Voedselbewaking en bijten tijdens de maaltijd bij vogels: resource guarding herkennen en afleren

Snel antwoord

Een rustige vogel bij een volle voerbak is de standaard. Uitvallen, een vernauwde pupil of een opgeheven voet wanneer uw hand in de buurt van het voer komt, is bewaking.

Een vogel die uitvalt, sist, schreeuwt of bijt wanneer u zijn voerbak nadert, bewaakt zijn bezit. Dit is normaal gedrag, geen boosaardigheid, en het wordt gedreven door het instinct dat voedsel en de ruimte eromheen het verdedigen waard zijn.

U verandert dit door de redenen om te bewaken weg te nemen en door ervoor te zorgen dat uw hand in de buurt van de voerbak goede dingen voorspelt, in plaats van het verlies van de maaltijd. U verandert dit niet door te grijpen, op de snavel te tikken of voer weg te halen om te laten zien wie de baas is. Dat verergert het bijten en kost u het vertrouwen van het dier.

• Bewaking is het ergst rond de kooi en de voerbak, omdat een vogel beide als kerngrondgebied beschouwt.
• Het versterkt in broedconditie, wanneer hormonen de waarde van een verdedigde nestplaats verhogen.
• Voer volgens een schema en op meerdere plekken, zodat geen enkele voerbak het object wordt dat verdedigd moet worden.
• Bouw de associatie hand-bij-voer langzaam op, op een afstand die de vogel tolereert, en verklein de afstand alleen als de vogel rustig blijft.
• Een plotseling nieuw begin van voedselagressie bij een voorheen zachtaardige vogel kan duiden op pijn of ziekte en is een bezoek aan de Dierenarts waard.

Beslis in 60 seconden

Waarom een vogel zijn voer bewaakt

In het wild overleefde een vogel die anderen zijn voer liet afpakken niet. Het verdedigen van een voedselbron is ingebakken en een gezelschapsvogel voert dat programma nog steeds uit, zelfs als de maaltijden op een betrouwbaar schema arriveren.

Twee dingen maken het gedrag sterker bij een Huisdier. De eerste is de kooi. Veel vogels beschouwen de kooi, en vooral de voerbak en de deur, als het centrum van hun territorium. Een hand die in die ruimte reikt is een indringer die een grens overschrijdt, dus dezelfde vogel kan lief zijn op een speelstandaard en fel bij de voerbak.

De tweede is broedconditie. Wanneer een vogel in het hormonale seizoen komt, neemt de drang om territorium vast te houden en een nest te verdedigen toe, en een verdedigde voerbak past precies bij dat instinct. Bewaking die seizoensgebonden oplaait, naast gedragingen zoals papier versnipperen, braken naar speelgoed of de staart optillen, is meestal hormonaal in plaats van een trainingsfout.

Verleden speelt ook een rol. Een vogel die heeft geleerd dat handen betekenen dat hij wordt gegrepen, voer wordt verwijderd of dat hij wordt laten schrikken, zal harder bewaken, omdat vanuit zijn perspectief de dreiging reëel is.

Hoe bewaking er daadwerkelijk uitziet

Vogels waarschuwen voordat ze bijten. Door de vroege signalen te leren, kunt u terugtrekken voordat de snavel contact maakt, wat de manier is om de vogel onder zijn eigen drempelwaarde te houden en hem te leren dat kalmte werkt.

Lichaam over de voerbak. De vogel staat rechter op, spreidt zich lichtjes en positioneert zich tussen uw hand en het voer.

Vernauwde of flitsende ogen. Snelle pupilvernauwing en verwijding is een signaal van hoge opwinding bij papegaaien en gaat vaak vooraf aan een uitval.

Een bevroren staar of langzaam leunen naar uw hand. Stilte is hier geen kalmte. Het is een vogel die een beslissing neemt.

Een opgeheven voet, geopende snavel of een korte uitval zonder contact. Dit zijn de laatste waarschuwingen. Als u deze negeert, is de volgende stap een beet.

Het voeren van afgemeten hoeveelheden op vaste tijden, op meer dan één plek, verlaagt de waarde van elke individuele verdedigde voerbak.

Richt de omgeving zo in dat er minder te bewaken valt

Verander vóór elke training de omgeving zodat bewaken minder belonend is.

Voer volgens een schema, niet de hele dag door. Voorspelbare maaltijden betekenen dat de vogel niet de hele dag een voerbak hoeft te verdedigen. Hij leert dat voer betrouwbaar arriveert.

