Vogelhydratie: tekenen van uitdroging en water dat een vogel daadwerkelijk drinkt

Snel antwoord

Een vogel die stopt met drinken is sneller in de problemen dan bijna elk ander huisdier in huis. Kleine vogels hebben een hoge stofwisseling bij een kleine waterreserve, en een grasparkiet of kanarie die een dag geen water heeft gehad, bevindt zich al in een andere klinische categorie dan een hond in dezelfde situatie.

Het advies dat het meest circuleert, het vernevelen van de veren, hydrateert een vogel niet. Water aan de buitenkant van een veer komt niet in de bloedbaan terecht. Baden is goed voor de conditie van de veren en voor de huid, en het is de moeite waard om te doen, maar het is geen vervanging voor een vogel die daadwerkelijk drinkt.

Water en voer moeten tijdens de dagelijkse controle worden meegenomen. Wat de vogel achterlaat op het papier vertelt u meer dan het niveau in de bak.

• Waterinname die u niet kunt zien, is het probleem. Kijk naar de uitwerpselen, niet naar het niveau in het bakje.
• Een vogel die dik zit, stil is en laag zit met droog uitziend, plakkerig mondweefsel heeft vandaag een dierenarts nodig.
• Vernevelen en baden is verenverzorging. Het vervangt niet het drinken.
• Voeg nooit suiker, honing, zout, vitamines of vruchtensap toe aan het drinkwater, tenzij een dierenarts u dit voor deze vogel heeft opgedragen.
• Drinkflesjes falen stilletjes. Een geblokkeerde tuit ziet er precies hetzelfde uit als een volle fles.

:::danger
Spuit nooit water in de snavel van een zwakke of ingestorte vogel.

Vogels hebben geen strotklepje dat de luchtweg bedekt zoals bij zoogdieren, en de glottis zit aan de basis van de tong in de mondbodem. Vloeistof die in de bek van een vogel wordt geduwd die te zwak is om goed door te slikken, gaat rechtstreeks de luchtpijp in. Aspiratiepneumonie doodt vogels die het oorspronkelijke probleem hadden overleefd. Warmte, rust en een snelle rit naar een vogelarts is de juiste reactie voor een vogel die te zwak is om te drinken, geen vloeistof met een spuitje.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom vogels water anders verliezen dan zoogdieren

Een vogel maakt geen vloeibare urine zoals een hond. Stikstofafval verlaat het lichaam als urinezuur, een halfvaste witte pasta, waarvoor veel minder water nodig is om uit te scheiden. Dat is een uitstekende aanpassing voor de vlucht en voor dorre leefgebieden, en het betekent dat een gezonde vogel genoeg heeft aan een kleine dagelijkse inname.

De prijs voor die efficiëntie is dat de veiligheidsmarge dun is. Er is geen grote voorraad verdunde urine om op terug te vallen. Wanneer de inname stopt of verliezen toenemen, schakelt een vogel snel over van compenseren naar decompenseren, en de zichtbare tekenen verschijnen laat.

Water verlaat een vogel via drie hoofdroutes. Een deel gaat verloren in de uitwerpselen als de urinefractie. Een deel gaat verloren via de luchtwegen, die bij een vogel groot zijn in verhouding tot de lichaamsgrootte vanwege het luchtzaksysteem, en dat verlies neemt toe bij hete of droge lucht. Een deel wordt gebruikt voor verdampingskoeling, omdat vogels geen zweetklieren hebben en koelen door te hijgen en door de keel te laten trillen.

Dat laatste punt verklaart waarom hitte zo gevaarlijk is. Een hete vogel koelt zichzelf door water te verdampen dat hij zich niet kan veroorloven te verliezen, dus hittestress en uitdroging komen tegelijkertijd aan en verergeren elkaar.

Een vogel die zaad eet, krijgt bijna geen water binnen via zijn voer, dus de drinkbak is de enige bron. Een vogel die vers groente eet, krijgt een deel van zijn water binnen met de maaltijd.

Dieet verandert het rekenwerk. Een zaadmengsel is droog, dus een vogel die zaad eet, moet bijna al zijn water drinken. Een vogel die een aanzienlijk deel groenten, groenvoer en fruit eet, krijgt een zinvol deel van zijn water binnen met het voer en zal zichtbaar minder drinken. Dat is normaal, en baasjes die een vogel overschakelen op vers voer en vervolgens in paniek raken over het onaangeroerde waterbakje, hebben meestal iets goeds gedaan, niet iets schadelijks.

