liggen en stoppen, waarna iedereen concludeert dat de kat niet getraind kan worden.

De twee factoren die bepalen of dit werkt, zijn de pasvorm van het tuigje en de gewenning. Een kat kan uit bijna elk tuigje achteruitlopen dat ook maar enigszins loszit, en een kat die mee naar buiten wordt genomen voordat hij binnenshuis comfortabel is met het tuigje, zal bevriezen in plaats van op verkenning gaan.

Al het nuttige werk gebeurt binnenshuis, met voer, voordat het tuigje ooit buiten wordt gedragen.

• Gebruik een tuigje, nooit een halsband. Een riem die aan een halsband vastzit kan de luchtwegen van een kat die ronddraait beknellen, en een veiligheidshalsband met sluiting is ontworpen om los te laten, wat precies het tegenovergestelde is van wat een riem nodig heeft.
• De pasvorm wordt gemeten met de ontsnappingstest, niet door te kijken of het er strak uitziet. De schouderbladen van een kat zijn niet verbonden met het skelet door een botgewricht, waardoor hij zijn voorkant door een opening ter grootte van zijn kop kan persen.
• Bevriezen of op de grond liggen wanneer het tuigje voor het eerst omgaat is normaal en is geen teken van stress door de buitenomgeving. Het is een reactie op constante druk over de rug.
• Draag de kat naar buiten in een reismand en laat hem in de tuin los. Een kat die leert om via de voordeur naar buiten te lopen aan een riem, heeft geleerd dat hij naar buiten wil via de voordeur.
• Een kat die dit voorheen leuk vond en nu weigert, heeft in de eerste plaats een medische vraag en in de tweede plaats een trainingsvraag.

Beslis in 60 seconden

Waarom een kat uit een tuigje ontsnapt

Het voorbeen van een kat is verbonden met de romp door middel van spieren in plaats van door een stijf gewricht. Er is geen functioneel sleutelbeen dat de schouder met het borstbeen verbindt zoals bij een mens. Die opbouw is wat een kat in staat stelt door elke opening te passen waar zijn kop doorheen kan, en het is precies wat een tuigje onbruikbaar maakt.

De reeks die tot falen leidt is altijd hetzelfde. Iets schrikt de kat op. De kat draait zich om naar de dreiging, laat de voorkant zakken en gaat hard achteruit. De schouders trekken samen, het tuigje glijdt naar voren over de schouderbladen en één voorpoot komt erdoorheen. Van buitenaf lijkt het alsof het tuigje simpelweg afviel.

Dat betekent dat een statische controle van de pasvorm niet voldoende is. Een tuigje kan perfect aansluiten bij een staande, ontspannen kat en toch afvallen tijdens het draaien, omdat de dwarsdoorsnede van de kat van vorm verandert wanneer hij zich platmaakt.

De drie veelvoorkomende ontwerpen gedragen zich verschillend onder die belasting. Een tuigje in de vorm van een acht trekt aan als de kat trekt, wat beter blijft zitten maar de druk concentreert op de nekband. Een H-stijl tuigje met twee verstelbare lussen en een verbindingsriem is gemakkelijk aan te passen en gemakkelijk om uit te ontsnappen als een van de lussen loszit. Een vestje of jachtuigje verdeelt de druk over een groot gebied van de borst en rug, wat de meeste katten sneller accepteren en dat de minste openingen biedt voor een poot om erdoorheen te komen, ten koste van meer warmte in de zomer en moeilijker passen bij een kat met een zeer lange vacht of een erg slanke kat.

Welk ontwerp je ook gebruikt, voer binnenshuis de ontsnappingstest uit voordat het er echt op aankomt. Houd met de riem bevestigd een lichte spanning vast en laat de kat achteruit van je weg lopen over een vloer. Als een deel van het tuigje naar voren glijdt richting de kop, zit het te los. Herhaal de controle nadat de kat heeft gegeten, na een borstelbeurt en bij de wisseling van het seizoen, omdat vachtvolume en lichaamsconditie de pasvorm beïnvloeden.

Waarom katten bevriezen en wat je eraan kunt doen

Constante druk op de rug en schouders is wat een kat voelt wanneer iets hem vasthoudt. Een eerste tuigje geeft dat gevoel continu, en veel katten reageren door volledig stil en plat te gaan liggen, waarbij ze soms op hun zij rollen met stijve poten. Baasjes interpreteren dit routinematig als dat de kat overstuur is omdat hij naar buiten moet. Het heeft niets met buiten te maken en het gebeurt gewoon op de woonkamervloer.

De reactie vervaagt wanneer de sensatie niets naars meer voorspelt. Dat betekent: zeer korte sessies, voer tijdens de sessie in plaats van erna, en het tuigje afdoen terwijl de kat nog kalm is in plaats van te wachten tot hij ontspant.

Normale beweging binnenshuis terwijl de kat het tuigje draagt is de mijlpaal die alles bepaalt. Sla dit niet over.

De volgorde die werkt is traag en onspectaculair. Laat het tuigje enkele dagen op de vloer liggen bij de voerbak zodat het geen nieuw object meer is. Voer ernaast. Leg het over de rug van de kat zonder iets vast te maken en voer. Maak het enkele seconden vast, voer en verwijder het. Breid alleen uit als de kat eet en normaal beweegt bij de huidige stap.