Gebruik meer dan één voerplaats. Meerdere bakken en foerageerspeelgoed verspreid over de kooi voorkomen dat één enkel punt het ding wordt waarover gevochten moet worden.

Vul de bakken bij wanneer de vogel buiten is of aan de andere kant van de kooi. U vermijdt de confrontatie volledig en oefent nooit met het bewakingsgedrag.

Verplaats de hoofdvoerbakken weg van de kooideur. Als de deur en de voerbak dezelfde verdedigde zone zijn, vermindert scheiding het conflictpunt.

Herstel de associatie hand-bij-voer

Het doel is simpel: uw hand die het voer nadert, moet iets beters voorspellen dan het voer zelf, zodat de vogel geen reden heeft om te verdedigen.

Werk op een afstand waarop de vogel rustig blijft, zelfs als dat in het begin een flink eind van de kooi is. Nader een stukje, laat een hoogwaardige traktatie in een apart bakje of door de tralies vallen en trek terug. De vogel leert dat uw benadering waarde toevoegt in plaats van deze weg te nemen.

Naarmate de vogel ontspannen blijft, verkleint u de afstand in kleine stappen over vele sessies. Als hij zich aanspant, zijn ogen vernauwt of over de voerbak leunt, bent u te snel gegaan. Ga terug naar de laatste afstand waarop hij zich prettig voelde en bouw het opnieuw op.

Houd sessies kort en eindig altijd terwijl de vogel nog rustig is. Vooruitgang wordt gemeten aan ontspannen lichaamstaal, niet aan hoe snel u de voerbak kunt bereiken.

Een vogel die zacht en rustig blijft terwijl uw hand bij de voerbak is, is het resultaat waar u naartoe traint.

Sluit hormonale of medische oorzaken uit

Als bewaking seizoensgebonden is en gepaard gaat met nestgedrag, is het onderliggende probleem hormonaal. Het bovenstaande gedragswerk helpt nog steeds, maar de duurzame oplossing is het beheren van wat de vogel in de broedconditie duwt: lang ononderbroken licht, toegang tot donkere besloten ruimtes, constant aangeboden zacht warm voer en aaien over de rug en staart. Een vogelarts kan helpen bij wijzigingen in het lichtschema en dieet die de hormonale drang verlagen.

Als de verandering plotseling en onkarakteristiek is, denk dan eerst aan medische oorzaken. Een vogel die is gaan bijten bij de voerbak omdat hij pijn heeft, zich onwel voelt of niet normaal kan zien of bewegen, zal niet op training reageren totdat de oorzaak is behandeld. Opgezette veren, verminderde eetlust, veranderingen in uitwerpselen of een afname in activiteit naast de nieuwe agressie wijzen allemaal op een bezoek aan de Dierenarts.

Wat u nooit moet doen

Grijp niet, straf niet met een handdoek en domineer een bewakende vogel niet fysiek. Dit vestigt geen rangorde, wat niet is hoe vogels werken, en het vernietigt het vertrouwen dat u probeert op te bouwen.

Tik of tik niet op de snavel. Het leert de vogel dat handen slaan, dus dat handen verdreven moeten worden.

Haal geen voer uit de bek. Een vogel die bang is zijn voer te verliezen, bewaakt harder, niet minder.

Reik niet herhaaldelijk voorbij een uitvallende vogel om de voerbak te vullen. Elke gedwongen benadering oefent de bewaking en maakt de volgende keer erger.

Straf een hormonale vogel niet voor hormonaal gedrag. Verander de triggers in plaats daarvan.

Een rustige vogel die de hand bij zijn voer vertrouwt, is het doel, bereikt door geduld in plaats van druk.

Wanneer hulp zoeken

Raadpleeg een vogelarts als voedselagressie plotseling optreedt bij een voorheen zachtaardige vogel, of gepaard gaat met opgezette veren, verminderd eten, veranderingen in uitwerpselen of lagere activiteit. Een verandering in gedrag kan het eerste zichtbare teken van ziekte zijn.

Vraag uw Dierenarts om een licht- en dieetplan als de bewaking duidelijk seizoensgebonden is en gepaard gaat met nestgedrag, omdat het verlagen van de hormonale drang onderdeel is van de oplossing.

Overweeg een gekwalificeerde, dwangvrije gedragsconsulent voor vogels als het bijten ernstig is, als u de kooi niet veilig kunt verzorgen, of als u na enkele weken van consistente, zachte hertraining geen vooruitgang ziet.