Nectar-eters zoals lori's en honingeters, en vruchtenspecialisten zoals sommige vogels met zachte bekken, krijgen grote hoeveelheden vloeistof binnen met voer en produceren navenant vloeibare uitwerpselen. Een lori beoordelen aan de hand van de uitwerpselen van een grasparkiet zal u doen denken dat een gezonde vogel ziek is.

Hoe gezonde inname en gezonde uitwerpselen eruitzien

Het uitwerpsel is het meest nuttige ding waar u naar kunt kijken, en het heeft drie delen.

Het fecale deel is het gekrulde of buisvormige gedeelte, gekleurd door het dieet, donkergroen tot bruin bij zaad en pellets en helderder bij groenten.

Het uraatdeel is het witte of crèmekleurige kalkachtige materiaal. Het moet wit tot gebroken wit zijn. Gele, groene of limoengroene uraten wijzen op leverziekte en vereisen een dierenarts.

Het urinegedeelte is de heldere natte ring aan de buitenkant. Een kleine ring is normaal. Een grote waterige halo bij elke keer, waarbij de vaste delen nog steeds gevormd zijn, is polyurie, en dat is een specifieke bevinding in plaats van diarree.

Dat onderscheid is belangrijker dan bijna al het andere in dit artikel. Diarree betekent dat het fecale gedeelte zijn vorm heeft verloren. Polyurie betekent dat het fecale gedeelte nog steeds gevormd is maar zwemt in vloeistof. Ze hebben verschillende oorzaken en verschillende urgenties, en baasjes melden routinematig de een als de ander.

Gladde veren, een open helder oog en interesse in wat u aan het doen bent, zijn de basislijn waarmee u vergelijkt.

Kijk wanneer de vogel drinkt in plaats van te proberen te meten hoeveel. De meeste zaadeters drinken in korte herhaalde sessies, vaak na het eten en weer voordat ze gaan slapen. Een vogel die na elke voeding naar het bakje ging en dat nu niet meer doet, is veranderd, en die verandering is informatie, ook al kunt u er geen cijfer aan geven.

Gewicht is de andere objectieve maatstaf. Een gramweegschaal met een zitstok is het goedkoopste diagnostische hulpmiddel dat een baasje kan bezitten. Waterverlies komt tot uiting als gewichtsverlies voordat het zich manifesteert als gedrag, en een vogel die een merkbaar deel van zijn gebruikelijke ochtendgewicht is verloren, heeft een probleem dat het onderzoeken waard is.

Weeg elke dag op hetzelfde tijdstip, vóór de eerste voeding, en schrijf het getal op. Een trend is veel meer waard dan een enkele meting.

Waarom het bakje vol lijkt als de vogel dorstig is

De meest voorkomende oorzaak van een uitgedroogde huisdier vogel is geen ziekte. Het is een waterbron die de vogel niet kan gebruiken.

Drinkflesjes blokkeren zonder enig uiterlijk teken.

Een drinktuitje vol met zaaddoppen, een kogellager dat vastzit door minerale afzettingen, of een luchtbel na het bijvullen produceren allemaal een fles die er volkomen normaal uitziet en niets levert. De vogel tikt ertegen en krijgt niets, en geeft het dan op. Controleer de fles door elke dag de kogel met uw vinger in te drukken en te kijken of er daadwerkelijk een druppel vormt, niet door naar het waterniveau te kijken.

Een vogel die is verplaatst van een bakje naar een flesje leert het misschien nooit gebruiken.

Flesjes zijn niet intuïtief voor een vogel die zijn hele leven uit een open oppervlak heeft gedronken. Wanneer u een flesje introduceert, laat dan het bakje minstens een week staan en kijk of de vogel het flesje daadwerkelijk gebruikt voordat u het bakje weghaalt.

Bakjes worden binnen een dag reservoirs voor biofilm.

Het glibberige laagje dat u met een vingertop aan de binnenkant van een waterbakje kunt voelen, is een bacteriële gemeenschap, en die groeit het snelst in warme kamers. Een vogel die voer dopt of uitwerpselen in het bakje laat vallen, besmet het zwaar. Afspoelen is niet genoeg; het laagje heeft mechanisch schrobben nodig met een daarvoor bestemde borstel, gevolgd door grondig afspoelen.

Plaatsing onder een zitstok garandeert besmetting.

