Na het overlijden van een hagedis: een antwoord krijgen en het verblijf ontsmetten

Kort antwoord

Wanneer een hagedis overlijdt, zijn er drie vragen die het waard zijn om te beantwoorden, en slechts één daarvan gaat over gevoelens. Waarom is het dier overleden, is het verblijf veilig voor iets anders om in te wonen, en loopt iets anders in huis nu risico.

De meeste reptielen die thuis overlijden, worden nooit verklaard, en de reden is bijna altijd hetzelfde: het lichaam werd ingevroren of weggegooid voordat iemand een vraag stelde. Als u een antwoord wilt, worden de beslissingen die dit mogelijk maken in de eerste paar uur genomen.

Het volgende dier erft alles wat het vorige heeft achtergelaten: dezelfde lampen, dezelfde thermostaat, hetzelfde hout en soms hetzelfde organisme.

• Koel het lichaam. Vries het niet in. Bevriezing vernietigt de weefseldetails die een patholoog nodig heeft.
• Bel dezelfde dag nog een Dierenarts voor exoten, zelfs als u twijfelt of u een post-mortem wilt.
• Plaats geen andere hagedis in het verblijf totdat u weet waaraan de vorige is overleden.
• Als u andere reptielen houdt, hebben zij nu prioriteit. Scheid de uitrusting en was uw handen tussen de verblijven door.
• Verschillende reptielenziekten overleven in hout, bodembedekking en siliconen lang nadat het dier weg is.

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de oorzaak meer uitmaakt dan het lijkt

In de uren nadat een Huisdier overlijdt, kan uitzoeken waarom koud aanvoelen. Dat is het niet, en er zijn drie concrete redenen voor.

Omdat hetzelfde opnieuw kan gebeuren. Als een thermostaat faalde, zal de volgende hagedis dezelfde thermostaat tegenkomen. Als de UVB-lamp was gestopt met het afgeven van nuttige output terwijl deze nog wel zichtbaar licht produceerde, zal het volgende dier onder dezelfde lamp zitten. Geen van beide is zichtbaar zonder dat ernaar wordt gezocht.

Omdat sommige oorzaken nog in de kamer zijn. Een fout in de verzorging is voorbij wanneer deze wordt gecorrigeerd. Een infectie niet. Verschillende reptielenpathogenen blijven aanwezig in bodembedekking, poreus hout, siliconenkit en waterbakken, en het volgende dier wordt er direct in geplaatst.

Omdat andere dieren in huis het al kunnen incuberen. Als u meer dan één reptiel houdt, is een overlijden een waarschuwing voor de anderen, en het interval waarin testen en scheiding helpen is kort.

Er is ook een vierde reden, minder klinisch maar echt: de oorzaak is meestal niet wat het Baasje aanneemt, en een specifiek antwoord is veel makkelijker mee te leven dan een vaag gevoel iets verkeerd te hebben gedaan.

Wat hagedissen in gevangenschap werkelijk doodt

Doodsoorzaken bij reptielen in gevangenschap clusteren in een klein aantal groepen, en de groep is van belang omdat deze bepaalt of het verblijf gevaarlijk is.

Thermisch en omgevingsfalen. Een vastzittende warmtebron die een dier kookt, een defecte thermostaat die het koud laat, een warmtemat onder glas zonder gradiënt, een warmterots die de buik verbrandt, of een verblijf in de directe zon dat in een oven verandert. Oververhitting doodt snel en het dier wordt vaak dood gevonden in een koele hoek. Chronische kou doodt langzaam door het onvermogen om te verteren, wat resulteert in darmen vol rottend voedsel.

Voedings- en stofwisselingsziekte. Metabole botziekte door onvoldoende calcium, vitamine D3 of UVB. Jicht door chronische uitdroging en voedingstekorten. Leververvetting bij overvoede dieren. Hypovitaminose A. Dit zijn langzame processen, dus een post-mortem onthult meestal langdurige veranderingen in plaats van één gebeurtenis.

Obstructie en impactie. Bodembedekking, een te groot voedingsitem of een vreemd voorwerp. Vaak voorafgegaan door een periode van persen en verminderde ontlasting die niet werd herkend.

Voortplantingsziekte. Legnood en folliculaire stase bij vrouwtjes, ook bij vrouwtjes die alleen worden gehouden, aangezien veel soorten eieren produceren zonder mannetje.

