Oogafscheiding bij vogels vergeleken, en de bijholte erachter

Snel antwoord

Bij vogels is een tranend of afscheidend oog meestal geen oogziekte. De infraorbitale bijholte loopt rond en onder het oog en staat in verbinding met de neusgaten, dus de meeste oogafscheiding bij een vogel is het zichtbare uiteinde van een probleem met de luchtwegen of het hele lichaam.

Dat verandert waar je op moet letten bij het vergelijken. De kleur van de afscheiding is het noteren waard, maar het is een zwakkere aanwijzing dan vier andere zaken: of één of beide ogen zijn aangetast, of de neusgaten erbij betrokken zijn, of er sprake is van zwelling en of het gewicht en gedrag van de vogel zijn veranderd.

Vergelijk beide kanten bij goed natuurlijk licht. Symmetrie vertelt je meer dan kleur.

• Beide ogen aangetast wijst op een infectie, irritatie of dieet. Eén oog aangetast wijst op trauma, een vreemd voorwerp of een verstopte afvoer aan die kant.
• Elke afscheiding met korstvorming bij de neusgaten, niezen of stemverandering is een probleem met de luchtwegen en heeft een dierenarts nodig, geen oogspoeling.
• Zwelling naast of onder het oog is bijholteziekte, geen bindvliesontsteking.
• Sommige oorzaken van oog- en neusafscheiding bij vogels kunnen overgaan op mensen. Was je handen, ventileer de kamer en vermeld eventuele hoest of koorts bij mensen wanneer je belt.
• Vogels krijgen geen traanstrepen, dus er is geen cosmetische versie van een nat oog om thuis te beheren.
• Een troebel oppervlak, bloed in het oog, een verandering in de vorm van de oogbol of enig contact met een kat is helemaal geen afscheidingsprobleem. Het is een noodgeval.
• Doe nooit menselijke oogdruppels, middelen tegen roodheid of contactlensvloeistof in het oog van een vogel.

:::danger
Als een kat, hond of rat je vogel heeft aangeraakt, ga dan onmiddellijk naar een dierenarts, of je nu een verwonding ziet of niet.

Bacteriën in de bek en op de nagels van deze dieren, inclusief Pasteurella-soorten, zijn voor vogels vaak binnen een dag of twee fataal. Een gaatje bij het oog kan onder de veren onzichtbaar zijn en de vogel ziet er de eerste uren meestal volkomen normaal uit. Overleving hangt af van snelle toediening van antibiotica door de dierenarts, niet van hoe het oog eruitziet. Wacht niet af of de afscheiding vermindert.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom vogelogen tranen om niet-oogredenen

Stel je de anatomie voor. Het oog is erg groot voor de grootte van het hoofd. Direct rond en onder het oog ligt de infraorbitale bijholte, een brede luchtkamer die naar voren verbindt met de neusgaten en naar achteren in luchtruimtes in de schedel. Er is geen dikke wand tussen de bijholte en de oogkas.

Traanvocht geproduceerd bij het oog stroomt af door een kanaal richting de neusholte. Dat is de leidingwerk, en het verklaart bijna alles op deze pagina.

Als de bijholte volloopt met slijm of pus, gebeuren er drie dingen tegelijk. De afvoerroute voor tranen is geblokkeerd, dus het oog stroomt over en de veren eronder worden nat en bevlekt. De gezwollen bijholte drukt van onder en achter op het oog, waardoor het ooglid deels sluit en er een bult op het gezicht verschijnt. En geïnfecteerd materiaal kan in het oog zelf terechtkomen.

Dit is de reden waarom baasjes zo vaak een ooginfectie melden bij een vogel die eigenlijk bijholteontsteking heeft, en waarom weken van oogdruppels geen verschil maken.