Voeg daarna binnenshuis de riem toe, houd deze losjes vast en volg de kat in plaats van hem te sturen. Een riem die onbeheerd over de vloer sleept kan achter meubels blijven haken en de kat enorm laten schrikken, dus houd hem vast.

Pas als de kat in huis rondloopt met tuigje en riem zonder zijn houding te veranderen, is hij klaar voor buiten. De eerste buiten-sessie moet enkele minuten duren in de stilste, meest omsloten ruimte die je hebt.

Hoe een wandeling met een kat er echt uitziet

Een goede sessie is grotendeels stationair. De kat komt naar buiten, bevriest kort om de omgeving te scannen, snuffelt dan lange tijd aan één stukje grond, verplaatst zich een kleine afstand en gaat zitten.

Katten navigeren op geur en dekking. Ze bewegen zich tussen schuilplaatsen en voelen zich niet prettig bij het oversteken van open terrein. Een route die geschikt is voor een hond, zoals een open stoep met verkeer en mensen, is de slechtst denkbare keuze voor een kat.

Duur is niet de maatstaf voor succes. Een kat die tien minuten een heg onderzoekt en ontspannen naar huis gaat, heeft een betere sessie gehad dan een kat die een half uur lang door een park is gesleept.

De riem is een veiligheidslijn, geen stuursysteem. Hij hoort slap te hangen. Als je de kat moet verplaatsen, is de juiste methode om hem op te tillen, niet om te trekken.

Breng de kat in een reismand van en naar de buitenruimte. Dit is belangrijker dan het klinkt. Een kat die aan een riem door de voordeur naar buiten wordt geleid, leert snel dat de voordeur naar buiten leidt en zal proberen er doorheen te glippen wanneer niemand de riem vasthoudt.

Gezondheid en veiligheid voor de eerste keer buiten

Buiten komen verandert het medische plaatje, en hier moet de beslissing genomen worden door een Dierenarts in plaats van een trainingsplan.

Parasieten zijn het routinematige probleem. Vlooien en teken worden opgepikt van vegetatie en van andere dieren, en de parasieten die ertoe doen verschillen sterk per land en per seizoen. Vraag een Dierenarts wat er voorkomt waar je woont en wat het juiste preventieve schema is voor een kat met beperkte toegang tot buiten.

Infectieziekten zijn een serieus probleem. Kattenleukemie en katten-immunodeficiëntievirus worden overgedragen tussen katten door contact en beten, en luchtweginfecties worden overgedragen via gedeelde ruimtes. Vaccinatiestatus en of andere katten de ruimte gebruiken, spelen allemaal mee in de beslissing.

Identificatie is niet onderhandelbaar. Een Chip met actuele contactgegevens is wat een kat terugbrengt als hij uit het tuigje ontsnapt. Een penning aan een halsband kan helpen, maar is geen vervanging, omdat de halsband die veilig is voor een kat, degene is die afgaat.

Sommige katten zouden dit helemaal niet moeten doen. Een kat met een platte snuit en nauwe luchtwegen is een slechte kandidaat voor inspanning en warmte. Een kat met een hart- of luchtwegaandoening mag hier niet toe worden gedwongen. Een arthritische of oudere kat accepteert het tuigje misschien vrolijk om de volgende dag pijn te hebben, dus de sessieduur moet korter zijn dan het enthousiasme van de kat. Een haarloze kat verbrandt in de zon en verliest snel warmte in de kou. Een kat met een zeer lange vacht krijgt klitten waar de bandjes zitten, dus controleer en kam die gebieden na elke sessie.

Warmte is het risico dat baasjes onderschatten. Katten koelen slecht af en hijgen niet als normale manier van afkoeling. Een kat met open mond buiten is een kat in nood, niet een kat die buiten adem is. Bestrating en vlonders houden warmte vast lang nadat de lucht is afgekoeld, en katten hebben geen bescherming op de voetzolen.

Naast het tuigje voeren, en vervolgens terwijl hij het draagt, is wat het tuigje verandert van een beperking in een signaal dat er iets leuks gaat gebeuren.

Wanneer een kat die voorheen liep, stopt

Dit is de situatie waar het woord reset echt bij hoort, en het is de moeite waard om dit goed te scheiden, omdat de oorzaken vanaf de drempel identiek lijken.

Pijn.

Arthritis komt veel voor bij katten van middelbare en oudere leeftijd en is bijna nooit duidelijk. Een kat die moeite heeft met springen, die zijn manier van in de kattenbak gaan heeft veranderd, of die minder de achterkant verzorgt, is een kat die misschien simpelweg niet op een harde ondergrond wil lopen. Tandpijn, een wondje tussen de tenen en een nagelprobleem hebben hetzelfde effect.

Aandoeningen aan de lagere urinewegen.

Een kat die plotseling binnen wil blijven, rusteloos is, herhaaldelijk de kattenbak bezoekt of klaaglijk miauwt, heeft dringend een Dierenarts nodig in plaats van een trainingsaanpassing. Een mannelijke kat die perst zonder urine te produceren, is een levensbedreigend noodgeval.