Infectie. Dit is de groep die belangrijk is voor het verblijf. Cryptosporidium, adenovirus, Entamoeba invadens, verschillende bacteriële septikemieën inclusief Salmonella, en soortspecifieke virussen. Sommige veroorzaken een langdurig verloop van vermagering; sommige doden snel met bijna geen waarschuwing.

Trauma en ontsnapping. Vallen, verwondingen door beknelling, aanvallen door huiskatten en honden, en dieren die in een huis verloren raken en vervolgens sterven aan kou of uitdroging.

Leeftijd en orgaanfalen. Bij een oude hagedis komen nierziekte, leverziekte en tumoren voor, en overlijden door ouderdom is een reëel en acceptabel antwoord.

De overlap tussen deze groepen is het praktische probleem. Een hagedis die verzwakt is door slechte temperaturen is vatbaarder voor een infectie die het dier stilletjes bij zich droeg. Een post-mortem vindt vaak beide, en het Rapport is daardoor nuttiger.

Een antwoord krijgen: wat een post-mortem wel en niet kan vertellen

Vraag specifiek om een post-mortem onderzoek, soms een necropsie genoemd. Veel algemene praktijken voeren zelf geen post-mortems bij reptielen uit, maar zullen het lichaam ophalen en naar een laboratorium of patholoog sturen die ervaring heeft met reptielen. Vraag welke route ze gebruiken, omdat een algemene patholoog voor kleine dieren en een reptielenpatholoog niet dezelfde kwaliteit antwoord geven.

Wat het antwoord behoudt. Koeling, direct, op gewone koelkasttemperatuur. Gewikkeld in een vochtige papieren handdoek om uitdroging van weefsel te voorkomen, in een verzegelde zak. Zo snel mogelijk afgeleverd, omdat autolyse onmiddellijk begint en zelfs in de kou doorgaat.

Wat het vernietigt. Bevriezing. Het lichaam op kamertemperatuur laten liggen. Enkele dagen wachten. Het lichaam reinigen of ontsmetten.

Wat het kan vinden. Grove afwijkingen zoals brandwonden, impactie, achtergebleven eieren, orgaanvergroting of jichtafzettingen. Histopathologie, waar de meeste infectieuze Diagnoses vandaan komen. Bacteriële en schimmelkweek. Specifiek testen op organismen zoals Cryptosporidium of adenovirus, wat meestal moet worden aangevraagd in plaats van aangenomen.

Wat het niet kan vinden. Een temperatuur die drie maanden geleden fout was. Een lamp die verouderd was. Een thermostaat die één keer faalde. Daarom is de geschiedenis die u verstrekt net zo belangrijk als het weefsel.

Wat het u kost om het over te slaan. Zekerheid. Als u van plan bent weer reptielen te houden, is een onverklaard overlijden in een collectie een permanente onbekende die u meeneemt naar het volgende verblijf.

Welke oorzaken de volgende hagedis bedreigen

Inrichting valt keurig in twee groepen: dingen die gedesinfecteerd kunnen worden en dingen die weggegooid moeten worden. Hout, kurk en gebruikte bodembedekking vallen in de tweede groep.

Sorteer de mogelijke oorzaken in twee stapels.

Niet overdraagbaar, en dus geen probleem voor het verblijf. Trauma. Ouderdom en orgaanfalen. Legnood. Voedingsziekte. Impactie. Thermisch letsel. In deze gevallen moet het verblijf worden gecorrigeerd, niet ontsmet.

Overdraagbaar, en dus een probleem voor het verblijf. Cryptosporidiose, adenovirus, Entamoeba invadens, bacteriële infecties inclusief Salmonella, schimmelziekte en mijten. Deze blijven voor verschillende tijdsduren buiten het dier aanwezig en kunnen de volgende bewoner besmetten.

Twee daarvan verdienen bijzondere voorzichtigheid.

Cryptosporidium bij reptielen is niet dezelfde soort die zoogdieren infecteert, en het is uitzonderlijk robuust. De oöcysten zijn bestand tegen de meeste routine-ontsmettingsmiddelen, inclusief huishoudbleek in de concentraties die mensen gebruiken voor algemene reiniging. Praktisch gezien wordt een verblijf waarin een bevestigd geval heeft gezeten meestal volledig gestript, waarbij poreuze inhoud wordt weggegooid in plaats van behandeld.