Dieet speelt een rol in hetzelfde beeld. Een vogel die jarenlang alleen op zaad wordt gehouden, krijgt een tekort aan vitamine A, dat het lichaam nodig heeft om de vochtige bekleding van het oog, de bijholte en de luchtwegen gezond te houden. Die bekleding verdikt en stopt met het goed afvoeren van vuil, waardoor infecties gemakkelijk vat krijgen en terug blijven komen. Dit is een van de meest voorkomende achterliggende oorzaken van terugkerende oogafscheiding bij huisdier vogels en het is te verhelpen, hoewel niet snel.

Luchtkwaliteit is de derde factor. De luchtwegen van vogels zijn extreem efficiënt in het extraheren van stoffen uit de lucht, inclusief irriterende stoffen. Sigaretten- en vaperook, spuitbussen, geurkaarsen, luchtverfrissers, reinigingssprays, stoffige bodembedekking en slecht geventileerde overvolle kooien veroorzaken allemaal chronische irritatie van oog en bijholte.

Waarom traanstrepen bij vogels niet bestaan

De roestkleurige strepen die over het gezicht van een witte hond, een konijn of een rat lopen, komen van porfyrinepigmenten in tranen van zoogdieren die op de lichte vacht zitten, meestal met een overlopende traanbuis erachter. Geen enkele huisdier vogel heeft die opstelling.

Dat is belangrijk omdat het de geruststellende verklaring wegneemt. Bij een zoogdier is een nat gezicht vaak gewoon een kwestie van leidingwerk. Bij een vogel is een aanhoudend nat, korstig of bevlekt oog een teken van bijholteziekte, infectie, irritatie, letsel of een voedingstekort, en een aantal daarvan moet vandaag gezien worden.

Dus een vogel die wordt beschreven als hebbende traanstrepen, is ofwel een vogel met echte afscheiding of een vogel met vervuiling in het gezicht door voedsel en opbraak. Beiden hebben uitleg nodig in plaats van schoonmaken.

Twee normale dingen die voor ziekte worden aangezien

Het derde ooglid.

Vogels sluiten het oog voornamelijk met het onderste ooglid, en ze vegen een bleek doorschijnend derde ooglid, het knipvlies, vele malen per minuut zijwaarts over het oppervlak. Gevangen op een foto ziet het er precies uit als een troebel oog. Kijk in plaats daarvan een paar seconden: een vlies dat oversteekt en verdwijnt is normaal, en troebelheid die blijft zitten niet.

Pupil pinning.

De spier die de iris van een vogel aanstuurt, is skeletspier onder vrijwillige controle, dus papegaaien flitsen hun pupillen opzettelijk smal en breed wanneer ze opgewonden, geïnteresseerd of aan het praten zijn. Bij een hond zou dat patroon alarmerend zijn. Bij een papegaai is het een stemming, en vaak een waarschuwing dat de vogel overprikkeld is, geen symptoom.

Hoe gezonde ogen eruitzien

Beide ogen wijd open, dezelfde vorm als elkaar en dezelfde grootte.

Het oppervlak is helder en glanzend zonder waas, geen doffe plek en geen zichtbare film die blijft zitten.

De veren direct rond het oog liggen plat, droog en schoon, zonder klitten en zonder verkleurde afloop onder het oog.

De huid rond het oog, waar deze bij je soort kaal is, is egaal van kleur zonder zwelling en zonder schilfering.

De neusgaten zijn open, schoon en hebben dezelfde grootte als elkaar, zonder korst en zonder vlekken op de veren boven de snaveldop.

Knipperen is regelmatig maar niet constant. Een bleek doorschijnend vlies dat zijwaarts over het oog veegt, is het derde ooglid dat zijn werk doet en is normaal.

Een gram-weegschaal en een schriftelijk dossier verslaan elke kleurenkaart. Gewichtsverandering vertelt je of een oogteken lokaal of systemisch is.

De vergelijkingstabel

Gebruik de hele rij, niet alleen de kleurkolom. Kleur vernauwt de mogelijkheden; de bijbehorende symptomen bepalen de urgentie.