Elk bakje dat onder een zitstok staat, verzamelt uitwerpselen. Verplaats het water zodat er geen zitstok boven zit, of plaats een kapje.

De vogel drinkt niet uit een onbekend bakje.

Vogels zijn neofobisch, sommige soorten zelfs in extreme mate. Een nieuw bakje in een nieuwe kleur op een nieuwe plek kan ervoor zorgen dat een vogel stopt met drinken. Als u iets verandert aan het water, verander dan één ding tegelijk en laat de oude opstelling erbij staan.

Gechloreerd of sterk onthard water kan een vogel afschrikken.

Als u de waterbron heeft veranderd en de vogel is gestopt met drinken, is het aanbieden van de vorige bron een snelle test.

Wat verandert per soort, leeftijd en seizoen

Kleine zaadeters lopen het grootste risico.

Grasparkieten, kanaries, vinken en dwergpapegaaien hebben de kleinste reserve en de snelste stofwisseling, waardoor ze achteruitgaan in uren in plaats van dagen.

Nectar- en vruchtenspecialisten zijn het moeilijkst te lezen.

Lori's en vogels met zachte bekken produceren normaal gesproken vloeibare uitwerpselen. Hun waarschuwingsteken is meestal een verandering in volume of een verandering in de vogel zelf, niet de consistentie van een enkel uitwerpsel.

Kuikens en met de hand gevoerde vogels drogen het snelst uit.

Een kuiken heeft een zeer hoge verhouding tussen oppervlakte en volume en is volledig afhankelijk van pap voor vocht. Pap die te dik is gemaakt, of op de verkeerde temperatuur is gevoerd waardoor de krop stopt met legen, veroorzaakt tegelijkertijd uitdroging en kropstasis. Dit is een situatie voor een vogelarts, niet voor giswerk.

Oudere vogels met nier- of leverziekte drinken meer.

Een toename in drinken en in de grootte van de natte ring is een echte bevinding bij oudere vogels, en het wijst op nierziekte, leverziekte, diabetes bij sommige soorten, of het effect van een zout- of eiwitrijk dieet. Verhoogd drinken dat nieuw is, is een reden om een afspraak te boeken, zelfs bij een vogel die gezond lijkt.

Leghennen hebben meer van alles nodig.

Een hen die eieren produceert, verbruikt calcium en vocht. De waterinname stijgt normaal gesproken. Een leghen die minder drinkt, is een vogel om nauwlettend in de gaten te houden.

De winter is het seizoen dat baasjes missen.

Centrale verwarming produceert warme, droge lucht, wat het vochtverlies via de ademhaling de hele dag en nacht verhoogt. Het droogt ook de huid en de veren uit. Vogels die in de buurt van een radiator of verwarmingsrooster worden gehouden, zijn de eersten die dit laten zien.

Warm weer doet hetzelfde, maar sneller.

Een vogel in een serre, in een auto, in direct zonlicht door glas of in een onbeschutte buitenvolière kan in een fractie van een dag van normaal naar kritiek gaan. Hijgen en vleugels van het lichaam af houden betekent dat de vogel al water verbruikt om koel te blijven.

Tekenen die vandaag actie vereisen

Dik zitten, stil zijn en laag op de stok of op de bodem zitten.

Vogels zijn prooidieren en verbergen ziekte totdat ze dat niet meer kunnen. Een vogel die zijn normale houding heeft opgegeven, is al langer onwel dan u weet.

Kleverig of plakkerig weefsel in de bek.

Als u de vogel om een andere reden al hanteert en de binnenkant van de bek ziet er dof en plakkerig uit in plaats van glanzend, dan is dat significant. Fixeer een vogel die worstelt niet alleen om te kijken.

Huid over de borstkas of op de oogleden die blijft staan bij optrekken.

Verlies van huidelasticiteit is een laat teken bij vogels, geen vroeg teken. Tegen de tijd dat u het kunt zien, is het tekort aanzienlijk.

Donkere, ingevallen ogen.

Het feit dat de ogen hun volle ronde uiterlijk verliezen, is een ander laat teken en hoort in de categorie spoedgevallen.

Uitwerpselen die klein, donker en droog zijn.

Verminderde productie van uitwerpselen volgt op een verminderde inname van zowel voer als water. Tel ze op het papier.

Elke vogel die een volledige dag niet heeft gedronken.

Wacht bij een kleine soort niet op een tweede dag.

