Begrijp de Gezondheid en verzorging van uw Australian Mist

Snel antwoord

De Australian Mist is een zachtaardige, aanhankelijke en zeer sociale kat die bekend staat om haar intelligentie en actieve natuur. Hoewel ze over het algemeen robuust zijn, moeten eigenaren zich bewust zijn van twee specifieke gezondheidsomstandigheden: hypertrofische cardiomyopathie en progressieve retinale atrofie. Door uw kat te controleren op subtiele veranderingen in gedrag of fysieke conditie en een slank Gewicht te behouden, kunt u ervoor zorgen dat uw metgezel een hoge kwaliteit van leven geniet. Regelmatige Bezoek aan de Dierenarts zijn essentieel voor vroege opsporing van deze aandoeningen.

Hypertrofische cardiomyopathie

Hypertrofische cardiomyopathie is een aandoening die de hartspier aantast, en dit is goed herkend bij dit Ras. Bij deze aandoening verdikken de wanden van de hartkamers, waardoor het voor het hart moeilijk wordt om bloed effectief door het lichaam te pompen. Thuis merkt u misschien dat uw kat lusteloos wordt, tekenen van moeizame ademhaling vertoont, of gaat hijgen na minimale inspanning. In sommige gevallen kan het Baasje plotselinge zwakte of verlamming in de achterpoten opmerken, wat optreedt wanneer een bloedstolsel zich vormt als gevolg van het onvermogen van het hart om bloed goed rond te pompen.

Wanneer u uw kat naar de Kliniek brengt, zal de Dierenarts met een stethoscoop luisteren naar hartruis of onregelmatige ritmes. Om de Diagnose te bevestigen, zal de Dierenarts een echocardiogram uitvoeren, een echo van het hart. Met dit onderzoek kan de Dierenarts de dikte van de hartwanden visualiseren en beoordelen hoe goed het hart functioneert. Als u merkt dat uw kat moeite heeft met ademhalen of tekenen van nood vertoont, is dit een noodgeval dat onmiddellijke aandacht van de Dierenarts vereist. De meest gemaakte fout door het Baasje is afwachten of de lusteloosheid overgaat, wat levensreddende Behandeling kan vertragen.

Progressieve retinale atrofie

Progressieve retinale atrofie is een degeneratieve oogaandoening, en dit is een erkende aanleg bij dit Ras. De aandoening tast de cellen in het netvlies aan, het lichtgevoelige weefsel aan de achterkant van het oog. Na verloop van tijd verslechteren deze cellen, wat leidt tot een geleidelijk verlies van het gezichtsvermogen. Hoe dit wordt overgedragen is niet vastgesteld, maar de impact op de kwaliteit van leven van de kat is aanzienlijk. U merkt misschien eerst dat uw kat aarzelt om op bekend meubilair te springen, onhandig lijkt bij schemerlicht, of sneller schrikt dan normaal.

Tijdens een routine-onderzoek zal de Dierenarts met een oftalmoscoop in de achterkant van het oog kijken om te controleren op veranderingen in het netvlies. Als de Dierenarts een verlies van gezichtsvermogen vermoedt, kunnen zij u doorverwijzen naar een veterinaire oogarts voor gespecialiseerd onderzoek, zoals een elektroretinogram, dat de elektrische activiteit van het netvlies meet. Hoewel er geen genezing is voor deze aandoening, zijn katten opmerkelijk aanpasbaar en kunnen ze vaak goed navigeren in hun thuisomgeving als de indeling consistent blijft. De meest gemaakte fout is het niet opmerken van het subtiele begin van gezichtsverlies, omdat de kat zo goed compenseert in bekende omgevingen.