Krabben aan meubels bij katten: een natuurlijk gedrag ombuigen

Kort antwoord

Krabben is tegelijkertijd onderhoud, communicatie en lichaamsbeweging. Het kan niet worden afgeleerd, alleen worden omgebogen.

Krabben is normaal, noodzakelijk gedrag. Een kat die aan de bank krabt, doet dat niet uit destructiviteit of kwaadaardigheid. Het dier verwijdert de versleten buitenste laag van de nagels, rekt de schouders en rug uit en laat een geur- en visuele markering achter die aangeeft dat dit territorium bezet is.

Dat betekent dat het doel nooit is om het gedrag te stoppen. Het doel is om de kat een beter oppervlak te geven, op de juiste plek en in voldoende aantallen, zodat de bank niet langer de beste beschikbare optie is.

• Doe drie dingen goed en de meeste gevallen zijn opgelost: het materiaal, de positie en het aantal krabpalen.
• Een paal moet stabiel genoeg zijn om niet te wiebelen en hoog genoeg om zich volledig uit te kunnen rekken. Een paal die omvalt, wordt na één poging genegeerd.
• Plaats de paal direct voor het meubel waar aan gekrabd wordt, niet in een nette hoek.
• Forceer de poten van een kat nooit langs een paal. Dat leert de kat om de paal te vermijden.
• Ontklauwen is amputatie van het laatste kootje van elke teen, geen nagelverzorging, en het neemt de noodzaak om te krabben niet weg.

Beslis in 60 seconden

Waarom katten krabben

Dit is de beweging die een krabpaal mogelijk moet maken. Als de paal te kort of te wiebelig is voor deze rek, zal de kat iets vinden dat dat wel is.

Er gebeuren vier dingen tegelijk, en daarom is er geen vervanging voor.

Onderhoud van nagels. De nagel van een kat groeit in lagen. Door te krabben wordt de versleten buitenlaag losgetrokken, waardoor de scherpe laag eronder bloot komt te liggen. U vindt de losse hulsjes rondom een veelgebruikte paal. Dit is waarom een kat met geknipte nagels toch krabt: knippen verkort de punt, maar neemt niet de noodzaak weg om de huls af te werpen.

Geurmarkering. Er zitten klieren tussen de tenen van een kat. Krabben zet geur af naast de zichtbare sporen, wat een boodschap is voor andere katten en een geruststellend signaal voor de kat zelf.

Visuele markering. Lange, duidelijke krassen op een opvallende plek zijn bedoeld om gezien te worden. Daarom kiezen katten de leuning van de bank in het midden van de kamer in plaats van de achterkant van een kledingkast.

Uitrekken. Een kat die aan een verticaal oppervlak krabt, strekt de voorpoten, maakt de rug bol en traint de spieren van de schouders en ruggengraat. Het is een van de weinige manieren waarop een kat het hele lichaam rekt, en katten doen dit daarom direct na het wakker worden.

Een kat die niet kan krabben, houdt niet op met de behoefte daaraan. Dit begrijpen is de sleutel tot het laten werken van de rest van het advies.

Ondergrond: wat de kat wil krabben

Katten hebben individuele voorkeuren, maar het patroon is consistent genoeg om als uitgangspunt te dienen.

Grof, met een verticale structuur, en het moet kunnen versnipperen. De voldoening komt voort uit het feit dat het materiaal meegeeft en grip biedt. Sisaltouw, sisalstof, gewoon golfkarton en onbehandeld hout of boomschors werken allemaal goed.

Vermijd palen met tapijt als u zelf tapijt heeft. Dit leert de kat dat tapijt een legitiem kraboppervlak is, en de kat kan het verschil tussen uw trapbekleding en de paal niet zien. Dit is een van de meest voorkomende en minst voor de hand liggende fouten.

Kijk naar wat de kat al kapotmaakt. Een kat die aan een geweven armleuning van de bank werkt, wil een geweven structuur. Een kat die kartonnen dozen versnippert, wil karton. Sluit hierbij aan in plaats van te gokken.

De richting is een echte voorkeur. Sommige katten krabben verticaal, sommige horizontaal op de vloer, sommige onder een hoek. Een kat die aan het tapijt krabt, is niet in de war over de paal; hij wil een horizontaal oppervlak en heeft dat niet. Bied beide richtingen aan en kijk wat gebruikt wordt.

Bied meer dan één textuur aan. Katten gebruiken vaak verschillende materialen op verschillende plekken, en het kost weinig om dit te testen.

Hoogte, stabiliteit en waarom palen genegeerd worden

Dit is waar de meeste gekochte palen tekortschieten, en het is makkelijk te controleren.

