De vogelpuberteit: seksuele volwassenheid en hormonaal gedrag

Snel antwoord

Het lieve jonge huisdier is niet vervangen. Er is een volwassen vogel met volwassen hormonen gearriveerd, en deze moet worden beheerd in plaats van afgewacht.

De vogel die een jaar lang zachtaardig was en nu uitvalt, schreeuwt, braakt op je hand en zijn kooi verdedigt, doet niet moeilijk. Hij heeft de seksuele volwassenheid bereikt en wat je ziet is broedgedrag dat geen uitlaatklep heeft.

Dit is echt, het is normaal en het is de Leeftijd waarop heel veel huisdieren hun thuis verliezen. Het is ook de leeftijd waarop de juiste veranderingen in licht, voeding, contact en kooi-indeling het grootste verschil maken van elk punt in het leven van de vogel.

• Hormonaal gedrag wordt aangestuurd door de daglengte, rijk voedsel, nestachtige ruimtes, materiaal om te slopen en waar je het huisdier aanraakt.
• Aai alleen de kop en nek. Het strelen van de rug, onder de vleugels, de staartbasis of nabij de cloaca is paringscontact, geen genegenheid.
• Verwijder hutjes, tentjes, nestkastjes en de toegang tot donkere holtes, inclusief onder meubels en in kleding.
• Een lange, echt donkere nacht is het krachtigste middel dat je hebt.
• Elke gedragsverandering die gepaard gaat met gewichtsverlies, persen, mank lopen of een opgeblazen, stille vogel is medisch totdat een Dierenarts anders zegt.

Beslis in 60 seconden

Waarom het gebeurt en wat het daadwerkelijk stuurt

Een wilde papegaai broedt wanneer de omstandigheden zeggen dat een nest succesvol kan worden grootgebracht. Het lichaam van de vogel leest die omstandigheden uit de omgeving, en een normaal huis geeft al die signalen tegelijk af.

Lange dagen. Een toenemende daglengte is de primaire trigger bij de meeste soorten. Een vogel in een woonkamer met tot laat licht aan, leeft in een permanente lange zomerdag.

Overvloedig, rijk voedsel. Vrije toegang tot energierijk voedsel, en vooral warm zacht voer, signaleert een seizoen van overvloed. Warme pap, havermout, pasta en brood worden gelezen als het voedsel dat een ouder-vogel zou voeren.

Nestplaatsen. Elke donkere gesloten holte voldoet: een hutje, een stoffen tent, een kartonnen doos, een kastje, de ruimte achter de bank, een mouw of een tas.

Materiaal om te slopen. Papier, karton en zacht hout versnipperen is nestgedrag, en dit doen voedt de drang in plaats van het onschadelijk te gebruiken.

Fysiek contact op de verkeerde plekken. Een vogel aaien langs de rug, onder de vleugels, rond de staartbasis of nabij de cloaca bootst het contact van een partner na. Krabben aan de kop en nek, wat een gezelschapsvogel van een groepsgenoot zou ontvangen, doet dit niet.

Zodra je de lijst ziet als een reeks schakelaars in plaats van een beschrijving van een fijn huis, schrijft het beheerplan zichzelf.

Wat verandert er en hoe ziet het eruit

Bijten dat uit het niets komt. Meestal met duidelijke waarschuwingssignalen vooraf: gefixeerde ogen, opgeheven veren over de schouders, een strakke snavel, een uitval die net voor het doel stopt. Baasjes die de waarschuwingen leren lezen, worden niet meer gebeten.

Territorium. De kooi, de bovenkant van de kooi en een favoriete zitstok worden verdedigde ruimte. Dezelfde vogel is vaak heel redelijk op een standaard in een andere kamer.

Een gekozen persoon. Veel papegaaien kiezen één mens als partner en behandelen de rest van het gezin als rivalen. De uitgesloten personen worden aangevallen, soms ernstig.

Braken. Met het hoofd knikken en vervolgens voedsel opgeven voor een persoon, een spiegel of een favoriet speeltje.

Pronkgedrag. Staart spreiden, vleugels laten hangen, ogen fixeren, het kleuren van naakte gezichtshuid, paraderen en soortspecifieke houdingen.

Vocalisatie. Harder en volhardender, geconcentreerd rond zonsopgang en zonsondergang.

Nestdrang. Graven, jagen op holtes, versnipperen en bij hennen: op één plek zitten en deze verdedigen.

Eieren leggen bij hennen, met of zonder partner of mannetjesvogel in de buurt.

Energie die nergens heen kan, verandert in schreeuwen en bijten. Foerageren, vliegen en trainen absorberen dit op een manier die een bak met voer nooit zal doen.

Het beheerplan dat werkt

Verkort de dag. Richt op ongeveer tien tot twaalf uur licht en een echt donkere, ononderbroken nacht. Een hoes is geen duisternis als de televisie nog aan staat in de kamer. Dit is de krachtigste enkele hendel en het werkt binnen weken voor veel vogels.

Verwijder elke nestplaats. Hutjes, tentjes, dozen, emmers en toegang tot kasten, lades, de ruimte onder de bank en in je kleding. Als de vogel een favoriete plek heeft waar je hem steeds uit haalt, is die plek een nestplaats.

Verander het voedselbeeld. Een afgemeten geformuleerd dieet met groenten, aangeboden als porties in plaats van een bak die altijd vol is, verwijdert het overvloed-signaal. Minder warme zachte voedingen sterk in terwijl een vogel hormonaal is.