De gelijkenissen die het waard zijn om te scheiden

Bijholteontsteking.

Het meest voorkomende antwoord. Afscheiding uit een of beide ogen, natte of bevlekte veren onder het oog, verstopte of korstige neusgaten, niezen en vaak zwelling in het gezicht. Het oog is een symptoom.

Vitamine A-tekort.

Een vogel die jarenlang alleen zaad eet, heeft terugkerende oog- en bijholteproblemen die verbeteren bij behandeling en dan terugkeren. Vaak vergezeld van slechte verenkwaliteit en een geschiedenis van herhaalde infecties. Het dieet corrigeren is traag, maar het is de werkelijke oplossing.

Chlamydiose.

Een infectie die oog- en neusafscheiding, groene ontlasting, gewichtsverlies en lusteloosheid veroorzaakt, en die kan worden overgedragen op mensen. Het is een reden om een diagnose te krijgen in plaats van te gokken, en een reden om je eigen arts te vertellen dat je vogels houdt als iemand in huis een hoest of koorts ontwikkelt nadat de vogel onwel werd.

Bindvliesirritatie door luchtkwaliteit.

Beide ogen, waterig, bij een vogel die verder volledig gezond is, in een huishouden met roken, vapen, spuitbussen, geparfumeerde producten, een stoffige bodembedekking of een slecht geventileerde kamer. Verbetert binnen enkele dagen wanneer de bron wordt verwijderd.

Trauma of een vreemd voorwerp.

Eén oog, plotseling begin, vaak met het oog gesloten en de vogel wrijvend. Zoek naar een bekend voorval. Behandel als urgent omdat het oppervlak snel kan zweren, en omdat wrijven een oppervlakkige kras binnen uren in een diepe zweer verandert.

Een zaaddopje, een touwvezel of een fragment van bodembedekking kan zich nestelen onder het derde ooglid, waar je het niet kunt zien en niet moet gaan zoeken. Het vlies is delicaat en het oppervlak eronder krast gemakkelijk, dus verwijdering is een taak voor een dierenarts met vergroting en een kleurstof die schade laat zien die het blote oog niet kan waarnemen.

Hoornvlieszweren.

Een pijnlijk oog dat gesloten of half gesloten wordt gehouden, soms met een doffe of wazige plek op het oppervlak en vaker knipperen. Het is de reden waarom een knijpende vogel een geval voor dezelfde dag is in plaats van afwachten, en de reden waarom geen enkel product met steroïden ooit door een eigenaar in het oog van een vogel mag worden gedaan.

Staar en ouderdomsgerelateerd gezichtsverlies.

Troebelheid dieper in het oog in plaats van op het oppervlak, bij een oudere vogel die zitstokken verkeerd begint in te schatten, aarzelt voordat hij vliegt of met zijn snavel naar een zitstok voelt. Vogels passen zich zo goed aan langzaam gezichtsverlies aan dat baasjes het vaak pas merken als het meubilair verschuift. Het moet nog steeds worden onderzocht, omdat een troebel oog evenzeer een zweer of ontsteking in het oog kan zijn, en die zijn pijnlijk en behandelbaar.

Verstopte traanafvoer.

Eén oog dat constant overloopt met heldere vloeistof maar niet pijnlijk of ontstoken is. Heeft een dierenarts nodig om te bepalen of het kanaal verstopt is en waarom.

Mijtbesmetting.

Vooral bij grasparkieten veroorzaakt een gravende mijt korstige schilfering in de hoeken van de snavel, op de snaveldop, rond de ogen en op de poten. Onderscheidend uiterlijk en behandelbaar.

Pokken-achtige virale ziekte.

Verheven korstige laesies op de oogleden en andere onbevederde huid, gezien bij kanaries, vinken en pluimvee. Zeer relevant voor iedereen die vogels buiten houdt, aangezien bijtende insecten het verspreiden.