Adenovirussen missen de vet-envelop die veel virussen makkelijk doodbaar maakt, dus producten op basis van alcohol en milde ontsmettingsmiddelen zijn onbetrouwbaar tegen hen. Ze zijn een welbekend probleem bij met name baardagamen.

Als de oorzaak onbekend is, behandel het verblijf alsof het in de overdraagbare stapel hoort. Dat is de hele praktische waarde van het onderscheid.

Een verblijf op de juiste manier ontsmetten

Aan alles hier hangt een beslissing: bewaren en ontsmetten, bakken of stomen, of weggooien. Poreus hout is bijna altijd weggooien.

De volgorde is van belang, en elke stap faalt als de vorige werd overgeslagen.

Strip alles eruit. Bodembedekking, waterbak, voerbak, schuilplaatsen, takken, planten, thermometersonndes en alle decoratie. Doe de bodembedekking in een zak en gooi het weg in plaats van het te composteren.

Gooi weg wat niet schoongemaakt kan worden. Poreus hout, kurkschors, natuurlijke takken, niet-verzegelde steen, spons, karton en alles met een ruw of gebarsten oppervlak. Organismen zitten in de poriën waar noch schrobben noch ontsmettingsmiddel bijkomt. Dit is de stap waar mensen zich tegen verzetten omdat het hout duur was, en het is de stap die het vaakst het probleem opnieuw introduceert.

Reinig mechanisch voordat u ontsmet. Heet water en schoonmaakmiddel, en fysiek schrobben, om alle zichtbare organische materie te verwijderen. Ontlasting, vervellingsresten, voedselresten en biofilm inactiveren allemaal ontsmettingsmiddelen. Een ontsmettingsmiddel dat over vuil wordt aangebracht, is een ontsmettingsmiddel dat op vuil wordt aangebracht.

Ontsmet vervolgens en respecteer de contacttijd. Kies een product dat geschikt is voor de pathogeen als u het weet, en vraag uw Dierenarts welke, want de juiste keuze voor Cryptosporidium is anders dan de juiste keuze voor een bacterieel probleem. Wat u ook gebruikt, het oppervlak moet zichtbaar nat blijven gedurende de volledige tijd die op het etiket staat. Sprayen en direct afvegen bereikt bijna niets.

Spoel grondig na, laat daarna luchten en drogen. Reptielen zijn gevoelig voor chemische resten en dampen, en een slecht nagespoeld verblijf is een risico op zich. Laat het daarna een goede tijd open, droog en geventileerd staan.

Gebruik warmte waar u kunt. Sommige items verdragen een vaatwasserprogramma, kokend water, stoomreiniging of een oven op lage temperatuur, en warmte bereikt plaatsen waar chemicaliën niet komen. Controleer eerst waar het item van gemaakt is.

Behandel ook de uitrusting. Thermostaatsonndes, thermometersonndes, pincetten, spuitflessen en tangen verplaatsen zich tussen verblijven en dragen allemaal organismen. Wijs een set per verblijf toe of ontsmet tussen gebruik.

De audit van de uitrusting voor het volgende dier

Een overlijden is het moment om de dingen te controleren die onzichtbaar zijn als ze werken.

De thermostaat. Test hem en ontdek wat hij doet als hij faalt. Sommige falen uit, sommige falen aan, en het tweede type doodt. Overweeg een aparte failsafe of uitschakeling bij hoge temperatuur op elke warmtebron die een dier kan koken.

De plaatsing van de sonnde. Een sonnde die glas raakt, in bodembedekking is begraven of in de verkeerde zone zit, rapporteert een temperatuur die niet de temperatuur is die het dier ervaart.

Onafhankelijke verificatie. Een digitale thermometer met een sonnde, en een infraroodthermometer voor oppervlaktetemperaturen, tegen elkaar gecontroleerd. Analoge wijzerthermometers en plakstrips wijken vaak ver af.

De UVB-lamp. De UVB-output daalt lang voordat een lamp stopt met het produceren van zichtbaar licht, dus een lamp die er prima uitziet, doet mogelijk niets nuttigs. Ken het type dat u gebruikt, de juiste afstand voor dat type, of er gaas tussen de lamp en het dier zit, en wanneer deze voor het laatst is vervangen.

De gradiënt. Niet één enkel getal, maar een kaart: zonoppervlak, warme kant, koele kant en nachtelijke dieptepunt, gemeten in plaats van aangenomen.