Differentiële diagnoses: wat produceert deze symptomen nog meer

Een vogel die uitgedroogd lijkt, is niet altijd primair uitgedroogd. De volgende zaken presenteren zich allemaal met een stille, dik zittende vogel en veranderde uitwerpselen.

Het patroon dat uit deze tabel naar voren komt, is dat meer drinken een even belangrijke bevinding is als minder drinken, en het is iets waar baasjes vaak blij mee zijn in plaats van bezorgd over.

De routine die problemen vroeg opvangt

Zet het water zo op dat een defect zichtbaar is, en controleer het dan elke dag in dezelfde volgorde.

Zorg waar de kooi het toelaat voor twee onafhankelijke waterbronnen in verschillende stijlen en posities. Een bakje en een flesje, of twee bakjes op verschillende hoogtes. Als er dan eentje faalt, betekent dit niet dat er helemaal geen water is.

Ververs en schrob het water minstens één keer per dag, en twee keer op warme dagen of als de vogel erin baadt of voer in dopt. Gebruik een speciale borstel, heet water en spoel grondig af, en laat het bakje drogen wanneer u kunt.

Activeer het flesventiel elke dag handmatig en zie een druppel vormen. Doe dit zelfs als het flesje zichtbaar vol is.

Kijk naar het papier voordat u het verwisselt. Tel ongeveer hoeveel uitwerpselen er liggen en kijk naar de verhoudingen van vast, wit en nat.

Weeg de vogel op dezelfde weegschaal op hetzelfde tijdstip van de dag en noteer het cijfer.

Bied dagelijks verse groenten aan. Groenvoer, komkommer, paprika en soortgelijk vochtrijk voer draagt aanzienlijk bij aan de inname en geeft u een tweede route wanneer een vogel stopt met drinken.

Verplaats bij warm weer de kooi vóór het middaguur uit de zon en van glas vandaan, en voeg een tweede waterbron toe.

Houd in verwarmde kamers in de winter de kooi uit de buurt van radiatoren en roosters, en bied badgelegenheid zodat de vogel zijn eigen veren- en huidconditie kan beheren.

Wat u nooit moet doen

Spuit geen water of vloeistoffen in de bek van een zwakke vogel. Aspiratie is een reële en veelvoorkomende manier om een vogel te verliezen die nog te redden was.

Vertrouw niet op vernevelen of baden om een vogel te hydrateren. Het is goed voor de veren en doet niets voor het bloedvolume.

Voeg niet op eigen oordeel suiker, honing, sap, zout, elektrolytenpoeders of oplosbare vitamines toe aan het water.

Schakel niet over van een bakje naar een flesje en verwijder het bakje op dezelfde dag.

Ga er niet vanuit dat een volle fles een werkende fles is.

Plaats water niet onder een zitstok.

Gebruik geen orale rehydratiezakjes voor mensen. De concentraties zijn ontworpen voor een heel ander dier en de suikerbelasting veroorzaakt zijn eigen problemen.

Fixeer geen vogel die al zwaar ademt om in zijn bek te kijken. Het onderzoek is het risico niet waard; ga naar de dierenarts.

Wacht niet tot de volgende ochtend met een kleine vogel die dik zit en stil is.

Wanneer hulp zoeken

Boek een afspraak voor dezelfde dag bij een vogelarts voor een vogel die dik zit en stil is, die enkele uren geen uitwerpselen heeft geproduceerd, zichtbaar ingevallen ogen heeft, of een volledige dag heeft geweigerd te drinken.

Ga onmiddellijk bij instorting, bij een vogel die op de bodem van de kooi wordt gevonden en niet op stok kan zitten, of bij een vogel die hijgt in een hete omgeving en niet tot rust komt binnen enkele minuten nadat hij is afgekoeld en verplaatst.

Boek een routineafspraak voor elke nieuwe en aanhoudende toename in drinken, voor aanhoudend grote natte ringen rond verder gevormde uitwerpselen, en voor gekleurde uraten. Dit zijn de bevindingen die nier- en leverziekte opsporen in een stadium waarin er nog iets aan gedaan kan worden.

Neem het gewichtsoverzicht mee, foto's van de uitwerpselen over meerdere dagen, het werkelijke dieet inclusief merk en wat de vogel weigert, de wateropstelling, elke recente verandering in huis, en de leeftijd, het geslacht en de soort van de vogel als u die weet. Een vogelarts zal de vogel meestal willen wegen, een uitwerpsel willen onderzoeken, en kan bloedonderzoek uitvoeren naar nier- en leverwaarden en naar urinezuur.