Verander waar je aanraakt. Alleen de kop en nek. Leg dit uit aan iedereen in huis, want één persoon die de rug van een vogel aait, maakt het hele plan ongedaan.

Verplaats de kooi of richt deze opnieuw in. Territorialiteit is verbonden aan een specifieke indeling. Het veranderen van de posities van zitstokken, of de kooi naar de andere kant van de kamer verplaatsen, reset dit verrassend vaak.

Interactie buiten de kooi. Breng de vogel naar een standaard of tafel voordat je ermee werkt, zodat alles wat leuk is, gebeurt buiten de verdedigde ruimte.

Geef de drang ergens anders een plek. Foerageerspeelgoed, voedsel verborgen in verpakte pakketjes, vliegen en korte frequente trainingssessies. Een vogel met een taak is veel minder een vogel met een nest.

Blijf trainen. Target- en station-training geven je een manier om een hormonale vogel te verplaatsen zonder hand in de buurt van een snavel, en ze behouden de relatie door een moeilijk jaar heen.

Afgemeten porties op een gedefinieerde plek, in plaats van een bak die nooit leeg is, halen een van de sterkste broedsignalen in huis weg.

Hennen, eieren en het deel dat gevaarlijk wordt

Een hen zonder partner, geen andere vogel en geen nestkast legt nog steeds. Daglengte, voeding en contact zijn genoeg.

Verwijder geen eieren terwijl ze ze legt. Een hen die een legsel verliest, vervangt dit meestal, wat de cyclus die je probeert te stoppen verlengt. Het legsel laten liggen totdat ze de interesse verliest, beëindigt het normaal gesproken sneller.

Zorg dat een leggende hen een calciumbron heeft die ze ook echt gebruikt, en een dieet dat vitamine D3 levert, omdat schaalvorming en de spiersamentrekkingen die een ei uitdrijven, beide bloedcalcium verbruiken.

Let op persen, een wijdbeense houding, staartpompen, plotselinge zwakte in de poten of een hen die opgeblazen op de kooibodem zit. Dat zijn tekenen van een vastzittend ei en ze zijn een noodgeval voor dezelfde dag.

Chronisch leggen is het echte risico in plaats van een enkel legsel. Herhaalde cycli putten calcium uit, en een uitgeputte hen maakt dunschalige eieren en mist de samentrekkingen om ze eruit te krijgen.

Wanneer het geen hormonen zijn

Gedragsverandering is een van de manieren waarop een vogel pijn laat zien, en de timing overlapt vaak genoeg met volwassenheid om misleidend te zijn.

Een vogel die prikkelbaar is geworden en ook gewicht verliest, laag zit of meer slaapt, is een medisch geval.

Een vogel die is begonnen met veren plukken of kauwen kan hormonaal zijn, maar kan net zo goed huidziekte, pijn of een intern probleem hebben, en het verschil is niet iets om naar te gissen.

Persen, mank lopen, een verandering in de ontlasting, moeizame ademhaling of een vogel die stil is geworden, overstijgen elke gedragsmatige verklaring.

De veilige regel is dat gedrag plus een fysiek symptoom een afspraak bij de Dierenarts betekent, en gedrag alleen bij een vogel die goed eet en op gewicht blijft, betekent een beheerplan.

Wat je nooit moet doen

Straf bijten niet. Schreeuwen, tegen de snavel tikken, de vogel laten vallen of hem wegsluiten leert hem dat handen gevaarlijk zijn en maakt de volgende beet waarschijnlijker, niet minder.

Pak een hormonale vogel niet vast om een punt te bewijzen. Een vogel die territorium verdedigt vastpakken, is hoe mensen ernstig gebeten worden en hoe vogels leren escaleren.

Moedig braken niet aan, knuffel een vogel niet onder een deken en laat hem niet in je kleding graven. Dat voelt genegen, maar het zijn allemaal broedsignalen.

Zorg niet voor een nestkast in de hoop dat dit de vogel kalmeert. Het doet het tegenovergestelde.

Verwijder niet één voor één eieren van een leggende hen.

Stop niet helemaal met het hanteren van de vogel. Relaties die in deze periode worden opgebouwd, overleven het; vogels die een jaar lang alleen worden gelaten, worden echte lastige volwassenen.

Ga er niet vanuit dat herplaatsing het zal oplossen. Het gedrag reist met de vogel mee, en het volgende thuis heeft meestal dezelfde lichten, hetzelfde voer en hetzelfde hutje.

Wanneer hulp zoeken

Ga dezelfde dag nog bij een hen die perst, opgeblazen op de kooibodem zit, zwak in de poten is of wijdbeens staat en haar staart pompt. Dat zijn tekenen van legnood en ze wachten niet tot de volgende ochtend.

Boek een afspraak bij de Dierenarts voor elke gedragsverandering die gepaard gaat met gewichtsverlies, veranderde ontlasting, moeizame ademhaling, mank lopen of een vogel die stil is geworden.

Boek er een voor veren plukken of kauwen dat net is begonnen, omdat de medische oorzaken het waard zijn om vroeg uit te sluiten in plaats van na maanden aannemen dat het hormonen zijn.

Spreek met een vogelarts of een gekwalificeerde gedragstherapeut als agressie letsel veroorzaakt, als een hen herhaaldelijk legt of als het huishouden op het punt staat herplaatsing te overwegen. Dat gesprek is veel productiever vóór de beslissing dan daarna.

Goed beheerd is het resultaat een volwassen vogel die rustig cycleert, op gewicht blijft en nog steeds met je wil samenwerken.