Hoog genoeg voor een volledige rek. De kat moet zich met de voorpoten volledig gestrekt en een bolle rug kunnen uitrekken, met extra ruimte. Een korte paal dwingt tot een gehurkte, onbevredigende versie van de beweging, en de kat keert terug naar de bank, die wel hoog genoeg is.

Zwaar genoeg om niet te bewegen. Duw hard tegen de bovenkant van de paal. Als hij wankelt, wiebelt of kantelt, zal de kat er geen vertrouwen in hebben. Katten zetten echt kracht bij het krabben en een paal die één keer verschuift, heeft de test definitief gefaald. Verzwaarde voeten, muurbevestigingen en brede basissen werken allemaal.

Stevig genoeg voor de grootte van de kat. Een grote of zware kat heeft een aanzienlijk stevigere paal nodig dan een kitten.

Horizontale krabplanken moeten ook blijven liggen. Een kartonnen plank die over een houten vloer schuift, is net zo onbruikbaar als een wiebelige paal. Zet hem op een kleed, klem hem vast of gebruik er een met een antislip onderkant.

Als een kat een gekochte paal negeert, controleer dan deze drie punten voordat u concludeert dat de kat kieskeurig is. In de meeste gevallen ligt hier het antwoord.

Plaatsing: waar mensen de fout ingaan

Katten krabben op specifieke locaties om specifieke redenen, en een paal op de verkeerde plek is slechts een meubelstuk.

Waar de kat slaapt. Katten krabben bij het wakker worden, als onderdeel van het oprekken. Een paal naast de favoriete slaapplek wordt alleen al daarom vele malen per dag gebruikt.

Bij ingangen en uitgangen. Deuropeningen, de boven- en onderkant van de trap, de route vanuit de tuin. Dit zijn grenzen en katten markeren die.

In sociaal belangrijke ruimtes. Een visuele markering is bedoeld om gezien te worden, dus een paal in de logeerkamer dient het doel niet. Hij moet staan waar de rest van het gezin is.

Direct voor het meubel waar aan gekrabd wordt. Niet in de buurt, niet om de hoek. Ertegenaan. De kat koos die plek om een reden en de vervanging moet op dezelfde plek staan.

Eén per kat plus één, verspreid. Over verschillende kamers en verdiepingen. In een huishouden met meerdere katten is een enkele paal een hulpbron die één kat kan beheersen.

Zodra een paal betrouwbaar wordt gebruikt, en pas dan, kunt u deze in kleine stappen verplaatsen als hij echt niet kan blijven staan. Verplaats hem niet te ver of te snel, anders keert de kat terug naar de bank.

De overstap maken

Bescherm het doelwit tijdelijk. Gebruik dubbelzijdige tape, een gladde plastic beschermer, een strak vastgezet kleed of aluminiumfolie over de leuning. Het doel is om dat oppervlak onaantrekkelijk te maken terwijl het nieuwe oppervlak wordt geïntroduceerd.

Zet de nieuwe paal er direct naast. Bij voorkeur zelfs tegen het beschermde oppervlak aan.

Maak het aantrekkelijk. Catnip werkt bij veel katten, maar niet bij allemaal, omdat de respons erfelijk is. Silvervine is het proberen waard voor katten die niet op catnip reageren. Wrijf een beetje op de paal of gebruik een hengelspeeltje zodat de nagels van de kat tijdens het spelen in het oppervlak haken.

Beloon het moment dat hij gebruikt wordt. Geef een beloning of compliment wanneer de kat aan de paal krabt, op dat moment zelf en niet achteraf.

Heb geduld met de tijdlijn. Ingeburgerde gewoontes kosten weken om af te leren, en de sporen die de kat al heeft achtergelaten, bevatten zijn geur die hem blijft lokken. Reinig het bekrabde gebied met een enzymatische reiniger om die aantrekkingskracht te verminderen.

Verwijder de bescherming niet te vroeg. Laat deze zitten totdat de paal gedurende enkele weken de standaardoptie is geweest.

Een stabiele paal naast de rustplek, met spel en eten in de buurt. Palen worden gebruikt als ze onderdeel zijn van de looproutes van de kat, niet wanneer ze weggestopt zijn.

Nagels verzorgen als aparte taak

Knippen vermindert de schade die een kat kan aanrichten en is sowieso zinvol. Het is geen vervanging voor krabben.

Knip alleen het scherpe puntje af. Het roze gedeelte in de nagel bevat bloedvaten en zenuwen; erin knippen doet pijn en bloedt. Knip bij donkere nagels een heel klein stukje en stop.

Laat de nagel naar buiten komen door voorzichtig op de boven- en onderkant van de teen te drukken. Knip overdwars op het allerlaatste puntje.