Waar je mee vergelijkt: helder, glanzend, volledig open, met droge schone veren rondom en geen afloop eronder.

De routine die dit vroeg opspoort

Wat je nooit moet doen

Doe nooit menselijke oogdruppels, middelen tegen roodheid, contactlensvloeistof of antisepticum in het oog van een vogel. Middelen tegen roodheid verbergen het symptoom dat de dierenarts nodig heeft, en elk product dat een steroïde bevat kan een oppervlakkige zweer in een perforatie veranderen.

Gebruik nooit overgebleven medicatie van een andere vogel of een andere soort.

Behandel nooit zwelling van het gezicht met een oogproduct. Het probleem zit achter het oog.

Pluk of week nooit korsten van de oogleden of de neusgaten. De huid komt mee.

Gebruik nooit watten in de buurt van het oog van een vogel. Losse vezels nestelen zich onder het derde ooglid en worden het volgende probleem.

Probeer nooit zelf een vreemd voorwerp te verwijderen, en til, houd of veeg nooit onder het derde ooglid.

Pluk nooit de veren rond een gezwollen oog om beter te kunnen kijken.

Doe nooit iets vettigs in de buurt van het oog. Olie verspreidt zich door de veren, verwoest hun structuur en vernietigt de isolatie waar de vogel van afhankelijk is.

Reinig nooit alle afscheiding net voor de afspraak. Fotografeer het oog, laat het materiaal dan zitten tenzij het het ooglid heeft dichtgeplakt, omdat de kleur, het volume en de locatie deel uitmaken van de diagnose.

Fixeer een vogel nooit strak om zijn gezicht te onderzoeken. Vogels hebben geen middenrif en ademen door het borstbeen te bewegen, dus een hand die rond het lichaam gesloten is, verstikt ze.

Gebruik nooit tandvleeskleur, tongkleur of capillair vullen om te beoordelen hoe ziek een vogel is. Dat zijn controles voor honden en katten en vogels hebben geen tandvlees.

Voeg nooit vrij verkrijgbare kooivogeltonics, zaadtoevoegingen met antibiotica of in water oplosbare medicatie toe zonder diagnose. Een infectie onderdoseren via drinkwater is een bekende manier om een resistent, chronisch geval te produceren.

Laat nooit meerdere aangetaste vogels bij elkaar en hoop dat het overgaat.

Blijf nooit roken of spuiten in de kamer terwijl je op de afspraak wacht.

Wanneer hulp zoeken

Ga dezelfde dag voor dikke, gekleurde of schuimende afscheiding, een oog dat gesloten wordt gehouden, zwelling in het gezicht, korstige of verstopte neusgaten, bloederige afscheiding, gewichtsverlies of afscheiding bij meer dan één vogel tegelijk.

Ga onmiddellijk als de vogel ook met de staart wipt, ademt met een open snavel of op de kooibodem zit, als er bloed in of rond het oog zit, als de oogbol van vorm of positie is veranderd, als de vogel plotseling is gestopt met zien, of als een kat, hond of rat hem op enig moment heeft aangeraakt.

Boek deze week voor milde waterige afscheiding bij een levendige, stabiele vogel, voor schilfering rond de ogen en snaveldop, en voor elk terugkerend probleem dat eerder is behandeld en is teruggekomen.

Breng het gewichtsdossier, gedateerde foto's van de ogen en neusgaten samen, het volledige dieet inclusief traktaties, een lijst van alles wat in huis wordt gerookt, gespoten, verbrand of mee wordt gereinigd, de gebruikte bodembedekking, hoeveel vogels de luchtruimte delen en eventuele recente toevoegingen aan het huishouden.

Heldere ogen, open schone neusgaten, een stabiel gewicht en een normale stem. Die combinatie vertelt je dat de bijholte achter het oog ook gezond is.