Planning voor stroomstoringen. Wat gebeurt er met een tropische soort tijdens een stroomstoring in de winter, en of u een plan heeft waarbij u niet om twee uur 's ochtends hoeft te improviseren.

Wat u nooit moet doen

Vries het lichaam niet in als u een Diagnose wilt.

Zet geen nieuwe hagedis direct in het verblijf omdat het klaarstaat en draait. Dit is de meest voorkomende route waarlangs één overlijden er twee worden.

Hergebruik geen bodembedekking, hout of waterbakken van een dier dat is overleden aan een onbekende oorzaak.

Reinig niet met ontsmettingsmiddelen op basis van fenol, die met een sterke medicinale geur, tenzij u specifiek heeft bevestigd dat het product veilig is voor reptielenverblijven en uitvoerig heeft nagespoeld. Reptielen zijn hier gevoelig voor.

Ga er niet vanuit dat omdat een algemeen ontsmettingsmiddel zegt dat het virussen en bacteriën doodt, het ook Cryptosporidium bij reptielen doodt. Zeer weinig middelen doen dat.

Sla niet over om de verkoper of fokker te informeren als een onlangs aangeschaft dier is overleden. Anderen uit hetzelfde nest of dezelfde zending kunnen risico lopen, en betrouwbare bronnen willen dit weten.

Deponeer het lichaam niet bij het algemeen huishoudelijk afval zonder dit te controleren. Regels over thuis begraven, huisdiercrematoria en klinisch afval verschillen aanzienlijk tussen landen en zelfs tussen lokale autoriteiten, en uw Dierenarts kent de lokale situatie.

Verdriet, en de schuldgevoelens die er meestal bij komen

Het sjabloon dat dit artikel verving, ging ervan uit dat een hagedis rouwt om een verloren metgezel. Dat is niet zo. Hagedissen hebben geen sociale banden op de manier die die aanname vereist, en een overlevende hagedis in een apart verblijf rouwt niet.

Het verdriet in deze situatie is van u, en het is vaak zwaarder dan mensen verwachten om twee redenen.

De eerste is dat verdriet om een reptiel vaak wordt afgedaan door anderen, waardoor het Baasje geen sociale toestemming krijgt die volgt op het overlijden van een hond. De gehechtheid is echt, ongeacht of deze werd beantwoord op de manier waarop een zoogdier antwoordt.

De tweede is schuldgevoel. Omdat zoveel reptielenoverlijdens een component van verzorging bevatten, hebben Baasjes de neiging om binnen ongeveer een uur tot een oordeel van eigen nalatigheid te komen, meestal zonder bewijs. Dat oordeel is vaak onjuist, en zelfs wanneer een verzorgingsfactor echt heeft bijgedragen, is het bijna altijd iets dat onzichtbaar was in plaats van iets dat werd genegeerd. Een thermostaat die stilletjes faalde, een UVB-lamp die voorbij zijn nuttige output was, een parasiet opgelopen voordat u het dier bezat.

Dit is een ander argument voor de post-mortem. Een specifieke oorzaak, inclusief een die u niet had kunnen voorkomen, is makkelijker te dragen dan een open vraag die u zult beantwoorden met zelfverwijt.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag nog contact op met een Dierenarts voor exoten of reptielen als:

• Een hagedis is overleden en u wilt een oorzaak vastgesteld hebben
• Een tweede dier in dezelfde groep is overleden of onwel geworden
• Een overgebleven reptiel Gewicht verliest, braakt of de ontlasting heeft veranderd
• Een onlangs aangeschaft dier is overleden en anderen uit dezelfde bron kwamen
• Iemand in het huishouden met een verzwakt immuunsysteem in contact is geweest met het verblijf

Een verblijf dat is gestript, schoongemaakt, ontsmet met de juiste contacttijd, nagespoeld en gedroogd is een frisse start. Een verblijf dat simpelweg is afgeveegd en opnieuw gevuld, is dat niet.

Breng of stuur vooruit: het gekoelde lichaam, uw gemeten temperatuur- en vochtigheidsmetingen, het type UVB-lamp en de Leeftijd ervan, het type bodembedekking, het volledige dieet en supplementenschema, wanneer het dier voor het laatst at, vervelde en ontlasting produceerde, de Gewichtstrend als u die heeft, waar het dier vandaan kwam en hoe lang geleden, en of het bij aankomst in quarantaine zat. Die laatste vraag verklaart het vaakst een overlijden bij een onlangs aangeschaft reptiel.