Doe één of twee nagels en stop. Tolerantie opbouwen over meerdere sessies is veel effectiever dan één lang gevecht, en een kat die voor een knipbeurt in bedwang is gehouden, zal zich bij de volgende keer verzetten.

Controleer de wolfsklauw aan de binnenzijde van elke voorpoot. Deze raakt de grond nooit en slijt dus niet; dit is de nagel die het vaakst in de voetzool groeit.

Oudere katten verdienen een specifieke controle. Oudere katten stoppen vaak met krabben door artrose of omdat ze trager worden, waardoor hun nagels dikker worden en overgroeien. Een gekrulde nagel die in de voetzool drukt is pijnlijk, veroorzaakt infecties en wordt onder de vacht makkelijk over het hoofd gezien. Controleer regelmatig elke nagel bij een oudere kat en vraag de kliniek om hulp als de kat het niet toelaat.

Nagelkapjes zijn verkrijgbaar. Deze moeten worden vervangen naarmate de nagel groeit, ze moeten correct worden geplaatst en ze zijn niet geschikt voor een kat die buiten komt, omdat deze de nagels nodig heeft om te klimmen en zichzelf te verdedigen.

Wanneer krabben een symptoom is

Een plotselinge verandering in krabgedrag is eerder informatie dan slecht gedrag.

Meer krabben op nieuwe plekken, vooral bij deuren en ramen, zeker in combinatie met urine sproeien. Dit is territoriaal markeren door stress. Zoek naar de aanleiding: een nieuwe kat in huis, een vreemde kat die buiten zichtbaar of hoorbaar is, een verhuizing, een verbouwing, een nieuwe baby, een verandering in wie er thuis is. Het toevoegen van palen helpt, maar de trigger is het eigenlijke probleem.

Krabben dat begint na de komst van een nieuwe kat. Beide katten zullen meer markeren. Dit is een introductieprobleem, geen krabprobleem.

Kauwen of bijten op één poot, of likken aan één teen. Dat is een probleem met een nagel, nagelbed of voet. Kijk naar zwelling, afscheiding, een afgebroken nagel of een gescheurde nagel.

Een kat die helemaal is gestopt met krabben. Het opmerken waard, zeker bij een oudere kat. Pijn in de schouders, ellebogen of ruggengraat maakt het uitrekken ongemakkelijk. Artrose bij katten komt veel voor en wordt vaak niet gediagnosticeerd.

Wat u nooit moet doen

Straf, roep, spuit geen water naar en laat de kat niet schrikken wanneer hij krabt. Het vermindert de behoefte niet, het leert de kat om te krabben als u er niet bent en het schaadt het vertrouwen van de kat in u.

Pak de kat niet op om hem naar de paal te brengen en zijn poten langs de paal te bewegen. Katten hebben er een hekel aan als hun voeten worden vastgehouden, en de associatie die dit oproept is met de paal; precies hetgene waar u wilt dat de kat van gaat houden.

Roep niet naar de kat achteraf. Katten leggen geen verband tussen een standje en iets dat ze eerder hebben gedaan.

Gebruik geen paal die wiebelt of die te kort is.

Zet de paal niet uit het zicht om de kamer netjes te houden om vervolgens te concluderen dat de kat hem niet leuk vindt.

Laat een kat niet ontklauwen of pezen doorsnijden.

Verwijder geen krabpaal bij een kat die te veel krabt. Meer palen, niet minder, in combinatie met het aanpakken van de stressfactor is de oplossing.

Wanneer hulp inschakelen

Maak een afspraak als uw kat op een poot kauwt of bijt, als een teen gezwollen is of er vocht uit komt, als een nagel afgebroken of gescheurd is, of als een nagel in de voetzool is gegroeid.

Maak een afspraak voor een oudere kat die is gestopt met krabben, omdat dit meestal betekent dat het uitrekken ongemakkelijk is geworden en gewrichtspijn bij katten goed reageert op behandeling.

Vraag om een doorverwijzing naar een gediplomeerd gedragstherapeut voor katten als het krabben plotseling is toegenomen in combinatie met urine sproeien, verstoppen of conflicten tussen katten, omdat het krabben een symptoom is van het territoriale probleem in plaats van het probleem zelf.

Het eindresultaat is een kat die vol vertrouwen krabt op de plekken die u heeft gekozen, en een huishouden dat is gestopt met het behandelen van normaal gedrag als een fout.

Als iemand ontklauwen heeft aanbevolen, vraag dan in plaats daarvan om een consult over ondergrond, plaatsing en aantal palen, en om hulp bij eventuele onderliggende stress. In de praktijk lost dit de grote meerderheid van de gevallen op, zonder de kat iets te ontnemen.