Eén beangstigende gebeurtenis.

Eén loslopende hond, één auto die dichtbij passeert, één confrontatie met een buurtkat. Katten generaliseren angst na één gebeurtenis veel sneller dan dat ze zelfvertrouwen generaliseren. Het kenmerk is een kat die binnenshuis prima is met het tuigje en bij de drempel weigert.

Het tuigje zelf is veranderd.

Gewichtstoename of -afname, een dikke wintervacht of een bandje dat is uitgerekt, verandert hoe het tuigje zit. Het opnieuw afstellen lost meer van deze problemen op dan baasjes verwachten.

Seizoen en territorium.

Het paarseizoen brengt meer zwervende katten door tuinen, en een buurtkat die in de herfst ontspannen was, kan in de lente gespannen zijn om redenen die niets met jou te maken hebben. Vuurwerk en bouwwerkzaamheden doen hetzelfde.

Eenvoudige volwassenwording.

Sommige katten worden minder avontuurlijk naarmate ze ouder worden en stoppen ermee. Dit is een legitieme uitkomst en geen falen van de training.

Wat er vaak misgaat

Te vroeg naar buiten gaan.

Veruit de meest voorkomende fout. Het tuigje is nieuw, de kat is bevroren en het baasje besluit dat frisse lucht zal helpen. Dat doet het niet. De kat leert dat het tuigje voorspelt dat hij ergens naartoe wordt gedragen dat overweldigend is.

Een bevroren kat met voer naar voren lokken.

Voer moet aangeven dat de kat zich comfortabel voelt, niet gebruikt worden om een stijve kat over de vloer te trekken. Als de kat niet wil eten, is de sessie al te veel en moet deze stoppen.

Uitrolbare riemen.

Een dun koord onder spanning, een handvat dat kan vallen en een vergrendelmechanisme dat faalt op het moment dat de kat wegrent. Het koord veroorzaakt wrijvingswonden aan handen en bij de kat, en de plotselinge stop aan het einde van de uitrol is precies de schok die een draai- en ontsnappingspoging activeert.

Een kat buiten vastbinden en naar binnen gaan.

Een vastgebonden kat kan niet ontsnappen aan een hond, kan geen dekking zoeken en kan stikken in de lijn. Er is geen veilige versie hiervan.

Wandelen waar honden zijn.

Zelfs een vriendelijke hond aan de lijn op korte afstand is een serieuze gebeurtenis voor een kat. Kies afgesloten, rustige ruimtes met weinig verkeer.

De riem als stuurwiel gebruiken.

Het trekken aan een kat zorgt voor een kat die terugtrekt, en terugtrekken is de beweging waardoor hij uit het tuigje komt.

Aannemen dat een kat komt wanneer hij buiten wordt geroepen.

Een terugroepactie die binnenshuis goed gaat, stort vaak in in een omgeving vol nieuwe informatie. De riem en de reismand zijn het plan, niet de terugroepactie.

Wat je nooit moet doen

Maak geen riem vast aan een halsband en gebruik geen halsband als back-up voor een tuigje.

Gebruik geen uitrolbare riem.

Bind een kat niet buiten vast en laat hem niet achter, zelfs niet kort, en zelfs niet in je eigen tuin.

Til een kat niet op aan het tuigje en til hem niet op aan de riem.

Laat de kat je niet via de voordeur naar buiten leiden te voet.

Neem een kat voor de eerste keer niet buiten in een tuigje op een warme dag, in een open ruimte of ergens waar honden worden uitgelaten.

Ga niet door met een kat die plat op de grond gaat liggen, zich verbergt voor het tuigje of voer weigert tijdens sessies. Die kat geeft je het antwoord.

Ga niet achter een kat aan die ontsnapt is. Blijf laag, blijf stil, zet de open reismand neer en geef het tijd.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een Dierenarts bij ademhalen met open mond, instorten, mank lopen dat verschijnt na een sessie, een wond van welke aard dan ook, of persen in de kattenbak na toegang tot buiten.

Boek een afspraak voordat je doorgaat met trainen voor een kat die is gestopt met lopen nadat hij voorheen comfortabel was, een kat die zich verbergt voor het tuigje dat hij voorheen accepteerde, of elke kat van boven de middelbare leeftijd waarbij je buiten-oefening gaat vragen.

Een kat die thuiskomt en direct ontspant, heeft de juiste sessieduur gehad. Een kat die zich daarna verbergt, heeft te veel gedaan.

Neem het tuigje zelf mee naar de afspraak, samen met de leeftijd en lichaamsconditie van de kat, hoe lang de sessies duren, wat de buitenomgeving bevat, wanneer de weigering begon, of er iets gebeurde tijdens de laatste succesvolle sessie en video van de kat die thuis beweegt. Veranderingen in de gang die een baasje niet meer opmerkt, zijn vaak duidelijk voor een Dierenarts op een korte clip, en het verschil tussen een trainingsprobleem en een orthopedisch probleem is daar meestal zichtbaar in plaats van in de spreekkamer.